Zelfdoding bij levensmoeheid

Bekijk deze video

De duizenden reacties op de uitzending van EénVandaag over Obbe Terpstra (86) van zaterdag 13 februari hebben veel leed en wanhoop aan het licht gebracht. Terpstra kondigde zijn eigen dood aan, omdat hij klaar was met het leven. Hij had geen levensbedreigende ziekte. Veel ouderen lopen met dezelfde plannen rond en vaak blijft het niet bij plannen.

Wilt u hierover verder praten, dan kan dat via Stichting Korrelatie, op telefoonnummer 0900 1450.

Tags |

Euthanasie, zelfdoding

Doorsturen | Print/pdf |

reactie(s)

h v gerwen, 19 januari 19:34: hallo, h v gerwen beroepsbrandweerman.he t is dan wel strafbaar , maar dan beter dit, dan er de hulpverleners mee op te zadelen,of anderen.
Berry Tol, 20 januari 10:36: Van wie hebben wij het leven gekregen? Als wij zelf onze scheppers zijn dan kunnen wij zelf beslissen, maar dat is nou eenmaal onmogelijk. Dat mensen hun leven zat zijn heeft een oorzaak. Laten we de oorzaak aanpakken. Vaak is deze dat mensen zich eenzaam voelen, bijvoorbeeld omdat er niemand meer langs komt. Op medische zorg wordt gezuinigd, ook die mensen kunnen dus minder aandacht geven dan ze zouden willen.
Berry Tol, 20 januari 10:40: Dit graag ook nog bij mijn bericht.Zelfdoding is ook een verkeerd woord. Mensen die zelf over hun leven beslissen vermoorden zichzelf. Zelfmoord plegen zij.Weet wel dat het niet afgelopen is na dit leven. Wat u ook zal denken, we krijgen een oordeel na dit leven en worden daarop afgerekend.
b.j.driessen@wanadoo.nl, 20 januari 11:53: "de dood van Obbe Terpstra."Fijn, dat u daar zoveel aandacht aan geeft. Het wordt tijd, dat zelfdoding eens geaccepteerd gaat worden in deze maatschappij. Dank, en erg veel succes u toegewenst door B.J.Driessen.
gerry visser, 20 januari 13:11: ik ben benieuwd naar wat er vanavond 18.20 wordt uitgezonden. ik heb bewondering voor deze man; niet alleen omdat hij die beslissing nam, maar ook omdat hij hier open over wilde praten voor de tv. het wordt echt tijd dat aan het thema zelfdoding net zoveel programma's worden gewijd als aan goede doelen. de dood blijft inherent aan het leven en is ook de enige zekerheid die men heeft. alleen het individu heeft het recht om hier een (vroegtijdig) einde aan te maken.
ben de bock, 20 januari 13:52: ik wil het standpunt van Terpstra niet afwijzen. de vraag kan soms bloed serieus zijn, maar is ook wel eens door de media beinvloed.mijn ervaring is dat een onbevangen gesprek soms enige draagkracht aan kan boren of perspectieven kan openen
Henk Biesheuvel, 20 januari 14:22: Hallo,Hier schrik ik van,Mijn zoontje is nu in 24 uurs opvangIk ben vrijgezel.Mijn zoontje woonde tot voor kort bij mij.Ik wil voor hem vechten.Maar de mee,werkt echt niet mee.Ik blijf leven,Maar schrok echt van de oudere,maar toch nog fit.
Anoniem, 20 januari 14:25: Ik geef Obbe Terpstra gelijk iedereen moet over zijn eigen leven beslissen. en niet een anderdie voor jou een beslissing wil nemen over zelf doding.Hans Heitgeert
anneke, 20 januari 14:30: ik kan me heel goed voorstellen dat mensen die het niet meer naar hun zin hebben in dit leven eruit stappen en vind het wel heel belangrijk dat familieleden en vrienden hier van tevoren van op de hoogte worden gesteld en afscheid kunnen nemen. Wel zou er NAZORG moeten komen voor de achterblijvenden van mensen die zelfdoding verkiezen boven een natuurlijke dood. Stervensbegeleiding is ook een vorm van acceptatie van de beslissing uit het leven te stappen. Er zou ik het Ziektekostenpakket ook een mogelijkheid moeten zijn te kiezen voor een vorm van euthenasie.
wim, 20 januari 14:35: Kan iemand iets zinnigs zeggen over de economische gevolgen indien dit verboden blijft??M.a.w. heeft de overheid een economische reden om dit te blijven verbieden??Kost dit teveel banen??Kost dit omzet van de Pharmaseutische industrie?Omzet verlies in verzorgings producten??
Arnold, 20 januari 14:38: heb het gezien op TV en ik kan mij niet verenigen met de standpunten die betrokkene aangeeft. Hij was gezond en dat is al een groot voorrecht voor ouderen en dan zelfdoding omdat er niets meer is om voor te leven? heel goedkoop dit zo gevonden . Maar er is maar een die beslist wanneer het je tijd is! Weer een dolende ziel die geen rust zal vinden
john riemen, 20 januari 14:44: Het is niet iets van oudere alleen hoor ik ben 52 jaar en heb het hier ook wel gezien sinds 1997 ben ik door een foutje van twee artsen zwaar lichamelijk gehandicapt ze hebben mijn beide benen geamputeerd en de gemeente rotterdam laat me ook stikken op alle vragen voor aan passingen in en om mijn huis zeggen ze gewoon nee te duur in 2002 kreeg ik als gevolg op 1997 ook nog eens 4 herseninfarkten wat voor mijn werk gever weer aanleiding was om me naar huis te sturen met de mededeling voor jou is er geen werk meer het uwv laat me nu al 20 maanden op een wao uitkering wachten en zijn van mening dat 25-35 % afkeuring voldoende is en als klap op de vuurpijl zijn op 11-11-2006 de twee kindjes van mijn ex-vriendin bij een slaapkamer brand om het leven gekomen echt mensen mijn eigen 3 kinderen zijn volwassen en hebben me ook niet meer nodig dus wat doe ik hier nog op deze aardkloot voor mij is het leven klaar
wilhelmina, 20 januari 15:07: vind dat dit moet kunnen.want dit leven is niet zo leuk.in den haag hebben ze het over normen en waarden ,die zijn in nederland ver te zoeken ,laat ons dan die waarden hebben om te doen wat we zelf willen.lekker inslapen als we klaar zijn met alles.
siene, 20 januari 15:11: Mijn tante (62j)overkwam dit ook.Liep met zelfmoordplannen rond ivm problemen/Financien.za g het leven niet meer zitten vooral toen haar moeder stief en 1 jaar ervoor haar broer.Ze heeft geen van beiden kunnen begraven,had geen geld voor de ticket.Ze had al touwgekocht en ik bleef bij haar slapen om zich zelf niets aan te doen.Ze kreeg nergensgehoor totdat ze bij het BAD terecht kwam.niets vlotte binnen 1 j,huilde de hele dag,sloot zich op,kwam de straat niet meer op.rookte 2pak sig.pdZe is invalide.Heel veelreumatische pijnen,hoge bloeddruk,bezinking TOP en enz.Vermagerde sterk.Kreeg plotseling een Hartinfarct.na 1 jaar vroegen ze WNSP voor haar aan,kon het niet verkroppen dat ze afhankelijk was.Krijgt 50 euro pm om alles van te doen.ze had net 5min.voor de Deurwaarder a/d deur kwam bericht dat moeder dood was.Deurwaarder BOS aan wie een ieder een hekel aan heeft en de mensen de schrik aan jaagt is het ergst.Vooral in Nov zend hij de mensen een brief dat ze 2 a 3 dgn voor de Kerstdagen hun huis uit moeten,of net voor de Kerst andere brieven.Naar vernomen zegt hij de mensen zo prettige kerstdagen te geven.De naam BOS is de reaktie:die smeerlap,die krijgt zijn straf nog.Hoevaak is ze niet tegen gehouden.we blijven steedsin haar buurt,zelfs de politie kwam met haar praten.een Curator hebben is geen pretje.ze wordt 63 en ziek.Ik begrijp de mensen dat ze het niet meer zien zitten,de maatschappij is heel hard.
roelie, 20 januari 15:27: wil ook niet als een kast plantje dood gaan
anoniem, 20 januari 15:28: Ik zelf wil ook graag dood, mijn leven heeft geen inhoud meer.Maar ik weet niet hoe ik het moet doen.Ze zouden het meer moeten legalisren.
Pieter, 20 januari 16:14: Ik ken ook een oudere die mij al een aantal malen verteld heeft: "elke avond als ik ga slapen, dan hoop ik dat ik niet meer wakker word". Voor mensen die met het leven klaar zijn, moet het gemakkelijker worden om aan hun laatste wil te voldoen. Uiteraard dient daar een zorgvuldig protocol voor gevolgd worden. Met de mogelijk a.s. nieuwe regering zal dat wel een wens blijven.
Marion Schouten, 20 januari 16:14: Waarom zijn wij zo egoistisch. Waarom gunnen wij iemand zijn dood niet. Het is vreselijk voor de nabestaanden, dat weet ik. Een mens vraagt er toch zelf niet om, om geboren te worden. Wat hebben mensen toch met "het leven". Dat kan soms verschrikkelijk zijn. iemand die echt dood wil, kondigt het ook niet aan, die doet er in stilte iets aan. Het is het enige in je hele leven dat je zelf misschien in de hand hebt.
Nelly V., 20 januari 16:24: Natuurlijk zijn er veel reacties.Mag een mens, die zijn leven als beëindigd beschouwd a.u.b. uitstappen?Ik vrees, dat met de komende coalitie dit alles veel moeilijker zal worden gemaakt.Zelf heb ik nog geen enkele behoefte, maar ik zou het zeer op prijs stellen, dat, als ik geen menswaardig bestaan meer heb, ik zou mogen gaan en niet door religieuzen daarin wordt tegengewerkt.Dit is nog totaal niet aan de orde, maar ik heb er bezwaar tegen, dat een overheid mij zou dwingen voor een trein te springen o.i.d.Ik heb niet gevraagd om geboren te worden en wil niet door religieuzen worden gedwongen in een verpleeghuis mijn laatstwe dagen te slijten, als ik niet meer bij zinnen ben. Dan ben ik er toch al niet meer.Misschien overkomt mij dat nooit, maar als het economisch zou uitkomen weet ik niet wat er zal gebeuren.Laat de mens toch zelf beslissen.Een mens stapt heus niet zomaar uit.
wesjor@gmail.com, 20 januari 16:28: ik vind als er iemand er zo over denkt en klaar is met zijn of haar leven dat niemand het recht heeft omdat tegen te houden. dan moet je deze mensen laten gaan hoe verdrietig dat ook is voor de nabestaande.sorry panter51
Eric Helmers, 20 januari 16:55: Bureaucratie en marktwerking in de zorg leidt tot langdurige strijd met verzekeraars en gemeenten over het toekennen van voorzieningen en hulpmiddelen. Mensen hebben geen tijd meer voor elkaar. Ouderen, zieken en gehandicapten voelen zich een last voor hun omgeving en besluiten dat de dood uitkomst biedt. Werk aan de winkel tijdens de formatie om Nederland voor kwetsbare burgers weer leefbaar en menswaardig te maken.
Ron, 20 januari 16:57: Hoe moeilijk het ook is, als je in een vrije wereld wilt leven dan hoort zelfdoding daar ook bij. Geef wel profesionele begeleiding bij dat proces, mede omdat hij of zij die het wil doen het uiteindelijk toch doet.
Theo, 20 januari 16:58: Een fantastische reportage van het willen overlijden van Obbe terpstra.Het heeft mij geraakt om dat het op een waardige manier is gebeurd,en meneer zijn wil toch heeft kunen doen .Geen mens heeft hij er bij betrokken daarom op een waardige manier afscheid genomen van z,n dierbaren.Heb veel suicide meegemaakt en dat is iets wat je nooit meer kwijtraakt als het op een vreselijke manier gebeurd.Ik heb diep respect voor dezr bijzondere man.Voor de familie wens ik veel sterkte .Theo.
ellen borburgh, 20 januari 17:52: ik vind dat iedereen het recht mag/moet hebben als het leven lichamelijk of geestelijk ondraaglijk is. Maar ik vind dat men dat zelf moet doen en geen vrienden of familie erbij moet betrekken.
Elly Besselsen, 20 januari 18:14: Ik ben van mening dat een ieder het recht heeft te sterven wanneer die persoon dat wil.Natuurlijk moet je niet over een nacht ijs gaan, Ik denk dat de ongelukkige die niet langer wil leven deze wens bv. bij de huisarts kenbaar moet kunnen maken en dit gedurende bv. 6 maanden aan moet blijven geven, zodat een impulsieve beslissing niet mogelijk zal zijn.Wanneer dit persoon na 6 maanden nog steeds niet verder zou willen leven, help hem dan om op een waardige en pijnloze manier te kunnen sterven.Wat een onderwerp he? Het is in en in triest als iemand zo wanhopig is.
lourina, 20 januari 18:15: Ik vind dat iedereen zelf mag beslissen over zijn of haar leven!Er zijn genoeg mensen die geen lichaamlijke pijn hebben,maar geestelijke pijn die niemand kan zien of voelen.Er zijn mensen die moe zijn van het moe zijn!!!!!Moeten die dan echt het leven afmaken met voor hun ondragelijke pijn??Ieder mag voor zich zelf beslissen vind ik.Mensen die echt niet meer willen zoeken nu soms naar de meest gruwelijke manier om hun leven te beeindigen!!!!Waarom moeilijke dood als het ook makkelijk kan???
lourina, 20 januari 18:21: Begrijp me aub niet verkeerd hoor.Maar als een mens echt dood wil plegen ze zelfmoord .Zo,n iemand word gevonden ,en diegene die hem of zij vind krijg de schrik van hun leven!!!Waarom niet makkelijker???Zodat ook familie leden zich erop voor kunnen berreiden,normaal afscheid nemen enz enz.En er word dan geen schade berokkend aan derdere.Denk b.v aan treinmachinist die iemand onder zijn trein krijg!!!Ik vind dat iedereen recht heeft om over zijn eigen leven te beslissen.Wie zeg dat u vader of moeder willen leven in verzorgings tehuis???meestal hebben die mensen geen eigen keus helaas word die door andere gemaakt.Is dat fair dan?
lourina, 20 januari 18:35: dutchlionfrans!!!!!Nie t iedereen heeft zelfde geloof als u.En u word in uw waarde gelaten,maar laat andere mensen dan ook in hun eigenwaarde.We kunnen gaan discuseren over god enz enz maar daar komt men nooit uit!!!!En de mens moet dit leven leiden en sommige mensen doet dit teveel pijn of is te zwaar of zijn heel erg ziek en hebben geen kans op genezing.Dat zal de bedoeling toch niet zijn van god dat zulke mensen dan toch hun leven moeten lijden maar dan met lange ij i.p.v leiden met korte ei???God geeft misschien de mensen het leven,maar men mag van mij zelf over hun eigen einde beslissen!!!Zal gods zijn bedoeling niet zijn om mensen pijn te doen en voor sommige mensen doet het leven teveel pijn!!!
Iedje Meesters, 20 januari 18:43: Grote Klasse!!!!! Wat een gebaar over iets wat heel zwaar is voor jezelf, maar een oplossing kan zijn voor je vader of moeder....Jullie moeten heelll veel van jullie vaders gehouden hebben....
cornelia, 20 januari 18:45: Ik vind dat je wel heel ver heen moet zijn om iemand te gaan helpen door de spijker te slaan waar het touw aan bevestigd kan worden zodat iemand zich kan ophangen! En dan daar nog trots op zijn ook? Iemand die dergelijke dingen doet moet volgens mij wel zo ver heen zijn dat zo'n persoon een volkomen dichtgeschroeid geweten heeft!Hoe kan iemand zelf bepalen of iemand aan sterven toe is? Je bent pas aan sterven toe als dát moment dáár is.Waar ligt de grens van het wel of niet vermoorden van iemand? Wie ben ik dat ík dat kan bepalen? Als iemand een doodswens heeft is zo iemand dan nog wel authentiek? Er is dan sprake van depressie.Laten we ophouden met deze vragen te stellen. Wij zijn daar niet capabel toe!Dit gebeurt in een land dat God verlaat. Zo'n land gaat zelf regels bepalen die absoluut niet goed voor iemand zijn! Ik vind het g r u w e l i j k .
jan mooij, 20 januari 18:53: geef mensen met een grote wens om hun leven te beeindigen zelf de verantwoording en middelen omdat te doen.
oosterhout, 20 januari 18:55: In onze maatschappij kunnen op de wereld zetten van kinderen, trouwen, emigreren ,religie, etc. Ik begrijp werkelijk niet waarom je geen keuze mag maken over het moment waarop je het leven wilt verlaten.Ik denk dat het op de wereld zetten van een kind een veel grotere verantwoordelijkheid jegenseen ander mens met zich meebrengt dan zelf doding.Ik stoor mij eraan dat mensen die deze wens hebbn over een kam worden geschoren en als "onstabiel" worden betiteld
Janna Veeren, 20 januari 18:58: Zelf doding is tegen de wil van God, zeggen de gelovigen, maar zoals tegen woordig door de vooruitgang van de medische wetenschap, mensen gewoon nauwelijks meer dood kunnen gaan, is dat dan niet tegen de wil van God? Natuurlijk moet een mede mens alles doen wat hij kan om het de persoon die het niet meer ziet zitten datgene te geven wat hij nodig heeft om wel wat gelukkiger te worden, maar als die persoon bij zijn/haar besluit blijft moet dat gerespecteerd worden. Ik hoop dat hier een duidelijke wet voor komt, zodat als mij dit ooit overkomt, het mij wat makkelijker gemaakt zal worden. Het is toch afschuwelijk dat je je vader bij het ophangen moet helpen, dood eenvoudig omdat er mensen zijn die denken te weten wat goed voor je is.
Wim, 20 januari 19:01: Ik ben van meening, dat iedereen zelf moet kunnen beslissen over beeindiging van zijn leven. Het lijkt me typisch iets wat in de prive sfeer ligt en waar anderen geen inspraak in hebben. Een dergelijke regeling bestaat bijvoorbeeld al in Zwitserland, waar de hulp verleend wordt door een verenginging. Je kunt daar gewoon lid worden van een vereniging voor levens beeindiging die werken met vrijwilligers. Men kan gewoon aangeven dat je mogelijk van deze dienst gebruik wil maken. De verenging zorgt dan gewoon voor de noodzakelijk hulp. Hoe humaan kun je dingen regelen.Natuurlijk zullen er gesprekken en een toesting zijn per slot van rekening moeten de vrijwilligers het voor zich zelf ook kunnen verantwoorden.Ik zou me in iedergeval aanmelden, maar voorlopig geniet ik maar even van het leven. Toch kan ik me voorstellen, dat er een tijd kan komen waar het leven niets meer te bieden heeft.Wim (46)
Carly Verbon, 20 januari 19:02: Ik ben een vrouw van 45 jaar en ben van mening dat een ieder het recht moet hebben om zijn of haar leven te beeindigen. Dit doe je niet zomaar. Ik ben bang dat er met onze huidige regering nog weinig mogelijk is. Men draait steeds meer dingen terug. Het is jouw leven. Je hebt het recht om te leven en dus vind ik dat je ook het recht moet hebben om op je eigen gekozen moment te sterven.Hoelang moet het nog duren voor wij zelf mogen beslissen?Heel veel respect voor de heer Obbe Terpstra
astrid, 20 januari 19:02: Ik hoop dat er een tijd komt dat iedereen bij de geboorte een pil van drion krijgt om uit het leven te stappen wanneer hij dat zelf wil , en zodoende niemand zich nog hoeft te verhangen of voor de trein te springen.
pien, 20 januari 19:03: wat was de naam van die veren. van dhr? Niet Bossink.Ik wilde met die veren.in contact komen, nog liever met die dame die over de zetpil sprak
pien, 20 januari 19:04: Het is mijn man die met iemand wil spreken, die hem dan kan helpen, is dat nu zo moeilijk? Als U iemand weet, geef dan mijn bericht door. please
Carly Verbon, 20 januari 19:05: Zie wat er gebeurt als mensen zelf een uitweg moeten zoeken. Men springt voor de trein/ verhangt zichzelf. Allemaal akelige dingen voor de nabestaanden. Waarom doet men zo moeilijk over de pil van Drion? Die neem je echt niet zomaar in hoor!
C. Rood, 20 januari 19:07: Mijn broer heeft in de jaren tachtig 3 van de 4 hoogst geplaatse pogingen geprobeerd. De 3e maal, het zichzelf voor de trein springen, betekende het einde van zijn leven. Hierdoor hebben de nabestaanden nooit echt afscheid kunnen nemen. Na zijn overlijden kregen wij ook nog te horen dat zijn lichaam niet vrij kon worden gegeven omdat hij een strafbaar feit had gepleegd. Voor de nabestaanden dus veel verdriet, en voor mijzelf veel boosheid over het stukje STRAFBAAR FEIT. Dit MOET HUMANER OPGELOST kunnen worden, voor een ieder.
robert, 20 januari 19:08: heb de uitzending met belangstelling gevolgd,ik zelf ben 54 jaar enwas een van de eerste hivpatienten in nedeland,ben in die 28 jaar vaak erg ziek geweest maar steeds kwam ik er weer boven op,afgelopen juli heb ik een beroerte gehad en heb daar nog steeds erg veel last van,ik werk niet meer en wil er ook graag uitstappen,helaas wil miijn huisarts niet meewerken.hij vind het te vroeg,ondertussen kwijn ik hier in mijn eentje weg,heb wel broers en zussen maar die wonen in een ander gedelte van het land en begrijpen me toch nie tveel sociale kontakten heb ik niet meer,..,ben soms dagen zonder dar er iemand belt en durf best te zeggen dat ik erg eenzaam ben geworden,meeste mensen begrijp niet wat ik doormaak,helaas zijn al mijn vrienden al gestorven aan aids,wil nu ook dood,ben te laf om me zelf op te hangen dus ga je maar weer door,waarom en voor wie vraag ik me vaak af,niemand zal mij missen als ik ben overleden,weet nu nog nie hoe het verder gaat en wat ik moet doen,heb wel genoeg pillen in huis maar ben bang dat ik dan toch niet de juiste medicijnen inneem en dat ik weer wakker zal worden,het vervelende is dat ik er met niemand over kan praten,rpbert
Anoniem, 20 januari 19:13: naturlijk vind ik dat iemand zelf het rccht heeft om zelf te bepalen om uit dit leven te stappen.mijn vader was doodziek en had ontzettend veel pijn, en natuurlijk wil ik hem niet missen, maar als hij zelf had gezgd ik vind het genoeg, had ik daar alle begrip voor gehad. had hij het maar gedaan!hij was een goed persoon, een goed katholiek dus dat kwam bij hem niet op.maar de manier waarop hij gestorven is geeft mij alleen maar meer de motivatie om zelf te bepalen om te beslissen, wanneer ik het genoeg vind.kom ik hoger in de "hemel" wanneer ik zo veel pijn lijd als hij, of wanneer het van mijn psychisch lijden afhangt, ik voel mij al jaren ongelukkig en zou best wel zelf willen bepalen het is genoeg, maar het feit dat je andere achterlaat met een schuldgevoel is al een reden omdat niet te doen.als bij mij echter een ziekte ontdekt werd die niet meer te genezen is, bepaal ik zelf of ik dat wil, en niet allerlei wetjes, regeltjes, maar ik.hopelijk is de wet dan zo dat er niemand anders door mijn stap in de problemen komt.
n.de boer, 20 januari 19:13: De NOS rood??Ferdinand Franssen rood??Partijpolitiek via "onafhankelijke media"?Gelukkig mogen wij zelf nog denken!!!
M. Werkema, 20 januari 19:20: Ik heb de uitzending vanavond gezien. Ik vind het fijn dat hier aandacht aan wordt besteed. Wel deed het mij verdriet dat mensen met psychische niet aan bod komen. Ik lijd al jaren lang aan chronishe depressie. Vanaf mijn 10de wil ik al niet leven, vanwege ernstig misbruik. Ik ben nu 47 jaar en zo moe om steeds maar weer door te moeten. Ik heb een aantal zelfmoord pogingen achter de rug. de angst op weer een mislukking houd me nog tegen een nieuwe poging te doen. Het is verschikkelijk als je bijkomt en doorkrijgt dat het niet is gelukt. Ook sommige verpleegkundigen reageren niet met respect. Ik zou het heel fijn vinden als hier ook aandacht aan word besteed.Marja
coby maas, 20 januari 19:28: ik ben een voorstander van hulp bij zelfdoding.Mijn moeder overleed in 2002 nadat zij niet om kon gaan met haar blindheid die plotsklaps 2 jaar daarvoor op 85 jarige leeftijd was ontstaan. Daarbij had zij voortdurend last van lichtflitsen . Zij werd niet begrepen, eerst niet in het verzorgingshuis (de opmerkingen die daar door verzorgend personeel zijn gedaan kwamen voort uit onwetendheid en niet begrijpen, als mijn moeder iets niet kon vinden werd er o.a. een keer gezegd : "mevrouw,u heeft vroeger toch wel eens verstoppertje gespeeld?" Ook werd zij van incontinentiemateriaal voorzien terwijl zij niet incontinent was maar het toilet niet meer kon vinden). Later is mijn moeder nog enkele maanden in een verpleeghuis geweest maar ook daar was geen begrip voor haar. Zij kon met haar blindheid en dientengevolge totale afhankelijkheid niet omgaan en was ook niet meer bereid om zo verder te leven. Vele malen heeft zij dit aangegeven, even zovele keren is er nauwelijks of niet op gereageerd ook niet door een psychologe. De kinderen hebben uiteraard geprobeerd haar met haar blindheid om te laten gaan en hebben daarvoor ook een gespecialiseerd instituut voor ingeschakeld. Maar gezien haar leeftijd en haar doodwens is dat mislukt.Zij gaf op 10 de cember 2002, na uitvoerig overleg met de kinderen aan te zullen stoppen met eten en drinken en het innemen van levensverlengende medicijnen. Mijn moeder beschikte over een wilsbeschikking en een behandelverbod, maar desondanks geen respect voor haar beslissing.Grote consternatie in verpleeghuis, steeds werd haar eten aangeboden en getracht haar over te halen niet op die manier te willen sterven. Maar zij hield vol en nam echt geen druppel vocht. Het was voor ons niet om aan te zien maar wij hebben haar besluit gerespecteerd. Op 20 december overleed ze.Ik zou zo graag willen dat er meer uitleg komt bij het voorschrijven van levensverlengende medicijnen omdat (ik werk zelf in een verzorgingshuis) mensen vaak niet weten wat ze slikken en waar ze precies voor dienen, zodoende maar doorsukkelen terwijl bij sommigen ook een dooodswens bestaat.Wil je stoppen met de medicijnen dan is er plotsklaps een enorme tegenstand.Ik heb de vorige uitzending helaas gemist, anders had ik eerder gereageerd. Zelf heb ik ook alle voorzorgsmaatregelen getroffen (behandelverbod e.d.),maar ik vrees wel voor het niet uitvoeren daarvan. Wij konden met volle overtuiging op de rouwkaart van mijn moeder schrijven: Gesterkt door de gedachte dat de dood ook bevrijdend kan zijn en met respect voor de wijze waaop zij haar laatste strijd is aangegaan delen wij enz."Dat respect zouden meer mensen met een doodswens moeten krijgen.Helaas staat altijd, als ik aan mijn moeder denk, die laatste periode van haar leven mij voor ogen. Met meer hulp en begrip was dit vreselijke einde niet nodig geweest.
A.R. de Vries, 20 januari 19:34: Ja, ik vind dat iemand zijn leven mag beëindigen wanneer er sprake is van uitzichtloos lijden, lichamelijk of geestelijk. Mijn vader kon zijn leven legaal beëindigen omdat hij lichamelijk vreselijk leed. Hij wilde niets liever dan sterven en wij zijn allemaal dankbaar dat hij kon inslapen i.p.v. verder gemarteld te worden door zijn ziekte.Wat me in de discussie over vrijwillige levensbeëindiging zo verbijsterd is de heftigheid waarmee het collectief tegenover het individu staat. Er lijkt geen plaats te zijn voor het individu, geen respect ook. Of het nu het collectief van de religieuzen is of die van de gehoorzame burgers (de wetgeving), veel reacties baseren zich op het gelijk van de groep waarin men verkeert en zich mee identificeert. Ontbreekt het ons dan aan zelfbewustzijn? Een echt kennen van onszelf?Als dit het geval is dan lijkt me serieuze hulp bij zelfdoding onontbeerlijk. Iemand die het leven wil beëindigen, moet dat om redenen doen die hemzelf duidelijk zijn, voor hemzelf geldig zijn en in een staat van volkomen helderheid. Daarin past de medewerking, of tegenwerking, van een ander mens in diezelfde staat die, ondanks het eigen ego, met compassie en objectiviteit als partner in het levensdispuut moet kunnen fungeren. Een geestelijke of een advocaat? Het kan ieder van ons zijn die zichzelf kent.
hkvdkarelse@versatel.nl, 20 januari 19:37: Het verbaasd mij, dat in Uw uitzending over deze grote nood bij mensen,eigenlijk als enige uit de bus kwam dat wij het weer willen zoeken in wetswijziging o.i.dom tenslotte het mogelijk te maken dat mensen niet op een dramatische manier een einde aan hun leven maken !!Een einde aan je leven WILLEN maken IS al dramatisch !!Wanneer dringt het tot ons door dat onze maatschappij zó verziektis door materialisme en egoismedat we n.b. Liefde gaan noemenals we iemand helpen uit te stappen.?? Het moet anders !!Als je één kind hebt en die zie jehooguit 1x in de 6 weken en verder zo af en toe een mailtje(omdat ze DRUK zijn) baan studiekinderen- Dan is dat begrijpelijkvoor jongelui, maar er is geen goede communicatie meer..En alleenstaande ouders zijn daarwillen of niet afhankelijk van!!Want communicatie - warme aandacht, niet van proffesionals, maar van "mantels" is het enigegeneesmiddel tegen deze KOU !! ESTER
tiny visser, 20 januari 19:50: deze uitzending getuigde van geen enkel respect voor de heer terpstra.hij is misbruikt op deze manier.
d.van.meijeren@planet.nl, 20 januari 19:56: Geachte redactie,Graag wil ik reageren op de uitzending "Het recht om te sterven".Als overledenenverzorgster word ik soms geconfronteerd met overledenen die voor de trein zijn gesprongen of zich hebben verhangen. De aanblik van een dergelijk lichaam blijft weerzinwekkend en ik vind het mensonterend voor het slachtoffer. Omdat het in dergelijke gevallen een niet natuurlijke dood betreft, worden veel mensen uit hoofde van hun beroep hiermee geconfronteerd. Maar wat betekent dat voor deze mensen? Wat doet het met ze? Beseft het slachtoffer wat hij/zij zovelen aandoet? Vaak zie je dat b.v. iemand van de politie een stoere houding aanneemt en flauwe grappen maakt. Een ander doet stil zijn werk en zegt weinig. Dan heb ik het nog niet eens gehad over de nabestaanden. Zij moeten het slachtoffer identificeren. Soms is een lichaam echter niet meer toonbaar, hoewel wij ons uiterste best doen om dit nog te realiseren.Ik pleit dan ook voor zeer vakkundige begeleiding bij een verzoek om levensbeëindiging en daarvoor mag de wet wat mij betreft morgen meteen veranderen. Overigens, wist u dat er voor een ieder werkzaam in de uitvaartbranche totaal geen adequate, professionele opvang is geregeld, terwijl dit bij politie, brandweer en ambulancepersoneel wél het geval is? Misschien iets om aansluitend aan bovenstaand item eens aandacht te besteden in uw programma?Met vriendelijke groet,Ditty van Meijeren
Ina Licht, 20 januari 20:14: Ik werk in de gezondheidszorg met ouderen. Het valt mij op dat er zo weinig wordt nagedacht over wat men wil. Of men altijd behandeld wil worden of men gereanimeerd wil worden ed. Er bestaan formulieren voor om een behandeling te weigeren. Ook kan men iemand machtigen om voor jouw op te komen als je dat zelf niet meer kan doen, zodat je niet tegen jouw zin gevoed wordt bv. Het kan niet zo zijn dat eerst alles uit de kast gehaald om in leven te blijven en als dat niet meer gaat men en spuitje wil. Euthanasie of hulp bij zelfdoding is altijd nog, dat iemand anders jouw dood moet maken. Heel in grijpend. Ook moet er op tijd gesproken worden wat palliatieve zorg inhoud. En waarom staan we ons zelf niet toe oud en gebrekkig te worden.Opa's en Oma's hebben ook grote invloed op hun kleinkinderen wat betreft hun levenshouding. Er valt heel veel te zeggen over dit onderwerp, maar ik laat het hiebij. Vriendekjke groet, Ina Licht-Kaandorp
R.G. Martens, 20 januari 20:24: Vandaag heeft u voor de tweede keer een uitzending aan het onderwerp "zelfdoding" gewijdt, een loffelijk initiatief.Ik vindt het een buitengewoon moeilijk onderwerp. Persoonlijk voel ik er veel voor om de stekker er uit te halen als ik naar het einde loop, maar waneer is dat!Zo'n 4 jaar terug zat ik in een diepe depressie en liep toen met het idee rond om er een eind aan te maken.wat me tegenhield was ten eerste de rotzooi die je aanricht voor diegene die je vindt.Dan de onzekerheid of het wel degelijk lukt. In de buurt waar ik toen woonde was een rivier, maar als ik daar in zou springen denk ik dat ik toch weer zou gaan zwemmen......Intussen ben ik er een heel eind bovenop, er is dus genezing.Tja en bij oudere mensen schuilt het gevaar dat de erven de erfenis sneller in handen kunnen krijgen.Mischien is het zinvol om een bureau, of een kliniek op te zetten waar mensen met die wens naar toe kunnen.Er moet dan gekeken worden hoe reëel de wens is en of de persoon niet anders geholpen kan worden.Verder IS het inderdaad zo, dat wij westerlingen geen zin meer hebben aan lijden..........U ziet het, het is een uiterst discutabel onderwerp waar gewoon geen wijsheid voor is.Er zijn situaties waarbij je zegt'" dat doe je geen dier aan". Waarom dan wel een mens????
esther kuipers, 20 januari 20:27: Het is een schande dat de regering blind is voor deze groep mensen. Men heeft niet om het leven gevraagd, je bent op de wereld gezet, mag je dan zelf beslissen wanneer je ervan af wil?? Om wat voor reden dan ook.Laat men de mensen on hun waarden laten, zodat ze niet op een vreselijke manier aan hun einde moeten komen. Men doet zoiets niet zomaar, waarom moet je ongeneeslijk ziek zijn om dood te mogen gaan, belachelijk.Weet de regering wel wat, iemant de voor de trein springt, de machinist aan doet???? De discussie over het wel of niet helpen bij iemand die om wat voor reden ook dood wil is volgens mij tijdverspilling.
v.Noort, 20 januari 20:44: Iedereen moet het recht hebben om er uit te stappen ziek of niet,idioot gewoon dat een ander zich bemoeit wie levens moe is!het zou heel wat trauma,s schelen door ophanging en trein ongelukken.tenslotte is een slijterij ook een hulp verlener aan zelfmoord alleen is de periode langer en een alcoholist gaat ook dood door zijn drankjes niet|???In ieder geval moet een middel vrij te krijgen zijn.
C.Leich, 20 januari 22:12: Berry Tol, wie geeft u het recht om over een ander zijn doen en laten te oordelen.
Arend, 21 januari 00:36: Nog nooit heb ik behoefte gehad om ergens over te reageren. Nu wel, omdat ik deze berichten lezend, behalve van ene Cornelia, die allemaal zo uitgesproken voor eigen beslissingsrecht spreken. Jammer dat dit waarschijnlijk blijft bij dit forum en er verder niets mee gebeurt. Ik lees die meeste ingezonden stukken ditmaal wel en probeer de worsteling van mensen te begrijpen. Eigenlijk hypocriet dat een dogma als geloof (in politiek) enerzijds zonder blikken of blozen mensen naar een absoluut minimum drijven omdat de wereldeconomie dit ons opdringt en dezelfde (christelijke) politiek zich zo bemoeit met de wil van een individu omdat dit in strijd is met hun dogma.
anoniem, 21 januari 12:57: ik vind het buitengewoon irritant al de discussies over hulp bij zelfdoding etc.ik ben van mening dat elk mens het recht heeft een einde aan zijn levente maken....dat is zelfs een prive-zaak...war niemand zich mee mag bemoeien.... er zou een instelling of gelegenheid moeten zijn dat je een drankje ophaald ergens en dat inneemt als je er genoeg van hebt, zonder daar verantwoording over af te moeten leggen bij anderen...ik zou eigenlijk al zo'n drankje moetne hebben....het is buitengewoon genant om te moeten bedelen voor respect op dat punt.misschien is internet een goed medium om een en ander te realiseren.....DOOD GAAN IS EEN PRIVE-AANGELEGENHEID.. ...ik ben blij voor dhr terpstraik heb mezelf al eens opgehangen maar is mislukt....is hel vervelend...en een enge nare manier.....warom niet met respect....hoop dat er nog veel veranderd op dat punt..groet
b e peterse, 21 januari 13:11: in een vorig bericht heb ik al aangegeven dat het een keerzijde heeft deze medaile . De omvang van aanfdacht brengt ook mensen op een idee om ook een eind an hun leven te maken en kunnen zij niet verder de moed opbrengen om door te gaan . Ook als je denkt niet meer nodig te zijn in deze maatschappij zijn er vaak toch nog mensen die je nodig hebben. Nu vindt ik dat extreem onnodig leiden een reden , maar men moet ook wel bedenken wat men zijn omgeving aandoet als deze daar nog niet aan toe is jou te kunnen missen. Als men toch beslist in een depressie , bedenk dan als je de moed heb om verder te gaan met leven dit heel veel moed vereist maar ook toch vreugde kan geven en liefde .
b e peterse, 21 januari 13:39: in navolging van vorige berichten. Ik ben ook een van die vele mensen die telkens weer eeneinde aan hun leven willen maken en dat in de afgelopen 50 jaar herhaaldelijk pogingen daarvoor heb ondernomen, maar u vecht ik hier tegen ondanks de pijnen , ongemakken en depressies. Maar dat wil niet zeggen dat mijn verlangen naar de rust van de dood niet meer aanwezig is.
R. Flinterman, 21 januari 15:44: Weet u wat ik jammer vind? Dat er zoveel mensen in een veel minder situatie zitten en die wel willen blijven leven. We leven in een wegwerp maatschappij, dat is niet alleen op materieel gebied. Ik merkte dat ook toen ik (chronisch) ziek werd. Ik werd gewoon aan de kant gezet of dat ik een gebruikers voorwerp ben. Weet u ik heb zin om te leven en velen chronisch zieken met mij. Wanneer komen deze is voor het voetlicht? Dat ziekte of emotioneel leed niet het einde van het leven moet betekenen.Ik ken mensen die van top tot teen verlamd zijn en gelukkig zijn.Maar het lijkt of mensen steeds minder met leed om kunnen of willen gaan en alleen maar kortstondig geluk willen. Van de tegenslagen in het leven daar groei je van en dan kan je op zijn beurt ook weer anderen helpen.
magda, 21 januari 16:57: mijn oma is in 2006 overleden,mijn opa levede nog en kon het maar niet accepteren dat zij eerder ging als hij, hij wilde niet meer leven, hij zij ik wil bij oma zijn ik kan niet zonder haar, opa was ook al blind aan het worden, hij wilde dood, de dokter kon hem niet helpen om een einde aan zijn leven te maken, opa wilden niet meer eten en drinken, het ging zo slecht met hem, weer aan de dokter gevraagt maar nee, na twee en een halve maand is opa door honger en uitdroging overleden,( ik vindt het zelfmoord)ik vindt het zo verschrikkelijk om iemand zo'n lijdenweg moet ondergaan om te mogen sterven,er moet echt een wet komen dat dat soort mensen geholpen mogen woorden om een einde aan hun leven te mogen maken.als er hulp bij zelfdoding was had mijn opa niet zo hoeven te lijden,
Elizabeth, 21 januari 20:41: Waarom is iedereen zo blij met de geboorte van een mens en zo bang voor zijn dood? De dood hoort erbij;" wachten totdat hij komt, het leven rekken door medicatie, worden voornamelijk ingegeven door ontzag. Mijn vriend is gestorven toen hij 52 was. Alhoewel hij een leverscirrose in terminaal stadium had, kreeg hij geen euthanasie. Ik haalde hem op uit het ziekenhuis, zorgde voor heroine en hij stelde de overdosis steeds uit. Uiteindelijk is hij door een list van mij gaan slapen en overleden.Indien deze man euthasie had gekregen of een superpil had kunnen slikken, was zijn sterven harmonischer verlopen. Nu vroeg hij mij om de laatste shot te zetten omdat hij de naald er niet in kreeg. Ik heb dat geweigerd omdat ik bang was voor de juridische consequenties. Moreel gezien, had ik geen bezwaar om hem te helpen maar ik heb een zoon en het mag niet.Zijn leven had misschien nog 4 maanden gerekt kunnen worden in het ziekenhuis. Hij had daar geen zin in en dat is te begrijpen.Angst voor de momenten voor de dood maakten dat hij niet alleen durfde te sterven. Ik voel me een crimineel en dat had niet nodig hoeven te zijn.
magda, 21 januari 21:02: in navolging van vorige berichten,ik vindt wel als je een einde aan je leven wil maken, doe het wel op een eerlijke mannier, niet voor een trein springen, daar zaldel je iemand anders mee op die de rest van zijn leven moet door gaan dat hij iemand voor zijn trein heeft zien springen, of dat iemand van een flat spring vlak voor een moeder met kinderen, die een trauma op lopen, kijk daar heb ik geen respect voor,
Jacob Visser, 22 januari 03:58: Nu heb ik niet alle reacties gelezen, maar zelf ben ik tegen een probleem aangelopen: euthanasie is strijdig met orgaandonatie! Dat wil zeggen de procedures maken dit onmogelijk!En ik wil mijn euthanasiewens niet in gevaar brengen!
Mariam, 22 januari 08:01: De Almachtige God heeft de mens geschapen en zal de mens weer tot zich nemen, wanneer de tijd daar is. Niemand op aarde heeft het recht om het recht in eigen handen te nemen (zelfbeschikking) middels zelfdoding, of het nu gaat om euthanasie, parliatieve sedatie of levensmoeheid. Het is een verwerperlijke daad. Trouwens hulp bij zelfdoding idem dito. Veel te gemakkelijk gevonden die zelfbeschikking en zeer verwerpelijk. De Almachtige God beslist wanneer het de tijd is en zeker niet de mens op aarde. Zo iemand heeft totaal geen geloof, niets om voor te leven, noch enig geduld.Wat mijn "voorganger" aangeeft: Een dolende die geen rust zal vinden tot op de Dag des Oordeels.Trouwens hulp bij zelfdoding is net zo verwerpelijk. Er moet maar eens een wet komen die hulp bij zelfdoding strafbaar stelt.
Ema Nymton, 22 januari 08:13: Recht om te sterven? Individueel recht? Hebben de mensen die zo graag willen sterven niet door dat er echt wel mensen zijn die niet of moeilijk zonder ze kunnen. Die ze veel verdriet zouden doen bij het beeindigen van hun leven?Mijn vader heeft 2 zelfmoordpogingen gedaan. 1 in 1990 en 1 in 2003. Van de eerste wist ik niet, maar de tweede heb ik zelf kunnen voorkomen.Ipv. dat de psychiaters in het ziekenhuis gingen praten en helpen, hebben ze hem -zonder ons te bellen!! we hadden maar liefst 3 telefoonnummers achtergelaten- zo naar huis laten lopen!! Te gek voor woorden.Als familie hebben we dit opgepakt en mijn vader verteld hoe veel we van hem houden, hoe erg we niet zonder hem kunnen.Ik las net in een bericht "mijn kinderen zijn volwassen, die hebben mij niet meer nodig!". Waar ter wereld haal je het idee vandaan dat je volwassen kinderen je niet meer nodig hebben? Omdat je ze zo goed hebt opgevoed dat ze een eigen leven kunnen leiden? Dat is misschien waar.Maar het zou mij zoveel verdriet doen als mijn vader -55 jaar- nu uit het leven zou stappen (en mijn moeder idem for that matter).Ik ben 25, maar ik heb ze nog ELKE dag nodig. Voor raad en advies, voor een steuntje in de rug. Om leuke dingen mee te doen. Ik bewonder ze om hun kracht, hun ervaring en hun wijsheid. Als mijn vader of moeder doodziek zouden zijn, dan zou ik er misschien vrede mee kunnen hebben. Maar 55 jaar oud en 'levensmoe' zijn. Daar moet een andere oplossing voor zijn. En die oplossing is NIET het wettelijk mogelijk (makkelijk) maken om je leven te beeindigen.Voor zo'n wettelijke regeling zijn er gewoon teveel mensen die depressief zijn of een andere psychische aandoening hebben.En daarbij: ik ken niemand die in zijn puberteit geen doodswens heeft gehad. Dat hoort (blijkbaar) in die fase. Moet die bevlieging dan ook zomaar makkelijk mogelijk worden gemaakt?
Mariam, 22 januari 09:40: Ik was hoogst verbaasd en verontwaardigd bij het volgen van de aflevering over de heer Terpstra.Hij was gezond van lijf en leden. Hij zag alleen slecht en de prognose dat hij blind zou worden, kon hij niet aan. Niets valt ver van tevoren te voorzien of hij zou gaan lijden. Dus hij kon de beproeving niet aan. Hij heeft geduld gehad, geen hoop, geen vertrouwen en al helemaal geen geloof. Dus hij heeft maar gehandeld, zoals het hem het beste uitkwam.Ik reageer omdat ik mij totaal niet kan verenigen met de standpunten van mensen zoals hij.Ik vind het een hoogst verwerpelijke daad. En dat een jongetje van 8 jaar zomaar ineens het leven wordt ontnomen door een onverlaat, terwijl het jongetje in kwestie nog een heel leven voor zich had. Geheel tegenstrijdig dmet elkaar, dat wel. Maar het principe telt. Het druist geheel tegen mijn gevoelens in.
An, 22 januari 11:45: Ik heb met warmte, medeleven en begrip en daarbij ook geschokt gekeken naar de afgelopen uitzendingen over de gesprekken over zelfdoding. Dit staat id los van euthanasie.Er is heel veel leed in de samenleving die mede door de verharding en het EGO (ik samenleving) van de maatschappij verergert. Dat de maatschappij beginnend in Den Haag humaner moet lijkt mij een goede discussie. Dat er meer professionele hulp moet zijn voor mensen in geestelijk nood (geen wachtlijst) is ook belangrijk omdat het dan vaker al te laat kan zijn.De gesprekken die uitgezonden worden geven een vrij eenzijdig beeld over meer acceptatie en hulp bij zelfdoding/moord vind ik. Toch is ieder geval een uniek verhaal opzich.De schok dat het zo gemakkelijk kan gaan. Waar ligt de grens?Het is geen gezond gegeven...zelfmoord.Ki jk...ieder z`n eigen mening allereerst,ieder mens heeft een eigen wil maar zou je als mens toch niet eens kunnen afvragen hoeveel zelfbeschikkingsrecht we werkelijk hebben op deze wereld?Mijn verhaal is bijvoorbeeld dat ik de enigste van mijn familie ben met mijn 38 jaar nog in leven.Ik heb mijn ouders, broer en zelfs te vroeg geboren kind verloren en mijn gezondheid is niet echt om blij van te worden, genoeg redenen om vooral de zwarte kant van het leven te willen zien.Toch vecht ik elke dag om te overleven al voel ik me vaak fysiek oud en soms geestelijk erg moe.Ik merk dat ik wanneer ik om me heen zie er mooie dingen zijn, de schoonheid en zachtheid in dingen te blijven zien en horen. En dat is ook een (aangeleerde) kunst.Leren dat je mag zijn want je bent hier met een reden, dat is desondanks wat ik geloof.Mijn moeder heeft op mijn 18e zelfmoord gepleegd. Ik werd daarna niet voor vol aangezien met wat mijn moeder gedaan had(oordeel dankzij de daad). Erg onder geleden. Ik knok al jaren om te leven en wanneer je dan deze uitzendingen bekijkt rijst mij de vraag...waar gaat dit alles heen, zonder deze mensen te veroordelen over hun daden, dat is de keus van een ieder. De vraag is:Leven we over 100 jaar met een generatie waar het geaccepteerd is wanneer we tijdelijk in een zware depressie zitten een hand geboden wordt door zelfmoord als uitweg??Als je dan niet meer `goed` genoeg functioneerd in de samenleving en niet optimaal kunt deelnemen door handicap of wat ook dat dit beste vroegtijdige uitweg is??Dat mag toch niet de beste oplossing zijn en worden.Of je nu gelovig bent of niet, dit wil ik toch neerschrijven, ik ben na de dood van mijn moeder gaan zoeken. Veel gelezen metname over mensen die aan gene zijde zijn geweest...en terug kwamen, de mensen die zelfmoord hadden gepleegd en terug kwamen zeiden dat ze blij waren nog een nieuwe kans te krijgen. Zelfmoord en het doden van anderen was daar een verboden recht omdat daarmee het leven terug gegooid werd in God`s aangezicht en dat ze niet daar kwamen waar zij dachten/hoopten, ze haalden daarmee het leven en de bestemming van anderen overhoop wat niet de bedoeling was, daaruit werd duidelijk dat ook daar je zult moeten werken aan gevoel>vorderingen, niet anders dan hier al is het dan vele keren moelijker omdat je niet meer in het stoffelijke zit om dingen goed te maken.Zo waren er vele gevallen die nog aardsgebonden waren maar hun verhaal en daad niet meer konden terugdraaien (>onderzoek van een verschijnsel:Leven na de dood, Dr. Raymond A Moody<)Waarom vertel ik dit hier?Niet om te veroordelen want dat recht heb ik niet maar wel om een andere belangrijke visie op te merken.In en liefdevolle samenleving zou zelfmoord niet toenemen maar zou hulp en structuur geboden moeten worden.Vaker is het een roep om hulp omdat men niet meer weet hoe te leven.Zelfmoord mag in ieder geval niet een gemakkelijke uitweg worden, daar moeten we met z`n allen voor waken vind ik.Ik hoop en wens dat de overleden geliefden vrede mogen vinden/hebben, zo ook zij die achterblijven.Met hartelijke groet,An
Annegeeth, 22 januari 14:51: Wat ongelofelijk triest zijn deze uitzendingen. Ik vind het een slechte zaak dat Eénvandaag dit Nederland laat zien. Ik ben een voorstander van openheid, ook in deze. Maar het laat iets zien van de geestelijke nood die er is in Nederland. God speelt geen rol meer in het leven van mensen en dan is er geen hoop en toekomstverwachting meer. Na dit leven is het einde niet. Dit is geen egoistische reactie. Het is een eerlijke kijk op het leven. God gaat over dood en leven. Wij hebben toch ook niet zelf mogen bepalen wanneer wij geboren worden? Nederland, ga terug naar de Bijbel en vindt perspectief, toekomst, voor nu en eeuwigheid.
hans, 22 januari 15:35: jaren geleden was er al 'n pil van drion of iets dergelijks, daar hoor ik niemand over,voor mij mag het!!!
Kate van Dijk, 22 januari 15:40: MOORD blijft MOORD, ongeacht de reden die de dader daarvoor aanvoert.
Rens, 22 januari 17:57: Tijdens het bekijken van deze uitzending ging er een gevoel van medeleiden door me heen!! vooral bij die mw. die zei dat ze in God gelooft en ziet God als liefde, daarin heeft ze volkomen gelijk, maar volgens mij kent ze de Bijbel maar minimaal, wat God in Zijn 10 geboden zegt is o.a. U zult niet doden!!! Letterlijk!!Die mw. zei in de uitzending dat ze allemaal reactie krijgt met bijbelteksten waarin stond dat ze niet moogt doden en dat ze dat raar vond, zo kun je jezelf en je gevoel heel erg mooi schoon praten en zo kun je dan bezig blijven. ik schiet bijv even mijn buurman dood omdat hij wel aardig is maak vaak lastig, maar ik schoot hem dood uit liefde hoor!! helemaal niet omdat ik hem haatte, en ja dat mag van God etc etc. zo kan ik wel door gaan met onzin!! Die mw, is enorm kortzichtig en ik durf met mijn hand op mijn hart te zeggen dat deze mw hier verantwoording voor moet afleggen maar dat zal ze beffend en buigend voor Gods troon doen!Ik vind het triest dat ze zo kortzichtig is!!
N.J. de Vries, 22 januari 18:45: Indrukwekkend verhaal. Het geeft weer eens aan, hoe onvrij wij in deze zogenaamde democratie zijn.Niemand heeft het recht om te oordelen over leven en dood van een mens. Deze persoon bepaalt dus ook wanneer hij afscheid wil nemen van dit leven. Iedere andere "pseudo-optie" is dictatuur.
Ineke, 22 januari 18:55: Wat ik hierin enorm mis en in meerdere dicussies is dat iemand ook erg ziek kan zijn en in een psychose kan zitten op het moment dat hij suicide pleegt.Oordeel niet te snel er kunnen zoveel omstandigheden zijn waardoor iemand dit besluit.Mijn man hield van het leven en van zijn gezin maar wat er uitzag als een burn-out en daardoor verkeerd is behandeld in het ziekenhuis heeft er toe geleid dat hij voor de trein is gaan staan waarschijnlijk in de veronderstelling dat hij een wonder kon verrichten! Dan krijg je te horen( goed bedoeld )wij respecteren zijn daad!
merel, 22 januari 21:11: Wat moet je 'n moed hebben om openlijk te vertellen dat je je Vader van het leven hebt bevrijd. ALS er een god is waarom is de gelovige mensheid dan zo fle gekant. Waarom willen deze mensen de anders denkende tegenhouden. Het moet prachtig zijn in de hemel. Ooit heb ik een kindje gekregen met ernstige aangeboren afwijkingen. Teon zij stierf leek de familie en vrienden opgelucht adem te halen. Dit concludeerden wij uit de diverse opmerkingen; "Wees maar blij dat ze dood is", stel dat ik het recht in eigen hand had genomen en die wereldkundig had gemaakt wat zouden DAAR dan weer de reactie op zijn. Kortom: mensheid, oordeel niet over 'n andermans leven. Op 'veilige afstand, in je veilige huisje is het makkelijk kritiek leveren. Na het overlijden van onze dochter hebben wij van de kant van de gelovige mensheid totaal geen steun ondervonden. Dat heeft gemaakt dat ons rouw-proces tot een rauw proces is verworden
merel, 22 januari 21:14: vervolg: Met de openheid in jullie programma was een grootse herkenning en erkenning
Humaan, 22 januari 21:32: ' Hij heeft samen nog vele anderen volkomen gelijk! Als de tegenstanders werkelijk om het leven geven en daarom zich zo opstellen, dan kunnen ze beter als eerst de oorlogen uit de wereld te helpen, mede alle wreedheden op mens en dier die wij rijk zijn! Offers zijn niet van gisteren die nog altijd op allerlei manieren worden uitgevoerd door een derde. Bij een dergelijke wens gaat het om de persoon zelf die over zichzelf beslist. Het is beschamend dat dat nog steeds NIET mogelijk wordt gemaakt omgeven met zorg en regelgeving. Wel helemaal vrij. '
martijn s, 22 januari 22:37: Ik ben geschokt dat er mensen zijn (niet ziek) voor wie de wereld 'henzelf' betekent en andersom. Ze hebben een ander alleen nog nodig om dood te gaan. En de levende moet zich jarenlang met pijn in duizend psychologische bochten wringen om vanuit een schuldgevoel tot een gevoel van 'trots zijn op' te komen. Vervolgens horen we twee geluiden: 1 zorg dat hulp bij zelfdoding wettelijk geregeld wordt zodat mensen zich niet meer schuldig hoeven te voelen. 2 probeer een cultuuromslag te bewerkstelligen waarin we weer oog krijgen voor zieken en wat zij kunnen betekenen voor anderen. En tot die zieken mogen wat mij betreft dan ook mensen gerekend worden die vanwege geestelijke uitzichtloosheid geen zin meer in het leven hebben.Alstublieft, laat ons eens kritisch zijn op onszelf, op ons grote IK in plaats van iedere ontwikkeling vanuit ons vrijheidsdenken te faciliteren en een ander daar uiteindelijk mee te belasten.Het is apart dat volledige vrijheid de dood zijn eigen vrijheid probeert te ontnemen.
marie, 22 januari 23:14: Alle lof voor de heer Terpstra : een strek karakter ! Mijn vader van 86 had geen barbituraat en heeft een andere methode toegepast : ophouden met eten en drinken. Dat duurde 17 dagen. Het is mensonwaardig dat dit zo moest, maar ik ben trots op zo'n vader !
Anoniem, 22 januari 23:17: Verschrikkelijk. De twee uitzendingen over zelfdoding hebben mij enorm geraakt. Naar mijn mening is dit hele fenomeen de onbetaalde rekening van een individualistische maatschappij waarin te weinig aandacht is voor het zwakke. Waar zijn de (klein)kinderen die hun (groot)ouders helpen te genieten van het leven? Waar zijn de helden die oude mensen perspectief kunnen bieden en in hun leven willen investeren? Denken wij serieus dat het lijden in dit leven opgelost kan worden door er domweg uit te stappen? Het zijn enkele vragen die bij mij opkomen. Het lijkt mij (student geneeskunde) een geweldige uitdaging in gesprek te gaan met mensen die nadenken over zelfdoding. Mensen die ziek zijn. Niet omdat ze langzaam blind worden, een ernstige ziekte hebben of levensmoe zijn en eenzaam hun oude dag door moeten, maar uiteindelijk omdat ze hun leven niet meer aankunnen. Dat is de reden waarom deze mensen niet gezond zijn, waarom ze hulp nodig hebben. Hulp om verder te leven. Watvoor maatschappij houden wij zo over? Ik schaam me naar voor deze discussie. Heel frappant ook, juist rond de formatiebesprekingen waarin er weer gesproken wordt over euthanasie. Ik hoop in de toekomst te kunnen strijden voor levens van mensen die lijden, mensen die ziek zijn, hoe ondraaglijk dat ook mag zijn. Ook wanneer er geen medicijnen, geen oplossing meer is en het leven hopeloos is, zal ik strijden voor het leven van deze mensen. Niet door eindeloos door te behandelen. Maar door ze hoop en steun te geven, door ze te helpen het lijden en de uiteindelijke (natuurlijke!) dood te accepteren. Dit hele verhaal is zo onnatuurlijk, zo tegen alle gevoel en redelijkheid in!
Peter, 23 januari 00:22: Oude mensen die God kennen zijn niet levensmoe, maar verlangen mischien wel maar De nieuwe aarde de hemelse aarde. Wat heb je te verliezen om God te dienen en als je Hem echt dient krijg je een eeuwige beloning veel mensen zoeken iets maar het vervult niet voor lang maar God vervult alles dat wens ik iedereen toe
d.m., 23 januari 11:07: Als dat zijn grootste wens is waarom niet.Mensen zeggen tegen mij ook niets en behandelen mij ook als slaaf en in een inrichting moet je alleen maar luisteren naar diktators. Zelf je ziekte beeld word al gedikteerd. Het word al in je schoot geworpen dat je zelfmoord moet plegen. Dat zijn rechters die dat zeggen. Je moet zwijgen als iedereen het al weet dat je een rechtelijke machteging hebt gekregen. Wat de zin heeft van leven is sterven. Helaas ben ik niet levens moe en ben ik een nuchter mens maar er zitten veel onschuldigen te wachten op vrijlating in een inrichting. Wat je noemt psychiatrie. hihihihi.
Annegeeth, 23 januari 12:05: Ik vind het schokkend te noemen dat Nederland al zo ver is afgedwaald van de basis. Met denkt niet meer vanuit God maar vanuit zichzelf. Dan krijg je deze ontspoorde gedachten. Ik begrijp als geen ander dat het leven enorm zwaar kan zijn. Zeker voor bejaarden is de eenzaamheid een kruis. Maar dat neemt niet weg dat wij de knipoogjes van God moeten leren zien, ook als wij iedere dag alleen in de stoel zitten. Wij moeten leren God te ontdekken in ons leven. Hij heeft ons gemaakt, Hij bepaalt wanneer wij sterven. Triest als mensen ook nog de bijbel er bij halen om dit soort daden goed te praten. Wat zijn wij ver weg en dat baart mij zorgen.
Joep, 23 januari 13:23: Laat ons bidden:Heer Onze God, Hier en nu wordt -tegen Uw wil in- een discussie gevoerd over het eigenrecht tot sterven door mensen die -tegen Uw wil in- menen dat ze zélf mogen nadenken, ja zelfs menen dat het hun menselijke plicht is om zélf na te denken.Wij, Uw dierbare gelovigen, proberen voortdurend (ook hier en nu) hen ervan te overtuigen dat niet U, maar Satan hun tot dat zelf nadenken aanzet maar daar hebben zij, in hun eigenzinnigheid, totaal geen boodschap aan.Dat zélf nadenken heeft er al toe geleid dat zij menen te mogen, nee zelfs moeten concluderen, dat níet U maar Satan (de sluwe!) - UIT UW NAAM!- de Bijbel dicteerde (en wij dus niet naar Uw- maar naar duivelse geboden leven!)Het lukt ons maar niet om hen ervan te overtuigen dat U, én de Bijbel dicteerde én Liefde bent, wat uiteraard voor ons gelovigen héél frustrerend is. Desalniettemin beloven wij U dat wij -naar Uw wil- ons daardoor niet laten aanzetten tot zélf nadenken en gewoon ónnadenkend Uw geboden zullen blijven opvolgen.Wij bidden U, help ons dáárbij maar help ons ook om de discussie die hier en nu gevoerd wordt met goede argumenten (zónder die zelf te moeten bedenken!) in Uw voordeel te beslechten.In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, AMEN.
An, 23 januari 14:08: Opmerking: OOK LIJDEN IS EEN RECHT, een recht wat vaker ook innerlijke groei en verandering teweeg kan brengen, mag dat ook gezegd worden? ...Wat ziekte betreft...daar heeft ieder ook zijn eigen verhaal in, met alle respect (!) en het gaat ook niet over het veroordelen maar de vraag of dit de weg en de toekomst moet zijn èn zelfmoord `legaal` gaat worden. Daar word ik naar van. Voorbeeld: Mijn moeder was ook ziek, ziek geworden door narigheden die het leven vaak met zich mee kan brengen, maar ze was ook op zichzelf gericht. Op mijn 18e pleegde moeder zelfmoord door zich te verhangen, ik kreeg zelfs nog de riem terug die de daad had verricht, waardoor ik de verantwoordelijkheid kreeg over mijn gehandicapte broer. Hij is 39 geworden en ook overleden. Mijn vader is overleden toen ik 14 was aan longkanker. Dan ben je een wees op je 18e en sta je wezenloos in een maatschappij te overleven. Daarmee heeft ze het mij overgegeven, een zware last te dragen op een veel te jonge leeftijd. Na 4 jaar haar geholpen te hebben stond ik daar dan. Zij heeft veel kansen gehad en niet aangenomen. Ze voelde zich steeds weer het slachtoffer, maar ipv vechten werd het een ziekelijk vorm van aandacht zoeken. Het heeft mij jaren gekost om te leren vergeven voor wat het met mijn leven heeft gedaan, want daarmee heb ik een lange weg moeten afleggen, het leven overhoop gegooid, en zoeken naar antwoorden. Toch is er in veel dingen begrijp en liefde voor haar wat ik met zachtheid omarm. Ik heb haar vergeven. Maar hoeveel last je te dragen krijgt in je leven is een onbeschreven boek. Je moet er sterker uitkomen. Mijn verhaal is alleen een voorbeeld wat zegt...VECHT...OM TE LEVEN. Ondertussen weet ik dat mijn vergiffenis haar verder helpt daar (aan gene zijde) te groeien. Een bekende paragnost zei onlangs tegen mij zonder te weten wat ze gedaan had, maar hij had een erg onrustig gevoel over zich in haar aanwezigheid: ``ze zou het nu anders gedaan hebben met wat ze nu weet, het spijt haar, maar nu is het te laat want deze kans heeft ze gehad``, waarop ik antwoordde `` Ik heb het haar vergeven`. ``Dan is het goed``, zei hij `` want ik wordt hier erg onrustig van``. Dit kun je aannemen of niet, het gegeven is er. Ik zeg nu...HELP JE NAASTE TE (OVER)LEVEN EN LIEF TE HEBBEN...TE ZIEN...ZELFMOORD IS NIET DE WEG. HELP HEN DE WEG TE ZOEKEN IN HET LEVEN. Het moet geen GEROMANTISEERD beeld worden IN DEZE SAMENLEVING! En daar begint het steeds meer op te lijken, ook in de media, daar wordt wel vaker een eenzijdig beeld van zaken gegeven. Dit kan ook weerslag hebben op jongeren die depressief zijn en nog een leven voor zich hebben... en zo tot denken aangezet worden met wat ze voorgeschoteld krijgen (media) alsof zelfmoord de juiste uitweg is, dat het rust brengt. Gevaarlijk! In de meeste gevallen laat het een last na bij de nabestaanden, verwarring, angst en intens verdriet en maar hopen dat alles toch goed is met de dierbare. Ieder mens heeft diep in z`n `guts` een natuurlijk geweten dat zelfmoord een onnatuurlijk gegeven is, dat het anders is en voelt, rusteloos, niet zo bedoeld. Mocht je toch zo willen gaan als je levensmoe bent...leg de last niet bij je medemens neer zou ik zeggen. Het is dan jou beslissing los van alles en iedereen. Ernstig ziekzijn en stervende is een verhaal waar het hier al lang niet meer over gaat in deze discussie. Het gaat om zelfmoord en dat is geen mooi woord of romantisch uitstapje. Ik las nog ergens in voorgaande stukjes iets over oorlog de wereld uit helpen...begint dat ook niet met het EGO wat verziekt? Het valt mij op dat veel mensen op het aardse van het verhaal gericht zijn en niet eens afvragen of er niet verder `iets` is en of het wel zo`n goeie zet zou zijn. Ik zou mij eerst eens laten informeren door te gaan onderzoeken. En daarmee denk ik dat mensen die een bijna doodervaring door zelfmoord hebben gehad een meer verhelderend beeld kunnen weergeven, dat verhult zich in stilte, want velen geloven nergens in, vinden het onzin of opium, maar verwachten wel op een goeie plek te komen na de dood. Voor menselijke begrippen vind ik dat nogal naïef denken. Waar zit de kern??> Is het niet werken aan een humanere samenleving waar je met een gerust gevoel ouder mag worden, waar nog normen en waarden zijn, anders mag zijn zoals je bent, ziek kunt zijn als het je overkomt. Deze gouden waarden worden steeds meer met voeten overtreden...zo lijkt het al oorlog, zonder wapens.LEEF HET LEVEN, DURF TE LIJDEN, DURF TE DRAGEN Hartelijke groet, An
Bert, 23 januari 19:08: Al onze gelovigen moeten eens ophouden met het aangeven dat alleen God een leven mag nemen.Laat ieder zelf beslissen of deze wil leven of juist niet.Voor dieren zijn we barmhartiger dan voor mensen.
Marianne, 24 januari 12:42: "God-zij-dank" ontkennen niet álle gelovigen dat hun geloofsovertuiging sléchts het gevolg is van indoctrinatie tijdens hun vroegste jeugd (ouders-kerk-school) en beseffen zij dat, waren zij in een andere (geloofs)gemeenschap geboren, hun overtuigingen zómaar ándere overtuigingen zouden kunnen zijn.Kenmerkend voor déze mensen is, dat zij welliswaar oprecht geloven wat ze geloven -en dat is hun goed recht!- maar gematigd in hun uitspraken zijn én blijven.Dit zijn de gelovigen -de énige- die een ieders respect VERDIENEN.
Thea, 24 januari 13:06: STEL JE EENS VOOR….Het actieve en zinvolle gedeelte van je leven ligt achter je.Je hebt eruit weten te halen wat er voor jou inzat maar alles is nu echt op.Belandt in je laatste levensfase blijken de rustige jaren, waar je vooraf al meermaals gretig naar uitgekeken hebt, niet rustig te zijn. In tegendeel; Ze zitten dágelijks vol onrust.Onrust, voortkomende uit de reële angst dat het ieder moment zómaar kan gebeuren dat niet meer jijzelf maar anderen vóór jou gaan uitmaken waar jij nog levensvreugde aan kan beleven.STEL JE EENS VOOR….Wildvreemden, of misschien wel je eigen kinderen, die jou vanuit de één of andere eigen overtuiging, middels (zinloze) leukigheidjes tot “ouwedaggeluk” gaan dwingen; Dag in dag uit; Jaar in jaar uit.Verweer voeren blijkt uiteindelijk geen nut te hebben en bovendien bedoelen ze het allemaal zó goed dat je er nog dankbaar voor moet zijn ook.Dat die angst, die de restdagen van je leven totaal verpest, reëel is, krijg je dagelijks bevestigd ( daartoe hoef je maar simpelweg om je heen te kijken) Het mag dan ook niet verwonderlijk heten dat je probeert om iets te bedenken waarmee je aan zo’n lot kunt ontsnappen.Veel verder dan ophanging of je voor de trein gooien kom je echter niet… en zie, een nieuwe, nog grotere angst is geboren en de merries nemen bezit van je nachten…STEL JE EENS VOOR….Iedere ochtend weer betreur je, dat je je hele leven lang je best deed om gezond van lijf en leden bejaard te geraken… Dat alles wat het leven jou kon bieden wel eens vóórtijdig op zou kunnen raken, kwam nooit bij je op…STEL JE NU EENS VOOR dat “straks” je eígen “ouwedagen” niet (meer) dag én nacht verpest worden door de reële angsten van de ouderen van “nu”…Dat jij (wél) ónbevreesd kan genieten van je welverdiende rust OMDAT (dan) bij wet geregeld is dat je op humane wijze uit het leven mag en kunt stappen, als de tijd van op=op zich onverhoopt (ook) voor jou aandient…. STEL JE EENS VOOR dat je huidige gezonde levensstijl ook (daadwérkelijk!) tot een prachtige , zorgeloze oude dag leidt; Wat zou dat geweldig zijn…., toch?
Humaan, 26 januari 01:38: Waarom zou een mens per-se moet leven als men ook er geen zin meer in heeft? Bovendien het overlijden ook een bevrijding kan zijn! Wie heeft er eigenlijk belang bij om als maar mensen te moeten laten leven als of het leven zoveel waard zou zijn? Voor wie dan eigenlijk als de persoon in de kwestie zelf dat niet wilt?Als het leven zoveel heilig is, is dat leven van de dieren dan geen leven?Mogen die wel opeens zomaar worden afgeslacht omdat mensen ze nodig zou hebben!Als het leven heilig is dan geldt dat voor elk leven. Zelfs dan is aan ieder zelf om daar beschikking over te hebben!
N vd Eijnden, 17 juli 18:48: Dhr Hubert directeur van de NS maakt het zich er wel heel makkelijk van af. Een overvolle trein is niet gevaarlijk maar is alléén onconfotabel. Nou meneer de directeur ik denk toch dat deze uitspraak U nog lang kan achtervolgen. Als een ieder die wat dan ook vervoert alleen bij over volle belading zegt het is alléén onconfotavbel niet gevaarlijk dan begrijpt men de verkeers veiligheids wetten toch geheel niet. Ik denk dat Dhr Hubert zich eens goed moet realiseren wat voor onbehoorlijke uitspraak hij hier doet. Hier is het laatste woord nog niet over gezegd. Wij zitten in het veetransport en als wij net zo redeneren als hij doet dan staat de wereld op z'n kop!!! Ik zou zeggen Meneer Huberts zoek alstublieft een andere baan als U geen verantwoording neemt. Schandelijk.
goedhart, 28 november 20:30: Ik tob met hetzelfde:psychiater noch huisarts willen EVENTUEEL mijn hand weghalen als deze in de eerste slaap toch onder de plastic zak komt. Dat is namelijk dit voorjaar gebeurd.Ik vind het onthouden van passieve hulp SCHANDALIG en mensonwaardig!
anoniem, 01 november 20:10: persoonlijk vind ik het leven overroepen en ik vind het uitermate arrogant en een echte dictatuur dat je niet zelf mag beslissen wanneer je eruit stapt.