Mishandeld echtpaar in Rome vertelt het verhaal
Dit zijn Paul en Wilma van
Munster. Deze foto is gemaakt in Rome vlak voordat het echtpaar
ernstig mishandeld werd door twee schaapsherders. Het stel is
inmiddels terug in Nederland. Lichamelijk zwaar beschadigd maar
geestelijk weerbaar. In het ziekenhuis hebben wildvreemden
cadeautjes gebracht. En zelfs de burgemeester, die het echtpaar in
eerste instantie onzorgvuldig gedrag verweet, is langsgekomen om
het goed te maken. Vanavond het verhaal van Paul van Munster. Hij
en zijn vrouw Wilma zijn het vertrouwen in het goede van de mens
niet kwijtgeraakt.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Maatregelen zijn terecht ALS er inderdaad sprake is van grote zeespiegelstijgingen. Hoe zeker is dat? Van overal ter wereld komen berichten van wetenschappers die ernstige kritiek hebben op de rapporten van het IPCC. Een voor wetenschappers heikel punt is dat de beweringen van het IPCC niet verifieerbaar worden gepresenteerd. Dat is in 'wetenschapsland' net zo'n doodzonde als het geven van onjuiste informatie door een minister aan de Tweede Kamer. De geluiden van die kritische wetenschappers worden onvoldoende in de media gehoord. Zie voor onderbouwing: www.klimatosoof.nl In de stukken op deze site zijn links te vinden naar de solitaire wetenschappers en groepen van wetenschappers die de beweringen van het IPCC weerspreken.
-
lieve mensen,veel succes met alles. Ik vind het vreselijk dat jullie, zo positief en goedgelovig, dit is overkomen. Jullie zijn lieve, goede mensen. Laat je niet kapot maken door dit soort ellendige ervaringen. Dat laat je niet toe, dat geef je zelf ook al aan, maar toch: je bent niet schuldig, je kan er niets aan doen, dit is je overkomen. Doe goed, geef jezelf tijd om te genezen. Tijd heelt alle wonden, maar het gaat er vooral om wat je met die tijd doet.Succes!
-
Lieve Wilma en Paul, verbijsterd en geschokt waren we bij het lezen van het krantenbericht over die gruwelijke misdaad tegen jullie. Hoe kunnen mensen zich zo barbaars gedragen... Ik zou die lui ik-weet-niet-wat willen doen, of in ieder geval hopen dat hen overkomt wat ze jullie hebben aangedaan, dat was mijn eerste gedachte toen ik het bericht las en hoorde, en dat is mijn gedachte nog steeds. Dat jullie erboven kunnen staan getuigt van een grote goedheid; ook al ken ik jullie niet, ik ben trots op jullie! En wat blij ben ik om nu te lezen en te horen dat het inmiddels stukje bij beetje beter gaat met jullie. Ik sluit me bij de woorden van Alet aan. Dappere mensen, dat zijn jullie. Met heel mijn hart wil ik jullie het allerbeste wensen, en ik hoop dat jullie snel weer op de been zijn en de fiets kunnen nemen, in anonimiteit, zoals Paul aangeeft, en in veiligheid en vrede. Veel liefs en alle goeds, nu en in de toekomst!
-
Met alle waardering voor het interview met W. Bos maak ik u er opnieuw op attent, dat de achtergrondmuziek, of wat daar voor door gaat bijzonder storend was, , vooral de veel te luide percussie slagen kon ik niet waarderen
