Spreekrecht voor slachtoffers
Drie jaar geleden werd het
spreekrecht voor slachtoffers ingevoerd. Er was destijds veel
discussie en er werden veel bezwaren ingebracht. Slachtofferhulp
Nederland houdt ter gelegenheid van de Europese Dag van het
Slachtoffer (vrijdag 22 februari) een symposium en liet onderzoeken
wat rechters, officieren van justitie, advocaten en slachtoffers
vinden van de slachtofferverklaring in de rechtzaal.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Prima, spreekrecht voor de slachtoffers, als ze het geluk hebben nog in leven te zijn. Dit ten opzichte van het zwijgrecht, verschoningsrecht en wraakrecht van verdachten en hun advocaten. Dat zijn eigenlijk alleen maar trucs om niets te hoeven zeggen. Eigenlijk zou men het “waarheidsrecht” moeten invoeren en verdachten met hun advocaten verplichten om de waarheid, onder ede, te vertellen.
-
Spreekrecht naar amerikaans voorbeeld,het niet alleen walgelijk om slachoffers het idee te geven dat zoiets helpt als de straffen om te lachen zijn.Die sprekers staan publiekelijk zichzelf voor de mal te houden,en bij een microfoon moeten zij zeggen dat het oplucht.Totale volksverlakkerij is het en niet meer of minder,menselijk is het zeker niet.Leer je eigen waarde en je ouderwetse normen te waarderen,dan kom je weer bij de realiteit terug.
-
Ik ben blij met het spreekrecht, dat niet alleen de feiten op papier er mogen zijn maar ook wat het met mij gedaan heeft zou ooit een steun in de rug kunnen zijn om aangifte te doen, al vind ik de straffen die incestaders worden opgelegd nog steeds waanzinnig laag en absoluut niet in verhouding tot wat ze hun slachtoffers aandoen: die hebben namelijk al levenslang!
-
Een vriend van mij werd januari 2008 op een voetgangersoversteekpl aats aangereden door een te hard rijdende en dronken bestuurder van een auto. Het gevolg was zwaar lichamelijk letsel (diverse botbreuken en oogletsel) waar hij tot op heden voor in revalidatie en onder behandeling is. De dader trok zich toen en tot op heden niets aan van zijn slachtoffer. Kort geleden was de terechtzitting. De dader was er met zijn pro deo advocaat, mijn vriend moest alles zelf regelen en betalen. Mijn vriend kon zijn werk als buschaffeur, wat hij met veel plezier deed niet meer uitvoeren. De dader maakte zich zorgen dat hij zijn rijbewijs kwijt raakte want dan kon hij zijn werk niet meer doen. De eis: voorwaardelijke gevangenisstraf en 250 uur dienstverlening. Mijn vriend bleef verbijsterd achter.
