02-11-07

Het nieuwe herdenken

Op Allerzielen -2 november- herdenkt de Kerk alle overleden gelovigen. Maar steeds vaker ontstaan er ook rituelen buiten de kerk om overledenen te herdenken. Zo is er bijvoorbeeld Allerzielen Allicht, een initiatief van kunstenares Ida van der Lee, waarbij herdenkingsbijeenkomsten op begraafplaatsen worden georganiseerd. In EénVandaag aandacht voor nieuwe herdenkingsbijeenkomsten.

1
2
3
4
5

Tags |

religie

Doorsturen | Print/pdf |

reactie(s)

Wim Janssen, 02 november 13:15: Alweer iets nieuws. Laten we maar bij de traditionele gebruiken van de Kerk blijven, dat is mooi genoeg. Bovendien is het collectief herdenken van de overledenen een plichtpleging die in de kerk dient te gebeuren. Op de begraafplaats bestaat (nog) zoiets als ingetogenheid en zelfreflectie in het respect betuigen aan de overledene(n).
Els, 02 november 19:43: Wim Janssen heeft helemaal gelijk. Toch zie je dat er met Allerzielen steeds minder mensen naar de kerk en naar het kerkhof gaan. Wat daar de reden van is, ik heb geen idee. Waarschijnlijk worden door de individualisering de doden ook maar gemakshalve vergeten.
Ton, 02 november 23:06: Als mensen daar behoefte aan hebben, prima idee. Echter, houdt wel de commersie op veilige afstand. We leven in een multicultureel landje en daar zie je wel meer culturele vieringen, handelingen en emoties waar de gemiddelde kaaskop even bij achter zijn oren krabt. Lekker hun gang laten gaan, alles gebeurd toch uit respect voor de doden.
Dirk Jan, 04 november 20:49: De behoefte doden te herdenken komt ook voort uit minder respect te hebben voor de overledenen. In het ziekenhuis worden stekkers eerder er uit getrokken dan vroeger. Een begrafenis-stoet kan een boete ontvangen wanneer zij geheel eenmalig door rode lichten heen-rijdt: getoeter en dikke vingers. Voor prins Claus werd alles tot in de puntjes geregeld: keurig zou je zeggen. Wel betaald uit onze portemonnaies. Duidelijke ongelijkheid met deze gewone Oranjes naar andere gewone burgers.Met een beetje geluk kun je tien jaren begraven liggen en oprotten: Er zijn nog zoveel wachtenden na u. In het Wilhelminabos (Flevo-bos Dronten) komen deel-genoten samen om hun overleden kanker-patienten massaal te herdenken. Dat is geen begrafenis-plaats maar staat symbool voor elk overledene waarvoor een boompje is geplant. Ook staan er sobere glasplaten met voor ieder jaartal op alfabetische volgorde de overledenen genoteerd. Zelf hou ik niet zo van massaliteit maar toen ik die plaats doorkruiste deed het me toch wel wat! Goed dat velen de mogelijkheid hebben elkaar georganiseerd te kunnen ontmoeten en met elkaar te kunnen spreken. Toch denk ik dat dit initiatief voort-komt uit een massale vervlakking van rouw-processen. Deze onverwerkte emoties kunnen hiervoor een substituut zijn. En mondt uit in een gemeenschappelijk treuren. Voorbeelden daarvan zijn Pim Fortuin, prinses Juliana of Theo van Gogh e.a. Ook denk ik dat het een gevolg is van hoe de media verslag doet van zulke bekende of beroemde persoonlijkheden. Dat geldt ook voor rampen zoals Enschede en de Bijlmermeer-ramp en de zinloos geweld slachtoffers met hun stille tochten. Duidelijk is dat er wat fenomenen zijn ontstaan die zonder Nieuws-makers waarschijnlijk anders zouden verlopen. Niet altijd gelukt het om veel man ter been te krijgen: Jan Wolkers rondt de rij der rouwenden af met een kleine vijf-honderd-vijftig genodigden. Of er een bedevaarts-plek komt zoals voor prinses Diana valt te bezien. Respect voor de medemens en intiemer met elkaar omgaan, wat meer aandacht, drink thuis met wat meer mensen koffie door een gastvrij laagdrempelig huis te hebben opengesteld. Dat voorkomt dat we niet op de buis elkaar hoeven te condoleren.