31-05-07

Vader Dutroux-slachtoffer vertelt

Meer dan tien jaar na het Dutroux-drama kijkt de vader van Julie Lejeune, Jean-Denis, terug op de verschrikkelijkste periode uit zijn leven. Hij schreef een boek ('Vertel het aan mijn meisje') en geeft nog eenmaal een interview, aan EénVandaag. Het boek is een afsluiting, het interview een persoonlijk verhaal. Over het verdriet, maar ook over hoe hij het leven weer heeft gevonden: hij springt parachute, lacht en reist naar Afrika om weeskinderen te helpen.

Vertel het aan mijn meisje
In alle openheid en eenvoud beschrijft hij in zijn boek het drama dat de familie Lejeune is overkomen. Hij vertelt honderduit over zijn jeugd, zijn gezin, zijn werk, zijn passies en zijn vriendschappen. Over de mensen die hij heeft leren bewonderen en liefhebben, en over wie hem hebben ontgoocheld. Zonder terughoudendheid schrijft hij over zijn contacten met de politieke wereld en de media in die jaren.

Interview
Bekijk hieronder een deel van de boekpresentatie en een interview dat Lejeune gaf aan de Vlaamse televisie. Vanavond zal hij hier gedetailleerder over uitwijden in zijn laatste interview.

1
2
3
4
5

Tags |

boeken, dutroux

Doorsturen | Print/pdf |

reactie(s)

c.v z, 31 mei 12:23: Hij moet gewoon de doodstraf hebben en niet minder.Als het mijn kleinkinderen zouden zijn had ik hem afgemaakt, zeker weten!De doodstraf moet weer zo snel mogelijk worden ingevoerd, liefst in het openbaar ophangen!!!
laila, 31 mei 12:29: Knap hoor!! Zo verwerken ze het toch een beetje maar het blijft afschuwelijk!
Marian, 01 juni 01:17: Wat een leven heeft Jean-Denis Lejeune gehad! Ik denk dat bijna niemand zich kan voorstellen wat er met je gebeurt als je hoort dat eerste je dochterje verdwenen, waarschijnlijk ontvoerd is, en dan te horen krijgen dat ze tijden lang in de kelder van Dutroux heeft gezeten. Mensen en politie zijn er vlak bij geweest, maar niemand heef haar en dat andere meisje Melissa (?) gevonden. Uitgehonderd, verkracht en vermoord - hoe gaan ouders hiermee om? De vader is een strijdbare man, die niet op de achtergrond blijft, maar door blijft knokken om Dutroux veroordeeld te krijgen. Maar ambtelijke molens in Belgie werken nog langzamer dan in Nederland, lijkt me. En al krijg je je kind er niet door terug, je wilt dat er gerechtigheid komt en dat monster voor altijd opgesloten wordt en wel direct! Maar hij heeft jaren moeten wachten en nog steeds is niet alles duidelijk. Voor leken wel, maar niet voor justitie. Een boek erover schrijven is inderdaad een heel goed middel om van je frustraties en verdriet enigszins af te komen. Hij heeft dus de draad weer opgepakt en is van alles en nog wat gaan doen. Ondertussen zat Dutroux mooi verzorgd in een gevangenis, met nog steeds geen veroordeling. De meisjes die het overleefd hebben lopen rond met het idee dat het zou kunnen gebeuren dat hij eens toch vrijgesproken wordt, omdat hij toch al zo lang heeft gezeten. Ik herinner me nog goed, toen ik in 1994 terug kwam van vakantie in Oostenrijk en op autowegen dichterbij Belgie grote stickers zag zien zitten - Waar zijn Melissa en Julie? Of een dergelijke tekst. Zo lang geleden, maar tot op de dag van vandaag, nog steeds van toepassing, want niks is er ooit goed opgehelderd. Ik hoop dat Jean-Denis iets van zijn schouders kan afschudden, maar weet zelf dat, als er iets met je kind gebeurt, het je altijd bij zal blijven. Ze hebben met hun poten van je kind af te blijven! Verwerken is één ding, vergeten iets heel anders.
Peter, 01 juni 16:46: Wat mij betreft voeren ze voor terroristen en kinderverkrachters zoals Dutroux de doodstraf weer in. We zijn in West-Europa veel te slap geworden. Ophangen is nog een genadigde straf voor ongedierte als Dutroux.