Bemoeizorg voor zwervers met laag IQ
Van de straat halen en, desnoods gedwongen, behandelen. Dat is volgens hoogleraar Robert Didden de oplossing voor ongeveer 7000 zwervers met een laag IQ (tot 80) die overlast veroorzaken. Een half jaar geleden lieten we u de 40-jarige Berry zien die op straat leefde en regelmatig in aanraking kwam met politie en justitie. Inmiddels heeft hij een flatje, maar zijn de problemen daarmee opgelost?
Voor zwervers met een laag IQ bestaat tot nu toe geen effectieve aanpak. Hoogleraar Robert Didden ontwikkelt een methodiek om hen toch te kunnen behandelen. Dit is moeilijk want reguliere therapie, praten en gesprekstechnieken helpen niet. Bovendien is de groep ‘streetwise’ en weten ze hun beperking heel goed te camoufleren.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
ook onze zoons hebben veel problemen gehad daar hebben we voor bij het ryagg gelopen .daar kreeg ik als moeder de schuld van dat ik ze niet los kon laten achteraf heeft de oudste asperger,en de jongste wisten we dat hij mbd ,nu adhd had.nu bestaan er medicijnen maar toen kon ik in therapie komen om te leren ze los telaten en hun problemen te negeren.....en de jongste zegt nu dat als wij ze niet hadden geholpen hij niet meer zou leven .veel drugs gebruikt als zefmedicatie,en de oudste drank.zijn er zelf afgekomen toen ze wisten wat de oorzaak was..de hulpverleners denken vaak dat ze alles beter weten.....en dat is je kind op straatzo ontstaan zwervers.............. ..eigenlijk zieke mensen waar de ogen voor gesloten word.mijn zoons zijn goed terecht gekomen.............ma ar niet dank zij de hulpverlening.
-
Het verbaast me dat zwervers met een laag iq woonruimte wordt aangeboden in flats in steden. Wordt er dan niet compleet voorbij gegaan aan het feit dat die mensen op straat belanden doordat ze sociaal onvaardig zijn. Persoonlijk zou ik willen pleiten voor een enigszins afgezonderde woonomgeving voor zwervers met een laag iq (bv in een klein dorp). Hen plaatsen in een flat midden in een stad draagt niet bij aan hun geleidelijke resocialisatie in de samenleving. In plaats daarvan zal intensieve begeleiding in een rustige omgeving daar een betere bijdrage aan leveren.
-
Helaas ben ik ervaringsdeskundige als moeder van een zoon met schizofrenie die ook nog verslaafd is aan drugs.
De criteria van de wet voor gedwongen opname (wet BOPZ) wordt door psychiaters veelal veel te rigide toegepast.
Zij maken naast betrokkenen vaak wijs dat pas als er gevaar dreigt voor zelfmoord of lichamelijk letsel van anderen zij iemand gedwongen kunnen opnemen. Dit is echter niet waar.
Een belangrijk criterium voor gedwongen opname is ook: het gevaar voor psychische schade van een ander.
Helaas weten maar weinig mensen van dit criterium en mijn ervaring is dat psychiaters deze informatie uit eigenbelang (ze weten zich vaak geen raad met deze groep moeilijke gevallen) ook niet verstrekken.
Psychiaters en andere hulpverleners gaan in dit soort schrijnende situaties vaak op de stoel van de rechter zitten en omdat familie over het algemeen slecht geinformeerd is kijken zij machteloos toe en verwordt hun leven tot een hel.
Ook mijn zoon heeft zich als ernstig zieke een jaar lang staande moeten houden in het daklozencircuit. Door mij te verdiepen in de regels van de wet BOPZ en blijven aandringen bij hulpverleners is het uiteindelijk gelukt om hem gedwongen te laten opnemen.
Het jaar dakloos zijn heeft hem gebroken. Hij is nog maar een schim van zichzelf. Door gebrek aan goede opvang en zorg is een jong leven totaal verwoest.
Let wel; het gaat hier over ernstig zieke mensen die zich staande moeten houden zonder adequate opvang in de meest kommervolle omstandigheden.
Het land zou op z'n kop staan als we alle mensen met dementie en geestelijk gehandicapten de straat op zouden schoppen. Maar dit is eigenlijk hetzelfde en niemand in Den Haag die er wakker van ligt.
Ik wens de ouders uit de reportage heel veel kracht en sterkte toe. Mij hart gaat naar u uit.
