Jeugdbeleid te ver doorgeschoten?
Het huidige jeugdbeleid stelt het belang van de ouder te vaak boven de veiligheid van het kind. In de praktijk is het daar al een aantal keer mis gegaan. De 3-jarige Savannah, het Maasmeisje en vele andere kinderen werden slachtoffer van geweld door de eigen ouders. En dat terwijl ze bekend waren bij Bureau Jeugdzorg. Is het jeugdbeleid te ver doorgeschoten?
Twee weken geleden
besteedde EénVandaag aandacht aan de onzekerheid waarin pleegouders
leven. Kinderen keren terug naar hun biologische ouders, terwijl er
daar vaak sprake is van incest, verwaarlozing en mishandeling. De
positie van de ouders is sterk. Het belang van het kind staat in
het jeugdbeleid op de tweede plaats. EénVandaag spreekt hierover
met kinderrechter A. Quik-Schuijt, woordvoerder van Bureau
Jeugdzorg Hans Nieukerke en Petra Maartense, woordvoerder van de
actiegroep 't Kind is Koning.
reageer
38 reacties
-
Al jarenlang lagen er gedegen studies naar de rapportages van onder andere de Raden Kinderbescherming die niet deugden. Al jarenlang wist en kon men als werkers weten van de kenmerken van een groep mensen aan wie zondermeer gezag over kinderen werd gegeven.Laten rechters familierecht voortaan voordat beslist wordt over gezag eens denken aan het feit dat als men ook maar enige twijfel heeft, geen gezag per automatisme geven aan mensen die niet te vertrouwen zijn in hun verklaringen ook niet. De waarheidsvinding ontbrak op dat terrein ook al jaren in de ggz bijvoorbeeld, en dan werd daarna opgevoerd de wet privacy als de zaken verkeerd lagen. Beste mensen, werkers Jeugdzorg, rechterlijke macht ga nu eindelijk eens zorgen dat de gemaakte fouten op dit terrein worden verbeterd in belang en rechten van KINDEREN. Zorg dat die duizenden kinderen die onterecht hun meestens eigen vaders niet zien hun rechten terugkrijgen, want de gevolgen ZIJN bekend.Waaronder allerhande stoornissen bijvoorbeeld, genderproblemen, psychische problemen waaronder "borderline" bijvoorbeeld.www.rgard ner.comwww.bpdcentral. comWaarin HEEL DUIDELIJK wordt gewaarschuwd ook aan instanties wat NIET moet gebeuren in belang kind!!
-
waarom plaats jeugdzorg kinderen niet bij grootouders.als ouders er niet voor kunnen zorgen.weet dat jeugdzorg dit wel vermeld op haar site maar jeugdzorg doet dit niet kijkt ook dan wat ouders willen en niet in het belang van de kinderen .kinderen voelen zich bij grootouders vaak heel veilig en ze blijven zo in vertrouwde omgeving.waarom haald jeugdzorg broer en zus uit elkaar .ook niet in belang van kinderen.kinderen hebben dan weinig tot geen contact met elkaar terwel dit op z.n moment heel belangrijk is.denk dat ook jeugdzorg eens een keer goed aan de tand gevoeld moet worden.dit in het belang van al die onschuldige kinderen.
-
Jeugdzorg heeft nog nooit goed gewerkt. Als een ouder zelf hulp in roept, krijgen zij maar een jaar of twee hulp en daarna is er geen subsidie meer voor. Veel ouders hebben vaak een langere tijd ondersteuning nodig met het opvoeden van hun kinderen.Maar ziiten krijgen dit niet.
-
Kinderbescherming al generaties lang een organisatie van ambtelijk denken en dwalen. Ook rechters verscholen zich hun uitspraak achter onze wetgeving die al jaren gedateerd is. Duskom politici...maak er nu werk van en neem uw verantwoordelijkheid, het lijkt erop dat politici dieren belangrijker zijn gaan vinden dan mensen en kinderen....dank zei de partij voor dr Dieren!!Waar blijft de partij voor de kinderen? want die zijn onze toekomst en een garantie voor onze welvaart, toch?
-
Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming zijn al vele jaren een ramp. Ik heb me al zo vaak afgevraagd, waarvoor en voor wie ze er zijn, voor de kinderen of voor de ouders. Er zou eens wat minder vergaderd moeten worden en papieren ingevuld en wat mee huisbezoeken en dan niet van tevoren aangekondigd. Nee onaangekondigd, regelmatig, onregelmatig op huisbezoek. Maar daarnaast zit de hele wetgeving rond kinderen heel vreemd in elkaar. een opvoedkundige tik mag niet meer. Nu ik ben nog steeds de mening toegedaan, dat een kind beter gecontroleerd een keer kan voelen hoe heet kokende thee is, dan dat hij ongecontroleerd een pot thee over zich heen krijgt. Waarom mag de onderwijzer op school een kind, dat is gevallen en zich heeft bezeerd niet meer even op schoot nemen en knuffelen om te troosten, of indien nodig een tik over de vingers. Wij zijn met zijn allen bezig met alle wet en regelgeving onze kinderen affectief zeer te verwaarlozen, ook door geen grenzen meer te stellen en sancties bij het overschrijden van de grenzen op te leggen, zowel thuis als op school. Een keer een schop onder je kont of een aai over je bol is nog nooit een kind minder van geworden.
-
Meer over deze actie: www.happyview.info U kunt onze actie ondersteunen door uw naam en mailadres in te vullen.
-
Ik denk dat veel medewerkers van Jeugdzorg veel te jong zijn. Ze hebben dan weliswaar een hogere of misschien zelfs wel universitaire opleiding gevolgd, levenservaring hebben ze in veel gevallen absoluut niet. En soms is inzicht en levenservaring van groter belang dan diploma's. Bovendien nemen ze vaak niet eens de moeite om alle informatie te verzamelen die nodig is om tot een deskundig oordeel te komen.
-
Al jaren zie ik af m.b.t. onze kinderen, luisterd RvdK, AMK, etc. niet. Gemeenten eveneens met mond vol tanden.Steeds krijg ik, helaas achteraf, gelijk.Heb me ter beschikking gesteld als partijpolitiek onafhankelijk Minister voor Jeugdzaken, maar krijg ook daarop geen reactie.Men heeft geleerd naar eigen spraak te luisteren en de werkelijkheid van alle dag te bagatelliseren of te ontkennen.Opleidingen zijn niet toereikend door te hoog theoretisch gehalte.Er zijn veel te weinig stagaires en nauwelijks jeugdcoaches.De organisatie is veel te introvert en doordoor krachteloos.Onderzoeks opdrachten zijn te beperkt en oplossingen niet integraal en niet menselijk.Op naar beter.
-
In Nederland is het zo dat gezag gewoonweg wordt gegeven na scheiding, aan mensen die een geestesstoornis hebben in veel gevallen. In het burgerlijk wetboek staat dat dat niet kan/mag. Met andere woorden, ondanks dat ze dat wisten, werkers ggz ook, beslisten rechters toch dat kinderen dan naar zulke mensen onder gezag gingen, omdat dan weer staat in ons BW dat de juridische erkenning van kinderen de moeder toestemming voor MOET geven. Gebeurt dat niet en er worden gewoonweg aantoonbaar valseljke verklaringen afgelegd, immers een kenmerkend iets ook voor zulke stoornissen, dan NOG geeft men gezag aan zulke mensen eenzijdig. De rechter Quick mag MIJ eens uitleggen hoe het komt dat ondanks de waarschuwingen jarenlang al op gedegen Amerikaanse sites en in Amerika, ze HIER te lande zo stronteigenwijs waren dat toch te doen op deze manier, met alle kindermishandelende gevolgen vandien...Kinderen gehersenpoeld en mishandeld, tengevbolge van het feit dat hier gezag wordt gegeven aan mensen die kenmerkend een kind als de piano zien.www.bpdcentral.co mHoe gaat de politiek en de rechtspraak dit nu eindelijk eens aanpakken?Dat kan op één manier, door verplichte betrokkenheid in de ggz in te voeren voor alle omstanders, PLUS een meldplicht ook richting rechter zoals Jeugdzorg directie ZELF voorstelt!
-
Eindelijk erkenning voor de kinderen. Nu wordt het tijd voor de erkenning van de gevaren waaraan de maatschappij wordt blootgesteld ten gevolge van het TBS-beleid dat erop gericht is de TBS-er te laten terugkeren. Straffen heeft ook (hoort te hebben...) een afschrikkende werking, niet alleen een mogelijkheid tot behandelen... Nu draait het om het 'genezen van geesteszieken'. Zeker bij plegers van zedendelicten zeggen de cijfers dat veruit de meesten ná behandeling weer vervallen in hun wangedrag. Oftewel, er worden nieuwe slachtoffers geaccepteerd om de plegers een kans te geven. De cijfers zijn zelfs zo hard dat er kan worden hardgemaakt dat per 'genezen' TBS-er een veelvoud aan nieuwe slachtoffers wordt 'geaccepteerd'! Een idiote, maar helaas reële situatie... Natuurlijk was dit nooit de bedoeling en het vereist net even een blik verder dan het huidige beleid. Nu wordt, veelal uit humaan oogpunt, alleen gekeken naar 'hoe genezen wij de crimineel om deze een nieuwe kans te geven', terwijl als je een stap verder kijkt en de gevolgen aanschouwt, dan moet je wel gaan twijfelen of deze optie echt het meest humaan is...
-
Ik vind het nog steeds erg dat er naar zoveel jaren dat er problemen zijn bij jeugdzorg, die nog steeds moet worden besproken, hebben ZE dan nog niet geleerd van het verleden. Kinderen hebben nl rechten, er moet een instantie komen die die rechten behartigd voor deze kinderen, als is gebleken dat ouders niet voor hun kinderen kunnen zorgen en de rechten geven waar kinderen recht op hebben, dan zal dat in de toekomst ook niet veranderen, kinderen zijn geen computers of speelgoed. De inprent periode voor kinderen is zo belangrijk, voor nu en voor de toekomst. Geef deze kinderen hun rechten terug, zodat ze als een normaal kind kunnen leven.
-
De problemen bij de instellingen voor de jeugdzorg komen m.i. voort uit het moeten ontzien en idealiseren van de ouders van de hulpverleners zelf. Zij zijn als kind in de regel zelf ook geslagen, gedisciplineerd en gemanipuleerd. En omdat dit nog niet in het bewustzijn is gekomen voor verwerking is men ongevoelig voor het lijden van een kind en is men niet een onvoorwaardelijke pleitbezorger voor de behoeften en belangen van kind. Het kind weet zelf wat het beste is voor hem en daar moet naar geluisterd en gehandeld worden. Ten alle tijden moeten de behoeften en belangen van de ouders ondergeschikt blijven aan de wil van het kind.
-
ik ben een bezorgde oma uit Belgiereeds 8 jaar wordt mijn kleindochter misbruikt , ondertussen 9 jaar oud, binnen het gezin, iedereen is ondertussen overtuigd, maar niemand grijpt in omdat er geen bewijzen zijnen als oma mag je na een melding je kleinkinderen niet meer zien, omdat je conflicten in het gezin veroorzaaktals 1 kind op 6 sexueel misbruikt wordt (volgens kinderpsychologen) en 3 van de 4 misbruiken binnen het gezin gebeurt, hoelang blijven we dit als maatschappij nog accepterenhoe lang nog staan we als zwijgende meerderheid hilpeloos langs de zijlijn toe te kijkenin een beschaafd land als Belgie en Nederlandwaar zijn al die 100.000 zendenslachtoffers van incestkom eindelijk eens op voor de rechten van het kindlaat de kinderen niet in de kou staan
-
ik vind het van de zotte dat dit onderwerp.niet meer aandacht krijgt.nu ook het programma krijgtnauwelijks aandacht van bv de politiek of journaal,niemand kan het eigenlijk wat schelen.behalve als er weer een kind vermoord wordt.of opgroeid tot een verknipte persoonlijkheid.dan staat iedereen op de achterste beentjes.maar de poten uitsteken,en de "daders"aanpakken.ben je mal dat gebeurt niet.want ouders zijn heilig,nou dat recht behoren ze kwijt te kunnen raken.iedere mafketel mag ongelimiteerd kinderen krijgen.en ze voor hun leven verminken en dan worden zebeloont met bezoekjes en allerlei.kind in paniek en stress en de ouder hangt vaak opeens bij ieder bezoek sinterklaas uit.terwijl zebij de ouder vaak eerder slaag danaardigheid kregen.en dat heet danmeewerken aan het contact en jebest doen.dan mag het kind weer terug,al willen ze niet ze moeten.vraag me af of ouders echt dat kind terug willen.of het gewoon niet kunnen hebben dat een anderwel hun kind opvoed tot een leuk mens.veel onvermogende ouders,zien het kind als hun bezit.kinderen zijn geen bezit,maar eenverantwoordelijkhei d.en niet iedereen die een kind op de wereldzet.is een verantwoorde opvoeder.
-
Het wordt hoog tijd dat in ons land Het Kind centraal wordt gesteld. Zeker in geval van gezinsproblemen, zoals in de voorkomende gevallen van kindermishandeling. Toen ik nog werkte als sociaal cultureel werker was ik regelmatig betrokken bij zeer problematische situaties in gezinnen. Ik heb altijd vol kunnen houden om primair te kiezen voor de belangen van Het Kind, soms zeer tegen de zin van ouders/verzorgers. Meestal verliep de samenwerking met instanties zoals de Raad voor Kinderbescherming, de GGD en de Gemeentepolitie (destijds de afdeling Kinder- en Zedenpolitie) positief en in het voordeel van Het Kind. Ik heb ervaren dat het werkbaar mogelijk is om de belangen van Het Kind centraal te stellen. De geldende opvattingen in deze in onze samenleving worden volgens mij nog altijd en te veel gevoed door achterhaalde, calvinistische opvattingen, normen en waarden. Daarbij komt dat het aansturen, besturen en managen van politiek, de ambtenarij en - grote - zorginstellingen vooral gericht is op het leveren van contractuele prestatie, rendement en succes. Verantwoordelijken in genoemde domeinen hebben helaas geen enkele baat bij het behartigen van belangen van kinderen die in problemen verkeren.Het roer moet om!!! Het Kind moet centraal!!! Moeten er nog meer dodelijke slachtoffers vallen omdat ouders (?) en verzorgers (?) meer en meer het educatieve spoor bijster raken!!!
-
Universitaire opleidingen zijn teveel gericht op de analyse, en onderzoek (diagnostiek) maar te weinig op het hoe, en ook erg eenzijdig georienteerd. Er is geen sprake van methodiekontwikkeling. Ook nog erg veel argwaan over en weer zodat veel diagnostiek onnodig wordt uitgevoerd en kinderen heel lang moeten wachten. Je ziet het ook in de video terug nl (heer in het pak bureau jz) dat kinderen altijd beter af zijn bij de eigen ouders, al zijn die nog zo slecht (dit is wat onderwezen wordt bijv op de universiteiten maar is nooit in de praktijk getoetst en allang achterhaald (zie juiste uitspraken van de rechter in de video). Het gaat om het ontwikkelen van hechtingsgedrag en daarvoor is een stabiel opvoedingsklimaat nodig met een volwassene en dat hoeft niet perse de eigen ouder te zijn! Het is natuurlijk helemaal niet stabiel als het kind steeds weer bij pleegouders wordt weggehaald en in een door en door verrot gezinssysteem teruggezet wordt (door bur jz). Dus in feite een verkeerde info vanuit de universiteiten (oude diagnostische modellen, boeken uit het jaar 0, weinig oog voor methodieken: wat doe je of doe je niet, onder welke omstandigheden doe je iets ja of nee is er gewoon niet bij. Het is allemaal hopeloos verouderd, teveel verzand in diagnostiek en te weinig gericht op actueel praktijkonderzoek en te weinig op het ontwikkelen van goede methoden in het belang van het kind. Dus zo n methode is bijv de garantie van een stabiel opvoedingsklimaat met tenminste 1 stabiele volwassene waaraan het kind zich kan hechten. Anders loopt het volledig uit de hand met met een groeiend aantal gevallen die een beroep doen op de jeugdhulpverlening
-
Het lijkt me niet terecht om Jeugdzorg of de raad voor kinderbescherming de zwarte piet toe te schuiven. Zij zijn gebonden aan allerlei regelgeving. Er wordt heel wat afgelogen door 'niet capabele opvoeders, maar de opvoeders 'moesten' serieus worden genomen.
-
Al meer dan 20 jaar geleden heb ik met verbazing geconstateerd, dat de gezinshulpverlening tot weinig of niets in staat is. De belangstelling ging vnl. uit naar de ouders, met het idee, dat wanneer zij zouden veranderen, het voor de kinderen ook beter zou worden. Helaas gaat de 'scheve' ontwikkeling van het kind in die tussentijd verder.
-
Ik heb net de uitzending over Wendy en haar ouders gezien. Ik wens Wendy heel veel sterkte in haar verdere leven. Iemand die van beesten houdt (lieve kanarie), moet een goed hart bezitten. Het komt wel goed met haar. Blijven geloven in jezelf Wendy. Ook haar ouers veel sterkte toegewenst.Warme steun uit Bonaire toegewenst.
-
Bezorgde oma de mensen zijn niet te jong maar stekenblind en oliedom.Meestal zijn ze in kleine plaatsjes beter bij de kinderen betrokken als in de grote steden waar werkelijk jeugdzorg gewoon weg alleen maar in eigen belang handelt en meestal te zwak is om de waarheid te vertellen tegen een van de wederzijdse partijen van het gescheiden koppel.Als in rapporteringen duidelijk vermeldt staat dat het gezien de omstandigheden niet raadzaam is om een kind naar een van de gescheiden partijen terug te sturen dan moet dit toch duidelijk zijn??!!Maar nee jeugdzorg vindt het weer eens nodig om een kind in een pleeggezin voor ombepaalden tijd te zetten want ja een van de wederhelften van de gescheidenpartijen zou wel weer eens in betere vaarwateren kunnen komen na begeleiding.Ik vindt dat als er duidelij op papaier staat dat als een van de partijen niet capable is om voor het kind te zorgen dat het naar de wederpartij gaat als die wel hier toe in staat is.Dan zal het kind ook minder traumatisch in het verdere leven verder gaan.
-
Deze uitzending was van slechte kwaliteit om de bewering te onderbouwen dat de rechten van de ouders boven die van het kind staan, omdat de kinderen weer teruggeplaatst worden bij de natuurlijke ouders.een aantal voorbeelden: Een kinderrechter Hanneke Quik, die een uitspraak doet dat een moeder bij de geboorte geen band met het kind heeft en dat dat flauwekul is. In vele wetenschappelijke bladen omtrent de zwangerschap wordt beschreven dat er wel degelijk al een band is bij de geboorte.Zij beweert ook dat de gezinsvoogden een boekje hebben gemaakt over de uitleg van de wet en de kinderrechters hier niet bij hebben betrokken. Hiermee geeft deze rechter aan dat zij dan heeft gefaald. het zou namelijk heel slecht zijn als de uitvoerende jeugdzorg met de toezichthouder om de tafel gaat, wat overigens wel gebeurt (jeugdzorgbrigade) waardoor de positie van de kinderrechter tot een spelverdeler van de zorg is geworden in plaats van toe te zien op de rechten van zowel de ouders als de eigen rechten van het kind. Deze rechter dient bij een zitting direct te worden gewraakt vanwege objectieve partijdigheid.(Tot zover: want over het geweten en de hechting valt ook nog wel wat te zeggen)Ik hoor Hans Niekerke zeggen dat het beleid van terugplaatsen bij de ouders niet werkt en dat we nu maar in het midden moeten uitkomen. Hierbij geeft hij niet aan hoe hij dit wil realiseren. Overigens wordt ook niet aangegeven dat het een onjuiste beslissing is geweest van de betrokken voogden om de betreffende kinderen terug te plaatsen. En daar draait het uiteindelijk om de kwaliteit van de zorg. Ook spreekt Petra Maanders over de nieuwe Wjz die nog maar kort geleden is ingevoerd, waarbij alle in deze aflevering aanwezige instanties (rechters, pleegzorg, jeugdzorg) op hebben kunnen reageren en geeft dan aan dat de belangen van het kind ondergeschikt zijn aan die van de ouders. Ik stel dan ook dat zij deze wet dan onjuist uitlegt. Zij stelde ook nog dat een kind bij mishandeling en verwaarlozing niet meer teruggeplaatst moet worden. Hiermee doet zij afbreuk aan het EVRM en het IVRK. Je hebt als ouder namelijk altijd recht op omgang. Ook als kind heb je altijd recht op omgang met je ouders. Er kunnen beperkingen gesteld worden aan deze omgang.Ter onderbouwing dient de recentelijke wijziging van de Wjz van augustus 2006 eens gelezen te worden waarin de positie van de ouders vrijwel geheel is uitgehold als het gaat om OTS-kinderen in de gevangenis te plaatsen, terwijl de niet functionerende zorgverleners middels een verklarink het kind achter de tralies laten verdwijnen voor behandeling.Kortom de moraal van mijn reactie is dat deze uitzending waarin het terugplaatsen van kinderen aan de orde werd gesteld die verblijven bij oma en opa, op zich moet kunnen nadat objectief en onafhankelijk is vastgesteld dat dit voor beide partijen ook kan. Hierbij wordt door mij niet aan de raad voor de kinderbescherming, FORA, of gedragswetenschappers van Jeugdzorg of instellingen die zorg verlenen gedacht, nu deze allen eten uit de ruif die door deze kinderen worden gevuld.Daarnaast dienen alle instanties zich te realiseren dat een zorgvuldige behandeling en onderzoek in dit soort zaken veel meer winst oplevert dan het zeer onzorgvuldige en onbehoorlijke werk wat deze bestuursorganen thans laten zien. een pleegmoeder die bij een vrijwillige plaatsing onderduikt met een pleegkind dient overigens direct vervolgt te worden wegens overtreding van artikel 297 Sr zoals jeugdzorg dit ook doet bij ouders die niet meewerken.Met vriendelijke groet Klokluiderklokluider@h otmail.com
-
Wat een oma hier boven schrijft kan ik mij ook in vinden. Als blijkt dat grootouders dit aan kunnen en het ook daadwerkelijk een veilige haven is is dit voor kinderen altijd beter dan een pleeggezin.Iedere geval van kindermishandeling of moord op een kind zegt mij dat er nog weinig verbeterd is na al die jaren. Vijfen twintig jaar geleden aangifte gadaan samen een aantal buurtbewoners en na jaren meldingen is het een bevriende huisarts gelukt de kinderen uit huis te plaatsen. De kinderen waren zo verknipt dat ze van het ene kinder tehuis naar het ander zijn geplaatst. 2006 weer een melding gedaan van een vriendje van mijn zoontje. Ouders waren zo slim om steeds te verhuizen. Uiteindelijk naar Duitsland verhuist en na twee maanden stond daar de Duitse kinderbescherming op de stoep. Ze staan nu onder toezicht. Laten wij als mede mens als we iets merken en of zien het melden dat zijn we aan de kinderen verplicht.
-
DE ANDERE KANT VAN DE WERKELIJKHEIDKijk op: www.marcvandelft.nl/su bmenu200.html en zie de schokkende werkelijkheid van een gewone moeder die door de paniekreactie van jeugdzorg een maand na Savanna haar 5 maanden oude baby kwijtraakte die ze nog borstvoeding gaf... Laster en leugens. Rapporten vol vermoedens, veronderstellingen, suggestieve opmerkingen, manipulatie en verdraaide feiten. Ik heb mijn kind niet mishandeld, misbruikt, verwaarloosd. Ik ben ook geen tienermoeder, eet gezond, heb een hoog IQ, heb geen psychische of psychiatrische problemen (maar die krijg je na zo'n trauma vanzelf wel...), heb een eigen woning, woning is kindvriendelijk, woon ook in een kindvriendelijke buurt (met school aan de overkant), heb geen schulden etc. Hoe ik dan toch in het dossier terecht kwam: alleenstaande moeder, moest veel alleen regelen, - vader nam steeds de benen, heb vroeger zelf een jaar onder de hulpverlening gevallen (al is dat meer dan 15 jaar geleden!). En nu wil de pleegmoeder mijn kind houden, hoewel ze weet dat ze voorgelogen is. Uit puur eigenbelang, vanwege zijn mooie blauwe ogen en blonde haren en innemende persoonlijkheid. Ze zei: ik laat hem niet meer los, waar iedereen bij zat. Ze heeft scenes gemaakt. Ze claimt streng christelijk te zijn en heeft naast haar eigen 3 kinderen en mijn zoon nog vele crisispleegkindjes. Ze woont in een groot huis met een dure auto en speelt de barmhartige Samaritaan naar de buitenwereld toe. Maar het autozitje waarin mijn kind zat zou de kringloopwinkel nog niet halen... Ze is zelfs op TV geweest om het pleegouderschap te promoten. Christelijke principes dus. Wat ze er niet bij heeft verteld is dat ze bv. op vakantie mijn zoontje in een tuigje aan een boom vastbond. Hij kreeg een bakje in zijn hand om met het grind te spelen van het grindpad waarop hij zat en ik kreeg er een foto van. Hij was toen net een jaar en al 5 keer verplaatst. Hij wilde zich niet hechten en liep steeds weg, dus toen heeft ze hem maar vastgebonden. Ze weigert mij informatie te geven, ze belt me ook nooit, de contactjournaals krijg ik niet te zien, ze is dus het boegbeeld van pleegzorg Zuid Holland en heeft diverse functies en heeft ook nog een baan naast de opvoeding van haar 3 eigen kinderen, mijn zoontje en de crisiskindjes... Mijn zoon heeft een taalachterstand opgelopen en hij heeft al sinds het begin van de plaatsing slaapproblemen. Hij moet zijn kamer steeds met andere crisiskindjes delen, wat heel onrustig is. Hij heeft huilbuien en driftbuien en is heel sfeergevoelig geworden. De uitspraken hierover van therapeuten lapt ze aan haar laars, haar wil is wet, ze heeft haar werk mee naar huis genomen. kZe trekt alle middelen uit de kast en heeft zelfs een melding gedaan bij de Nederlandse Vereniging voor Pleegouders voor mogelijk misbruik. Natuurlijk was het niet waar. Zelfs de politie kreeg niet te horen waar de melding vandaan kwam zo snel probeerden ze het te verdoezelen omdat de instanties zagen dat ze fout zaten en ze de pleegouders als zeer productief afzetmarkt pleeggezin niet kwijt wilden aan de andere kant, maar ondertussen was de bezoekregeling weer ingekort en begeleid en moest er weer een onderzoek komen. En wie trekt er dan aan het langste eind: degene die tijd in haar voordeel heeft. Houdt de website maar in de gaten, want ik zal ervoor zorgen dat het gesol met mijn kind eens op houdt als de tijd rijp is!Ik zou de redactie graag mijn verhaal vertellen: mijn telefoonnummer is 06-11281652.
-
Het kan ook andersom, een vriendin van ons wordt al jaren getreiterd door een gezinsvoogd. Zij mag de kinderen amper zien, dreigt uit de ouderlijke macht gezet te worden en de kinderen mogen van de voogd geen onderling contact meer hebben. De voogd gedraagt zich als een koning en doet zoveel mogelijk om onze vriendin te kleineren. De pleegmoeder geeft aan dat ze de kinderen niet meer aan kan, maar ze zitten er nog wel. Is dat allemaal normaal?
-
ik ben het met Gea C. Prummel eens (reactie 29 jan.) dat de Jeugdzorg en Raad voor de Kinderbescherming niet werken en het is belangrijk naar de onderliggende oorzaken te kijken. Mensen kunnen bij deze instellingen gaan werken zonder vooraf een diepgaande analyse te hebben ondergaan die hen gevoelig heeft gemaakt voor hun eigen lijden als klein kind waarbij zij de idealisering en het ontzien van de eigen ouders hebben kunnen opopgeven. Die ambivalentie is bijvoorbeeld terug te zien in de Wet op de Jeugdzorg waarin staat dat kindermishandeling moet worden voorkomen, maar waarin wel gepleit wordt voor het disciplineren van kinderen. Kindermishandeling is gebaseerd op misbruik van macht. Ook disciplinering is misbruik van macht waarbij met allerlei trucjes en foefjes geprobeerd wordt het kind naar de hand van de volwassene te zetten. Deze behoefte aan macht van de kant van de volwassene is gelegen in de vroege kindertijd waarin de ouders op hun beurt het kind macht ontnomen hebben. Zolang men geen inzicht krijgt in deze mechanismen zal er fundamenteel niet veel veranderen als het gaat om het welzijn van het kind. Verder berust de mededeling van Gea op een misverstand dat het slaan (en tikken is ook slaan) of een schop onder de kont geven geen schade aanricht. Ook een aai over de bol die bedoeld is het kind te manipuleren richt schade aan wat betreft de ik-functies. Idealisering en ontzien van ouders is daar een voorbeeld van. Daarnaast heeft niemand het recht een kind te slaan, te schoppen of te manipuleren. Daarmee vernedert de volwassene het kind en tast zijn lichamelijke integriteit aan. Het kind krijgt zo (net als Gea) een verkeerde voorstelling over wat liefde behoort te zijn.
-
In de jeugdzorg en bij de kinderbescherming,en alles wat daar aanverwant is,werkt men vanuit een starre ambtelijke structuur,en vanuit een star ambtelijk denken.Daarbij vindt iedereen het schijnbaar belangrijk om vooral zelf het wiel weer uit te vinden.Het gaat traag,weinig doordacht en als ik kijk naar de leeftijd die medewerkers soms hebben,dan vraag ik mij af,hoezo ervaring?En natuurlijk weet ik wel dat iedereen de tijd gegeven moet worden om ervaring op te doen.Maar daar,waar soms zulke moeilijke en ingrijpende beslissingen genomen moeten worden,zet je toch een ervaren,door leeftijd vaak ook veel meer overwicht hebbende kracht naast een nog onervaren medewerkster.Voor dit werk is vooral levenservaring en praktisch inzicht nodig,en dat leer je niet uit boeken,hoe hoog je opleiding ook mag zijn.Een opleiding is de basis maar het echte leren begint in de praktijk.Het(beste)sle chtste voorbeeld heb ik nog steeds op mijn netvlies staan al is het jaren geleden,toen in Roermond zes van de zeven kinderen uit een gezin zijn verbrand,en dat terwijl er toch zeker zes instantie,s of meer,zich met dat gezin bezighielden.En zo als ik er nu naar kijk,en de ervaring die ik er door mijn werk een beetje mee heb,dan zeg ik er is eigenlijk nog niets veranderd.Daarbij zal meer geld, ook echt niet helpen.Het moet vanuit de organisatie,s zelf komen,meer praktijk gericht,onervaren bij ervaring,niet bang zijn om echt samen te werken.Ik ben het ook eens met de stukjes van Liliane Rombout en Gea.C.Prummel.
-
ik ben een bezorgde oma,van een meisje van 5 jaar, 2 jaar geleden na 2 miskramen kwam mijn dochter via de huisarts erachter dat haar toenmalige echtgenoot een soa had die hij 8 maanden lang heeft geweten verzwegen had, hij zei dat hij aambeien had, maar het waren genetale wratten,hij is willens en wetens van de gevaren gewoon met zijn dochter in bad gegaan, en heeft mijn dochter tot 2 keer toe zwanger gemaakt zonder dat zij ergens vanaf wist,[gelukkig achteraf gezien zijn deze op een miskraam uitgelopen] dit alles met ook nog slaan en stompen en schoppen bij mijn kleindochter en dochter leide tot een echtscheiding, wel en toen begon de ellende pas goed, na een poosje rust bij ons in huis, moest de vader van de rechter toch zijn dochter zien terwijl zij doodsbang voor hem was, we hebben deze bezoeken met een medietor bij ons in huis laten plaats vinden,maar het kind was steeds overstuur, hebben hierover weer een rechtzaak gehad,en toen werd de raad ingeschakeld, heeft een half uurtje met het kind gebabbelt en kwam tot de conclusie dat het kind niet bang was voor d'r vader, we hebben toen een kinderpsygologe ingeschakeld,en kregen als advies even geen bezoek te laten plaats vinden,het kind knapte ziender-ogen op,en begon te praten, ze durfde nu ze hem niet meer zag te vertellen dat de vader aan haar plasser heeft gezeten en dat zijn plasser dan heel gek dee,er kwam allemaal prut uit, dit werd op de rechrbank gezien als wraakgevoelens van de moeder [want de raad had een onderzoek gedaan en er was niets aan de hand], mijn dochter heeft onder tussen aangifte gedaan, en mijn kleindochter is in een studio verhoord, en is onder behandeling , en toch zegt de rechter bezoek en zo niet dwangsom voor de moeder aan de vader, we laten het bezoek niet toe,we zullen alles op alles zetten om dit kind te beschermen, en als de onderzoeken afgerond zijn hoop ik dat er nu eindelijk een rechter is die dit kind tegen dat beest beschemt,en haar een lang en een gelukkig leven met haar moeder gunt
-
Dat er veel mis is in de jeugdbescherming ondervindt een vriendin aan den lijve. Helaas precies andersom. Haar dochter dreigt uit huis geplaatst te worden. De machtiging is al een feit. En waarom? Niet omdat haar opvoedingssituatie slecht is, dat blijkt ook nergens uit het raadsrapport. Nee, omdat er volgens de raad een loyaliteitsconflict is bij de dochter waardoor ze moeder niet meer accepteert als opvoeder. Daarom moet ze maar een jaar naar een instelling.Er was inderdaad een loyaliteitsconflict. Haar vader heeft jarenlang haar moeder zwart gemaakt en haar uiteindelijk gegijzeld. Mijn vriendin wilde de wijste zijn en bleef positief over hem spreken. Hierover maakte haar dochter haar later een verwijt. "Papa zei dat jij slecht was en jij zei dat papa aardig was en daarom ging ik hem geloven". Het meisje, een puber, is er inmiddels door lezing van de aan haar gestuurde rapportages achter wat er werkelijk is gebeurd en wil niets liever dan bij haar moeder blijven wonen. Ze houdt van haar moeder en kan dat na al die jaren weer vrijelijk doen zonder dat ze te horen krijgt dat ze haar vader verraad als ze lief is voor haar moeder. Bovendien heeft hij haar al die tijd verteld dat ze "zeker uit huis geplaatst zou worden als ze durfde te zeggen dat ze bij haar moeder wilde blijven". Er was daar helemaal geen sprake van.De vader had mijn vriendin al beloofd bij de scheiding dat hij haar kapot zou maken door de kinderen van haar af te pakken. Nu lijkt hij daarin te slagen door de wet te overtreden (de gijzeling, hij is hiervoor zelfs veroordeeld) en door de hulp van mensen die het meisje moeten beschermen. Vlak na de gijzeling, toen ze nog overtuigd was van de leugens van haar vader heeft de raad met haar gesproken. In de maanden daarna is er nooit meer met haar gesproken, haar is niet meer gevraagd wat zij wil. Er is in die maanden geen enkel contact meer geweest tussen het gezin en de raad. School is zeer positief over haar ontwikkeling, haar psycholoog (die ingeschakeld is om haar alle gebeurtenissen te kunnen laten verwerken) en de huisarts die zeer betrokken is bij het gezin zijn zeer positief over haar ontwikkeling en opvoedingssituatie. Hen is echter ook niets gevraagd, de verklaringen die ze hebben geschreven zijn zelfs ter zijde gelegd.Waarom een meisje zoals het kind van mijn vriendin uit haar omgeving wegrukken? Weg van haar moeder die van haar houdt en goed voor haar zorgt, weg van de school waar ze het zo naar haar zin heeft, haar vriendinnen, haar hobby's? Waarom haar dit trauma aandoen alleen maar omdat haar vader er alles aan doet om het gezin kapot te maken uit wrok naar de moeder toe? Dat dit kan gebeuren in een land als Nederland, ik kan het gewoon niet geloven.
-
De grote problemen in de jeugdzorg en kinderbescherming worden struktureel en aan de basis juist veroorzaakt door vooringenomen manipulatie van Wetten en regelgeving in de uitvoering en diagnostiek naar momentopnames in combinatie met privacybeschermende onzin.Toegang tot medische dossiers, het uitgebreid betrekken / interviewen van de omgeving (familie, kennissen, vrienden, buren, en scholen) bij het stellen van een diagnose, gevolgd door een daadkrachtige aanpak in het belang van het kind op de lange termijn (tot het 23-ste levensjaar) moet het uitgangspunt zijn.Het is nu te fragmentarisch, onzorgvuldig en veel te politiek correct (feministisch) georganiseerd.Het kind is geen voorwerp van politieke kleur, feministische discriminatie of ambtelijke vooringenomenheid !!!Betrek als een speer de levens- en opvoedingservaren vergrijzing actief bij deze problematiek.
-
Burgerlijk wetboek:Mensen met een geestesstoornis mogen/kunnen geen gezag hebben.Geboorte in een relatie met een borderliner: (volgens deskundigen een ernstige psychiatrische stoornis immers zeggen deze deskundigen zelf), de MOEDER moet toestemming geven tot erkenning kind door de vader.Volkomen tegenstrijdig. GGZ houdt de mond vervolgens dicht omtrent toestandsbeeld moeder. En zegt gewoonweg jarenlang dat de moeder, kenmerken volgens die deskundigen leugen, bedrog,manipulatie, het kind goed verzorgt of iets dergelijks. Hoe ze dat bekijken? Geen idee,En dan te bedenken met welke risico's dat dan toegestaan wordt.Rechter Quick die zegt dat bij geboorte geen vand er bestaat/ hechting tussen ouder en kind en ondertussen binnen een dag iemand de eigen vader van een kind aan de kant zetten na geboorte, zonder enige reden in een waandenkbeeld, wat men weet, en dan zo'n rechter die dat zegt. Tja, vervolgens lak hebben aan de waarschuwingen die al jaren bleken te staan in gedegen studie wat niet werd verteld aan omstanders, en het gevolg:Ellende nog meer.Daarna: Kind wordt niet verzorgd door de moeder, (ook al doet men dit voorkomen), kind wordt verzorgd door de ouders van moeder. Beste rechter, en Jeugdzorg, ondanks meldingen van omstanders ook aan AMKkunnen de eigen goedwillende vaders die er zo zijn talloze ook, gewoonweg barsten van u.Ten koste van de rechten van het kind en ten koste van de belangen van kinderen.Rechter Q. u heeft 'misschien' gelijk, maar u bent rechter en als er ook maar enige twijfel bestaat dat er dingen niet kloppen in verklaringen waar je bij voorbaat al vanuit kan gaan met een groep mensen, waarom wordt dan gezag bij geboorte automatisch gegeven aan zulke mensen.Er is toch geen burger hier te lande meer te vinden die dat nog snapt?
-
Schande van kwaad tot erger: QuickSchuit c.s. ERUIT !!!het moet stoppen met het vernietigen van families
-
ik ben zelf al jaren werkzaam binnen Jeugdzorg. ik werk met kinderen in de leeftijd van 12 t/m 18 jaar in een crisisopvang.Het grootste probleem in mijn ogen is dat er 1 grote vergader cultuur is waar besluiteloosheid, egotripperij en vriendjespolitiek aan de orde van de dag is.momenteel is men scherp op het uitgave patroon va instellingen. alles en iedereen moet zich verantwoorden. Kortom men registreert zich suf. De gehele jeugdhulpverlening en mogelijk ook andere takken van hulpverlening zijn zo bureucratisch geregeld dat dat miljoenen kost. miljoenen die niet direct aan de mensen toekomt die hulp behoeven.ondanks dat er ontzettend veel mensen die hard en goed werk verrichten, is het schrikbarend om te zien hoe slecht en inefficient er gewerkt wordt. men vergeet soms compleet voor wie men aan hetw erk is. De klanten in de jeugdhulpverlening zijn de kinderen, jongeren en ook hun ouders. echter vergeet men in mijn ogen vaak voor wie men aan het werk is. zonder deze mensen had de hulpverlening geen bestaansrecht. het is schrikbarend om te zien hoe sommige hulpverleners met hun 'klanten'omgaa. ze zijn zelf piepjong, weten niet wat het is om zelf kinderen te hebben, en vinden toch dat zij een ander moeten kunnen vertllen wat er mis is.Men zou eens stil moeten staan in Nedeerland wie er hulp vraagt, wie dit moet geven en hoe dit gegeven moet worden. Wij zijn er voor de klanten, dus ouders, kinderen en jongeren en niet andersom.de politiek zou in mijn ogen veel kritischer moeten worden naar instellingen toe die inefficient werk leveren. de wachtlijsten zijn ontstaan doordat er te weinig plekken zijn, maar ook doordat men verantwoordelijkheden maar al te makkelijk op zij cq afschuift. kinderen en ouders vragen hulp en graag snel. ze vragen niet om politiek gekonkel en vriendjespolitiek waardoor menig kind en ouders niet de hulp krijgen die ze verdienen. Vele ouders en kindren hebben de allerbeste bedoelingen en komen in een wirwar van regeltjes terecht als ze binnen Jeugdzorg komen. onduidelijkheid is dan 99% van de gevallen troef als het gaat om daadwerkelijke hulp. Wachtlijsten zouden zowieso niet moeten bestaan, sterker nog het is schrijnend dat jeugdhulpverlening uberhaupt bestaat. Ik ben er werkzaam in en ik verdien er graag mijn brood in, maar eigenlijk zou het niet moeten.een betrokken hulpverlener die zijn best doet om zowel ouders als kind te helpen en die regelmatig met teamgenoten tegen leidinggevenden aan schopt om ze wakker te houden.NB: politiek den haag en ook de provincies zouden er verstandig aan doen om beter naar mensen op de werkvloer te luisteren. Theorie is leuk maar de praktijk is helaas totaal anders.
-
nog een korte reactie. er wordt veel te veel gepraat in hulpverlenigdland en te weinig gedaan. geen woorden maar daden, niet lullen maar doen is op zijn plaats.
-
In Nederland gaat de privacy-wetgeving (beroepsgeheim) veelal boven het kinderrecht. Als medewerker, casemanager vrijwillige hulpverlening, loop ik voortdurend tegen dat probleem aan. In de nieuwe Jeugdwet wordt alleen Bureau Jeugdzorg door de wetgever verantwoordelijk gesteld voor de veiligheid van het kind. t. Andere beroepsgroepen (huisarts, psychiater, kinderartsen) kunnen zich nog steeds beroepen op hun beroepsgeheim en daarmee hun verantwoordelijkheid ontlopen. Wat ze inhoudelijk doen is soms wel zorg melden, maar inhoudelijk geen feitelijke informatie geven over de aard en inhoud van hun zorg. Mondjesmaat zijn er een aantal integere huisartsen en psychiaters die wel bereid zijn om informatie aan BJZ te geven als het gaat om de veiligheid van de kinderen, ook als dit ten koste gaat van de relatie met hun cliënt. Toch zijn er nog steeds GGZ-instellingen die letterlijk zeggen dat ze geen raadsmeldingen zullen doen en de verantwoordelijkheid daarmee ten alle tijden doorschuiven naar BJZ.Een ander spanningveld is dat je als BJZ-medewerker wordt belaagd door organisaties van ouders, die vinden dat ze ten alle tijden recht hebben op omgang met hun kind, terwijl er anderzijds een maatschappelijk roep is om ouders dat recht (opvoeding van en omgang met hun kind(eren) niet altijd te geven. Vroeger kregen zwakbegaafde psychiatrisch patiënten en zwakzinnigen vaak de prikpil toegediend om zwangerschap te voorkomen. Tegenwoordig heeft elke nederlander recht op kinderen. En de hulpverlening wordt verantwoordelijk gesteld voor de opvoeding en de veiligheid van het kind. Ook ex-gedetineerden hebben recht op omgang met hun kind. En de rechter vindt dat dit moet kunnen. het is een erg moeizaam proces om via de rechter de omgang stop te zetten. Kortom: het is tijd voor een maatschappelijke- en wettelijke herbezinning. Het beroepsgeheim en de rechten van ouders zijn doorgeschoten ten koste van het belang van het kind. Maar als BJZ-medewerker heb ik wel te maken met de huidige wetgeving en niet alleen met mijn eigen opinie. Ook heb ik te maken met kinderen die erg loyaal zijn aan hun ouders, ook al zorgen die niet goed voor ze. De wetgeving kunnen we m.i. bijstellen. Het uithuisplaatsen van een kind, dat ondanks alles liever bij zijn ouders wil blijven wonen, zal altijd een complex en moeizaam proces blijven.
-
Reactie op Anoniem.Er bestaat voor mishandeling een meldingsplicht, en geen beroepsgeheim. Dit geld voor zowel, politie, huisarts, scholen, consultatiebureaus, en overige instellingen die met jongeren te maken hebben, zo ook een BJZO, zolang jullie geen BOA status hebben, mogen jullie niet eens een strafzaak behandelen, belaschelijk dat jullie denken dat wel te kunnen en te mogen, politie dit ziet als "zo weer een zaak minder" en dit door rechters nog geaccepteerd wordt ook. (rechter aanklagen wegens het niet spreken van recht, zover drijf ik het echt) Daarnaast is jeugdzorg in zijn algemeenheid extreem wispelturig, met als gevolg klagende ouders. Is niet zo heel gek als je mensen beschuldigd van van alles en nogwat zonder dat hard te kunnen maken, en als het wel hard te maken is voert de gemiddelde hulpverlener niets uit, beroepsblind? Als je een case hebt die uit de hand loopt grijp je in, als je daar geen middelen toe krijgt, zoals zovaak gebeurt weiger je de case aangetekend en schriftelijk, zo moeilijk is het niet!! en als je dan toch op schrift bezig bent, stuur meteen een kopie aangetekend naar inspectie jeugdzorg onderbouwt met feiten. Handel eens ipv domweg te kijken hoe alles de mist in draait, geen smoesjes deze keer, Savannah is geen uitzondering Savannah is een bevestiging. laat de voogden zelf eens zorgen dat zij niet voor niets deze afschuwelijke mishandeling heeft moeten ondergaan. JULLIE als voogden hebben het in de hand, ruk open wat er op de achtergrond speelt. <<Ook ex-gedetineerden hebben recht op omgang met hun kind. En de rechter vindt dat dit moet kunnen.>> Klopt dit moet ook kunnen, ligt aan de aard van het delict overigens. en wat men uitspookt als crimineel maakt iemand niet per definitie een kindermishandelaar in welke vorm dan ook, het wordt anders als er meerdere jaren aan misbruik meldingen zijn, dan behoor je in te grijpen. dat gebeurt alleen niet.(eigen ervaring in veelfout)Wat ook gebeurt, is een omgang ontzeggen op grond van helemaal niets, geen aanklacht, geen bewijzen, niets, erger nog bij een miskleun verzinnen we er nog een paar extremiteiten bij.(kostte me als jeugdige me vader, en als gevolg, een gat in me knie, en een behoorlijk gesloopte ruggewervel, moeders was niet zo heel lief, en dan ben ik niet de enige uit het gezin dit dit heeft mogen ondergaan, BIJNA 25 jaar hulpverlening opgezeten, uiteindelijk nog misbruikt door een Nachtwaker, en toen maar ondergedoken in me eigen land, gevlucht voor Pro Juventute, gevlucht voor de kinderrechter in zwolle, weg van alle ellende die jeugdzorg heet, dat was trouwens me redding!!) Jeugdzorg is slecht van opzet, hulpverleners proberen alles goed te praten terwijl ze die positie helemaal niet hebben en enkel en alleen de gebeten honden worden op deze manier. en de misstanden gaan gewoon door. mijn ervaring stamt van bijna 20 jaar terug, en is niets anders met wat ik nu zie, in tegendeel het is erger geworden, hulpverleners zijn volledig de draad kwijt en bang, met nog meer miskleunen tot gevolg, wie wil er immers aangeklaagd worden!! En wat doet OM, inderdaad die klaagt een voogd aan, terwijl ze in eigen dossier ook al meldingen omtrent Savannah hebben!! Handel eens een keer en pak je meerdere dan eens aan, ipv dat Verdomdeze woordje "broodsheer" als gedachten gang te hanteren. Helaas zijn er inderdaad instellingen die gegevens doorspelen aan de BJZO's terwijl ze die bevoegdheid helemaal niet hebben. Politie is hier een voorbeeldje van, misbruik van een minderjarige is een strafzaak en MAG helemaal niet doorgegeven worden aan welke BJZO dan ook, erger nog. een BJZO kan vanaf dit punt niets meer simpelweg omdat ze be opsporingsbevoegdheden helemaal niet hebben en anders vertel mij maar welk artikel die bevoegdheden geeft aan een hulpverlener! Helaas kent de jeugdhulpverlening zijn eigen wet en regelgeving niet. blijkt wel weer.Als kind heb je ook ten alle tijde recht op omgang met je ouders(het is niet omgedraaid namelijk) TENZIJ daar zware mishandeling aan te pas komt, zie zaak Savannah, en overige miskleunen. Wat Anoniem dus zegt is eigenlijk wat jeugdzorg standaard doet, Ineens in een verdom hoekje gaan zitten, jullie zijn oud en wijs genoeg om zelf inspectie jeugdzorg in te schakelen, ipv gegevens te veranderen, of dan maar niets te doen, je kunt als jeugdwerker ten alle tijde een case terug geven aan de leidinggevende onder gewetensbezwaren. en daarnaast hebben jullie een meldingsplicht bij vermoedelijke strafzaken, pak die dan ook niet zelf op!! Het zou helpen als men de beleidsdocumenten eens voor handen had, zo moeilijk zijn ze niet. Zolang de voogden zo blijven handelen, wacht ik op de dag dat er doden gaan vallen bij jeugdhulpverleners, men pikt dit simpelweg niet altijd. Ik kan met recht zeggen dat ik een gruwelijke hekel heb aan jeugdhulpverlening, en dan met name aan de opzet ervan en de uitvoering. Ik heb het godzijdank overleeft. Maar de zaak Savannah heeft er wel voor gezorgt dat ik na jaren nu wel in gevecht ga met jeugdzorg, het mag niet zo zijn dan Savannah gestorven is voor niets. het kan niet zo zijn dat een enkel persoon verantwaardelijk wordt gehouden terwijl de hele keten hulpverlening weer eens heeft gefaald, ik zou willen dat die advocaat eens wat feller van leer trok. Met andere woorden Anoniem, als jeje hart op de goede plek hebt zitten ga je eens opnieuw door je dossier heen, wedden dat ook jij twijfelaars hebt die uit de klauwen zouden kunnen lopen MELDEN die zaken, HOE HOGER HOE BETER!Stop met dat goedpraten, de dood van een kind is niet goed te praten, op geen enkele wijze. Een kind is onschuldig, en afhankelijk van volwassenen, gedraag je als verantwoordelijke volwassenen, ipv dat kinderachtige afschuifgedrag.er is geen jamaar, er gaan kinderen dood door gebrek aan handelen, WAKE UP.GroetEthereal.
-
Raar, heel nederland zit met zijn gedachten bij de vijf mei viering en om de een of andere reden, zit ik tevens met me gedachten bij alle kinderen die gestorven zijn onder bizarre omstandigheden.Ik hoop dat je rust hebt Savannah.
-
ik heb ook te maken met bjz.de gezinsvoogdes was echt kut.die dacht alles te mogen en dus ging ze een verhaal schrijven waar van wij niks wisten en werden alle kinderen uhgeplaatst voor eigenlijk roddels en verhalen van de buurt.kinderen liepen weg werden bedreigt door de gezinsvoogdes.kreeg gelijk contactverbod mocht de kids maar 15 min.bellen per week.wij hadden een koopwoning en we zaten in de verbouwing.werd veranderd ineens in een huurwoning.ergerder gemaakt dat het was,kwam een verkeerde persoon tegen en die zei dat we de kids konden halen wij ook gedaan,we hebben er 11 dagen voor vast gezeten.de gezinsvoogdes een heel ander verhaal verteld aan de recherche,zeer schokkend dus,kwam ik bij de reclassering te horen.ga een rechtzaak aanspannen.de betreffende gezinsvoogdes had ook mijn adres doorgegeven aan mijn ex met gevolg die kwam gewapent erheen dank zij alertheid van onze hond is er niks gebeurt weer een klacht ingediend bij de klachtenkommissie die is gegrond verklaard gezinsvoogdes is op staande voet ontslagen,nu geen voogd meer,wij allang verhuist,overdracht zou plaatsvinden maar eist een uittreksel van bevolkingsregister,maa r ik doe het niet meer en de teammanager moet maar doen met mijn telefoonnummer.maar van die hoor je niks meer.gebeld maar niks terugbellen.weer een klacht ingediend bij de klachtencommisie want het duurdt wel lang,wacht al 5 maanden om de overdracht en buiten dat er is geen gezinsvoogd.,advokaat heeft hoger beroep ingesteld voor d ekids voor het naar huis komen,..want we hebben de kids niks gedaan,we hebben tonnen schuld doordat we uit onze koopwoning zijn gepest,dubbele lasten,ga kapot van verdriet maar dat snappen die lui niet.
-
www.grootpleegouders.p unt.nl
Zo gaat het nu met de kinderen.....
Verder in deze uitzending
Alcoholmisbruik onder ouderen neemt toe. Ruim twintig procent van
de mensen boven de 55 vertoont problematisch alcoholgedrag. En het
aantal blijft stijgen. Het Nationaal Gezondheidsinstituut NIGZ
slaat alarm. EénVandaag spreekt met een ervaringsdeskundige. Lees artikel
Gerelateerde items
-
Meest bekeken
-
Laatste reacties
-
item
Onderzoek slachtof…
In het verleden een rechtszaak gewonnen. Wat denkt u? de VEROORDEELD… lees meer
-
item
Onderzoek slachtof…
Ik heb ook diverse keren aangiften gedaan van diefstal, maar het eni… lees meer
-
item
CDA –stemmers will…
CDA stemmers willen doorgaan met een andere partij, meer dan de helf… lees meer
-
item
Onderbezetting in de zorg
Bericht voor Maud en Claudia, Maud ik vind het prachtig wat je doet … lees meer
-
item
Verdwijnt de zuini…
Mensen van Nederland, wordt het niet eens tijd voor een lekkere revo… lees meer
-
De week van....
+
Aan de keukentafel
? Gadget