Adoptie loopt uit op drama
Adoptieouders Huib en Marlene hadden zich
zo verheugd op de komst van hun kindje Sabine uit Haïti. Maar de
adoptie van het meisje eindigde in 'een hel': ze was agressief,
vertoonde seksueel overschrijdend gedrag en probeerde haar zusje
meerdere malen te wurgen of verdrinken. De adoptie verliep via
Stichting Flash, waarvan in 2002 tijdelijk de vergunning werd
ingetrokken vanwege misstanden bij adopties uit datzelfde Haïti.
Adoptieouders Huib en Marlene klopten tevergeefs aan bij Flash voor
hulp en nazorg. In EénVandaag vertellen ze hun verhaal.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Kennellijk is in dit land nog niet zoveel goed geregeld. Of wel geregeld en er wordt niks aan gedaan, dat komt me bekender voor. Getennis van en naar instanties. Het bekende kastje muurwerk, wat al talloze kinderen heeft genekt ook in de Jeugdzorg. En bij de familierechters ook. Laat die overheid nu eindelijk eens kijken naar de echte grote problemen hier op gebied van kinderbescherming (psychische ook bij duizenden), en dat doordat onder andere gezag wordt gegeven aan mensen eenzijdig ook die geen gezag kunnen en mogen hebben volgens BW. Dit geval, weer met een of andere dubieuze stichting kennellijk en nog steeds dringt niet door dat er meer controle plaats dient te vinden overal op ook. Sterkte aan deze adoptieouders. Ik ben een ouder, die geen ouder is, omdat ik derde belanghebbende ben, en daarom dan plus dat een moeder kennellijk alles mag hier onder de plu van verzwijgende mensen, plus geen enkele controle op toestandsbeeld van zulke ouders, en niet eens weet onterecht waar mijn eigen kind is al vijf jaren. Dat is je eigen land.Een kinderrechtenverdrag overtredend konstant en dat weet ik nu welzeker en kan dat staven ook,waarbij prachtihe woorden -op papier- worden gezet ter kinderbescherming en ondertussen kindertjes worden ontvoerd waar ze dan daarna geen -ontvoering- van kunnen maken. Lang leve het indek en afdeksysteem Nederland. Schande voor dit land overheid en schande aan allen die ervan af weten en niks deden aan talloze gedupeerden.
-
Die ouders van het kind praten over haar alsof het een koelkast is. Over dat het kind afgeleverd is, en dat ze nu met de verandwoordelijkheid zitten omdat het kind niet goed functioneerd. Als ze het hadden kunnen ruilen hadden ze het gedaan. Als je een kind baart weet je toch ook niet of het OK is. Dat risico is er gewoon. Stop met zeiken op de TV dat recht heb je niet. Een mens is geen consumptiegoed. Trouwens dat kind is hier waar ze behandeld kan worden veel beter af dan in Haiti, waar ze waarschijnlijk een leven als schoenenpoetser of hoer had gekregen. Wees blij dat ze nu hier is en niet daar.
-
Hallo,Ik heb net de uitzending gezien over de adoptie procedure van Flash.Er werd gezegd dat kleine organisaties zoals Flash misschien stop gezet moeten worden.Er word vaak alleen gekeken naar de negatieve gevallen.Zelf ben ik in 1985 geadopteerd dankzij de organisatie Flash.Ik ben daar heel dankbaar voor.Dankzij deze organisatie heb ik een kans gekregen om iets bijzonders van mijn leven te maken. Zoiets moois kan je nooit uitdrukken.Ik vind het dan ook heel erg dat deze organisatie die zoveel mooist heeft kunnen creeren zo wordt afgeschetst.
-
Een uur geleden zag ik de reportage over de adoptie. Indringend. Ik vraag me af of de 2 foto's die we zagen, eerst een lachende kleuter en daarna een angstig kind, wel foto's zijn van hetzelfde kind. Of is het in de tijd daartussen fout gegaan? Schokkend hoe iemand voor de rest van haar leven is verminkt.
-
Hallo.Ik heb net de uitzending gezien over de adoptie procedure van FlashEr werd gezegddat kleine organisaties zoals Flash misschien stop gezet moeten worden. Er wordt vaak alleen gekeken naar de negatieve gevallen. Zelf ben ik in 1986 geadopteerd dankzij de organisatie Flash.Ik ben daar heel dankbaar voor.Dankzij deze organisatie heb ik een kans gekregen om iets bijzonders van mijn leven te maken. Zoiets moois kan je nooit uitdrukken.Ik vind het dan ook heel erg dat deze organisatie die zoveel mooist heeft kunnen creeren zo wordt afgeschetst.
-
Wat een verhaal. Ouders, sterkte. En voor het kindje nog het ergste... MEER CONTROLE!!!
-
Dit verhaal is echt heel erg, en ik vind het verschrikkelijk dat dit is gebeurd. Wie de schuldige is, ik weet het niet, maar het klopt dat Flash hier meer aandacht aan had moeten besteden. Ik wil alleen even iets duidelijk maken. Ik heb sinds een aantal weken een zusje, geadopteerd uit Haiti, uit het tehuis GLA, door stichting Flash. Alles gaat prima. En zo ken ik nog tientallen andere ouders die geen klachten hebben over de kinderen, het tehuis of stichting Flash. Dit had nooit mogen gebeuren, maar het hele kanaal Haiti dicht gooien is gewoon belachelijk. Er zijn tientallen gelukkige Haitiaanse kinderen hier in Nederland, en dat moeten er nog honderden meer worden. ( en dat Belgie GLA op de zwarte lijst heeft staan is onzin, Belgie mag maar vanuit 2 tehuizen adopteren, en GLA staat op de derde plek. )Ik vind het gewoon slecht dat Flash en GLA zo negatief in het nieuws worden gebracht omdat het 99 van de 100 keer wel goed gaat.
-
We zitten in dit land met een grote vermeerdering van kinderen die pleeggezinnen nodig hebben. Die niet of nauwlijks zijn te vinden. Duizenden hebben we het dan over. Kinderen die jarelang op een plekje moeten wachten c.q. op -behandeling- wat men daar ook onder verstaat. Terwijl daarvoor gezag wordt gegeven zonder onderzoek ook eenzijdig. Laten ze eerst maar eens zorgen dat die zorg goed zit. Voor ze gaan beginnen aan kinderen uit andere landen voortaan. Nederland denkt en dat is typisch Nederland alles op te kunnen lossen ergens anders, terwijl nu zeker dit land ten onder zal gaan aan steeds meer kinderen die gaan lijden door bekende oorzaken aan allerhande problemen. Door die zogenoemde echtscheidingsindustri e hier onder andere. Waarbij talloze, talloze kinderen door getennis aan de Goden zijn overgeleverd...
-
Ik kan me voorstellen dat deze mensen teleurgesteld zijn, natuurlijk hadden ze bepaalde verwachtingen, maar ik persoonlijk zou er alles aan doen wat binnen mijn bereik lag om dit meisje een zo fijn mogelijk leven te geven, met al haar beperkingen. Dat zou mijn enige verantwoordelijkheid zijn. In 1997 hebben wij ons zoontje geadopteerd uit Haíti via Flash. Wij hadden natuurlijk ook bepaalde verwachtingen. Uit het psychologisch rapport dat wij via Flash uit Haíti hebben ontvangen bleek dat ons zoontje niet reageerde zoals een kindje van die leeftijd hoorde te reageren, hij was toen 1,5 jaar. Maar wij wilden dit kindje, dit hoorde al bij ons voordat hij in Nederland was. Vanuit Schiphol moesten we gelijk door naar het ziekenhuis en naar een tropenarts, want hij was erg ziek. Met veel zorg en liefde is hij hier helemaal opgebloeid tot een blije en vrolijke inmiddels 11 jarige jongen, die wel zijn beperkingen heeft, hij is namelijk extreem angstig, motorisch niet goed ontwikkeld en moeilijk lerend, hij zit op speciaal onderwijs. Maar met hulp, die in Nederland voldoende aanwezig is als je maar zoekt, is hij stukken vooruit gegaan en zou ik hem voor geen geen goud willen missen. We zouden ook niet willen dat hij andes was. Er altijd een risico dat het niet goed gaat met je kindje, er zit geen garantie op, ook niet bij biologische kinderen. Het zou nooit in mij opgekomen zijn om Flash hier voor "aansprakelijk" te stellen. Wij kunnen over Flash alleen maar zeggen, dat wij ze eeuwig dankbaar zijn voor onze zoon, met of zonder zijn beperkingen. Per slot van rekening...wie heeft er geen beperkingen....de een heeft er alleen wat meer dan de ander.
-
De kinderen die hier in een tehuis moeten zitten, die aan het wachten zijn op een nieuw gezin, krijgen tenminste goede zorg en hebben een toekomst, ook als ze niet in een pleeggezin komen. De kinderen die in Haiti in een tehuis zitten hebben geen toekomst, aangezien het daar een miljoen keer armer is. Tuurlijk is het erg dat er hier ook kinderen zijn, maar als er hier in Nederland duizenden mensen zijn die een kind uit een arm land een tweede kans willen geven, waarom niet?
