25-09-10

Exclusief interview Natascha Kampusch

Haar moeder zou de dader hebben gekend, ze zou slachtoffer van een kinderporno-netwerk zijn en ze had makkelijk veel eerder kunnen ontsnappen. Sinds haar ontsnapping uit de kelder van haar ontvoerder doen vele verhalen over Natascha Kampusch de ronde. Daarom heeft ze nu haar eigen boek geschreven: ‘De diefstal van mijn jeugd’, over de acht jaar dat ze gevangen werd gehouden én de jaren daarna in vrijheid, die ze niet als makkelijk heeft ervaren. Exclusief voor de Nederlandse televisie spreekt EénVandaag-verslaggever Marc Schrikkema met de nu 22-jarige Natascha.

Natascha Kampusch werd op 22 maart 1998 op weg naar school ontvoerd door Wolfgang Priklopil. Ze was toen tien jaar. Acht jaar later is ze wereldnieuws als blijkt dat ze nog leeft. Al die tijd heeft ze opgesloten gezeten in de kelder van haar ontvoerder. Bijna dagelijks werd ze zwaar mishandeld, met de dood bedreigd en kreeg ze nauwelijks te eten. Door haar keer op keer ervan te doordringen dat ze zo beter af was dan bij haar ouders, ze geen verleden meer had en de dader nu haar vader, moeder en zus was, maakte Priklopil het meisje volledig afhankelijk van hem. In de kelder achter dikke stalen deuren in een ruimte van 5 vierkante meter groeide Natascha op van kind tot jonge vrouw. De afgelopen vier jaar in vrijheid zijn Natascha Kampusch niet makkelijk gevallen. "Ik heb moeite met sociaal-wenselijk gedrag. Hoe gaan mensen met elkaar om op een natuurlijke manier?' Toch wil Natascha zich niet langer als slachtoffer zien. "Ik denk liever aan mezelf als overlevende.'

Lees ook het weblog van Josefin Hoenders over haar ontmoeting met Natascha Kampusch.

1
2
3
4
5

Tags |

natascha kampusch, ontvoering, oostenrijk

Doorsturen | Print/pdf |

reactie(s)

Jeroen , 25 september 18:44: Net het interview gezien van uw verslaggever met Natascha. Mijn complimenten met de uitstekende vragen! Goede vragen zorgen voor goed interview. Ook nu.
Loek, 28 september 14:17: Ik zie in Natascha hetzelfde als vlak na haar vrijlating: een klein meisje in het lichaam van een volwassen vrouw. Hoe ze in eerste instantie reageert op vragen van de interviewer: op haar lippen bijten, de ogen sluiten... Treurig. Deze vrouw heeft een crucuale periode van haar leven overgeslagen, en dat ik nog stééds zichtbaar. Ik ben geen psycholoog of een psychiater, maar ik ben bang dat Natascha nog een héél lange weg moet gaan voor ze ècht volwassen is, als dat haar überhaupt lukt. Wat zij in die 8 jaar in die kelder heeft moeten beleven, zal haar altijd blijven achtervolgen. Ze wil "overlevende" genoemd worden, maar diep vanbinnen zal ze áltijd een slachtoffer blijven. Ik heb heel veel medelijden met haar, al zou ze dit zelf niet accepteren.
Mevrouw Kiki, 03 oktober 20:15: Lieve Lieve Natascha. Ik had de aankondiging van je boek gezien, waardoor ik het vorige week (zaterdagnamiddag) aanschafte. Het is nu een week later en ik ben nog steeds diep onder de indruk van hoe helder je, in ieder geval aan mij, al de processen beschrijft die bij onderdrukking allemaal een rol spelen. Ik heb in de afgelopen jaren heel veel gelezen, maar jouw boek ervaar ik als HET spoorboekje voor insiders. Tot in de kleine details weet je dat wat er gaande is geniaal te benoemen. Ik zag zojuist op internet dat je in Amsterdam was en dat je te gast was bij Eénvandaag. Ik had je dolgraag willen onmoeten! En je dan stralend vrolijk en dansend zullen begroeten: Welkom in de Vrijheid op onze Magic Bol! Mijn ervaring is dat de glazen wand die je (soms) ervaart, direct ontstaat als de anderen me niet verstaan ( al zitten ze er maar hele kleine fractie er naast bij het niet-begrijpen van..). Spring door die wand! Spring! En laat je door niemand, ook niet door jezelf, een strobreed in de weg leggen! Ik wens je alle alle liefs! You... Magic Sister!!! Ki Ki