niet on-air

  Zwijgen bij incest maakt medeplichtig

Het Openbaar Ministerie in Lelystad wil voor het eerst de partner van een incestpleger strafrechtelijk vervolgen, omdat ze zweeg. Volgens het OM wist ze van het seksueel misbruik, maar heeft ze nooit aan de bel getrokken. Dit zou haar medeplichtig kunnen maken. Maar hoe bewijs je dat iemand ervan wist? En hoe is het voor het slachtoffer als de moeder zwijgt?


mishandeling incest kindJustitie wil een signaal afgeven dat ook in geval van zwijgen, meestal door de partner of moeder, veroordeling op basis van medeplichtigheid mogelijk is. EénVandaag spreekt met Marlies, ze werd 13 jaar lang misbruikt door haar vader en haar moeder zweeg. Volgens de stichting Lotgenoten Incest Slachtoffers moet deze zaak het signaal afgeven dat ook partners van incestplegers strafrechtelijk aangepakt kunnen worden. De zaak wordt ook met belangstelling gevolgd door Hameeda Lakho, oprichtster van de stichting Geheim Geweld. Deze stichting komt op voor de belangen van mishandelde kinderen.
reageer 22 reacties
  • Ik kan dit niet lezen
  • * = Verplicht veld
  • Geachte redactie. Prima deze aandacht voor dit zo erge onderwerp. Maar wat doen we nu eindelijk aan de talloze valse becshuldigingen gedaan door mensen met bijvoorbeeld "borderline"?? Zie www.bpdcentral.com. Waarbij TALLOZE partners of andere omstanders valseijk worden beschuldigd van de gekste zaken? En ook in gevallen DIT. Nog steeds onderkent men niet in dit land, dat JUIST de kenmerkende zaken van deze mensen, bedrog,leugen, (en let wel er zijn nu 300.000 mensen met deze "stoornis"), serieus genomen dienen te worden. Verklaringen die kant nog wal slaan en die niet worden gecontroleerd gelijk al niet. Partners van deze mensen die de grond in worden getrapt onterecht ook en dan noem ik even het geval van de Hoofdinspecteur van Politie Ameland, waarbij de man zijn leven naar de sodemieter werd geholpen. De dochter fantaseerde van alles blijkbaar. Let wel beste redactie men omzeilt de werkelijkheid, als kenmerk, en er bestaat nog steeds geen 'verplichting" voor betrokkenheid in gesprekken in de ggz regulier bijvoorbeeld. Dat "beeld" wat men in stand probeert te houden, alsof kindermishandeling slechts voorkomt doior mannen bijvoorbeeld ook. Niets is minder waar. Er bestaat gedegen onderzoek nu waarbij vele duizenden gevallen hier te lande, kinderen de dupe geraken van systeem van instanties en letterlijk psychisch worden mishandeld daarbij! En velen over zeer lange tijd ook, ONDANKS de meldingen door de eigen vaders van deze kinderen!!Deze week stond een artikel in de krant betreffende weer een vader die nu VOORAF dit in de media bracht, logischerwijze omdat je als vader van het kastje naar de muur gestuurd wordt en tegelijkertijd in Amerika (zie www.bpdcentral.com) WAARSCHUWT dat je je kinderen moet beschermen tegen gedrag en handel van mensen die borderlinesyndroom hebben!HOE moet je dat in Godsnaam doen hier, als ze mensen gewoonweg gezag geven in familierecht, als rechter zonder onderzoek naar moeders die dat doen en hebben????Het is de afgang Nederland aan het worden op deze manier waarbijmen toelaat en liet dat kinderen jaren de dupe bleven!!EN NOG STEEDS helaas.
  • Overigens meldde ik achter mekaar als vader en ik kon barsten. Nog steeds. Omdat de instanties niet naar me wilden luisteren, als vader.En het gevolg: drie zieke kinderen na jaren.Het laatste kind geboren 2000 uit een relatie met een moeder met 'borderline' die een heel verhaal had over haar eigen ouders nota bene en haar vader, en NIEMAND die de zaak controleerde!!!!Totdat je eigen kind dan later bij zo iemand qweer uithuis geplaatst moet worden omdat niemand ingrijpt gelijk al niet bij meldingen.Dat begint al bij geboorte als de ggz betrokkenheid van zelfs de eigen vaders van kinderen afhoudt onder het "mom wet privacy" terwijl men weet en wist dat dit niet KAN en MAG bovendien. Betreffende werkers verzwijgen liever.
  • Terecht dat partners die zwijgen aangepakt gaan worden. Zij moeten net zo medeplichtig behandeld worden als de daders.MAAR WAT MET HET GROTE LEGER ZWIJGENDE OF NALATENDE HULPVERLENERS.Ook deze moeten mijns inziens als medeplichtige aangepakt an gestraft worden.
  • Ter aanvulling dit. Deze vragen werden reeds gesteld in een andere Regering (Fr).Parlementaire vraag over ouderverstoting---(PAS syndroom bij kindreen en aanverwante stoornissen). Vraag nr. 1048 van de heer Patrick Cocriamont van 7 juni 2006 (Fr.) aan de vice-eerste minister en minister van Justitie : Ouderverstoting. Het fenomeen van de ouderverstoting is in opmars. Het duikt vooral op naar aanleiding van een vechtscheiding, waarbij het kind zich verplicht voelt de kant te kiezen van de ouder bij wie het woont. Het conflict tussen de ouders en de inertie van het gerecht kunnen niet enkel de geestelijke gezondheid van het kind en zijn psychische ontwikkeling schaden, maar kunnen ook kwalijke gevolgen hebben voor de ouder die zijn kind niet meer ziet. Vandaag blijkt het voor de ouder bij wie het kind niet zijn hoofdverblijfplaats heeft alsmaar moeilijker om zijn bezoekrecht uit te oefenen. Niet alleen wordt het kind elk « fysiek» contact met een van de ouders onthouden, maar bovendien wordt die ouder ook beklad en wordt gedurende een lange periode elk contact met hem steevast geweigerd. Het spreekt vanzelf dat de ouder in de slachtofferrol die toestand als een grove onrechtvaardigheid ervaart. De VZW « Solidarité rapt parental » (Solidariteit ontvoering door ouders) wijst op de gevaren waaraan die kinderen worden blootgesteld : verdringing, schuldgevoelens, twijfel over het eigen waarnemings- vermogen, verachting van een deel van de eigen persoonlijkheid. Al die symptomen zouden op latere leeftijd tot angsten, depressies of andere psychotische stoornissen kunnen leiden. Volgens dokter Wilfried Von Boch, eminent psycholoog en psychiater, zouden de psychologische gevolgen van die kwaal vergelijkbaar zijn met die van seksueel misbruik. Zo'n vijftien maanden geleden verklaarde u, toen dit onderwerp in Groot-Brittannie¨ brandend actueel was en onder druk van een Belgische vereniging ter verdediging van de rechten van de vader, dat, indien minstens drie klachten werden ingediend, de huisvesting in hoofdzaak zou worden gewijzigd. 1. In hoeveel gevallen werd de verantwoordelijkheid voor de huisvesting aan de andere partner toegewezen ? 2. Gebeurt het dat de rechtbanken beslissen de hoofdverblijfplaats te wijzigen ten voordele van de partner aan wie ze aanvankelijk niet werd toegewezen ? 3. Wat gebeurt er wanneer het beginsel van het gedeelde ouderlijk gezag niet wordt nageleefd - wat schering en inslag is - zowel door de ouder aan wie de huisvesting in hoofdzaak werd toegewezen als door de jeugdrechtbanken?
  • Bedankt voor de aandacht voor dit onderwerp. Het feit dat dit op televisie wordt uitgezonden raakt een mens die dit heeft meegemaakt. Daarnaast lieten jullie ook een situatie horen waarin een kind wordt mishandeld. En ja, dat vond ik eigenlijk te heftig. Het raakte allemaal al genoeg, weet niet of het nodig was om ook nog dit bij de mensen hun huiskamers in te sturen. Maar daarnaast ben ik blij met het stilzwijgen dat aangepakt gaat worden. Succes!
  • ik schrijf dit anoniem omdat ik zelf slachtoffer ben van incest. Het is waar dat vaak de partner van niks weet. bij mij wisten het mijn ouders het niet, terwijl het onder ons dak gebeurde. Wat ik belangrijker vind is ten 1e dat de strafmaat omhoog gaat, en dat de verjaringstijd eruit gaat. Dit is voor veel incestslachtoffers van een nog groter belang. Geef slachtoffers van sexueel geweld de tijd om er mee naar voren te komen. Ik kreeg te horen van het RIAGG: sorry maar de verjaringstijd is om, en je verliest het toch het is zijn woord tegen het jouwe. Want naar sporen hoef je niet meer te zoeken, althans vaak niet naar fysieke sporen. Wij krijgen levenslang, wanneer krijgen de daders nu eens een gepaste straf? En geloof me maar, ze veranderen echt niet.....dit soort daders of het nu vrouwen of mannen zijn worden nooit beter. Waar ik wel voor waarschuwen wil is dat niet achter elke douchepartij van een ouder met een kind incest gezocht moet worden. Als je denkt te maken te hebben met een kind waar zoiets mee gebeurd, geloof hem, geef het veiligheid. En zeg vooral dat je van het kind houdt. In de jaren 80 werd dit onderwerp ook al een issue, nu het weer actueel is, laat Den Haag eindelijk eens die wet veranderen. Wil je er een termijn op zetten ok? 20 jaar nadat het slachtoffer ermee naar buiten komt, strafmaat? wat ik zou willen is onmogelijk... levenslang TBS en verplichte castratie.
  • wie zwijgt stemt toe dus ook de partners aanpakken, en geen gerdraai erom heen. een kind moet zich veilig kunnen voelen als dat niet bij de ene ouder kan dan hoort de andere het kind in bescherming te nemen
  • Incest is een geestelijke moord. De slachtoffers zijn tot levenslang in verdriet beoordeeld.In mijn optiek de partners, die elke wetenschap van het onmenselijke gewoonte ontkenen, moeten vervolgd, beoordeeld en opgesloten worden in een psychiatrische inrichting. Gedurende de tijde waarin incest heeft plaats gevonden, is het moeilijk te geloven dat, de partner onkundig blijft.
  • Ik ben het er mee eens dat mensen die weten wat er speelt en hun mond houden stevig moeten worden aangepakt. dit heet medepleger al maakt men zichzelf niet schuldig aan insest maar wel weet wat er speelt is dus net zo schuldig zo niet erger, wand wie zijn mond houd stemt toe. De straffen kunnen mij niet zwaar genoeg zijn. Een kind dat te maken heeft of heeft gehad met insest moet dit zijn/haar hele leven meedragen, dat is pas een zware straf.
  • Wat zijn dat voor moeders die niet voor hun kin deren opkomen, onbegrijpelijk. Je smijt toch de dader het huis uit, wat doet hij met zijn poten aan je kinderen? Ik zou in staat zijn een moord te begaan, kinderen zijn in principe weerloos en de core zaak van elke moeder. Dat is ook in de dierenwereld zo. Zo'n man verdient het niet vader te zijn of die titel te voeren. De vrouw is tot het uiterste verplicht en zal in de meeste gevallen zeker voor haar kroost kiezen, anders is ze geen knip voor de neus waard en zeker medeschuldig.
  • jachtverbod? Misschien is het in bepaalde gevallen goed om de zieke en zwakke dieren uit te schakelen voor een gezond wildbestand maar dat wil nog niet zeggen dat de heren jagers er maar op los kunnen knallen omdat het ze zo behaagt. Zeker ook het koninklijk huis niet. Ook niet om goede sier te maken met je zakenpartners. Men moet respectvol omgaan met dieren, hoe dan ook en terugkeer van buitennissige dieren als lynxen of wolven past niet in dit overvolle landje maar vossen is in orde die doen niemand kwaad.
  • West Lusakaman, brengt weer schrijnend naar voren hoe weinig de ambassades en buitenlandse zaken zich gelegen laten liggen aan hun landgenoten in den vreemde. Ze lopen denkelijk liever recepties af en masseren foute dictators voor lucratieve contracten, bah! Klaar ben je met zón vertegenwoordiging. Wat heb je nog aan je paspoort als je geen hulp kunt verwachten. Er zitten heel wat landgenoten onder tenhemelschreiende omstandigheden in smerige cellen, al of niet schuldig. Kom op je hoeven en doe er wat aan BZ.
  • Ik heb er even over na moeten denken of ik wel een reactie wilde plaatsen. Het leed is namelijk ondertussen al geschied en een verbetering in de situatie zit er gewoon niet in. Mijn kinderen hebben over een langere periode psychische en fysieke schade opgelopen door de nieuwe vriend van hun moeder. Toevallig kom je daar dan achter omdat je jongste zoon zich niet wil uitkleden om te douchen. 11 blauwe plekken. De ellende die je dan als vader door moet maken omdat je er iets tegen wil doen is onbeschrijfelijk, maar je doet het voor je kinderen. En als de bal gaat rollen merk je pas dat je in Nederland machteloos staat. De pech is dan ook nog eens dat je de vader bent en dus nergens gehoor vindt. "U wilt over de rug van de kinderen de moeder in een kwaad daglicht zetten!" was de opmerking van het Meldpunt Kindermishandeling Utrecht. Alleen omdat ik ze niet los liet kwamen ze eindelijk met hulp. De oplossing was dat ik maar een dossier aan moest leggen. Foto's maken van alle zichtbare kwetsuren en de verhalen van de jongens vast leggen. En als ik dan vond dat het dossier dik genoeg was kon ik dat aanbieden, en dan zouden zij wel bepalen of het voldoende was om actie te ondernemen of niet... Frustrerend; op z'n minst en op z'n zachtst uitgedrukt...De vertrouwenspersoon op school wist er van, was heel meelevend toen ik er naar vroeg of zij er iets van wist, maar heeft er nooit iets tegen gedaan. De schoolarts wist er van. En dan ga je naar de rechtbank en ineens vertelt de moeder dat ze het probleem erkent maar dat ze ermee bezig zijn om een oplossing te vinden. Dus moet je als vader het vertrouwen in de moeder hebben dat het niet meer gebeurt omdat de moeder op dat ene moment stelt dat ze er mee bezig zijn het op te lossen. NIEMAND die ook maar 1 keer met de kinderen zelf is gaan praten. NIEMAND die ook maar 1 keer ide situatie in het gezin is gaan bekijken. Zelfs een behandelend orthopedagoog, therapie waarin de jongens na de rechtzaak ondertussen verzeild in waren geraakt, wist mij anderhalf jaar later te vertellen dat het nog steeds gebeurde, dat wist ik ook maar omdat je de vader bent mocht ik het niet meer aanhangig maken, maar deed er vervolgens niets mee. Ook niet na herhaalde verzoeken van mijn kant. Zelfs de Kinderbescherming in Utrecht deed niets als de orthopedagoog het niet aanhangig wilde maken. En die gaf vrijwillige hulpverlening waar hij particulier voor betaald werd.... Als hij er wat van zou zeggen dan had de moeder het volste recht om ergens anders hulp te zoeken of de hulpvraag te stoppen.Ik ben het dan ook helemaal eens met de stelling dat ook de hulpverlening aangepakt dient te worden wanneer zij, zonder enige controle van meldingen, de deur in je gezicht dichtgooien omdat je als vader met een melding van geweld tegen je kinderen komt. Je hebt als gescheiden vader in Nederland maar 1 plicht en dat is de alimentatieplicht. De plicht als verantwoordelijke ouder, die je werkelijk zou moeten vervullen, word je onmogelijk gemaakt. Pure onwil een bekend probleem adequaat aan te pakken. Voor mij mogen ze allemaal vervolgd worden, want de problemen voor mijn kinderen blijven zich opstapelen en ik kan ze er niet mee helpen.
  • Ik heb dus duidelijk iets op t.v. gemist wat ik graag had willen zien.Ten eerste wil ik steun betuigen aan Nick de Vreede,ik voel juow machteloosheid,ik herken het ,en op dit moment krijg ik kracht uit wat jij schrijft;het gaat dus echt zo in Nederland(of je nu vader of moeder bent), het land waar ik ooit zo van hield.Ik houd nog van Nederland maar dan in zijn pure vorm(de natuur het landschap en ""mijn""mensen waarvan ik weet wat ik aan ze heb.) ik en mijn kinderen hebben een behoorlijke afknapper gehad.Nederland heeft nog een boel te leren op incest-gebied,of iniedergeval hoe er mee om te gaan.Bij moord heb je een lijk,bij seksueel misbruik/incest is er een verhaal;wat men kan geloven of niet (hoeveel procent van alle meldingen wordt eigenlijk geloofd).Het is maar net hoe je lot is in incestwereld met wat je mee gaat maken.Mijn kinderen zijn nu veilig maar de weg daar naar toe moet ik van mezelf opschrijven en naar buiten brengen,want er moeten dingen veranderen en iedere steen die ik daarbinnen kan bijdragen is aan mij besteed.Ik blijf mijn best doen zonder dat mijn kinderen daar hinder aan ondervinden.Want soms krijg ik het idee dat we ons meer betrokken voelen bij de problemen van kinderen in andere landen nu zijn alle kinderen in de wereld even belangerijk,maar we mogen onze eigen kinderen niet vergeten.1 0p de 3 kinderen vertellen ons de cijfers,als het de week van de borstkanker is,en iedereen daar eens open over praat ;is iedereen onder de indruk van de cijfers 1 op de 9 vrouwen omdat er nooit openlijk over seksueel misbruik gepraat kan worden zal men pas onder de indruk komen van de cijfers als je er zelf mee te maken krijgt.1 van de rechten van het kind is recht op veiligheid,de eerste verantwoordelijke daarbinnen is de ouder maar eenmaal in incestwereld kun je in situaties terechtkomen waar je als ouder die verantwoordelijkheid gewoon wordt ontnomen (jeugdzorg b.v.)Ik kan nog uren doorgaan,maar nu to the point;ik heb het programma gemist,maar ik zeg ja tegen moeders straffen die zwijgen.Als je daarover zwijgt ;wie kan het kind dan nog vertrouwen wat doe je je kind aan ,hoe stuur je je kind dan de wereld in!! .Ik heb in mijn strijd voor 300% achter mijn kinderen gestaan,ik heb gevochten als een leeuwin,en ik zie de resultaten ;mijn kinderen komen er wel ondanks hun trauma,maar hier thuis is plek voor dat trauma,nu de rest van de wereld nog.Sterkte en kracht aan iedereen die met incest te maken heeft groetjes Vrijheid(te vinden op lotgenoten incest)
  • Fijn om deze berichten te lezen hier.Het is allemaal zo herkenbaar.Ik hoop met het vertellen van mijn verhaal lotgenoten te helpen.Hoop dat ze naar ons toekomen om hulp, om steun en om lotgenoten tegen te komen.Het was heftig om te doen. Maar ben wel blij dat ik de stap heb genomen.Hoop zo dat justitie eindelijk eens gaat inzien dat wij levenslang hebben en dat de daders dat meer dan ook verdienen.Ook de medeweters mogen van mij goed worden aangepakt.En justitie alsjeblieft haal dat verjaringstermijn er eens af.Dat is iets wat op incest niet zou mogen zitten. Onder dwang van 'daders' durven slachtoffers vaak geen aangifte te doen. En als ze eindelijk onder de druk van de daders uit zijn is het vaak te laat. Dan lopen ze tegen de muur aan die justitie heet.Zou niet mogen!!!
  • ik heb de diagnose bordeline, heb in mijn eentje 2 kinderen groot gebracht, die met een goede baan en positie in de maatschappij staan. Ben misbruikt.Dus Men. Koppenol, met ervaring, pas een beetje op met je ver/beoordelingen, wat betreft borderliners.
  • Ook in deze poging trap ik niet meer in. Succes met proberen.Eén van de kenmerken: uitlokken en daarna chaos creëeren.Beste, zelfs in de beste beroepen komt die persoonlijkheidsstoorn is en erger voor. Dat zegt me niks.www.bpdcentral.co mEn voor een goeie verdere uitleg over dat etiket en ziektebeeld:www.moeili jkemensen.nl
  • Meneer Koppenol heeft zich precies nog nooit afgevraagd HOE een mens aan Borderline komt?
    Borderline is namelijk geen aangeboren aandoenen (nature), maar een gesocialiseerde aandoening (nurture). Net zoiets als dat een mens schizofreen kan worden, door veelvuldig
    mishandeld te worden. Zou het wellicht zo kunnen zijn, dat borderline een direct resultaat is van seksueel misbruik?
    En stel nu, dat iemand niet schuldig is, waarom raakt het zo iemand dan zo erg, indien deze beschuldigd wordt?
  • misbruik is een van de meest verschrikkelijke dingen die er bestaan een leven voor altijd verwoest en ik weet waar ik het over heb ,er behoeft geen medelijden te zijn voor een ouder die dit oogluikend toe staat geen enkel exsuus is aanvaardbaar de misbruiker ik zou maar beginnen met het achter tralies zetten voor het leven want ze leren dar echt niets van en mensen met een hoge baan of werken voorde overheid een schande is dat ons rechtorde nou nederland er is nog wel iets te doen denk ik zo,zet ze maar uit hun ambt
  • Dit voorbeeld wat is genoemd speelde zich niet op Ameland af maar op Schiermonnikoog.
  • Het zijn meestal moeders, vrouwen van het type borderline die deze misdaden plegen en dan anderen hiervan beschuldigen.
  • Als voormalig incestslachtoffer weet ik hoe veel pijn het doet als je niet door je moeder wordt beschermd. Later, toen ik als volwassen vrouw mijn moeder met het misbruik door mijn vader confronteerde, werd ik, na aanvankelijke erkenning, niet geloofd. Ook dat was zeer pijnlijk. Ik denk echter dat strafrechtelijke vervolging van mijn ouders het er bepaald niet makkelijker op had gemaakt... Het is waar dat de signaalfunctie die vervolging kan hebben voor partners van mensen die hun kind nu misbruiken heel nuttig kan zijn en veel leed kan voorkomen. Maar als je als kind weet dat je ouders weleens in de gevangenis zouden kunnen komen als je je mond open doet, kan dat voor het kind een reden te meer zijn om er over te zwijgen.
    Overigens is het borderlinesyndroom vaak het gevolg van seksueel misbruik in de jeugd, en gaat het te ver om te zeggen dat borderliners de boel maar bij elkaar verzinnen. Het probleem is dat het seksueel misbruik meestal niet te bewijzen is, zeker niet als het lang geleden gebeurd is. Ik wil niet zeggen dat valse beschuldigingen dus niet voorkomen, maar het komt denk ik nog vaker voor dat incestslachtoffers niet geloofd worden door de familie. Enfin, er valt heel veel over dit onderwerp te zeggen.
    Ik heb een boek geschreven over leren leven met een incestverleden, dat in oktober 2009 is uitgegeven bij Van Gennep, met als titel: "Ik heb nog dochters, hoor". Mijn website www.incestverleden.nl verwijst hiernaar.

Verder in deze uitzending

- Laatste reacties
? Gadget