Het verhaal van 1e luitenant Ben Ortsen
Vandaag het verhaal van Ben
Ortsen, 1e luitenant bij de marechaussee. In 1993 werd hij
uitgezonden naar Angola, waar hij zeer traumatische ervaringen
heeft gehad. Na terugkomst stortte hij in. Hij had PTSS, Post
Traumatic Stress Syndrome. Tegenwoordig geeft Ben voorlichting bij
defensie over deze aandoening.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
hallohoe gaat het jou ik wiel mijn paper doen het
-
voor alle mensen met ptss kijk/lees de website www.ptsdforum.org met name onder de knop "Learn".
-
er is verschil tussen een ptss van een burger en een ptss van een militair. Dit ligt aan de opleiding van een militair waarin een verhoogde waakzaamheid en prikkelbaarheid kern-elementen zijn. In de opleiding wordt de natuurlijke reactie van "freeze" of "vluchten" uitgeschakeld zodat alleen de basis-reactie "vechten"overblijft. Want Defensie wil investeren in soldaten die in crisis-omstandigheden vechten en niet in militairen die vluchten of bevriezen van angst. Het is ook een reden dat militairen met oorlogservaringen na dienstverlating niet goed in de burger-maatschappij kunnen functioneren.
-
in reactie op gvbrussel.Uiteraard is iedere situatie verschillend en hebben mensen diverse achtergronden.Toch om de kreten "freeze" en "vluchten" te gebruiken; soms kan je niet vluchten; ben je in de macht van een ander..Zelf heb ik in mijn diensttijd ook een deelcommando opleiding gehad en ben ik een "vechter".Tijdens mijn overval heb ik meerdere momenten waarop ik dacht; nou pak ik hem en sla hem helemaal in elkaar. Tegelijkertijd moest ik proberen de situatie onder controle te houden. Iedere fout van mijn kant kon grote gevolgen hebben.Het niet meer goed kunnen functioneren in de burgermaatschappij is idd lastig voor millitairen.Toch is dit voor burgerptss-ers ook niet te onderschatten.deintere sse, sociale teruggetrokkenheid, emotionele vervlakking. ptss-kenmerken die voor een burger denk ik niet anders zijn dan voor een millitair.Zelf komt mijn lichaam nu langzaam van defcon 1 naar def 5.Had het zelf allang niet meer in de gaten dat ik superalert was.Maar goed, ik ben geen specialist in deze. Laat me graag informeren.Overigens heb ik alle respect voor millitairen. Om daar geen misverstand over te hebben.
-
Het zijn inderdaad niet alleen militairen, die PTSS hebben. Ik lijd zelf aan complexe PTSS t.g.v een jeugd met meerdere zich herhalende trauma's. Misschien is het mogelijk om ook eens aandacht te besteden aan de onzichtbaren met PTSS
-
ook ik heb ptss en zoals veel mensen met ptss wordt ook ik niet begrepen door de buitenwereld. dan zeggen ze, jij bent toch geen militiar? dit stuit mij ontzettend tegen de borst want ook ik zou graag begrepen willen worden. die mensen kunnen er natuurlijk niks aan doen dat ze niet anders weten, ze horen niets anders! op tv zijn het altijd alleen militairen met ptss. ik geloof ook wel dat het vreselijke is voor ze (de manier waarop de meesten het oplopen) maar ook IK worstel ermee door trauma's van vroeger. het zou zo fijn zijn als daar ook eens aandacht aan werd besteed!
-
de oorzaak van ptss kan varieren de gevolgen: PTSS, de symptomen zijn identiek. De hyperarousel bij mensen met ptss komt niet van de waakzaamheid bij militairen die in gevaar zijn, die hyperarousel heeft iedereen omdat iedereen in gevaar is ttv het trauma. De origine van het trauma is niet bepalend voor de symptomen.Groepen die zich verenigen op basis van gezamelijke oorzaak focussen zich meer op die oorzaak dan op de gevolgen.PTSS groepen focussen zich op de gevolgen en omdat de symptomen identiek zijn zitten alle trauma patienten door elkaar heen. Natuurgeweld, verkeersongevallen, misbruik, mishandeling, oorlog etc.Iedereen is hyperalert en jumpy, iedereen wil zijn rug gedekt hebben, iedereen wil uit de buurt zijn van grote groepen mensen, iedereen heeft explosieve woedebuien, iedereen is hypergevoelig voor geluid etc. We waren allemaal in gevaar, of ze nu op je schieten of je wurgen of je anderzins met de dood bedreigen, je ontvoeren, je in een autowrak ligt dood te bloeden, de reacties zijn allemaal hetzelfde. De hersenen van miliairen zijn dezelfde als die van niet-militairen. Dat neemt niet weg dat het ook goed is om lotgenoten grope te hebben die in dezelfde situaie hebben gezeten. Maar dat komt waarschijnlijk eerder door het idee dat de mensen van de groep denken, "niemand anders kan begrijpen wat ik heb doorgemaakt". Daar gaat het niet om bij ptss. Het gaat om de gevolgen en hoe daar mee om te gaan en mee verder te leven, de coping en daar zitten we allemaal mee.
-
Fijn dat u aandacht heeft besteed aan Ptts en jammer dat alleen de militairen zijn uitgelicht Ptss komt niet alleen bij militairen voor er zijn veel meer doelgroepen,die ik niet herhaal omdat die in de andere mails, al zijn genoemd Wel wil ik nog aandacht voor het volgende aspect van ptss Veel mensen kampen met ptss terwijl er helemaal geen trauma is. Althans dat denkt men Bij mij zelf heb ik op 45 jarige herinneringen gekregen dat er sprake was van misbruik ptss-ers kunnen hun traumatische ervaringen zo ver weg duwen, dat ze zelf niet weten dat ze een trauma hebben . Dan pas na jaren tobben vallen alle puzzle stukjes in elkaar en blijkt er sprake van ptss te zijn Sterker nog er zijn mensen die ptss hebben door de geboorte Ik weet zeker dat er een heleboel mensen rondlopen met ptss die het zelf niet weten, omdat er op dat moment nog geen reden kan gegeven worden hiervoor Het zou fijn zijn, als er eens een algemene documentaire zou worden gemaakt. over de vele facetten van ptss en niet alleen van de militairen. Dan hadden we een beetje meer begrip. het is nu vaak vechten tegen de buitenwereld,
-
zou deze reportage graag willen zien. kunt u dat mogelijk maken?
