03-06-09

20 jaar na 'Tiananmen Square'

Op 4 juni 1989 werd een vreedzaam protest van duizenden studenten op het Plein van de Hemelse Vrede bloedig neergeslagen.

Honderden studenten en burgers kwamen om toen het leger het vuur opende op ongewapende demonstranten. Twintig jaar later blikken twee studentenleiders terug op de bloedige dagen van toen en het opkomende China van nu.

1
2
3
4
5

Tags |

Plein van de Hemelse Vrede, Tiananmen Square, VN, china, gaza, israel

Doorsturen | Print/pdf |

reactie(s)

Marian Albers, 05 juni 02:17: De herdenking die gepland is op het 'Tiananmen Square' in Being, is toch steeds nog een duidelijk teken dat de mensen zich niet al te happy voelen in communistisch China. Er is in feite niet veel veranderd. Het land heeft nog dezelfde communistische regering, die hen alles verbiedt wat de regering niet wil. Maar toen de Olympische Spelen er gepland werden protesteerden alleen de Tibetanen en de rest van de grote massa sporters in de wereld liet het afweten, eveneens het Olympisch Committee. Toen was het juist een goede tijd geweest om tegen China te zeggen: wij zijn het niet eens met jullie mensonterende praktijken. Iedereen keek wel naar de demonstraties van de Tibetanen in allerlei landen, en sommigen spraken er schande van dat ze zo enorm demonstratief tekeer gingen om de Olympische spelen dwars te zitten.Ik weet wel dat sport boven politiek moet staan, maar China negeert alle kritieken uit andere landen en gaat rustig door met zijn mensonterende praktijken. Tibet is sinds ongeveer 1948 overrompeld en ingenomen door het machtige leger van China. Dat eens zo vreedzame land is nu ver-chineest. De oorspronkelijke inwoners hebben een rot bestaan en mogen zelfs geen beelden van hun eigenlijke geestelijke leider, de Dalai Lama, in hun huizen hebben. Ze zouden hem zo graag weer eens ontmoeten, maar krijgen de kans er niet voor. De Dalai Lama is in 1950 gevlucht naar India, waar velen naar toe zijn gegaan, vooral kinderen die daar de toekomst van het oorspronkelijke land willen voortzetten en de cultuur en religie in stand houden. Lhasa is niet meer zoals het vroeger was. Het paleis van de Dalai Lama staat er nog wel, maar is een soort museum geworden. Op scholen wordt Chinees onderwezen, en de kinderen die er nog zijn, worden eigenlijk Chineesjes. Dat zo vreedzame volk is neergeslagen door de Chinezen. Waarom in vredesnaam? Er moeten dus weer andere redenen zijn waarom China dat deel dat zij van hen beschouwden, met veel macht en gevechten in bezit hebben genomen. Zit er ergens goud of olie in de grond? Niet voor niets hebben de Chinezen een lange spoorlijn op die grote hoogte (de top van de wereld) aangelegd. De Dalai Lama was hier gisteren in het land. Premier Balkenende was weer, zoals altijd, te laf om hem te ontvangen. Stel je voor, China dreigt met sancties, dat de handel er onder zou lijden. Dan maar mensen offeren voor geld. Ik schaam me dat ik Nederlander ben en ondanks mijn sticker achter op de ruit van de auto niets heb kunnen bereiken dat Nederland zich afwendt van China en toch de Dalai Lama, die al zo oud is en eens zal overlijden, alleen door de heer Marijnissen heeft laten ontvangen. Op Schiphol stond alleen iemand van Groen Links om hem te verwelkomen. China wordt er niks armer van als de Dalai Lama hier op de juiste manier ontvangen zou zijn geworden. Die man doet zo enorm zijn best om de positie van zijn land bij anderen onder ogen te brengen. Maar ik ben bang, dat hij te oud is geworden. Ik heb het boek van Heinrich Harrer gelezen, die tijdens de wereldoorlog in Tibet belandde omdat hij (een bergbeklimmer uit Oostenrijk) als vijand van Engeland werd beschouwd en uit de Engelse gevangenis was gevlucht. Hij was ook een sportsman, die de Mount Everest en andere zeer hoge bergen vele keren heeft beklommen. Toen was politiek en sport niet verenigbaar. Hij wist niet eens dat er een oorlog was ontstaan. Hij heeft zeven jaar in Tibet doorgebracht en veel met de, toen zeer jonge en wijze Dalai Lama vele keren gesproken over alles wat er in de wereld gebeurde. Die jonge jongen, die toen al zo'n macht had, wilde alles weten en nam alles in grote teugen in zich op. Tevergeefs, blijkt nu, na bijna 60 jaar. Alles is er nog net zo en nog veel erger dan toen destijds, toen Harrer er nog was, de Chinezen Tibet invielen. Wie helpt dit land nu eens om wat vrijheid van meningsuiting en hun religie te krijgen en geen martelingen meer.