Dienstweigeraars voor Uruzgan-missie
Bevel is bevel. We gaan naar
Uruzgan. 1400 Nederlandse militairen beginnen deze zomer aan die
gevaarlijk missie. Drie soldaten weigeren om mee te gaan. En dat is
iets dat in het leger echt niet kan. Defensie zet grof geschut in
tegen dienstweigeraars. Ze hebben ervoor getekend, dus ze moeten
gaan.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Eerst Leuk goed verdienen als militair zonder enig risico. Maak er dan maar een leger des heils van.
-
Piramide van Austerlitz, de Grebbeberg, ze moesten gaan want bevel is bevel,,,,,TOCH?!
-
Logisch als je er voor kiest dan moet je gaan.
-
Als wij aangevallen worden en ze weigeren,dan is er maar een straf in oorlogstijd en dat is de doodstraf.Nu moeten ze zo nodig kogelvanger spelen van de politiek,want anders verliezen we ons gezicht.Wij hebben daar in Uruzgan niets te zoeken.De Russen is het niet gelukt,de Amerikanen lukt het niet,waarom lukt het ons dan wel? Hoogmoed komt voor de val.De lijkzakken zijn straks niet te tellen.Ik zie nu al het treurige gezicht van lands grootste commediant (Balkenende) voor me.
-
Any war, whether Uruzgan, Iraq, Vietnam, or wherever MUST be declared by the U.S. Congress, according to the Constitution - the law of the Country(!) - but NONE of them are - thus is ILLEGAL. Instead master scemers have devised an ambiguous plan (plot) and sending the military or what have you to any destination, 'justifying' it under the guise of U.N. bogus resolutions. This can never be as the U.N. is in fact a paper tigar, having nothing, with the U.S. as major funds provider. I am not saying they should not go, but only under rightful Constitutional law and such is going to be a problem, when it comes to tallying the votes in Congress. The three Dutch soldiers may have a good cause in their defense. The truth shall (must) always prevail! Heros will always exist!
-
Onbetrouwbare "kameraden"die je maar beter niet in je groep kunt hebben. Lafaards van het zuiverste water. Wel tekenen als de kust veilig is, doch als ze hun afspraken na moeten komen, ho maar. Vraag maar aan de oud strijders van Nederlands Indie wat ze van Ponke Princen vinden! Dat was er ook zo een.
-
Betreffende het artikel Dienstweigeraars voor Uruzgan missie.Dit hadden de dienstweigers moeten bedenken voor ze in het leger gingen.Als hulpverlener willen spelen moeten ze naar het het legerdes heisl gaan. Je bent soldaat om te vechten.Ontslaan die lui en wel oneervolC.F. traasCapelle aan den IJsselcftraas@hetnet.n l
-
We zijn dus het bezit van de staat als we als militair niet mogen weigeren naar Uruzgan te gaan.
-
Als je tekent om in dienst tegaan weet wat je te wachten staat,anders had je hier niet voor moeten kiezen.Dan had je een ander vak moeten kiezen.
-
ja ze hadden getekend maar nu hebben ze geen zin meer dan hoeven ze toch nietde opdrachtgevers kunnen ook gaan toch als ze terug mochten komen praten ze wel anders
-
Persoonlijk vind ik ook dat men moet gaan. Ze hebben zelf gekozen voor een baan in het leger, en sinds UNPROFOR. Heeft Nederland constant aan missies in het buitenland deel genomen. En de meeste die nu gaan zijn nadien in het leger gekomen en konden dus weten dat de kans heel groot is dat men voor een missie als dit gekozen zouden worden. Tuurlijk moet ieder geval persoonlijk bekeken worden. Heb begrepen dat in ieder geval 1 van de weigeraars al eerder in Afganistan heeft gedient er daar geestlijk een trauma heeft opgelopen. Daarom moet de nazorg goed geregeld worden. En de hulp nadien veel makelijker toegangelijk gemaakt worden. En op die mannier kan men per persoon kijken of iemand wel geschikt is om nog een keer te gaan. En indien niet het geval dan zal men moeten kijken of men ander werk voor hem kan vinden. zowel binnen als buiten de landmacht. Ik wens de jongens die daar hun werk moeten doen heel veel sterkte en hoop dat ze allemaal weer heel huids terug mogen keren na hun missie.
-
zij moeten gaan en hebben ervoor gekozen, bij weigering ontslag zonder vergoeding
-
Goede morgen,Wij hebben gisteren uw uitzending gezien die op ons een hele indruk heeft gemaakt omdat wij in de eerste plaats de advocaat kennen die de dienstweigeraar bijstaat want hij was in de rechtzaak van onze zoon de advocaat van de kamergenoot van onze zoon.Wij willen ook graag de sergeant die de moeilijke beslissing moest nemen in Bosnie heel veel sterkte toewensen omdat wij aan de lijve hebben ondervonden hoe Defensie mensen op een zeer kwalijke en kwetsende manier onslaat. Je zou het haast jammer gaan vinden dat er niets is gebeurd nadat hij gerepatrieerd was. Ook onze zoon heeft in dienst van Hare Majesteit een PTSS opgelopen omdat hij in Bosnie door een onderofficier verkracht is wat Defensie lang buiten de pers wist te houden. Het gevolg onze zoon werd ontslagen enkreeg geen medaille. De rechter heeft hem later ontslagen van rechtsvervolging. Hierna heeft hij ook niets meer gehoord van Defensie geen excuses en nog steeds geen medaille. En als ik zo de aalmoezenier in jullie uitzending hoorde is en blijft het een rare organisatie. Inderdaad een padvinders organisatie.Met vriendelijke groet.
-
Ik zie het zo: alle soldaten zijn aankomend psychopaten, dus als er eentje eindelijke z'n verstand terugkrijgt en zegt:"ik doe niet meer mee" verdient hij een schouderklopje en geen rechtzaak.
-
Natuurlijk is het een schandalige laffe daad om een uitzending zomaar te weigeren. Maar misschien is het wel eens een idee om even verder te kijken dan die neuzen van ons. Misschien zitten er tussen de weigeraars wel gevallen waarbij het niet meer dan logisch is dat iemand zijn uitzending weigerd. Het is bijvoorbeeld zo dat er bij defensie wel eens afspraken worden gemaakt met medewerkers die niet worden ondertekend en dan vervolgens dus ook niet nagekomen worden als het defensie uitkomt.Persoonlijk ken ik 1 van de weigeraars en hij heeft groot gelijk dat hij weigerd. Wie gaat er nu tegen alle afspraken in op uitzending en dan nog met een ongetraind peloton!! Hij mag dan oneervol ontslag gekregen hebben, hij heeft wel de eer aan zichzelf gehouden!!!En het is absurt dat defensie een rechtzaak aanspant tegen deze persoon, maar aan de andere kant wel te begrijpen. nu maar hopen dat de regter hem wel vrij spreekt...
-
Mijn man is in 1987 bij defensie gaan werken. Toen was er nog geen sprake van uitzendingen naar bijv Irak en Afghanstan. Dus daar heeft hij ook niet voor getekend! Hij is in Irak geweest,heeft het nodige meegemaakt en ik kan me dan ook voorstellen dat sommige jongens niet meer willen. Zeker nu ik weet wat voor nazorg defensie biedt......niets!
-
Rotterdam, 21 juli 2006Aan de bevelhebber van de Nederlandse troepen te Uruzgan (Afghanistan)********* ********************** ********************** ***********Voortdurend moeten alle Nederlandse militairen te Uruzgan (Afghanistan) ‘als in optie van een cache-vereend model’ (‘the classified shade of support’) implicerende potentiële mobiliteit, ‘beschermd’ (‘back-upped’) gaan/zijn.Voortdurend (juist ook als ‘strategische factor’; m.a.w.: nooit vlucht, maar operatie-positief!) moet het ‘real-time (ad hoc)’-‘uitwijkomri ngende’ relevant weetbaar zijn/staan bepaald (zelfs ook middels actieve politiek en diplomatie: dan dus vooral ‘de buurlanden’).De Apache choppers (die choppers!) moeten agressief worden gevlogen (van welke aard de missie ook is; het aanvalsaspect van de Apache moet als ‘mikken’ worden ervaren; te Afghanistan ‘mag een geweer niet als een dreumes zinnen’ …..).Plan de wederopbouw op twee wijzen:1. De grand-overall-methode, het gehele plan (hoe is ‘de bezetter’ erbij de macht …..?).2. De incidentele projectjes die onmiddellijk van realiteitszin schijnen en improvisatie-vruchtbaa r aan deelname bieden (de opwindings-‘plekjes binnen regionale zingeving die de gezochte motivatie beslissend beïnvloeden; ook: de toevallige, ‘geatomiseerde’, zekerheids-‘aanvang - dus toch in gezamenlijkheid beschouwd - waar de waarachtige vredesmissie kan beginnen). Van deze projectjes moet juist binnen Afghanistan (Uruzgan) op relevante (zin lovende) wijze veel ‘verhaald’ worden.Leer voortdurend welke variant van Dien-Bien-Phu verondersteld moet worden.Begeef je niet in situaties waarin je betere bewapening je vrijwel zeker tot een in grote getale afslachten van ‘de vijand’ noopt (indien zo’n situatie: dan ‘beweeg’ tot verhoudingen je als redelijker aan opbouw bestaand weer-geven) .Eis - kwalitatief en kwantitatief - beste bewapening van Kamp (dus geen benepen kruideniersgemier; die een beroepsleger niet best bewapent is een kalf)! Weet dat air-support op de grond niet als abstract wordt opgevat!Geen status-nood waar in de hitte van de strijd het koene beveelt (uiteraard toch binnen de stringente militaire proporties van bevel-structuur opgevat; voorbeeld: deed ik mee aan ‘Market Garden’, ik zou min of meer direct na de landing met m’n troepen richting het zuiden de rivieren over getrokken zijn; waarom?; aan onzin heeft niemand wat!).Weet dat de Afghaan respect heeft voor een noodzin van het sterke (de als animalere verheffing …..)!Weet dat één generaal Giap (Vietnam, Vietcong) gelijk staat aan een overwinnend leger (doe dus aan ‘Giap-spotting’)!D oe iets origineels met water.Carel HeldringN.B.:****Overi gens: Er zijn er wel meer die hun loon opstreken met alleen maar lullen. Wat dat betreft zit de hele maatschappij vol met dienstweigeraars. Maar toch: een soldaat is een soldaat, waarom die dienstweigeraar de pech van z'n leven heeft dus.
-
Als een soldaat de dienst weigert dan loopt deze per definitie al mentale schade op door het traject waar in die terecht komt, zoals ook al aangegeven in de documentaire. Dit is een zeer kwalijke zaak en ik hoop dat de rechter dit ook ter sprake stelt tijdens het uitspreken van zijn vonnis zodat het leger tenminste van een hoek in de trias politica een tik krijgt iets wat je uit de hoek van de politiek niet kan verwachten in een tijd waar je ongelijk toegeven voledig ondenkbaar is. Ik snap waar uitspraken zoals "Als je tekent om in dienst tegaan weet wat je te wachten staat,anders had je hier niet voor moeten kiezen.Dan had je een ander vak moeten kiezen." vandaan komen. Ik zou ook erg graag willen dat het leven zo zwart wit was het probleem is echter dat het niet zo is, dus zijn genuanceerdere uitspraken meer op zijn plaats. Net zoals het leger ook wat meer nuance in beleid moet opnemen. Het is bijvoorbeeld niet duidelijk onder welke voorwenselen hij heeft bijgetekent dus je kan absoluut niet met zekerheid zeggen dat hij dit had kunnen verwachten.Ik vind het een schande dat Jethro W een slachtoffer word van de ongenuanceerde houding van het leger en de politiek. Hij heeft al te veel verloren in het midden oosten en ik wens mijn goede vriend Jethro W dan ook zo spoedig mogelijk een gerustgestelde geest toe.Ik duim (nog steeds) voor je!
-
Je tekent, dus je moet maar alles doen wat gevraagd word. Je kan het niet gebruiken dat er nog meer weigeraars bijkomen want wat voor een leger heb je dan nog over? Maar wat voor een leger heb je wanneer je een leger hebt met mensen die dermate ongemotiveerd zijn dat ze oneervol ontslag en een gevangenisstraf van 2 jaar resceren? Wanneer je het leger in gaat weet je van te voren dat je bepaalde risico's neemt en dat je behoort te gehoorzamen aan je meerdere. Maar weet je voordat je weg gaat ook dat je bedreigt zult worden door een van je collega's? Is dat uberhaupt niet onmenselijk? Het team waarvan jij je steun en hulp moet krijgen, en waar jij volledig op moet kunnen vertrouwen is tegelijk een onstabiele factor waarin je bedreigt word. Hoe kan je dan nog van iemand verlangen dat een persoon die zulke ervaringen heeft opgedaan nog langer gerechtig is zelf onbetwijfeld alle orders op te volgen die deze onstabiele factor je geeft? In een dergelijke gevaarlijke werkomgeving mag je van je opdrachtgever verwachten dat deze er ten alle tijden alles aan doet de risico's zo klein mogelijk te houden. Op het moment dat hier geen gehoor aan gegeven word en je met een onstabiele eenheid een dermate gevaarlijke klus moet klaren dat je leven ervan afhangt is het dan niet meer dan terecht dat iemand zo zijn twijfels erbij heeft en dus om die reden de dienst weigerd? Verder denk ik dat een rechter zich dient af te vragen of een gevangenisstraf in dit geval een positief effect zal hebben op det gedaagde in wisselwerking met zijn omgeving en de samenleving. Is daarbij oneervol ontslag niet al een straf opzich? Of stelt oneervol ontslag tegenwoordig niks meer voor? Daarbij kan je jezelf ook nog eens afvragen of de hele oorlog daar wel zinvol is, want daarover heerst binnen de samenleving ook nog een hevige discussie... maar ik verwacht ook niet van de overheid dat ze naar de samenleving luisteren, dat doen ze nooit. Ik persoonlijk denk dat deze dienstweigeraar er verstandig aan heeft gedaan te weigeren. Ik dank hem er zelfs voor. Dit om de volgende reden:stel je eens voor dat hij wel gegaan zou zijn en terug gekomen was als een lichamelijk gezonde en op het oog niets mankerend persoon. Hij komt in een situatie terecht waarin hij zich bedreigt voelt en plots begint het posttraumatische stress syndroom op te komen en hij handeld, zoals hem geleerd is, door zijn 'tegenstander' uit te schakelen. Een kleine (onopzettelijke) botsing kan genoeg zijn om bij iemand met posttraumatische stress een dodelijke woedeaanval uit te lokken. Prettig, zo'n psychopatische moordmachine op straat. Ik zou als rechter en leger en alle andere instanties die er in dit geval mee te maken zichzelf maar eens goed gaan afvragen of die ooit zo'n psychopatische moordmachine tegen willen komen in een dreigende situatie. En die situaties komen in de hedendaagse maatschappij steeds meer voor!!
-
Wie bij defensie werkt weet dat je ooit een keer op uitzending moet dus als je niet wil jammer maar per direct ontslag en geen premie!!m.v.g.r. the sgt
-
Tja was het maar zo gemakkelijk, je hebt er voor gekozen dus moet je maar gaan. Zelf ben ik 7 keer uitgezonden, na mijn 5e uitzending heb ik in het nazorg formulier aangegeven met een hulpverlener te willen praten, dat is 10 jaar geleden en tot heden heb ik daar niets van vernomen, nu door problemen ivm die 5e uitzending wil defensie mij ontslaan en nog steeds vraag ik om hulp, als men mij vandaag naar afganistan zou sturen zou ik zo weer gaan, het heeft dus niets met dienstweigering te doen, maar defensie zou gewoon hun werk moeten doen mbt de nazorg, zeker als er om gevraagd wordt, dan zouden veel minder militairen afvallen en gewoon verder hun werk kunnen blijven doen
