Wachten op speciaal onderwijs
Honderden kinderen wachten op een plekje in het speciaal onderwijs. In het verleden heeft minister Van der Hoeven van Onderwijs toezeggingen gedaan om de wachtlijsten aan te pakken, maar het probleem bestaat nog steeds.
PvdA-kamerlid Angelien
Eijsink maakt zich er al geruime tijd boos over. Vandaag
presenteerde ze een actieplan om ieder kind in de toekomst
onderwijs op maat te geven.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
De scholen zijn in Nederland almachtig. Dat is met instemming van de Tweede Kamer. Scholen en politici zien er zorgvuldig op toe dat er geen wet- en regelgeving komt die ouders in hun ouderlijke macht zouden erkennen. Daarom zijn ouders volkomen machteloos en maken de scholen volledig de dienst uit. Voor alle duidelijkheid, er zijn ook SO scholen die kinderen naar huis sturen.De scholen worden zonder problemen ook voor thuiszitters gewoon doorbetaald.Juridisch is het zo dat thuiszitters vrijgesteld zijn van de leerplicht en dus niet meer opnieuw naar school hoeven. De meeste ouders weten dat niet en laten zich gemakkelijk door leerplichtamtenaren intimideren. Intimidatie is overigens het handelsmerk van veel leerplichtambtenaren.M evrouw Eijsink vindt dat overigens een prima aanpak. Ook zij heeft geen enkel respect voor ouders.
-
Het lijkt er op dat men eindelijk wakker wordt in Den Haag. De T -1 financiering is 'dodelijk' voor het SO. We willen graag de wachtlijsten wegwerken maar zijn door deze manier van financiering voor het SO de groei niet te financieren en moet er zoals de directeur van de Berg en Bos school al zei beknibbeld worden op bijv. leermiddelen. Datgene wat dus juist zo nodig is.Nog even reagerend op Timmermans gierboven :Scholen maken niet volledig de dienst uit. Als kinderen van een SO school verwijderd worden ( en ja soms kan dit niet anders ) dan heb je als school plicht tot nazorg totdat er een andere plek ( school ) voor dit kind is gevonden. Dit gaat altijd in overleg met inspectie en leerplicht. Dat er scholen zijn diet dat niet doen...... dat zal best, maar gelukkig weet ik dat het op onze SO school niet zo is en dat wij met veel zorg en beleid de kinderen het beste willen bieden dat mogelijk is !
-
Als het geld dat per kind betaald wordt aan een school per leerjaar met het kind mee zou gaan als deze van school gestuurd wordt wil ik nog wel eens zien hoeveel kinderen er nog zonder school zitten.Met name allochtone op school respectloos behandelde tieners zijn de dupe van het huidige beleid. De scholen worden echter beloont voor hun criminele gedrag van geld innen en het kind wegsturen. Er wordt weer meer geld gegeven om de schooluitval te beperken.Mijn kind van 15 jaar is voor zijn leven getekend door leeraren die liever geen les geven. Zijn onderwijsleeftijd is nog steeds 12 jaar en hij heeft een taakstraf wegens thuiszitten uitgevoerd.Zijn toekomst is om zeep geholpen door het gedrag van leraren die wel de macht hebben maar geen verantwoordelijkheids gevoel.
-
Onze zoon zit op een school voor Speciaal Onderwijs. Nadat hij op de reguliere basisschool vastliep en we simpelweg te horen kregen, dat zij niets meer voor onze zoon konden betekenen, hebben wij zelf keihard gevochten voor een goede plek voor hem. Deze strijd heeft maar liefst 1,5 jaar geduurd en in die tijd zat hij nog steeds op een school die hem liever kwijt dan rijk was. Uiteindelijk zit hij nu 2 jaar op deze school voor Speciaal Onderwijs en gaat hij zijn derde jaar in. Intussen zien wij uit eerste hand dat deze school er alles aan doet om kinderen op te nemen, maar gewoonweg geen capaciteit hebben, zowel financieel als bezetting qua goed personeel, om meer kinderen op te nemen. Sinds vorig jaar zitten ze in een gloednieuw schoolgebouw en het is nu alweer overvol. Hetzelfde geldt voor een andere school in deze stad: een school voor Speciaal Basisonderwijs. Er zijn daar maar liefst 5 groepen 5 en 6 groepen 4!!! Hoe ver moet dat nog gaan?Mijns inziens zegt de toename van kinderen die doorverwezen worden naar vormen van Speciaal Onderwijs ook heel veel over de capaciteiten van het reguliere basisonderwijs en de onderwijzers daar. Ik ben zelf onderwijzeres in het basisonderwijs geweest dus ik weet echt wel waarover ik praat. De overheid is met zijn bezuinigingen en beleid het Nederlandse onderwijs aan het uithollen. Dit geldt overigens ook voor de gezondheidszorg. Peilers van de samenleving die stelselmatig worden ondergraven. Wanneer veranderd er eens echt iets in dit land? Als we bovenaan de lijsten staan van landen die het slecht doen in de wereld qua onderwijs?
-
Mijn zoon (adhd) ging van speciaal basisonderwijs naar regulier voortgezet onderwijs. Het speciaal voortgezet onderwijs was geen optie omdat mijn zoon goed kon leren en uitdaging nodig had.Helaas ging het al snel mis op het reguliere onderwijs. Zijn schoolresultaten waren prima maar zijn drukke gedrag was dermate storend dat we het advies kregen om hem toch maar naar het svo te laten gaan. Hij werd getest door een school voor gewoon speciaal onderwijs maar was daar tijdens die test zo druk dat deze school het ook niet aandurfde en ons adviseerde een REC-4 indicatie aan te vragen. Na heel wat papieren rompslomp.kregen we een positief advies en onze zoon kon terecht op een school waar ze hem les konden geven op Havo niveau. Want met zijn intelligentie is niets mis, het is zijn hyperacitvititeit dat hem in de weg zit.We waren ontzettend blij dat er plaats was. We hadden geluk dat de school waar hij naar toe moest, net een extra gebouw toegewezen had gekregen. Hij heeft het er het afgelopen schooljaar geweldig naar zijn zin gehad en hij vond de school het leukste wat er was. Hij ging met plezier naar school.Het komend schooljaar gaat hij 3 havo volgen op het speciaal onderwijs...weer in een nieuw gebouw want het andere zat al weer propvol.En na dit jaar houdt het op...want er zijn geen mogelijkheden voor het speciaal onderwijs om ook nog 4 en 5 havo te bieden. Dus dan hij zal naar een reguliere school moeten en dat kán gewoon niet. Die willen hem ook niet en wij willen ook al die ellende niet meer meemaken.Voor het speciaal onderwijs zal hij dan terug moeten naar het niveau van VMBO TL...want dan kan hij certificaten halen via het speciaal onderwijs.Heel misschien is er een mogelijkheid dat een reguliere school een apparte klas gaat creëren voor speciale kinderen. Kinderen met een goed stel hersens maar een handicap zoals ADHD of een autistische stoornis.Ik hoop voor mijn zoon en voor zijn klasgenoten dat dit lukt...dat er een school is die die aandurft. Want met de juiste begeleiding zijn dit stuk voor stuk hele leuke jongeren die het verdienen om hun dromen waar te kunnen maken.
-
Moe wordt ik van het speciaal onderwijs. Onze zoon is vanaf groep 4 naar het speciaal onderwijs gegaan, omdat dit het beste voor hem zou zijn. Niet dus. Hij is 15 jaar en heeft PDD-NOS. Op de eerste school waar hij geplaatst is, heeft hij een behandeling gehad die van toepassing is voor kinderen met ADHD. Dit heeft er toe geleid dat hij psychosomatische klachten kreeg zoals braken en depressie.Uiteindelijk is hij na 4 jaar overgeplaats naar een school voor PDD-NOS kinderen. Hier ging het vanaf dag 1 ook mis. Er wordt binnen het speciaal onderwijs slecht geluisterd na wat de ouders te vertellen hebben en dit met de gevolgen van dien. De 7 jaar dat onze zoon speciaal onderwijs heeft gehad waren rond uitgezegd een ramp. Met uitzondering van het 1 na laatste schooljaar.Onze zoon heeft door de slechte begeleiding een beeld gekregen die totaal niet bij hem past. Hij zou een gevaar zijn voor zich zelf en de omgeving. In december hebben wij hem van school gehaald, dit in overleg met het ministerie van onderwijs. Het gedrag van ons kind is in negatieve zin door het speciaal onderwijs veranderd.Wij zijn ouders die het beste met ons kind voor hebben en willen dan ook het beste voor hem. Zelf wil hij ook normaal zijn. Hier voegde het speciaal onderwijs ook niets aan toe. Hij voelde zich daar nog meer gehandicapt en noemde zich zelf vaak een mongool.Als ouders hebben wij spijt als haren op ons hoofd dat wij onze zoon naar het speciaal onderwijs hebben overgeplaatst. Ondanks dat onze zoon een normaal IQ heeft, is hier weinig mee gedaan.School heeft niet veel voor ons gedaan. Ook is er geen hulp geweest tot de dag van vandaag. Ik heb als moeder zelf overal achteraan gebeld. De school waar hij zat was een cluster 4 school. Hier zitten niet alleen PDD-NOS kinderen maar ook psychiatrisch gestoorde kinderen en zelfs jong delinquenten.Persoonli jk denk ik dat kinderen met gedrags en leerproblemen individueel bekeken moeten worden en les op maat moeten krijgen. Ook deze kinderen hebben een uitdaging nodig en deze moet gestimuleerd worden door school. Juist doordat dat niet alles van zelfsprekend gaat bij deze kinderen, wil niet zeggen dat ze dom zijn.Na de zomervakantie gaat onze zoon terug naar het voortgezet regulier onderwijs. Dit is een oriëntatie jaar. Als hij deze afrond in mbo4 niveau dan zit er zelf kans in dat hij hierna een vervolg opleiding zou kunnen gaan volgen.Als PDD-NOSSER zit er kans in dat hij misschien door deze handicap hier niet veel mee zou kunnen, maar voor hem zelf is het het aller belangrijk dat hij eindelijk iets heeft gepresteerd. Dit is heel belangrijk voor het zelfbeeld van deze kinderen.
-
Als ouder met een kind op het speciaal onderwijs ben je""vogelvrij". De school waar mijn 11-jarige zoon zit heeft gevraagd om handelingsadviezen, omdat ze niet weten hoe ze hem het best kunnen begeleiden. Hij is onrustig, impulsief en heeft absoluut een concentratieprobleem. Hij is getest door een neuro-psychologe die de gevraagde handelingsadviezen heeft opgesteld. De school heeft achter mijn rug om gevraagd om een schoolobservatie die door dezelfde neuro-pscychologe is gedaan. Na ontvangst van de handelingsadviezen is door de school gemeld dat zij veel van de adviezen reeds klassikaal doen, maar dat het niets oplevert. Bij de schoolobservatie heeft de neuro-psychologe er niets van terug gezien. De adviezen zouden voor de mei-vakantie klaar zijn, maar door de gevraagde observatie is dit verlaat, maar wel in de eerste week na de vakantie aan mij vragen of ik al iets gehoord had. Nu staat er voor vandaag een overleg gepland met mij als moeder, de neuro-psychologe, maar ook met het AMK, de schoolmaatschappelijk werkster, de intern begeleidster en de leerplichtambtenaar en de bovenschools manager. Hoezo intimidatie. Zouden ze dan mijn zoon van school willen verwijderen? Ze zeggen dat ze hem zo graag willen helpen. Ik heb de school laten weten dat met deze gespreksgroep niet aan tafel ga zitten, nadat de neuro-psychologe zich heeft afgemeld omdat de doelstelling moet zijn Niels de juiste hulp te bieden. Zij heeft deze brief op 15 augustus verstuurd en daar nog geen reactie op ontvangen. De school heeft ca. 1,5 jaar geleden een dyslectietest gedaan bij mijn zoon met het advies hem te laten testen op ADHD, zodat ze hem medicijnen kunnen geven om zich beter te concentreren. Ik heb dat toen geweigerd, hij is al zoveel getest en ik vond dat we hem nu maar even Niels moesten laten zijn. Inmiddels loopt er weer een traject om hem toch te testen, omdat sommige vervolgscholen om een specifieke diagnose vragen. Alles wat je zegt wordt tegen je gebruikt. Je moet alles zelf aanvragen, maar als het niet oplevert wat de school verwacht "hebben zij er toch niet om gevraagd?" Doodziek word ik hiervan.
-
Oh ja, nog wat. Al jaren wordt aangegeven dat Niels slecht aansluiting vindt bij zijn klasgenoten en vraag ik dus zeker sinds 2 jaar om een Kanjertraining. Maar altijd was er een vage reden waarom hij niet ingedeeld werd. Deze training wordt dit jaar klassikaal gegeven, maar afhankelijk wat er in het overleg wordt besproken doet hij wel of niet mee aan deze training. Hoezo willen ze hem graag helpen?
-
Ik denk ook dat reguliere scholen steeds makkelijker worden met leerlingen te verwijderen omdat zij geen zin hebben op extra begeleiding aan te vragen en bang zijn om het lage slagingspercentage van de cito toets
