niet on-air

  Speelbossen en scharrelkinderen

kinderen buitenspelenKinderen moeten volgens deskundigen weg achter de computer en de natuur in. Opgroeiend tussen asfalt en beton spelen kinderen te weinig buiten. Met ADHD en overgewicht tot gevolg. Het Ministerie van LNV wil de natuur weer naar de kinderen halen. Er moeten speciale speelbossen komen: met boomstammen, zand en touwen worden natuurlijke speelplekken gemaakt. In Nijmegen doen ze het anders. Daar bestaat een buitenschoolse opvang die de 'scharrelkinderen' door weer en wind, het hele jaar door, alleen nog maar mee naar buiten de bossen inneemt. Ze hebben geen binnenruimte. Gaat dit te ver?Copyright foto: Jolanda Pikkaart
reageer 7 reacties
  • Ik kan dit niet lezen
  • * = Verplicht veld
  • Prima initiatief. Doch de -deskundigen- vwb adhd zullen het wel niet eens zijn wederom in die psychiatrie ook. Er zijn er gewoonweg die zeggen immers dat het een erfelijke zaak is, en zeker niet de oorzaak zoals in het stukje omschreven hier, dat adhd door asfalt en beton zou komen. In ieder geval beter als wat er nu gebeurt. Dat om een sch...t artsen maar allerhande medikatie voorschrijven omdat de ouders geen tijd meer hebben of nemen voor de kinderen.Aangezien ze niet kunnen kiezen tussen twee auto's, vele dames carriereplanners zijn en dat liever doen dan kinderen opvoeden. Wat betekent tijd nemen voor.Laten ze de discussie maar eens aangaan of ze überhaupt tot opvoeden geschikt zijn velen.
  • Ik vind het een heel goed idee om de buitenschoolse opvang ook buiten te laten plaatsvinden. Niet iedere school heeft natuurlijk veel natuur om zich heen, dus het kan niet overal. Maar inderdaad zitten kinderen veel te veel binnen. Twee van mijn kleinkinderen willen niet meer naar buiten, terwijl ze achter het huis bos hebben - vrij open bos zodat je ze kunt zien. Maar eerst hadden ze leuke Marokaanse mensen naast zich, aan beide kanten. De kinderen van een familie speelden leuk met anderen. Alleen de oudere jongens niet - die verpestten het spel vaak. Nu wonen ze verderop en zien hun vroegere buurtjes niet meer. En waar ze nu zitten, zijn veel Marokaanse kindern die niet weten wat spelen is. Die pesten alleen maar en maken het voor mijn kleinkinderen onmogelijk om buiten te spelen. Zo jammer, maar op school spelen ze fijn buiten, ook in een bosomgeving zonder hekken er omheen. Ze gaan niet naar buitenschoolse opvang, want mijn dochter heeft daar het geld niet voor als gehandicapte gescheiden vrouw. Ze worden wel vaak opgehaald door kennissen waar ze binnen spelen. Die wonen op een flat. Mijn dochter werkt vrijwel iedere dag zo'n 6-7 uur en kan ze niet opvangen na school. Alleen op woensdag is ze vrij. Er zou eigenlijk een fonds moeten zijn voor armere kinderen zodat ze allemaal naar de buitenschoolse opvang kunnen en liefst dus buiten zoals in Nijmegen. Maar dat zijn dromen die toch niet uitkomen.
  • Prima plan, nu is het vaak zo wanneer ze uit bed komen of de TV of de computer aan gaat en weer uit gaat op het moment dat ze weer naar bed gaan.
  • De tijden zijn ten nadele van de geestelijke gezondheid van de kinderen veranderd. In mijn jeugd speelden we na schooltijd altijd met vriendjes en vriendinnetjes buiten. Voetballen op straat, vliegeren op landbouwgronden en spelen in het bos. De straten zijn inmiddels te druk geworden om te spelen, de landbouwgronden zijn opgeofferd aan de verstedelijking en de bossen zijn met al die vrijlopende kwaadwillende mensen te onveilig geworden. Er rest de kinderen helaas dus niets anders dan thuis achter de computer te blijven. Hier helpt geen speelbos voor. Juist door deze kortzichtige denkwijzen van allerlei betweters wordt het probleem niet aangepakt.De economie is de heilige koe geworden waarvoor alles, inclusief het welzijn van de kinderen, voor opgeofferd wordt.Omwille van de economie en de hebzucht zijn de kinderen hun hele leven verzekerd van opsluiting in lokalen en afrasteringen. Vanaf de "opvang" naar de basisschool met tussen- en naschoolse opvang, dan naar het voortgezet onderwijs en vandaar het arbeidsproces in, waarvan de eerste twee de desastreuze gevolgen hebben voor de ontwikkeling van het "kind" in het kind zijn. Vooral het gebrek aan moederliefde en een rustige omgeving waarin het kind datgene kan doen wat en waar hij/zij dat op dat moment wil doen. Het kind is inmiddels en blijft ook in de toekomst het kind van de rekening. Hierin zullen al die betweters i.c.m. de regeringen nooit verandering meer in willen brengen hoe mooi hun loze beloften ook zullen klinken. Economisch belang zal voor altijd het belangrijkste zijn waar geestelijk welzijn voor moet wijken. Terugziend op mijn eigen jeugd heb ik alleen maar medelijden met de huidige kinderen.Hoe armzalig moeten zij opgroeien. Het lijkt wel de bio-industrie van de dieren.
  • Prima . Strak plan. Leren ze ook omgaan met de werkelijkheid ipv die fantasiewereld die computerspelletje heet!
  • Weer op basis van kunstmatigheid,als we alle kinderen zo willen laten spelen is er echt geen natuur meer over.Kunstmatig een parkje aanleggen is nog lang geen natuur en trouwens ADHD krijg je alleen door verkeerde voeding en dat gelt ook voor overgewicht.Er zijn toch al heel veel sportvelden gebruik die voor het zelfde doel,zonder kosten natuurlijk.De voorstanders zien al weer een extratje en dan zien ze voor de rest niets meer.Het opwaarderen van jeugd reist de pan uit,kom eindelijk weer eens met beide benen op de aarde terug.Alles word heel snel betaald als het om kinderen(verafgoding)g aat.Dat noem ik walchelijk en stuurloos.
  • Best wel een goed plan hoor, om kinderen meer met de natuur in aanraking te laten komen. Of dat nou persé weer dag in dag uit en in weer en wind moet, lijkt me een beetje te veel van het goede. Ook hier geldt: alles waar TE voor staat is ook niet altijd goed. Wissel het af en houd het in balans. Dan is iedereen tevreden.
- Laatste reacties
? Gadget