Het verhaal van slachtoffers
Veel aangiftes blijven liggen door een haperend politieapparaat. Hebben burgers nog vertrouwen in de politie? Die vraag legden we voor aan 20 duizend leden van ons eigen EenVandaag Opinie panel. Drie van hen vertelden ons hun eigen verhaal.
Ruim een kwart (28 procent) van de mensen die de afgelopen twee jaar slachtoffer van een misdrijf zijn geworden doet geen aangifte bij de politie. Dit blijkt uit onderzoek van EenVandaag onder 21.000 mensen, waarvan 8.000 recent met criminaliteit te maken hebben gehad. De slachtoffers doen geen aangifte omdat ze weinig vertrouwen hebben in de politie. Ze denken dat ‘de zaken toch niet opgelost worden’ of hebben slechte ervaringen opgedaan met eerdere aangiften.
Het gaat hierbij niet alleen om kleine diefstallen en vandalisme, maar ook om honderden gevallen van bedreiging of geweld. Zo schrijft één van de deelnemers in het onderzoek:
'Als medewerker tankstation sta ik dagelijks bloot aan
agressie, verbaal geweld, diefstal tot poging tot
aanrijden aan toe. Het heeft in mijn beleving en
ervaring geen enkele zin om aangifte te doen, na de
talloze keren dat ik aangifte heb gedaan en de daders
ook gepakt waren , hadden de daders uiteindelijk een
kortere tijd erop zitten dan ik met het hele gebeuren
bezig was.'
Geen onderzoek
Van de ondervraagden die wel aangifte hebben gedaan heeft de grootste groep (42 procent) geen idee wat er met hun aangifte gebeurd is. Zij hebben niets meer van de politie gehoord. Nog eens 39 procent weet dat hun aangifte niet verder onderzocht is. Door gebrek aan mankracht kan de politie maar een beperkt aantal zaken in behandeling nemen. Politieagenten spraken hier gisteren hun frustratie over uit in EenVandaag. Slechts één op de vijf slachtoffers die aangifte doen weten zeker dat de politie hun zaak onderzoekt. Bij 42 procent is het vertrouwen in de politie door de aangifteprocedure en de afhandeling ervan gedaald.
Harder optreden
In het onderzoek werd ook gekeken naar het imago van de politie. Driekwart van alle deelnemers vindt dat de politie te weinig gezag uitstraalt en best wat steviger mag ingrijpen. 81 procent is dan ook van mening dat agenten meer mogelijkheden moeten krijgen om hard op te treden. De PVV (26 procent) en de VVD (18 procent) worden het best in staat geacht om de belangrijkste veranderingen bij de politie door te voeren.
EenVandaag besteedt vanavond aandacht aan de resultaten van het onderzoek. In de uitzending vertellen slachtoffers wat het voor hen betekent dat hun zaak niet onderzocht wordt.
Over het onderzoek
Het onderzoek is uitgevoerd onder 21.000 leden van het EenVandaag Opiniepanel, waarvan 8.000 de afgelopen twee jaar slachtoffer van een misdrijf zijn geworden.
De volledige uitslag is te vinden op www.eenvandaag.nl.
Het EenVandaag Opiniepanel bestaat uit ruim 40.000 mensen. Zij beantwoorden vragenlijsten op basis van een online onderzoek. De uitslag van de peilingen onder het EenVandaag Opiniepanel zijn na weging representatief voor zes variabelen, namelijk leeftijd, geslacht, opleiding, burgerlijke staat, spreiding over het land en politieke voorkeur gemeten naar de Tweede Kamerverkiezingen van 2010.
Panelleden krijgen ongeveer een keer per week een uitnodiging om aan een peiling mee te doen. Op de meeste onderzoeken respondeert 60 tot 70 procent van de panelleden.
Lees ook het weblog 'Aangifte? Sorry, geen tijd' over dit onderwerp.
 |
Volledige uitslag onderzoek |
Doorsturen |
Print/pdf |
-
De prioriteiten en kerntaken zijn de basis van de politiezorg en die kan zover ik weet worden gegarandeerd. Bij de eerste noodoproep voldoet de politie nog steeds aan de eis. Op het platteland komt dat soms weleens in het gedrang. Door een andere aanpak van Justitie wil men tot een snellere afdoening komen van bepaalde lichte vergrijpen. Justitie zelf doet die zaken dan af. Na elk ' hora est " onderzoek dat is weleens interessant lees ik niet verder wat de oplossingen zijn. Vaak gaan die onderzoeken in de onderste bureaulade. Allemaal prachtig die onderzoeken maar ik ben meer van de praktijk wat gaan we doen. Blikken politieagenten lostrekken of slimmere methodieken inzetten minder discuteren en snelle handelen zaken werkelijk aan te pakken. Het is dan een politiek product waaraan we moeten werken.
-
Na meermaals in maanden onvrede te hebben gehad,met een buurman,wilde ik een aanklacht indienen omdat hij mij een stomp gegeven had..Maar helaas vertelde men mij dat er éérst een zgn wijkagent bij moest komen voor eerste bemiddeling..Na 1.5 maand meermaals bellen is deze wijkagent NOG STEEDS niet geweest,het gevaar is groot dat mijn echtgenoot de buurman die een halve meter kleiner is,zelf afstraft...want aanklacht indienen heeft zich als onmogelijk bewezen.Wij zijn een echtpaar van bijna 60 jaar terwijl onze buren een jeugdig koppel zijn met kleine kinderen.de onvrede ligt aan de onmogelijke eis tot algemene stilte dag en Nacht,zelfs MIJN stofzuigen (15.00 uur),roept hevige discussie op ,omdat dit de middagslaap van de kinderen zou storen....IK vraag me af waar we politie voor hebben als je geen aanklacht in kan dienen.Op deze manier gaat iedereen voor eigen rechter spelen.
-
Jammer dat de politie het af laat weten, geluidsoverlast, tot 5 keer 0900-8844 gebeld, of geen mensen, dan moet de wijkagent het oplossen, die nog nooit heeft teruggebeld,zelfs 2x politiebureau bezocht, wijkagent op vakantie , is niet te bereiken ook telefonisch niet, heb onlangs dd 13 september brief met klachten over geluidsoverlast tav wijkagent afgegeven, ook nog geen reactie ontvangen.
Zelfs 1 x 112 gebeld s,nachts omdat ik door buurman werd gebeld om 01.00 dat er brand bij mij in het complex was, werd dit ook doorverwezen naar de wijkagent..heet nu buurtregisseur, is wel een agent maar heet dus anders..
Afgelopen week proberen aangifte te doen , buren hadden mn auto beschadigd met inparkeren, na een maand geen reactie om schade te regelen , besloot ik aangifte te doen tegen buurvrouw. Blijkbaar vond de politie dit niet nodig, zelf vond ik dit wel, word als een misdrijf gezien.. agent had wel contact opgenomen met buurvrouw dat ze de schade moet regelen.. zo niet weer terugkomen en dan pas aangifte weer doen.. terwijl ik de buurvrouw 1 maand de tijd had gegeven, blijkbaar te veel moeite om een proces verbaal op te maken, kost allemaal extra tijd voor de burger, en ben dan ook teleurgesteld in de politie, die er is voor de burgers
-
Om dan maar wat tegengewicht te bieden aan al die negatieve reacties en resultaten van onderzoeken, hieronder mijn positieve ervaring met de politie.
Bij mij werd, terwijl ik thuis was, ingebroken. De inbrekers stonden in me achtertuin en probeerden met zijn tweeën de achterdeur open te breken. Ik belde 112 en de politie had letterlijk binnen 2 minuten me tuin omsingeld met een stuk of 5 a 6 man. Een kat in het nauw maakt gekke sprongen dus de twee inbrekers rende alle kanten op. Een inbreker werd opgepakt en de ander wist te ontkomen en is nooit teruggevonden. Na de inbraak zijn een aantal agenten nog gebleven, we hebben wat na zitten praten en ze hebben wat koffie gedronken. De recherche die ook langs kwam hebben ons ook erg goed geholpen en ik ben daarom alle betrokkenen erg dankbaar voor hun snelle en daadkrachtige optreden.
Jammer is alleen dat de dader maar 3 maanden cel kreeg terwijl het zijn derde inbraak was. Maar daarvoor moet je niet bij de politie zijn maar bij het OM, de rechter en de politiek. Daarom ook alleen maar lof voor alle agenten die hun werk uitstekend doen!
-
Mensen die het rapport hebben gelezen, zouden moeten begrijpen dat ze de schuld van dit gebrek aan daad- en mankracht niet aan de politie zelf te wijten is. Ik hoop dan ook dat de reacties hier dan ook bedoeld zijn ter illustratie van de problemen waar de politiemensen - zoals zij aangeven - zelf mee te kampen hebben.
Wat nu vooral interessant is, is hoe de politiek hiermee omgaat. CDA, VVD en PVV hebben zojuist overeenstemming bereikt over de veiligheidsparagraaf. Hoe wordt in dit nieuwe beleid omgegaan met de problemen waar de politie mee te kampen heeft? Graag van Rutte, Verhagen en Wilders een reactie op dit onderzoek.
-
zijn +/- voor 5 jaar geleden uit de flat gepest door buitenlanders omdat ik een vriend heb,hebben geen aangifte gedaan omdat we bang waren voor vergelding hadden ze ook gezegd als we naar de politie zouden gaan.
ben wel mijn zegje wezen doen op het politie bureau daar kreeg ik te horen dat het beter was dat we zouden verhuizen.
hebben we ook gedaan.
met gevolg mijn vriend voor 6weken op de paaz afdeling in het ziekenhuis.
en nou is het september2010 en nog steeds bang.
maar ze kunnen wel met 4man sterk met de laserstraal auto's bekeuren die te hard rijden.
terwijl 4straten verderop de wijk wordt geterirosseerd door de jeugd van tegen woordig.
ik heb er geen goed woord voorover over de politie.
-
Een van de vreselijke stellingen die zojuist gedaan werd is dat de politie te weinig gezag heeft. Ik ben van mening dat de politie niet te weinig gezag heeft maar de gemiddelde Nederlander gewoon een veel te grote mond heeft. Nederlanders zijn DE meest asociale mensen van alle landen op de wereld! En ja ikzelf en al mijn voorvaderen zijn geboren en getogen Nederlanders.
-
Gezag, uitstraling, imago, heeft te maken met gevoel van de burger. Hoewel ik aan de kant van de politieman sta moet het mij wel van het hart dat ik soms wel baal van de agent op straat. Ze lopen zonder pet, met een hand in de zak, de jas half open, niet gestreken overhemd, een broek die veel te groot is, een veel te dikke buik, een oorbelletje in, etc. Dit zijn zeer eenvoudige zaken waar de agent zelf wat aan kan doen en wat te maken heeft met uitstraling. Ook het avond- en nachttenue moet anders, dit moet het blauwe gevechtstenue zijn, ook dit heeft te maken met uitstraling. Verder om steeds maar te schreeuwen om meer agenten en meer geld is mijn inziens ook onterecht. Als een diender gemiddeld 30% tot 40% binnen zit om zijn bonnen en rapporten uit te werken en je kunt dit terug dringen naar 10 a15% en je kunt je beter bezig houden met kerntaken, minder bekeuringen en meer aandacht voor de criminaliteit, dan zijn die extra agenten gewoon niet nodig.
-
Het komt steeds vaker voor dat Politie aangiftes niet wil opnemen.
Hier een recent voorbeeld: Nederland op zijn best. APELDOORN - Ze zijn murw gebeukt. Een Apeldoornse familie wacht al bijna drie maanden op het moment dat hun dochter bij de politie aangifte kan doen van verkrachting. Bron: http://www.destentor.n l/regio/apeldoorn/4447 140/Gezin-verkracht-me isje-voelt-zich-machte loos.ece#reageren
Met regelmaat krijgt de kinderombudsman klachten binnen dat politie geen aangiftes wil opnemen.
Hier wat tips: Wat te doen als ú problemen heeft met het doen van aangifte?
De eerste stap is om duidelijk tegen de agent te zeggen dat u toch aangifte wilt doen.
Als dat niet tot resultaat leidt kunt u een klacht indienen bij de politie zelf.
De politie is VERPLICHT iedere aangifte serieus te behandelen en op te nemen.
Blijft men weigeren, stap dan naar binnen (bij politie ) met een getuige of een advocaat.
Bij zeer ernstige zaken zoals hierboven, adviseer ik u om de Minister van Justitie: Dr. E.M.H. Hirsch Ballin en staatssecretaris: Mw. mr. N. Albayrak aan te schrijven.
Schrijf daarbij ook gelijk de commissie Justitie hierover een klacht: http://www.tweedekamer .nl/kamerleden/commiss ies/JUST/index.jsp
Mocht dit alles niet baten, En komt u er dan nog niet uit, dan kunt u terecht bij de Nationale ombudsman voor volwassenen en bij de Kinderombudsman voor minderjarigen en of volwassenen die voor en of samen voor minderjarigen dat willen doen.
Er komen regelmatig klachten binnen bij de kinderombudsman over behandeling Politie bij het doen van aangiftes. Ook aangiftes op grond van bv civiel/familierechteli jke betrekkingen.
Laat je dus niet wegsturen of ontmoedigen mensen.
Want zelfs als een agent twijfelt of er wel sprake is van een strafbaar feit mag hij de aangifte niet weigeren.
Als dat op dat moment niet mogelijk is, dan moet het zo snel mogelijk wél gebeuren.
De politie is VERPLICHT iedere aangifte serieus te behandelen en op te nemen. Zo bevat artikel 163, lid 1, WvSv de verplichting voor opsporingsambtenaren om de aangifte van een strafbaar feit op te nemen. Artikel 161 Wetboek van Strafvordering (WvSv) geeft ieder die kennis draagt van een strafbaar feit de bevoegdheid daarvan aangifte te doen. Die bevoegdheid houdt tevens een aanspraak in, namelijk dat de aangifte wordt opgenomen.
Politie moet iedere aangifte serieus nemen.
Meer info zie : http://kinderombudsman .web-log.nl/kinderombu dsman/2008/11/er-komen -veel-k.html
Lees ook deze:
Wordt een strafbaar feit niet vervolgd of de vervolging niet voortgezet, dan kan de rechtstreeks belanghebbende daarover schriftelijk beklag doen bij het gerechtshof, binnen het rechtsgebied waarvan de beslissing tot niet vervolging of niet verdere vervolging is genomen. Indien de beslissing tot niet vervolging is genomen door de officier van justitie bij het landelijk parket, is bevoegd het gerechtshof te 's-Gravenhage.
Bron: http://www.wetboek-onl ine.nl/wet/Sv/12.html
Gaat de officier niet over tot vervolging.
De officier van justitie heeft het recht om te bepalen of hij tot vervolging overgaat of niet. Dit heet het 'opportuniteitsbeginse l'. Er kunnen allerlei redenen zijn om een zaak niet te vervolgen. De officier schat bijvoorbeeld in dat er te weinig bewijs is. Ook kan de vraag meespelen of vervolging in het algemeen belang is.
Wanneer kan ik klagen omdat een zaak niet door gaat?
Alleen als u 'rechtstreeks belanghebbende' bent kunt u een klacht indienen, als u vindt dat een strafzaak ten onrechte niet voor de rechter komt. Rechtstreeks belanghebbende bent u als de beslissing om wel of niet te vervolgen direct uw persoonlijk belang raakt. Bijvoorbeeld omdat u zelf het slachtoffer was van het strafbare feit. U kunt klagen:
Als de verdachte van het strafbare feit er met een transactievoorstel (boete) vanaf komt.
Als de officier van justitie de zaak afdoet met een strafbeschikking.
Als de officier helemaal afziet van vervolging.
Hoe moet ik mijn klacht indienen?
Een 'beklag niet vervolgen' moet u schriftelijk indienen. De vorm is vrij. Houdt u wel rekening met de volgende voorwaarden:
U moet rechtstreeks belanghebbende zijn.
Noem uw naam en andere gegevens en onderteken de brief. U mag niet anoniem klagen.
Uw klacht mag alleen betrekking hebben op úw individuele geval. U kunt dus niet in het algemeen klagen over het vervolgingsbeleid van de officier van justitie.
U moet in uw brief argumenten aandragen waarom de officier van justitie volgens u tóch moet vervolgen.
Waar dien ik mijn klacht in?
Uw brief (ook wel 'klaagschrift' genoemd) moet u richten aan het gerechtshof in het rechtsgebied waar de beslissing is genomen om van vervolging af te zien. Gaat het bijvoorbeeld om de officier van justitie in Groningen, dan moet uw klacht naar het gerechtshof in Leeuwarden. Klik hier voor een overzicht van alle Nederlandse gerechtshoven. Is de beslissing tot niet vervolgen genomen door een officier van het justitie van het landelijk parket of bij het functioneel parket? Richt uw brief dan aan het gerechtshof in Den Haag. U kunt uw klaagschrift persoonlijk afgeven bij de griffie van het betreffende gerechtshof, of versturen per aangetekende post.
Hoelang heb ik de tijd om een klacht in te dienen?
Wordt de zaak afgedaan met een transactievoorstel, strafbeschikking of 'kennisgeving van niet verdere vervolging' en bent u rechtstreeks belanghebbende? Dan krijgt u daarover bericht. U heeft dan nog 3 maanden om uw klaagschrift in te dienen. Wordt de zaak geseponeerd, dan is er geen harde termijn en kunt u een klaagschrift indienen zolang het misdrijf waar het om gaat niet is verjaard.
Hoe zit 't als de dader zijn straf niet (volledig) ondergaat?
Het kan gebeuren dat een dader zich niet houdt aan een transactievoorstel, of dat een strafbeschikking niet (volledig) wordt uitgevoerd. Dan vervalt de termijn van 3 maanden en kunt u, als rechtstreeks belanghebbende, ook later nog een klaagschrift indienen.
Hoe wordt mijn klacht beoordeeld?
Het Gerechtshof beoordeelt eerst of uw klacht voldoet aan de voorwaarden. Is dat niet zo, dan is uw klacht 'niet ontvankelijk' en wordt deze niet in behandeling genomen. Vervolgens wordt bekeken of er alsnog (verdere) vervolging moet plaatsvinden. Daarbij wordt onder meer gelet op de haalbaarheid van vervolging. Is er een redelijke kans op een veroordeling? Ook de vraag speelt mee of de vervolging in het algemeen belang is?
Hoe gaat de procedure precies?
Als uw klaagschrift bij het gerechtshof binnen is, ontvangt u een schriftelijke ontvangstbevestiging. Neemt het gerechtshof uw klacht in behandeling, dan wordt u uitgenodigd om uw klacht mondeling toe te lichten. U bent niet verplicht hierop in te gaan. Maar als u niet gaat, vervalt de plicht van het gerechtshof om u te horen. Als u wilt kunt u een advocaat meenemen, om u bij te staan. Ook de verdachte krijgt mondeling de gelegenheid om op uw klaagschrift te reageren. Meestal krijgt hij/zij ook een kopie van uw klaagschrift. Nadat het gerechtshof beide partijen gehoord heeft, beoordeelt het uw klacht inhoudelijk.
Heb ik recht op inzage in de processtukken?
U heeft het recht op inzage in alle stukken die op de zaak betrekking hebben. Het gerechtshof kan echter bepalen dat u bepaalde stukken niet mag inzien, bijvoorbeeld ter bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Ook bepaalt het gerechtshof op welke manier u inzage krijgt. Overigens krijgt u niet automatisch inzage. U moet er dus nadrukkelijk om vragen.
Hoe gaat het verder als mijn klacht gegrond wordt verklaard?
Wordt uw klacht gegrond verklaard en komt het gerechtshof tot de conclusie dat de officier van justitie wél vervolging had moeten instellen? Dan kan het hof bevelen dit alsnog te doen. De officier van justitie moet de zaak dan toch bij de rechter aanbrengen.
Wat kan ik doen als mijn klacht ongegrond wordt verklaard?
Wordt uw klacht ongegrond verklaard of afgewezen, dan kunt u tegen deze beslissing niet in bezwaar of beroep gaan. "Er staan dan geen rechtsmiddelen meer open", zoals dat heet.
Wanneer kan ik geen 'beklag niet vervolgen' indienen?
In een aantal gevallen kunt u geen klaagschrift indienen tegen een beslissing om niet (verder) te vervolgen:
Als het strafbare feit verjaard is.
Als de rechter op grond van de omstandigheden oordeelt dat er geen (verdere) strafvervolging zal plaatsvinden.
Als een verdachte bezwaar maakt tegen de dagvaarding en de rechter dit bezwaar gegrond verklaart.
Tips:
Bent u 'direct belanghebbende' bij een strafzaak en wilt u de relevante processtukken inzien? Vraag daar dan om. U krijgt niet automatisch inzage.
Wilt u een klaagschrift indienen tegen de beslissing van de officier van justitie om niet te vervolgen, doe dit dan zo snel mogelijk. Hou in geval van een transactievoorstel, strafbeschikking of 'kennisgeving van niet verdere vervolging' de termijn van 3 maanden in de gaten.
-
Er worden gevangenissen gesloten on dat er te veel lege cellen zijn. Met al die open zaken als die zouden worden opgelost zitten die cellen zo weer vol. het is van de gekke dat er een colega wordt mishandeld en dat de verdachte zo weer los is snelrecht toepassen zou een goede optie zijn.
-
Wat een krokodillentranen van de voorzitter van de raad van hoofdmanagers!
Wie heeft de wurgcontracten met mw. ter Horst afgesloten?
Laat ons burgers (de slachtoffers) de prioriteiten maar vaststellen.
Veiligheid komt dan met stip op 1.
De snelheidsovertredingen , bijvoorbeeld 4 km te hard, midden in de nacht, op een vierbaans snelweg, bij goed weer, komt dan helemaal onderaan.
Ach, en zo zijn er nog wel een aantal mankrachtverslindende bezigheden te noemen.
Het word tijd dat de Politietop het gezonde verstand gaat gebruiken en dat gaat doen wat het meest noodzakelijke is.
Achteraf hoeft men dan niet te roepen "Wir haben es nicht gewusst"
