Hulp bij zelfdoding
Morgen dient het Hoger Beroep in
de rechtszaak tegen Jan Hilarius. De oprichter van 'Stichting De
Einder' hielp eind 2003 een 25-jarige vrouw uit Wervershoof aan
medicijnen, waarmee zij zelfmoord kon plegen. TweeVandaag spreekt
met Hilarius.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Ik heb groot respect voor dhr. Hilaruis, eicdelijk iemand die geen vinertje opsteekt, maar hulp\adviezen geeft. Weet dat iemand die een doodswil heeft er erg veel strijd voor moet leveren.
-
Is er een site van Hilarius?
-
Het feit dat anderen menen te beschikken te kunnen hebben over andersmans leven, DAT is in feite hartstikke wreed en daar maak ik mij loei- en loeikwaad over (ook: dat dat niet ingezien wordt!). Ik als enige leef en beleef mijn leven en alleen ik heb dan als enige te bepalen UITERAARD!, hoe, wat en wanneer, ook en helemaal zelfs dunkt me, met het levenseinde van MIJN!!! leven natabene.Ik heb zelf 10 dagen in coma gelegen (volkomen machteloos en afhankelijk, traumatisch!) en dat verklaart ook mijn fel- en gebetenheid hierin.Madelon ter Kuile.
-
Wat een schitterend, onafhankelijk, verantwoordelijk, realistisch denkend persoon. Ik wens hem alle steun toe. Het is een van de laatste taboes, zelfmoord. Maar dat neemt nog niet weg dat de wens, helaas, bij veel mensen weldegelijk speelt. En lang niet altijd door 'verwarring' oid, het kan bewust, rationeel, verstandelijk een gegronde keuze zijn. De ironie is bovendien dat de kans dat mensen van het idee afstappen nog groter is als je serieus naar ze luistert, en ELK gevoel van ze serieus neemt. Goede kans namelijk dat ze haast niet meer weten hoe het voelt om erkend te worden, met hun diepste wensen en gevoelens en al. Ik heb zelf ook de ervaring gehad. Ik zou willen dat ik rond die tijd van deze man gehoord zou hebben, en met hem gesproken had kunnen hebben. Alle eer aan hem, als ik hem zou kunnen steunen met wat hij doet, graag.
-
Ik wil de heer Jan Hilarius heel veel sterkte toewensen tijdens de rechtzitting. Hij strijdt voor een goede zaak.Vriendelijke groet.
-
Fantastisch wat Jan Hilarius doet.Eergisteren heeft na 5 jaar zwaar psychisch lijden en doodswens, de dochter van een vriend zich opgehangen.Dit moet toch veel makkelijker, sneller en humaner mogelijk zijn?Elk mens heeft toch z'n eigen verantwoordelijkheid en mag toch kiezen voor leven of dood?
-
Ik heb begrip voor het werk dat deze meneer doet en hoop uit het diepst van mijn hart dat hij geen straf opgelegd krijgt, gisteren heb ik ook al gereageerd maar vreemd genoeg is dat niet geplaatst, komt dat misschien omdat ik zelf een zelfdodingswens heb?In dat geval blijkt wel weer dat de waarheid niet boven tafel mag komen.
-
Ernstig, chronisch psychisch lijden kan (minstens) even pijnlijk zijn als chronisch fysiek lijden. Waarom hebben mensen in het laatste geval wél onder bepaalde voorwaarden recht op een "'zachte dood"?, en diegenen voor wie elke dag een hel is, niet, en moeten dezen dan kiezen voor gruwelijke "oplossingen", als voor de trein/van het dak springen e.d.? Ik geef Hilarius groot gelijk, wens hem sterkte in het proces en hoop dat hij vrijgesproken wordt, sterker nog: hoop zelfs op een stuk verlossende jurisprudentie van onze rechterlijke macht! Ernst Clemens, Rotterdam
-
Mijn leven is een puinhoop geworden met gevolg dat ik zelf binnenkort een einde aan mijn leven maak.Ik krijg nog een gesprek met de crisisdienst maar ik weet dat dat mijn besluit niet zal veranderen.Ik weet ongeveer hoe het gesprek zal verlopen. Het zal wel zo zijn als het zit tussen je oren, je bent depressief en met medicijnen en praten gaat het wel over maar ondertussen is mijn leven nog steeds een puinhoop en ben ik alles kwijt wat belangrijk voor mij is.Vaak als ik lees over zelfmoord dan ben je egoïstes en is het rot voor die mensen die het hebben zien gebeuren en dan denk ik erken dan dat er mensen zijn die niet meer willen leven en laat ze dan op een vredige manier sterven.Ik weet wanneer ik het ga doen en het besef van het verdriet wat ik achterlaat doet mij veel verdriet.Jan Hilarius doet goed werk en erkent dat er mensen zijn die niet meer willen. Het liefst zou ik afscheid willen nemen van mijn familie en hun vertellen waarom het niet meer gaat maar aangezien ook mijn manier geen prettige is kan ik het hun niet vertellen. In een brief zal ik moeten proberen uit te leggen waarom het niet meer ging. Hoe veel mooier zou het zijn als ik ze het kon vertellen en vragen zou kunnen beantwoorden om daarna te gaan slapen en niet meer wakker te worden.Hoeveel beter zou dat zijn voor het verwerken van hun verdriet. Maar iedereen zal en moet blijven leven ook al is men daartoe niet meer in staat.
-
Het is toch kenmerkend voor deze idiote tijd dat mensen zoals Jan Hilarius anderen vaak ongestraft kunnen helpen bij het plegen van zelfmoord. Wat geeft zo'n man het recht anderen de dood in te helpen ? mensen met 'n doodswens dienen geholpen te worden hun depressiviteit te overwinnen. Zijn manier van redeneren is totaal geschift. Geeftdit hem wellicht 'n machtsgevoel.Alleen God heeft het recht leven te geven en te nemen. En Jan Hilarius is God niet. Hier dient door de rechter 'n voorbeeld gesteld te worden.
-
Gelukkig zijn er steeds meer mensen met gezond verstand, die willen en kunnen begrijpen, waarom iemand (ongeacht de leeftijd) er uit wil stappen. In Den Haag is de lijfspreuk "eigen verantwoordelijkheid". Wanneer is dat dan? Zolang wij de regeltjes maar volgen, is het prima.Alleen als je gebruik wilt maken van deze eigen verantwoording, staan de fatsoensrakkers als een man achter de wet!!! Ik wens de hr.Hialarius, alle sterkte die hij nodig heeft. Eindelijk iemand met een rechte rug!
-
Ik wil even reageren op het stukje van Hans Verwijmeren. Ik karel schreef in eerder stukje niet meer verder te kunnen met mijn leven. Jan Hilarius zou mij NOOIT vermoorden als hij mij zou helpen want ik geef aan dat zelf te willen. Ik ben er van overtuigd dat iemand zoals Jan Hilarius nooit tegen iemand zou zeggen het is maar beter dat je het doet maar in eerste instantie zal proberen eerst een oplossing te zoeken om het te verkomen. Verder wordt er altijd gelijk gezegd dat je depressief bent en geholpen moet worden. Schijnbaar denken die mensen dat er geen mensen bestaan waarvoor het leven te zwaar is. Nee met medicijnen en therapie is het altijd op te lossen . NOU NIET DUS. Ik geloof zelf ook in God en er wordt altijd gezegd dat hij vergeeft. Ik weet zeker dat dat ook zo is bij mensen die zelfmoord plegen. Zeker als hij dat ook doet met mensen die andere wat aangedaan hebben (vermoord). En inderdaad het is een idiote tijd waarin je voor een mp3 speler een mes tussen je ribben krijgt.
-
Hiermede wil ik reageren op het stukje van Karel, geschreven op 17 aug, waarin hij aankondigt een einde aan zijn leven te willen maken. Waarom schreef hij dit bericht.? Om begrip te kweken voor zijn daad ? Of is het toch een noodkreet om hulp ? Hij beseft dat zijn a.s. zelfmoord anderen (familie en vrienden wellicht) veel verdriet zal berokkenen. Maar hij wil het toch. Dat verdriet om zijn dood zal waarschijnlijk bij zijn familie en vrienden nooit slijten.Waarschijnlijk zullen sommigen van hen zich nog schuldig voelen ook en zeggen "Had ik het maar geweten" Karel, wil je hen dat aan doen? Praat eens met hen, i.p.v een brief als het te laat is. Zolang er mensen zijn die om je treuren als je heengaat, is het leven tovh de moeite waard. Graag je reactie.
-
Mijn schoonvader, 87 jaar, was door z'n longemphyseem helemaal op, alhoewel hij nog geen gebruikmaakte van zuurstof. M'n schoonmoeder was wel oud, mankeerde het een en ander, maar was voor haar 83 jaar nog een patente dame. Zij had er echter al jaren geen zin meer in en m'n schoonvader werd qua gezondheid steeds slechter. M'n schoonmoeder liet ons bij ieder bezoek weten (zo'n 10 jaar lang), dat als zij er beiden zouden "uitstappen" door middel van hun "euthasatiepakketje" en wij hen te vroeg zouden vinden, wij absoluut geen hulp mochten halen en hun moesten laten sterven. Voor mij en vooral voor m'n man een zeer belastende wetenschap, want wat te doen als je de "oudjes" zou vinden en zij nog nog leven. Je zou toch moeilijk kunnen weglopen en ze laten sterven. Op een dag vond m'n man ze; allebei met een plastic zak over hun hoofd en allebei al dood. Na z'n telefoontje was ik er binnen 5 minuten. Ik kan niet beschrijven hoe afschuwelijk dit was. De mensen waarvan je houdt op zo'n manier aan te treffen. In eerste instantie was ik woedend. Woedend over het feit hoe ze dit m'n man konden aan doen (hij ging iedere dag even langs). Maar tijdens het verhoor door de recherche (dat komt er ook nog bij), werd ik onbeschrijflijk woedend op de overheid en op al die mensen met hun moralistische geleuter. Dit had dus niet gehoeven. M'n schoonouders hadden zo graag op een waardige manier uit het leven willen stappen, gewoon omdat ze het op hun leeftijd en door hun slechte (vooral die van m'n schoonvader) gezondheid niet meer aankonden. Zij wisten wat zij ons (vooral m'n man) met hun daad gingen aandoen en ik weet zeker dat zij dit niet gewild hadden. M'n man heeft het er nu, 1,5 jaar later nog verschrikkelijk moeilijk mee en ik ben er na een trauma-behandeling door een psychologe er stukje bij beetje weer bovenop aan het krabbelen. Hopelijk dat we na het verwerken van het trauma, eindelijk zullen toekomen aan het rouwen. Ik zou zo graag willen dat tegenstanders van zelfdoding nu eens hun arrogante houding laten varen en beseffen dat mensen die tot zelfdoding overgaan niet lichtvaardig tot hun besluit komen. Bij jonge mensen plaats ik ook m'n vraagtekens en natuurlijk moet je alles in het werk stellen om mensen, ook de ouderen, tot inkeer te brengen. Maar als ze echt nou niet meer willen, wie zijn wij dan om hen daarvan te weerhouden? Heb uw naasten lief. Ook als dit betekent dat we afscheid van ze moeten nemen.
-
Meneer Verwijmeren. Deze site lijkt mij geen site om even met elkaar te communiceren maar toch even een reactie.Nee het is geen noodkreet van mij op deze site daar zijn andere plaatsen voor. Ik wil alleen aangeven dat er mensen bestaan zoals ik. Mensen die niet ernstig ziek zijn, niet oud zijn maar toch lijden aan het leven. Ik zou willen dat het mogelijk is om mijn familie te vertelen waarom het niet meer gaat en dan rustig te gaan slapen om niet meer wakker te worden. Omdat dit niet gaat zal mijn familie het met een brief moeten doen. Uw eerste stukje bewijst dat elke discussie hierover met u, en vele andere zoals u, zinloos is. Zolang u hulp bij zelfmoord ziet als moord valt er weinig te praten. Ik kan mij heel goed voorstellen dat die vrouw van 25 jaar zeer blij was met Jan Hilarius. Als hij niet had geholpen dan had ze een andere manier gevonden. Voor de trein of de sprong van een flat en dat vinden we dan weer zielig voor de mensen die het zien. Dus Jan Hilarius heeft niet alleen die vrouw geholpen. Natuurlijk het moet niet te simpel zijn en het beëindigen van een leven moet zeer overwogen zijn. Eigenlijk is het struisvogel politiek de kop in het zand. Een paar honderd mensen per jaar maar dat willen we niet weten, geen stukje in de krant als er weer iemand gesprongen is. U veroordeeld mensen waarvan u de achtergrond niet kent. U weet niets van mijn verhaal en waarom ik niet meer wil leven. Één ding kan ik u met zekerhuid vertellen, niemand doet het omdat hij gelukkig is. Voor mij einde discussie.
-
Hierbij mijn laatste reactie op het voornemen van Karel om uit het leven te stappen. Karel, ik ken je redenen natuurlijk niet, omdat je die niet bekendgemaakt hebt. Jeschrijft dat het niet mogelijk is om je familie te vertellen dat je er 'neind aan wil maken. Je vreest natuurlijk dat ze zullen proberen dit te verhinderen. Is het mogelijk dat ze dit zouden doen omdat ze van je houden ? En wil je echt dat ze zichzelf na het lezen van je afscheidsbrief jarenlang verwijten maken, omdat ze dit niet zagen aankomen ? Ik herhaal, zolang er mensen zijn die van je houden, is het leven echt de moeite waard. Ikben gepensioneerd en al enkele jaren vrijwilliger in 'n verpleeghuis in mijn woonplaats Etten-Leur. Ik help dus oude, zieke en invalide mensen die geen optimistische verwachtingen meer kunnen hebben van het leven. Toch heb ik nog nooit een van hen horen zeggen dat ze zelfmoord willen plegen. Zij krijgen bezoek van familieleden en vrienden die voorhen het leven nog enigszins aanvaardbaar maken. Als zij het leven nog aankunnen, waarom jij dan niet ? Waar ligt de grens van aanvaardbaarheid van dit leven ?Je schrijft dat je nog niet oud bent en lichamelijk niet ziek. Ik zeg dan ook met nadruk: "Man, durf te leven"
-
Ik begrijp Karel als geen ander. Ook ik lijd aan het leven. Ik ben niet 'gek' maar ben alles gewoon spuugzat. Er is een grens aan het verdriet dat iemand kan en wil dragen. Ik leef al jaren met pijn in mijn ziel. Het gaat gewoon niet meer. Niets interesseert me nog. Ik walg van gelach, gefeest, materieel gedoe, de zomer, vrolijkheid, enz. Aan geleuter door psychiaters en hun pillen heb ik niets. Sterker nog: ik ben altijd doodziek geworden van hun chemicaliën. Waar bemoeien anderen zich eigenlijk mee, als het om je eigen leven gaat? Niemand helpt je toch omdat je immers 'niks meer wilt'? Je wilt toch niet meer meewerken?!! Eigen schuld, dikke bult! Alleen iemand, die zelf weet wat uitzichtloos psychisch lijden is, mag mij zijn/haar mening geven.Ik heb nog nooit iemand gelukkig zien worden door die psychiatrische poppenkast! Er is niet één specialist die AL zijn patiënten kan genezen; en zéker een psychiater niet. Ik wil iedereen die het 'allemaal' zo goed weet, aanraden eens te gaan kijken op de website van de anti-psychiatrie. Wanneer komen er nu eens middelen vrij beschikbaar voor mensen die niet meer willen omdat ze niet meer kunnen?! Zou enorm schelen in het aantal zelfmoordgevallen omdat men dan eerder denkt: "Ik plak er nog maar een maandje aan vast; de 'spullen' zijn toch gemakkelijk bereikbaar als ik het écht niet meer aan kan." Wie heeft er baat bij als iemand die diep ongelukkig is en die vreselijk lijdt aan het leven, het 'leven' moet worden ingemarteld? Iemand die er een eind aan wil maken, doet dat tóch! Waarom mag alleen een huisdier 'humaan' sterven? O, was ik maar een hond! Voor de gelovigen onder ons: een God die zó almachtig is, die alles van jou ziet, hoort en voelt, zal het je écht niet kwalijk nemen als je in je diepste nood en ellende een eind maakt aan je bestaan! Hij begrijpt toch waaróm je het doet? Hij is immers vol van liefde? Ik vind dat de groep mensen die lijdt aan het leven totaal in de kou staat. Je past in geen enkel hulpverleningsvakje. Want nogmaals: "Je wilt toch niks meer?" Dat klopt ja, wij willen niks meer, ook niet meer leven!! Je moet tóch ooit een keer sterven. Nou, laat mij dan maar sterven vóór ik aan allerlei ouderdomskwalen ga lijden. Niemand zal mij missen. Anders kwam men mij, nu ik nog besta, wel bezoeken. Maar ja, dat is er ook niet meer bij voor mensen zoals ik. Iedereen laat je barsten omdat je alleen nog maar kunt huilen en er als een levend lijk uitziet! Bah, wat een wereld! Sommigen zijn eenvoudig niet geschikt voor het 'leven'. Laat ons toch los, geef ons toch de gelegenheid om rustig in te slapen!!! Wat is dat toch voor dwaze bemoeizucht! Ik zou best in contact willen komen met Karel.
-
Waar bemoeit die Hans Verwijmeren zich eigenlijk mee? Heeft zelf waarschijnlijk nooit gevoeld hoe het is om ECHT niet meer te kunnen. Hoe het voelt om jaren achter elkaar te huilen zodat de huid rond je ogen kapot is door het zout in je tranen. Hoe het voelt om elke seconde van de dag letterlijk lichamelijke pijn door verdriet te hebben. Praat zeker alleen maar na wat hij in boekjes heeft gelezen of wat hij heeft gehoord van andere 'ervaringsdeskundigen' . Ik zou met die persoon wel eens een discussie op tv willen aangaan. Als ie dat tenminste durft!
-
Ik ben pas bij de crisisdienst geweest en de conclusie was dat ik niet depressief ben op psychisch. Ik heb goed aangegeven dat ik niet meer verder kan dat ik eigenlijk niet wil stoppen met leven maar ook geen uitweg meer zie. Het komt op mij over alsof ze begrip hebben voor mijn besluit. Zij kunnen ook niets meer voor mij doen. Ik geef aan hoe ik het ga doen (geen prettige manier zeker niet voor degene die getuige zullen zijn) en geef zelfs vrij nauwkeurig aan wanneer het gaat gebeuren. En dan word ik boos, boos omdat ik zonder hulp de straat op ga. Je hoort het wel eens in het nieuws asiel zoekers waar de gemeente geen oplossing voor heeft ze worden op straat gezet. Zo ook ik ze weten alles maar geen oplossing dus sta je op straat (spring dan maar). Later veroordelen ze je dan over de trauma’s die je de mensen aangedaan hebt. Pas nog op TV over trein machinisten en hun problemen. Maar is het dan onze schuld zij die een einde aan hun leven maken. Dacht het niet. Als ik kon kiezen zou ik familie willen vertellen waarom het niet meer gaat , hoeveel ik van ze hou en dan rustig en vredig gaan slapen. Maar het enigste wat ze krijgen is een brief en daar zullen ze alle antwoorden moeten uithalen. Er wordt wel eens gezegd je moet met je familie praten maar hoe? “Pa ik hou van je maar ik kan het leven niet meer opbrengen binnenkort spring ik van een flat”
-
Ik wil vanaf deze plaats de heer Jan Hilarius heel veel sterkte wensen. Mensen zoals hij zijn er in onze 'humane' samenleving blijkbaar voor nodig om in elk geval een discussie over het onderwerp 'hulp bij zelfdoding' te bewerkstelligen. Meneer Hilarius verdient ons respect en zeker geen straf. Het is echt de hoogste tijd dat mensen die dat willen, zo mogelijk over hun eigen leven en dood kunnen beslissen. Een god (wie of wat is dat eigenlijk?) of arts of wie dan ook leeft toch mijn leven niet! De beslissing om te leven of te wilen sterven is er maar aan één gegeven, namelijk slechts aan jezelf. (Al die mensen die hun leven en sterven in de hand van god leggen, moeten ook maar eens bedenken dat er voor heel veel mensen geen god bestaat, omdat ze daar helemaal niet in geloven.) Aangezien ik de enige ben die over m'n eigen leven en dood ga. -Ik ben hoogstens (als ik dat zou willen) m'n naasten of dierbaren verantwoording schuldig, verder niemand.- Het gaat er hier ook niet om dat iemand een ander van het leven beroofd heeft. Echter iemand, (Meneer Hilarius) die een medemens een helpende hand heeft geboden. Ja, dat kunnen in het geval van een uitzichtsloos leven ook de middelen zijn om te sterven. En dat het handelen van meneer Hilarius door zo'n vonnis opnieuw in een kwaad daglicht wordt gesteld is een hele kwalijke zaak. Deze mevrouw waar het hier nu om gaat heeft nu rust en zou zeker op een andere (veel inhumanere) manier een einde aan haar leven gemaakt hebben. Er is niemand die zelf niet dood wil, die gedwongen wordt gebruik te maken van zelfdodende middelen. Het gaat er hier in de eerste plaats om, bij wet geregeld te krijgen, dat je daar op enig moment in je leven zonodig op een legale manier over zou kunnen beschikken, indien een persoon dat zelf wenst. Dit zelfbeschikkingsrecht moet in een humane samenleving als de onze absoluut geregeld worden. Ook wanneer je niet terminaal bent of een levensbedrijgende ziekte hebt! Meneer Jan Hilarius is geen arts, maar zeker ook geen misdadiger. Hij heeft vanuit zuiver medemenselijke overwegingen en zijn eigen overtuiging de afgelopen jaren sommige mensen (die daar zelf om vroegen!!) hulp geboden. Omdat hij wèl begrepen heeft dat er sommige mensen zijn die om hulp schreeuwen om op een menswaardige manier een einde aan hun eigen leven te mogen maken. Het zou heel erg spijtig zijn wanneer meneer Hilarius daarvoor zou moeten boeten door middel van een (cel)straf. Ook zonder dat ik zelf ideeën heb om m'n eigen leven te beëindigen steun ik hem in zijn overtuiging en zijn strijd en leef met hem en zijn familie mee. Voor de mensen die de beslissing hebben genomen een einde aan hun leven te maken, die wens ik de middelen toe die ervoor kunnen zorgen dat zij dat in alle rust en weloverwogen kunnen en mogen doen. (Voor de duidelijkheid, ik ken de heer Hilarius niet.)
-
Wat is dat voor aanmatigend gedoe van die Hans verwijmeren met z'n: "Mens, durf te leven"! Wat heeft zo'n uitspraak nu voor nut? Het slaat nergens op. Lijden aan het leven heeft niets te maken met 'niet durven'. Hij heeft zeker ooit ergens een klokje horen luiden en kwaakt anderen na. Wanneer worden mensen zoals Karel, Jane, ik en zovele anderen nu eens écht geholpen? Waarom moeten wij al lijdend aan het leven nog 30 jaar bestaan? Wij weten tóch al dat dit niet lukt. Wij walgen inderdaad van de 'almachtige' psychiatrie. En ik lach die lui gewoon vierkant in hun gezicht uit! Wat een pedanterie! Ook van die Verwijmeren! Ik wed dat als deze persoon één dag moest leven zoals wij dat moeten, hij gillend gek van een toren zou springen!
-
Is het niet gek. Toen wij in Nederland onze euthanasiewet kregen sprak Amerika er schande van. “Daar in Nederland vermoorden ze mensen legaal” werd er gezegd. In Amerika kan je makkelijk wapens kopen en menige school heeft dat ondervonden. En wat zeggen ze dan “het is niet het wapen die dat doet maar de persoon” De persoon die de trekker overhaalt is verantwoordelijk en niemand anders. Als mensen kinderen nemen is dat hun verantwoording, er zijn geen testen die bekijken of ze er wel geschikt voor zijn. Gaat het fout, pech voor het kind. En zo zijn er allerlei dingen te noemen waar de persoon in kwestie zelf verantwoordelijk voor is. Naar zodra zegt iemand ik wil stoppen met leven dan is ineens de hele wereld verantwoordelijk voor die beslissing. Nog een paar weken en het is voor mij zover. Ik heb God belooft te wachten totdat het echt niet meer gaat. Graag zou ik iedereen wel eens willen vertellen hoe mijn dagen nu zijn. Het verdriet dat ik heb om het leven te verlaten maar vooral het verdriet en de pijn dat ik het mijn familie niet kan vertellen en ook verdriet over de wijze waarop ik het ga doen omdat ik geen andere keuze heb. 1500 mensen per jaar en de meeste doen dat op een afschuwelijke manier omdat zij net als ik geen ander keus hebben. Een hoop mensen lopen een trauma op omdat ze het zien gebeuren. Bij de crisisdienst weten ze hoe ik denk en dat het gaat gebeuren. Zij weten dat praten of andere oplossingen (die mogelijk zijn) niet meer helpen. Ze weten wanneer en hoe ik het ga doen en ze weten dat ze mij niet kunnen helpen omdat de wet het niet toestaat en dus ga je naar huis. De maatschappij heeft geen oplossing dus je bekijkt het maar. Zo kan ik wel blijven schrijven omdat ik boos ben. Ik wil de wereld vertellen IK BESTA ben 49 jaar en wil niet meer leven en dat is mijn beslissing en alleen mijn beslissing. Haal je kop uit het zand en erken dat mensen zoals ik bestaan en help ons aan een menselijk einde. Ik vraag niemand voor mij iets te doen ik vraag alleen geef mij de middelen zodat ik in het bijzijn van mijn familie rustig kan gaan slapen.
-
Ik was eigenlijk van plan niet meer te reageren op de voorgenomen zelfmoord van Karel en de al even mistroostige en negatieve reacties van de andere briefschrijvers B.v. van Charlie. Maar de dialoog gaat blijkbaar verder. Is er dan verder niemand die nog enige positieve kanten ziet aan het leven ? Er zijn op deze wereld millioenen mensen diede meest afgrijselijke dingen hebben meegemaakt. Die partnershun kinderen en huizen hebben verloren en dus ook onduldbaar lijden. Denk bv aan Libanon. Wordtdaar op grote schaal zelfmoord gepleegd ? Zoeken zij ook de ge-makkelijkste weg uit hun moeilijkheden ? ]bij mijn weten niet. Zij vinden blijkbaar troost in hun geloof en hun overgebleven familieleden en vrienden. Iedereendie zelfmoord overweegt moet tochterugschrikken voor het jarenlange leed dat hij/zij aan anderen toebrengt. Dat zijn uiteraard mensen die van je houden en achteraf zeggen. "Had ik het maar geweten". Karel, vertel toch aan je familie en vrienden wat je van plan bent en dan zul je beseffen hoeveel pijn dat je aan wilt richten. Zoals ik al eerder schreef; er zijn dus mensendie van je houden. Wil je die echtzoveel leed berokkenen ? Je schreef dat je in God gelooft. Welnu, die heeft ons het leven geschonken en alleen hij kan het weer nemen. Voor iedereen die hierop wil reageren. Graag na 12 september a.s. Dan ben ik weer terug uit het buitenland.De beste wensen voor alle lezers.
-
“Het gerechtshof was milder voor Jan Hilarius bij het oplegen van de straf dan de rechtbank. Maar de 74-jarige zelfmoordconsulent uit Castricum gaat wel de gevangenis in voor zijn hulp bij de zelfmoord van een 25-jarige vrouw uit Wervershoof. Hilarius is veroordeeld tot twaalf maanden celstraf. Hiervan zijn acht maanden voorwaardelijk. De rechtbank had twaalf maanden onvoorwaardelijk opgelegd.” Ik kan hiermee vrede hebben hoewel ik liever had dat hij niet de gevangenis in hoefde. Twee maanden zitten met het idee dat je in ieder geval ervoor gezorgd hebt dat iemand op een rustige manier gestorven is. Meneer Verwijmeren wees maar niet bang hoor, als iedereen in Nederland die met leven zou willen stoppen ook stopt, geloof me er blijven genoeg mensen over. En over Libanon, ja dat schrijft u goed “bij mijn weten niet” NEE dat weet u ook niet sterker nog als bij u in de buurt iemand zelfmoord pleegt dan weet u het ook niet want zoiets komt niet in de krant. Als dat wel zou gebeuren zou er elke dag z’n 4 berichtjes in de krant staan. Dankzij het verzet tegen een humane manier van sterven voor mensen die niet meer willen leven zullen mensen altijd een andere manier zoeken. Mijn verhaal even. Midden in de nacht als mijn broer ligt te slapen staat de politie voor zijn deur met het nieuws dat het leven van zijn broertje gestopt is met een harde smak op de grond. Ik heb moeten kiezen uit 2 broers, mijn zus of mijn ouders wie als eerste het bericht krijgt. Aan die broer dus de taak om de rest te informeren. In mijn huis vinden ze dan de laatste brief waarin ze onder andere zullen lezen dat ondanks mijn liefde voor hun en mijn twee katten, het voor mij toch niet meer mogelijk is om het op te brengen om te leven. Dit is mijn realiteit en voor zovele anderen die het willen leven niet meer op kunnen brengen. Het is mensen zoals u die ervoor zorgen dat dit de realiteit is van 1500 mensen per jaar. Het was de o.a. Jan Hilarius die deze realiteit wilde verzachten. Ik wou dat ik iemand als Jan Hilarius kon vinden die mij ook medicijn gaf zodat ik rustig zou kunnen gaan slapen. Ik zou in mijn laatste brief aan mijn Familie dan vooral schrijven dat ze die persoon dankbaar moeten zijn. Mijn leven gaat stoppen dat is zeker, met alles wat er staat te gebeuren en gebeurt is kan ik niet meer leven. Ik besef heel goed wat ik mijn familie aandoe en hoeveel verdriet zij hebben, het is te hopen dat de maatschappij eens gaat beseffen hoeveel verdriet zij mijn familie (en 1500 andere) aandoen om mij geen andere keus te laten dan een afschuwelijke keus.
-
Een zuiver en groot mens is veroordeeld!
-
Een mens moet uit zijn lijden geholpen worden,zodra hij hier om vraagt.Voor de nabestaanden is het dramatisch om het mee te maken,als een mens verder moet lijden.lichamelijk als geestelijk.
-
Als ik de reacties van dhr. Verwijmeren op de doodswens van Karel lees, dan denk is ,hoe is het mogelijk. Het is zonneklaar dat Karel klaar is met het leven. De reden gaat ons niets aan. En dan komt zo iemand als Verwijmeren voorbij, die leutert over god en zegt, man durf te leven, Hij gelooft dus in sprookjes. Dat is dan weer zijn recht. Maar t.o.v. Karel toont hij alleen geborneerdheid en arrogantie.
-
Ik ben van mening dat men zelfdoding net zo zou moeten behandelen als cremeren in vroeger dagen, d.w.z. zelfdoding verbieden, maar het niet strafbaar stellen. Zo kunnen zij die zelfdoding nastreven hun gang gaan en kunnen de Christelijken en andere tegenstanders ook tevreden zijn, omdat er immers een verbod op rust.
-
Misschien moet er maar eens gezegd worden dat ik het niet weet.Door mijn werk heb ik vaak te maken met zelfdoding en altijdheb ik mij daarover schuldig gevoeld, hoewel ik rationeel best wel wist dat daar geen sprake van was. Ik zal er altijd alles aan doen om voor zover mogelijk zelfdodingte trachten te voorkomen .Laten we er vooral van afzien om de zogenaamde pil van Drion zomaarverkrijgbaar te stellen. Laten we naar moreel en ethische verantwoorde oplossingen zoeken en verder past mij slechts nederigheid en zeker heb ik niet het recht te oordelen laat staan te veroordelen.
-
Zo stel ik nu ook mijn eigen levenseinde voor, dat je op het moment dat het genoeg is humaan uit het leven kunt stappen.Al jaren ben ik lid van de NVVE en ik heb net weer nieuwe documenten ontvangen die ik zal invullen en aan mijn huisarts en kinderen zal geven en ik hoop van ganser harte dat dat indien nodig zorgvuldig gehanteerd kan wordenIk ben wel heel benieuwd hoe de heer Terpstra aan het middel is gekomen want bij mijn weten bemiddelt de NVVE hier niet inEls Lequin
-
Je vraagt er niet om om op de wereld gezet te worden .Mag je dan ook niet vragen om er weer vanaf te gaan .Om erop te komen moet je wel met z,n tweeen zijn,er vanaf komen kan je ,als men de middelen ter beschikkeng stelt, alleen en hoeft zich verder niemand schuldig te voelen.
-
niemand anders dan ik zelf beslist over mijn leven of dood
-
War staat in de nederlandse grondwet dat een ander mag beslissen over mijn lichaam en geest? Mijn kleine dochtertje heeft zo moeten lijden omdat de artsen "niets mochten doen"Ik werd wel alleen gelaten met mijn kindje, ik heb dit zo laf gevonden, de verpleegster zei snikkend: als er een hel bestaat dan gaan wij er naartoe...Waarom wordt een arts gestraft als hij vol medeogen een einde aan het lijden maakt?De arts zei dat zij een eed hebben gezworen het leven te beschermen... Maar nergens staat toch dat zij het sterven moeten verlengen?Waar blijft ons zelfbeschikkingsrecht? Is dat eigenlijk verankerd in de grondwet?ik moet er de wet op nakijken en als ik het wetsartikel niet kan vinden dan wordt het hoog tijd dat de politiek zich over dit tekort doen van mijn mensenrechten buigt en er gauw een nieuw wetsartkel moet komen. ieder mens heeft het recht te leven zei de interviewer, wat een opmerking in dit gesprek, dez mijnheer heeft , met ieder rmens, öök het recht om op een menswaardige manier te sterven en daar ontbreekt het vaak aan.Vergeet niet dat onze wetten voor een groot deel door "mannen van gereformeerde huize zijn opgesteld,Alle lijden moet je geduldig dragen want dat komt van god! Wanner krijgen wij een grondwet die op humanistische leest is geschoeid?Heel goed dat u dit onderwerp ter sprake brengt, er is al te veel leed bij oude mensen".......en wie bepaald wat ondraaglijk lijden is...
-
Nee, ik ben helemaal ondersteboven!vriendel ijke groet
-
Ik heb diep respekt voor Obbe Terpstra en zijn zoon.Ik vindt dat ieder mens het recht hebt om hulp te krijgen bij zelfdoding doormiddel van een drankje of een drionpil.Zie hoe mensenlevens verwoest worden door het aanschouwen van een levensbeeindiging d/m van een flat springen of voor een trein springen.Hoop van harte dat van dit bovenstaande de discussie goed op gang gebracht wordt in een gunstig perspectief: dat ieder mens zelf uitmaakt wat hij met zijn leven wilt doen.
-
Wat fijn om iemand zo eerlijk te horen praten over hoe hij het leven ziet. Hij had genoten en alles gedaan. Het leven is er toch niet om te lijden?Ik heb zelf met gehandicapten gewerkt, en ja, die meneer die beweert dat geen enkele gehandicapte met hem praat over zelfmoord heeft dan te maken met zijn eigen houding. Misschien vertrouwen mensen hem dat niet toe. Ik ken ze wel, tegen mij hebben ze het wel durven vertellen. En ik ben nu zelf erg gehandicapt en van heel veel dingen afhankelijk, en heus, dit hoeft voor mij geen 20 jaar te duren, jezelf te zien aftakelen en weten dat je steeds minder zelf kunt, steeds minder voor jezelf kunt zorgen en afhankelijk bent van anderen. Een last voor de ander kunt worden, dat hoeft voor mij echt niet.En dan is het fijn zo'n programma te zien. En ik vind ik het reuze fijn voor deze meneer dat hij zelf iets gevonden heeft wat doeltreffend en snel werkt. Hoevelen van ons zouden zoiets niet ook willen.Ik wens iedereen veel moed. En durven leven, of durven sterven: dat vraagt allebei moed.
-
Het is in Nederland blijkbaar niet mogelijk om vrijwillig dood te gaan zonder bungelend aan een touw de nabestaanden te laten verschrikken of een machinist op te zadelen met z'n zoveelste springer. Er moet toch een menselijker manier zijn ...
-
Zelfmoord brengt geen geluk.Je krijgt dat goed te maken.Het brengt je niet in een hemelsfeer.Ook degene die hulp biedt bij zelfdoding schept negatief karma.
