15-06-09

Burgerfilm over misdragingen leger Israël

Een jaar geleden begon een Israëlische mensenrechtenorganisatie met het uitdelen van kleine cameraatjes aan vredesactivisten en Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever.

Door dit “civil journalism” ontstaat een realistisch beeld van het soms barre leven in de Palestijnse gebieden. Uit al dit materiaal zijn korte films ontstaan, 'Life in Fragments', over misdragingen van het Israëlische leger en joodse kolonisten.

1
2
3
4
5

Tags |

Michael Pelletier, Pieter Drooglever, VN, civil journalism, indonesië, israel, nieuw-guinea, palestina, papoea's

Doorsturen | Print/pdf |

reactie(s)

R. van Stee, 15 juni 19:20: Vandaag weer een knap staaltje politiek correcte verslaggeving.Als je Palestijnen een camera geeft , kan je niet verwachten dat ze filmen hoe ze duizenden raketten op Israel afvuren. Dit soort berichtgeving tast n.m.m. uw geloofwaardigheid aan. U lijkt wel een adept van Duisenberg en van Agt.
Yvette Van Hauwe, 17 juni 18:55: De heer Van Agt gaf hier in Brussel een toespraak over Gaza, en ik moet eerlijk zeggen dat het zeer interessant was. Natuurlijk komt hij dan wel in het vaarwater van de zionisten, maar het wordt hoog tijd dat de waarheid aan bod komt. Het heeft lang genoeg geduurd dat we onwaarheden over Israël en Palestina werden voorgeschoteld. Nu kunnen we ook de Bezette gebieden in Palestina bezoeken en zien, horen en meemaken in hoeverre de Palestijnse bevolking dagelijks vernederd wordt door de 18-jarige israëlische soldaatjes. Genoeg is genoeg.
KoosZ, 17 juni 22:04: Als militair heb jaren samen gewerkt met een oud marinier die in Azie veel voor zijn kiezen heeft gehad. Deze heeft mij geleerd om beelden niet direct te geloven. Het gebeurde dat we 's nachts naar de Tv zaten te kijken, naar een docu over Vietnam. Je zag verschrikkelijke beelden, militairen die een dorp uit moorde. Iedereen sprak er schande van en was vol afschuw, ik ook! Later in die nacht liep ik patrouille met die bewuste collega en hij vroeg of ik erbij was geweest, ik zei natuurlijk nee maar beelden liegen toch niet. Toen we binnen waren namen we een kop koffie en hij zei, " luister, toen ik een jonge kerel was heb ik gevochten in verschillende landen en ik wil je iets vertellen wat ik heb meegemaakt. We moesten met een groep van 24 man een stelling vernietigen die op vijf loopdagen van ons kanmp lag. Het was een zware tocht door de ondringbare bossen en velden. Op een gegeven ogenblik kwamen we bij een reistveld die wij over moesten steken om bij ons doel te komen, er stonden twee vrouwen rijst te planten. Toen wij het veld overstaken werden we verrast door die vrouwen, het waren strijders die op eens begonnen te schieten, 18 doden en 3 gewonden, gelukkig heb ik het overleefd en we moetsen onze opdracht staken. Later hebben we dit nog wel vaker meegemaakt, maar we hadden geleerd om te overleven moets je dit anders aanpakken, je kunt wel raden hoe en als daar een camera bij was geweest hadden ze ons aangeklaagd voor moord. Het is daar anders, kinderen oude mensen, honden, ziektes, het bos, de temperatuur, alles is daar je vijand. Als je er zelf niet bij bent geweest, als je de geur van rot vlees niet kent en de achtergronden en de cultuur niet kent, pas dan op met het geven van je mening over een filmpje die meer is dan dat je ziet". Zinsdien durf ik een foto, een filmpje, een verhaal niet direct meer te geloven. Je moet de cultuur, de voorgeschiedenis, en het hele verhaal kennen, een filmpje kan je op het verkeerde been zetten. Je ziet dat een soldaat iemand slaat omdat dit gefilmd is, wat je misschien niet ziet, is dat hij kort daarvoor met een mes is aan gevallen. Ik zeg niet dat wat je ziet niet waar is maar pas wel op voor je mening, de werkelijkheid kan wel eens heel anders zijn.