Meer wajongers aan het werk
Op dit moment krijgen 167.000
jongeren die gehandicapt of chronisch ziek zijn een zogenaamde
wajong-uitkering. De toestroom in de wajong is in vier jaar tijd
met 17% gestegen (CBS), terwijl het aantal uitkeringsgerechtigden
juist is gedaald. Het kabinet wil dat meer wajongers aan het werk
gaan. Maar veel werkgevers zijn huiverig om deze mensen in dienst
te nemen. Hoe krijg je meer wajongers aan het werk?
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Om te beginnen zal het kabinet ervan moeten uitgaan, dat de gehandicapte of chronisch zieke jongeren(uitzonderinge n daargelaten)die liever willen werken dan hun hand ophouden om de schamele uitkering in ontvangst te nemen. Immers die uitkering laat nog wel iets te wensen over. Uitgaande van het bovenstaande moet de overheid de werkgevers onder druk zetten om deze jongeren een baan aan te bieden. Er is eens een regeling geweest inzake gehandicapten. Een bepaald percentage van het personeel moest bestaan uit gehandicapten. Hier is naar mijn mening niet veel van terechtgekomen. De regering zal sancties moeten invoeren en toepassen op werkgevers, die onwelwillend zijn om deze jonge mensen in dienst te nemen. Consequent doorvoeren!!
-
Ben zelf een wahjonger, heb hele mooie diploma's die aan t verstoffen zijn in de kast. Werkgevers: wees niet bang en probeer het gewoon!Je kan een wahjonger eerst 3 maanden proeftijd geven met behoudt van zijn/haar uitkering, bevalt het niet is er ook niks aan de hand maar heeft u het wel geprobeert. andere optie:Misschien speciale wahjong banen gaan kweken? zoals vroeger de melkertbanen?Ik wacht af, tot die tijd me hand maar ophouden en stug door solliciteren, iets is beter als niks....
-
Ben huisvrouw, zonder baan, en als ik niet onderhouden werd had ik wellicht ook een uitkering. Ik heb een IQ kloof van 40 punten; veel dingen kan ik zeer goed, maar praktische dingen kan ik niet, of het wordt een zooitje. Daardoor ben ik al vaak ontslagen. Geen uitkering gevraagd, daar word je alleen maar ellendiger van. Gekeken wordt dus naar wat je niet kunt. Je kunt niet meer zoals vroeger alleen als typiste werken, nee, je moet overal in uitblinken op kantoor. Dan gaat het natuurlijk mis, want dat zal bij meer banen zo werken. Ik kan niet netjes kleren opvouwen, niet opruimen, geen feestje organiseren en niet uitserveren. Wat moet je dan als vrouw? Thuis vouw ik dan maar slordig op, ik ruim op voor zover het me lukt, boodschappen lukt me alleen als het rustig is door de weeks. Poetsen en schoonmaken doe ik wel, evenals de was en strijken. De administratie ook. Verder besteed ik heel veel tijd aan de opvoeding ter compensatie van het tekortschieten op andere vlakken thuis. Help bij het huiswerk. Routineklussen doe ik dus. De rest moet mijn man doen. Ik kan wel heel snel en goed de moeilijkste formulieren invullen....Studeren gaat ook bovenmatig goed. Mogelijk als ik een man was had ik een secretaresse die al mijn zwakke kanten compenseerde, maar juist vrouwenbanen bestaan uit dingen die ik niet kan. Nu ik wat ouder word denk ik dat ik geen probleem meer heb; ouderen worden net zo afgedankt op de arbeidsmarkt als mensen die net een paar dingen wat moeilijker kunnen, terwijl de rest wel heel goed gaat.
