Polikliniek depressieve zwangere vrouwen
Psychische problemen tijdens de zwangerschap kunnen ernstige gevolgen hebben voor moeder én kind. Uit angst voor schadeclaims en na het Softenon-drama is het onder medici taboe medicijnen voor te schrijven aan depressieve zwangere vrouwen. In het Sint Lucas Andreas Ziekenhuis behandelen een kinderarts, gynaecoloog en psychiater samen de patiënte in een nieuwe polikliniek.
De polikliniek POP (Psychiatrie, Obstetrie en
Pediatrie) voor zwangere vrouwen met psychiatrische problemen
komt tegemoet aan een grote behoefte. Een psychiater, gynaecoloog
en kinderars werken samen met verpleegkundigen aan betere zorg voor
ernstig depressieve vrouwen en hun (ongeboren) kinderen. De methode
van het Sint Lucas Andreas Ziekenhuis in Amsterdam blijkt zeer
succesvol en ondertussen zijn al 150 vrouwen behandeld. "Deze
kwetsbare groep stond lang in de kou. Wij blijken een gat te vullen
in de zorg en hopen dat onze polikliniek navolging vindt in het
gehele land."
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Het lijkt me een goed initiatief.Ik maakte mee dat de reguliere Riagg mij als vader niet betrok in gesprekken met iemand.Het gevolg is te raden ook.De moeder geen mediaktie tijdens zwangerschap, op doktersadvies ook, en een totaal onvolgbaar gedrag van mevrouw. En daarna nog erger. Kind onterecht zonder eigen vader. Vele zaken die kennellijk zo blijken te gaan.Niet goed. Hierom had ik ook liever gezien dat dit ziekenhuishad geschreven dat in ieder geval de eigen vaders van ook toekomstige kinderen worden betrokken in gesprekken en behandeling. Ik mag aannemen dat men "daar nu wel rekening mee houdt". Kan nu konstateren dat dit principe nog steeds niet wordt gehanteerd, waardoor als het niet goed blijkt te gaan, kinderen zonder vader werden en worden gezet ook op letterlijk valse gronden. Gevolgen voor kinderen zijn niet te overzien.Overigens ook voor deze specialisten:www.rgard ner.com/refs/onder andere waarin goede studie.Het verbaast mij dat dit steeds groter wordend probleem in stand werd en wordt gehouden, doordat simpel gezegd werkers er gewoon geen rekening mee houden ook,ondanks de goede informatie en studie door Dr. Richard Gardner.Het gaat tenslotte om welzijn belangen van kinderen en kinderrechten zo waar ieder op hamert en wederom zie ik hier dat van slechts de moeder wordt uitgegeaan in dit verhaal. Jammer.Dat is een teken dat men niet bekend is met de materie wellicht, dat kan ook, of dat hulpverlening niet beseft hoe de werkelijke situatie is met geboren kinderen bij scheiding getrouwd of niet doet niet ter zake. Wellicht dat de ggz wat dat betreft richting andere instanties en rechters familierecht voortaan gewoonweg inlichten wat iemand heeft of mankeert en met welke "kenmerkende zaken" ook voortaan.
-
tgv oorlogshandelingen in 1944 in de onmiddelijke nabijheid gedurende de gehele zwangerschap van mijn moeder heb ik een aangeboren handicap die mijn gehele leven heeft bepaald. Toch ben ik afgewezen voor een tegemoetkoming WUBO (Wet Uitkering Burgeroorlogsgetroffen en) omdat ik ten tijde van de camaliteit "nog geen persoon" was. Tja, het levenslot is net een loterij!
-
Een uitzending met elementen die op zijn minst te denken geven. Dr. Honig verklaarde doodleuk dat toedienen van lithium tijdens de zwangerschap heel goed zou kunnen. De schadelijke effecten van lithium zijn echter bij medici bekend. De kennelijke opvatting van Honig dat lithium minder schadelijk zou zijn dan vroeger is gebaseerd op... lagere dosering! Je hoeft geen medicus te zijn om te concluderen dat een lagere dosis van een schadelijke stof minder schadelijk zal zijn. Dat echter Honig zo - zonder weerwoord - zijn gang kan gaan op de nederlandse televisie werpt grote vraagtekens op. Heeft de redactie zich wel goed geïnformeerd? Niet voor het eerst dreigt Honig zijn discutabele praktijken uit te voeren op weerloze patienten. In Maastricht had Honig de bijnaam 'shock doc' - wanneer zal hij pleiten om op depressieve zwangere vrouwen electroshocks toe te passen, omdat die in zijn beleving 'heel goed zouden kunnen'? Wat verder opvalt is het verband dat impliciet gelegd wordt tussen depressiviteit en lithium. Lithium is géén antidepressivum. Maar morgen staan de patienten bij de doktoren op de stoep voor lithium, het was immers in de uitzending en de deskundige dokter zei het.
-
Als oprichter en beheerder van de website www.dissociatievestoor nisnao.nl heb ik met veel belangstelling naar deze uitzending gekeken. Wat mij echter opviel was dat de POP poli. zich erg richt op zwangere vrouwen met een stemmingsstoornis en werden andere diagnoses, zoals: borderline, eetstoornissen en dissociatieve stoornissen niet belicht. Ook vrouwen die zwanger zijn met een andere psychiatrische diagnose verdienen voldoende aandacht en begeleiding. Andere punten die jammer genoeg niet aan de orde kwamen, waren erfelijkheid en moet je als vrouw met een psychiatrische aandoening wel zwanger willen worden. Het kost veel GGZ cliënten al energie genoeg om zelf stabiel te blijven en wanneer je nog een kind krijgt, kunnen sommige kinderen weer toekomstige GGZ cliënten worden. Ik denk dat het goed is om weer een dergelijke uitzending te maken maar dat ook de andere facetten daarin meegenomen worden. Dus erfelijkheid van een psychiatrische aandoening, omgevingsfactoren zoals het hebben van een stabiele partner, het belichten van andere psychiatrische aandoeningen en zwangerschap maar ook in sommige gevallen het ontraden van een zwangerschap omdat het kind teveel risico loopt om beschadigt te worden.
-
Ter aanvulling op mijn eerdere reaktie: er is een verband aangetoond tussen gebruik van lithium en hartafwijkingen bij pasgeborenen. Lithium verhoogt het risico op deze afwijkingen namelijk met ca. 2 %. Een reaktie van de redaktie en dr. Honig op dit verontrustende feit i.v.m. de uitzending lijkt me dan ook zeer op zijn plaats.
-
Ik wil even reageren op de opmerking: 'moet je als vrouw met een psychiatrische aandoening wel zwanger willen worden'. Het lijkt mij belangrijk om even te melden dat in Nederland de pre en post partum depressie welliswaar onder de psychiatrie valt maar in de meeste gevallen geen psychiatrische aandoening is. Ppd valt in Nederland in geen enkel hokje. Niet in de gynaecologie noch in de psychiatrie. Ik behandel al jaren vrouwen met pre en post partum depressie en van de 100 moeders hebben er gemiddeld slechts 2 een niet blanco anamnese. 98% heeft nooit eerder psychiatrische klachten gehad of zich op welke wijze dan ook zich onstabiel gevoeld. Deze 98 % heeft dus geen enkele reden om zich te buigen over mogelijke risico's aangezien zij geen enkele aanwijzing hebben dat zij klachten zullen ontwikkelen tijdens of na de zwangerschap. Het wordt tijd dat we in Nederland ppd gaan behandelen als volwaardige aandoening. Het is voornamelijk een hormonale stoornis. Landen om ons heen werken met hormonen, suppletie, voedingsadviezen en dit laat zeer goede resultaten zien. Vrouwen met een pre partum depressie weten vaak niet eens dat zij zwanger zijn, en toch zakken zij enkele dagen na de conceptie al de put in. Hoe kun je spreken van een psychiatrische aandoening als men niet eens weet dat er een zwangerschap gaande is? Tevens willen moeders zelden antidepressiva, zeker niet als zij zwanger zijn. Het is vaak een laatste redmiddel. Het is nodig om te onderstrepen dat men dit ook alleen in uiterste gevallen zal doen. Vijf jaar geleden werd in Nederland nog bij pre partum depressie het advies gegeven om de zwangerschap te beeindigen. Terwijl men in Amerika al 20 jaar of langer ervaring had met a.d. tijdens de zwangerschap. Nederland loopt op dit gebied achter. Goed onderzoek en vooral interesse tonen in de problematiek van pre en post partum depressie is van groot belang. Het zal vele levens redden, kinderen beschermen en het aantal echtscheidingen verminderen. Ppd wordt helaas nog altijd sterk onderschat. Ik denk we blij moeten zijn dat er eindelijk in Nederland eens een centrum is waar vrouwen met een dergelijk ernstige aandoening aan kunnen kloppen
-
Als "ervaringsdeskundige", ik heb namelijk 2 jaar gelden na mijn traumatische bevalling een kraambedpsychose gehad, (ernstigste vorm van een PND), heb ik met verbazing jullie documentaire zitten kijken!!! Wat een eenzijdige belichting van PND en wat een ouderwetse standpunten. Weer werd voornamelijk het psychiatrische belicht waar een vrouw aan zou lijden en werd voor het gemak de hormoonswisselingen en andere lichamelijke klachten (vitamine te korten, ijzer te kort etc) aan de kant geschoven. Weer werd er alleen gesproken over moeders die hun baby afstoten tijdens een pre of post partum depressie. DIT HOEFT HELEMAAL NIET ZO TE ZIJN!!! Veel moeders hebben alleen de andere klachten van een PND en houden ziels veel van hun kind en zijn juist overbezorgd en bouwen een prima band op met hun kind.Ik vond het dan ook echt heel erg jammer dat PND weer in het verkeerde daglicht werd geplaatst en dat er in dit "welvarende"nederland zo om word gegaan met moeders met PND, wanneer worden we eens wakker!!!!!!!!!! Wanneer word er eens GOED onderzoek gedaan naar PND en komt er de juiste behandel methode, wanneer worden we eens niet als GEK verklaard en word er eens serieus rekening gehouden met alle lichamelijk aspecten. Hopelijk word het ooit eens duidelijk!!!!!
-
Via een `lotgenoot`kreeg ik te horen van deze uitzending en heb ik nu de uitzendig nog even op internet gekeken. In het begin dacht ik ` Hé er zijn mensen opgestaan voor de vrouwen die te maken krijgen met post of pre partum depressie` Helaas ging deze positeve gadachten weer weg toen ik de uitzendig verder keek. Ik ben een vrouw van 30 jaar en heb 4 kinderen. Alle vier de bevallingen zijn vrij kort achter elkaar geweest. De oudste is 7 en je jongste is 2. Ik ben begonnen met een pre partum depressie bij de derde en bij de vierde een pre partum depressie. En dit heb ik niet gekregen omdat ik gek ben en Psychiatrische problemen heb, maar ik heb het gekregen omdat ik eigelijk bij 2 kinderen wilden stoppen. Toen ik 22 weken zwanger was van de derde kwam ik er pas achter, ik wist niet wat ik moest doen er werd overrompeld door dit bericht en wist me geen raad ik raakte in paniek. Na de bevalling was ik dolgelukkig en werd snel weer zwanger van de vierde. Ik was de gelukkigste vrouw ter wereld maar kon niet omgaan met die hormoonwisselingen. Ik ben door een hel gegaan maar ik ben niet gek. Waarom word er nou alleen maar gedacht dat een vrouw psychisch niet in orde is en geen band met het kindje kan opbouwen. Wanneer word de PND eens van verschillende kanten bekeken en wanneer houd de maatschappij nou eens op met de mensen in hokjes te stoppen. Voor een PND heb je niet 1 hokje nodig, want er zijn zoveel verschillende vormen van PND en niet alleen vrouwen met Psychische klachten. Jullie zouden er goed aan doen om er nog een uitzendig over te doen maar dan als er eens eerlijk en goed onderzoek word gedaan.
-
Ook ik wist niet wat mij overkwam na mijn bevalling!Nog nooit heb ik mij zo gevoeld.....Ik was een gezonde jonge vrouw die intens gelukkig wilde zijn en ook alle reden hier toe had!Dus vertel mij niet dat ik een psychisch probleem had!!Dit is echt gekomen na mijn bevalling en op het moment dat ik stopte met borstvoeding.Uiteindel ijk werd het wel een psychisch probleem maar de OORZAAK daar moet meer onderzoek naar gedaan worden.Doe onderzoek naar hormonen en wat er gebeurd met een vrouwen lichaam na en tijdens de zwangerschap!!!!DAAR zou 2 op de tien vrouwen erg bij gebaad zijn.Het is toch barbaars dat vrouwen in een goed ontwikkeld land als nederland, het allemaal zelf maar uit moeten zoeken.....
-
Allereerst wil ik hierbij melden dat ik het POP Expertise Centrum een goed initiatief vind. Of de initiatiefnemers op het juiste pad zitten valt te betwijfelen en beter dan de reaktie van Tosca Dijkhuizen kan ik mijn twijfels niet verwoorden. De woorden van Dr. Adriaan Honig hebben veel losgemaakt op het forum van honderden vrouwen die een pre- of postpartum depressie/psychose hebben meegemaakt of meemaken, Bij elkaar vinden ze op het forum steun en belangrijke informatie/kennis wordt hier uitgewisseld. Angst en schuldgevoel vragen zijn ontstaan na de opmerking van Dr. Honig in de uitzending over mogelijke gedragsproblemen die bij je kind in de toekomst kunnen ontstaan.....een verwijzing naar het officiele onderzoek waar deze conclusie uit naar voren kwam ontbrak...je kan mij niet vertellen dat er 1000 vrouwen 20 jaar zijn gevolgd waar uit blijkt dat een pre of postpartum depressie de oorzaak is van toekomstige gedragsproblemen...er zijn zoveel factoren van invloed op gedragsproblemen bij jongeren....ik vind het jammer dat een psychiater die dit soort uitspraken doet deze vrouwen gaat helpen. Hierbij een boekentip voor Dr. Honig en twee citaten voor onzeker geworden moeders:Een tweetal mythes van het moederschap geciteerd en vrij vertaald uit het boek Beyond the Blues, a guide to understanding and treating prenatal and postpartum depression geschreven door Dr. Shoshana S. Bennet, Ph. D.Mythe: Mijn baby kan mijn depressie en angst aanvoelenJe baby kan jouw gedachten niet lezen! Jouw gedachten en gevoelens kunnen je baby niet beschadigen of de band met je baby. Wat baby’s kunnen voelen is temperatuur, honger, natheid en lichamelijk contact. Je baby voelt zich verbonden met je ondanks de depressieve of angstige gedachten die door je hoofd gaan.Mythe: Hechting vindt plaats direct na de bevallingGeadopteerde kinderen zouden zich nooit aan hun adoptieve ouders hechten als deze stelling juist is. Er is geen sprake van een specifiek magisch moment waarop hechting plaats moet vinden en er is geen reden om over de hechting in te zitten als je om een of andere reden niet direct na je bevalling in de gelegenheid was om je kind vast te houden of aan te raken. Zelfs als een post partum depressie of angststoornis de zorg voor je kind heeft beïnvloed dan betekent dit niet dat het te laat is. Hechting is een proces van intimiteit, nabijheid en welzijn van jaren.Meer informatie over dit onderwerp tref je in het boek aan.
-
Tosca Dijkhuizen is een kwakzalver en haar visie is nauwelijks iets waard! Bekijk haar CV en constateer dat ze noch de capaciteiten, noch de mogelijkheden heeft voor goed en objectief onderzoek. Bekijk haar verhaal: tijdens de eerste ppd had ze geen lotgenoten en moest ze zelf alles uitvinden. Maar toen bestond er al lang een vereniging voor vrouwen in pnd – overigens foute vrouwen die het feminisme propageerden over de ruggen van de ppd vrouwen heen. En Katherine Dalton en de. Loendersloot waren al lang bekend hier. Maar op haar website kom je dezelfde verhaaltjes als toen tegen, hetzelfde zelfmedelijden. Maar het is zoveel prettiger te horen dat het de hormonen zijn die het doen, niet iets psychisch. En als je dat als ondeskundige gaat zoeken, dan vind je dat ook! Natuurlijk spelen hormonen een rol, maar als ‘trigger’, het is niet de grondoorzaak. Wat Tosca doet is kwakzalverij, mensen met verhalen die zijn gebaseerd op drijfzandbewijs van mogelijk noodzakelijke psychiatrie afhouden. En zich als pseudodeskundige wel een oordeel aanmatigen over echte deskundigen. Om mezelf even voor te stellen: ik had een vrouw met persoonlijkheidsstoorn issen die een psychose kreeg, maar zij heeft de psychiatrie de rug toegekeerd en is medisch gaan winkelen in het alternatieve circuit, uiteraard met de bevestiging dat het uitsluitend lichamelijke problemen betrof. Toen ik evenwel in de psychiatrie dook was het mij duidelijk dat de psychiater gelijk had. Ik ben gescheiden, heb mijn dochter meegenomen en heb haar grotendeels alleen opgevoed. Dit mede dankzij het alternatieve circuit. Mensen met persoonlijkheidsstoorn issen hebben een grotere kans ook kinderen met stoornissen te creëren, het probleem is evenwel dat ze dit maar al te vaak zelf niet in (willen) zien. Het initiatief van hier om de zaak multidisciplinair aan te pakken is een goede zaak. Ik heb regelmatig op de website van Tosca mijn kritiek gespuid, maar dat wordt verwijderd en ik word geband! Voorzichtig met kwakzalvers en hun theorieën dus.
-
mijn vrouw heeft ook een ppd gehad,en het is een vreselijke zware tijd voorons geweest.maar we zijn er wel doorgekomen dankzei tosca dijkhuizen.als zei niet ervoor had gezorgd dat mijn vrouw de juiste medicatie had gehad ,was het nu nog een wrak geweest.en nu heb ik weer een vrouw die geniet van het leven en leuke dingen lacht huilt speelt en alles weer alleen aankan.het word zo gauw op iets pschychies gegooid maar dat is het niet.ja vrouwen raken vreselijk in de war en dit komt door de hormonen die alles in de war sturen.bij mijn vrouw was de hyphophyse helemaal ontregeld waardoor ze angst en paniekstoornis heeft ontwikkeld in de zwangerschap.ook was ze vreselijk moe en totaal uitgeput.door de medicatie van tosca is haar lichaam weer helemaal in balans en kan ze het leven weer aan.die johannes zoals hij zichzelf noemt denkt dat hij de wijsheid in pacht heeft en dat alle vrouwen hetzelfde zijn,maar zijn vrouw was al niet in orde en kreeg toen ook nog eens een psychose na de zwangerschap.deze kan dus wel opgewekt zijn door haar hormonen en als hij wel de juiste hulp had gehad was het waarschijnlijk nooit zover gekomen met haar.maar hij blijft tosca maar over een kam scheren met alle andere alternatieve therapeuten en dat kan gewoon niet.weet u wel hoeveel fouten er in ziekenhuizen gemaakt worden,allen komt dat bijna nooit naar buietn toe maar word in de doofpot gestopt.en als je een paar vervelende ervaringen hebt gehad wilt dat nog niet zeggen dat alle alternatieve artsen zo zijn.wij zijn in elk geval heel erg blij geweest e tosca hulp en nog en ze is ook voor mijn vru mer een vriendin dan een hulpverlener geworden omdat tosca dus wel altijd tijd had en kon luisteren en hulp bood iets wat je dus in het regulieren gezondheidsstelsel niet tegenkomt.
-
Via de website van de stichting selene2004 is een stuk te vinden van Eileen Engels (uit het 'Loenderslootkamp') en prof. Haspels. Psychiatrische factoren: familiaire belasting 54%. Tosca geeft zelf risicofactoren aan in haar website, maar dat blijkt zich dus in haar praktijk niet voor te doen: slechts 2% heeft een niet blanco anamnese (hoe weet ze dat eigenlijk als niet-arts?). Vanwaar dit verschil? Het lijkt er dus sterk op dat ze de psychische component net kent of zelfs ontkent. Maar ze heeft wel de air van geneeskundige. Nee, laat ze zich bezighouden met hulp, maar niet met ondeskundige diagnoses. "Your eyes only see what you want to see" gaat voor haar wel heel sterk op.
-
Beste Johannes,Jouw vrouw heeft een goede beslissing genomen om de psychiatrie de rug toe te keren.Alle psychiaters zijn symtoombestrijders.Zij zien lichaam en geest niet als een.Er zijn steeds meer aanwijzingen dat lichamelijke en genetische afwijkingen de oorzaak zijn van psychiatrische aandoeningen.Alleen is dit nog geen medische wetenschap.Daar zal nog zeker 10 jaar over heen gaan aan onderzoek.Het RIAGG in Groningen doet alvast een stap in de goede richting.Zij gaan de alternatieve geneeswijze betrekken bij hun reguliere hulpverlening.Omdat zij er achter zijn gekomen dat de psychlogie ook maar een geloof is en de medicatie slechts een sussertje.Dus ik zou maar oppassen Tosca een kwakzalver te noemen.Want ooit zal medisch bewezen worden dat de richting waarin Tosca consulteerd de juiste richting is!!!Dus ga jouw eigen frustraties niet op haar botvieren.En denk maar niet dat jouw dochter uit de gevarenzone is door haar zonder haar "gekke moeder" groot te brengen.Sommige dingen zitten nou eenmaal in de genen en komen door bepaalde triggers naar buiten.Prof. Maes werd ook een kwakzalver genoemd.Maar hij heeft bij mij een niet medischbewezen grootschalig bloedonderzoek op gang gezet waar de medische wetenschap nog niet mee werkt.Daar kwam uit dat ik verschillende tekorten had .Waaronder een zinktekort.Daardoor kon ik niet meer slapen.De psychiaters gaven mij lithium,zware slaapmedicatie,antidep ressiva's,epeleptische middelen en antipsychotica's.Hierd oor heb ik insuline problemen gekregen.Maar sinds ik behandeld ben door prof. Maes kon ik na 3 weken alweer slapen zonder deze chemische middelen.Tosca test oa ook op zink en wat blijkt bijna alle vrouwen met PND hebben een zink tekort.Dr.Maes is haar grote voorbeeld.Misschien moet je eens een maandje meedraaien met haar consulten dan gaat er misschien een wereld voor je open.Op basis van een website van iemand ga je toch niet diegene de grond in stampen zonder dat je enig inzicht hebt in het hele gebeuren. Schaam je!Zo dat wilde ik even kwijt
-
Ongeveer 10% van de bevolking heeft min of meer een persoonlijkheidsstoorn is. Tosca Dijkhuizen komt op ongeveer 2% psychiatrische problemen bij de vrouwen die ze ‘behandelt’, waarschijnlijk let ze alleen op depressies en dergelijke. Vakliteratuur gaat uit van aanzienlijk hogere percentages in relatie tot ppd. Het kan dus bijna niet anders dan dat ze dit soort stoornissen over het hoofd ziet! Het probleem van dit soort stoornissen is nu eenmaal dat de persoon zelf zich vaak niet realiseert dat hij zich ‘gestoord’ gedraagt en dit vaak niet wil horen. Het is de omgeving die er het meeste last van heeft, omdat de persoon zelf wil dat de omgeving zich aanpast aan zijn nukken. Het gewoon vragen aan iemand of hij een psychische stoornis heeft zal ongetwijfeld een heel wat lagere score geven dan een beoordeling door een deskundige. Wat ik ervan meegemaakt heb is dat vrouwen met theatrale/narcistische stoornissen het meest vatbaar zijn voor ppd, maar realiseer me terdege dat ik over kleine aantallen spreek. Een baby is een middelpunt, heeft aandacht en verzorging nodig, maar vrouwen met dit soort stoornissen willen zelf aandacht en verzorging claimen, willen zelf het middelpunt zijn. En ontwikkelen dan haatgevoelens naar het kind toe, wat dan weer verwarring bij de persoon zelf oproept.Er is genoeg informatie te vinden op internet over persoonlijkheidsstoorn issen, wikipedia heeft veel informatie.Het probleem van een moeder die zelf aandacht en verzorging claimt is dat ze niet goed met de baby kan omgaan, ze reageert niet of onvoldoende op de signalen van de baby, maar ze doet alles alleen wanneer het haar uitkomt. Met als resultaat dat de baby emotioneel zwaarder gaat reageren en dat wordt een patroon dat zich gaat inslijpen. Er ontstaat een gedrag van emotionele overactie, later gevolgd door echt en onecht niet uit elkaar kunnen houden (fantasie en werkelijkheid) en nog later dus ook mogelijk een theatrale persoonlijkheidsstoorn is. En daar zit het gevaar in van onjuiste behandeling door ‘ervaringsdeskundige n’: vrouwen met psychische problemen naar de mond praten dat ze geen psychische problemen hebben leidt ertoe dat ze geen adequate hulp zoeken. Hun omgeving gaan verwijten, soms zelfs de baby. En geen kritiek accepteren op hun manier van omgaan met de baby, met de volgende stoornis tot gevolg. Mogelijke gedragsproblemen bij kinderen in de toekomst worden zelfs ontkend! En nu weer zo’n verhaal als dat van Ingrid. In de toekomst zullen de beweringen bewezen worden en op basis daarvan moeten we nu de hele werkwijze al omgooien! En iemand die daar anders over denkt is gefrustreerd (dat moet je toch echt even uitleggen). Ingrid, je past echt in dit alternatieve circuit.
-
Wat ben jij een zielig ventje johannes. Denkt dat je de wijsheid in pacht hebt. Sjonge jonge. Je denkt blijkbaar dat wat jij zegt waar is. Ik wil wel eens weten wat je eigenlijk van beroep bent. Dat durf je zeker niet te zeggen. Veilig hoor vanachter je pc tje dingen roepen onder een pseudo naam. Lekker laf. Laat je zelf eens nakijken. een moeder met ppd die zat is van deze man
-
en ik ben zielig...?
-
Hysterische vrouwen met hun emotionele incontinentie, kwakzalvers die doktertje spelen, goedgelovigen die echt denken dat ze een medische behandeling hebben ondergaan met medicijnen in plaats van voedingssupplementen en zich laten verblinden door medische terminologie. Johannes realiseert zich dat hij weer terechtgekomen is in het wereldje dat hij zoveel jaren geleden gelukkig achter zich heeft gelaten en stopt er verder mee. Een wereldje van mensen waarvoor geldt ’12 ambachten, 13 ongelukken’, ook emotioneel en die niet gemotiveerd zijn voor genezing. En dan met een paar weekendcursusjes doktertje gaan spelen, compleet met consulten, anamneses, medicijnen en het hele medische vocabulaire. Waardoor er weer mensen zijn die tegen hen opkijken. Maar echt en onecht, beweren en bewijzen niet kunnen onderscheiden, niet met kritiek kunnen omgaan. Hooguit dat ik nog mannen adviseer hoe ze hun vrouw kunnen dumpen en hun kinderen toegewezen moeten krijgen als hun vrouw na een ppd in dit circuit terecht gekomen is, voor de rest laat Johannes dit wereldje achter zich. Mijn ex-vrouw kreeg een psychose, maar was niet gemotiveerd voor psychiatrische behandeling. Kreeg na een jaar opnieuw een psychose, maar was binnen de kortste keren weer op eigen initiatief vertrokken. Daarna vijf jaar depressief en toen begonnen de verwijten naar de omgeving. Te weinig aandacht voor haar en haar problemen natuurlijk, teveel aandacht naar het kind die dat niet nodig had etc. De huisarts voor het tuchtcollege gesleept omdat hij geen hormonen had toegediend terwijl de noodzaak daarvan allang bewezen was (brief van dr.Loendersloot: nee, het is niet bewezen. Maar toch doorzetten, dan praat je jezelf aan dat je een sterk karakter hebt).En daarna is zij dus alternatief genezer geworden (cursussen op ‘HBO-niveau’, orthomoleculair – wetenschappelijk totaal onbewezen voedingssupplementen, kan geen kwaad zolang er maar niet valselijk gesuggereerd wordt dat het medicijnen zijn tijdens een medische behandeling - en al dat soort gedoe). Ik heb in die tijd genoeg alternatieve ‘genezers’ gezien om te weten hoe dat wereldje in elkaar steekt, mijn ex is niet de enige met zo’n ‘anamnese’, de psychiatrie is nooit ver weg. En Johannes? Hij leeft al vele jaren gelukkig met zijn nieuwe vrouw, zijn dochter is sinds kort het huis uit na een geslaagde universitaire studie. Hij reageert geen frustraties af zoals gesuggereerd wordt (typische reactie van mensen die niet met kritiek kunnen omgaan), maar waarschuwt slechts.
-
Je geeft mij totaal geen antwoord. je loopt alleen maar door te zeuren over iemand anders. Ik vroeg wat je van beroep bent. Niet wat je dochter doet. Wat interesseert mij dat. Ik vraag me nog steeds af hoe je het in je hoofd haalt hier vrouwen met ppd zo de grond in te trappen. Je hebt een commentaar op anderen maar durft zelf niet eens te zeggen wat je zelf doet. Wat een ZIELIG mannetje ben je. en dan nog mannen vertellen hoe ze van hun vrouw af moeten komen. Het is fijn dat je de psychiatrie zo goed kent. Daar kom jij als patient nog wel eens terecht.En natuurlijk in je volgende reactie weer een hoop onzin maar niet vertellen wat je beroep is want oh oh dan komt de waarheid boven. Of je gaat gewoon weer liegen zoals je wel vaker doet.
-
Of ik maar even antwoord wil geven op jouw emotionele incontinentie, Emma? Ik heb geen enkele reden om mijn beroep te vertellen noch om het verzwijgen. Maar wat interesseert het mij wat jij wel of niet wilt weten?
-
ik wist het wel! je bent gewoon een slap ventje. Niet eens je beroep te durven zeggen. Vind je het gek dat ik dat wil weten? na alles wat je over óns zegt. Dan mag je op zijn minst wel hoogleraar of wetenschapper zijn (en dan nog kun je een zak tabak zijn). De arrogantie die jij ten dag legt dat alles wat jij zegt waar is, brrrr. Maar ik had dus gelijk: je durft het niet!
-
ps: en wat interesseert het mij hoe jij over ppd denkt?en dat gezeur over emotionele incontinentie! man je weet niet waar je over praat.Emma: ook zo'n gestoord persoon, wel jurist en ppd gehad(ik durf het dus wel te zeggen)verder zoek je het maar uit met je frustraties. Ik ga mijn energie niet aan jou meer verspillen.
-
Ik heb deze discussie met open mond gevolgd. Wat een bak vuil gooit die meneer eruit. Meiden ik weet dat veel mensen hier van de groep zitten. Laten we hem gewoon negeren? ok? Dit is het sop van de kool niet waard! Gewoon kappen. Hij vindt het heerlijk zo te zien, gun hem dit pretje niet. Tot op de lijst!
-
Jammer, ik had me al de moeite van al dit schrijven kunnen besparen. Op de Amerikaanse site van wikipedia is veel te lezen over de laatste informatie over ppd. In het land waarop wij volgens Tosca 20 jaar achterop lopen blijkt nogal wat onderzoek te zijn gedaan. Echter, dat wijst een heel andere kant op dan de – niet met name genoemde – onderzoeken waar Tosca het over heeft. Hormonen spelen een rol, maar zijn geen oorzaak. Het gevaar voor de ontwikkeling van een kind door een moeder met ppd wordt nadrukkelijk genoemd. En dat toont maar weer eens het gevaar van kwakzalvers aan. Iemand met een zinktabletje naar huis sturen zonder daar oog voor te hebben! Achteraf vind ik gelukkig bevestigd dat ik het vroeger niet verkeerd ingezien heb. Vergelijking met de site van Tosca Dijkhuizen laat zien wat een geweld de werkelijkheid wordt aangedaan. Ze zet het verleden naar haar hand, onderzoeksresultaten worden half begrepen en verdraaid, wat niet in haar straatje past wordt gefilterd en er zijn verwijzingen naar niet genoemde (ik ga uit van fantasie) onderzoeken. Ik hoop dat iemand de verwijzing naar wikipedia in het gastenboek van Tosca kan zetten, ik ben natuurlijk als criticus geband en mag daar niet meer komen. Zoals het een alternatief genezer betaamt ja.
-
Goh, Emma, juriste en dan niet in staat om begrijpend te kunnen lezen? Ik stamp geen ppd vrouwen de grond in, maar foute genezers. Is alternatief genezer niet een beroep dat beter bij je past?
-
Ik ben een vriendin van Tosca, én psycholoog. Wij verwijzen nogal eens klanten naar elkaar door. Dit zou ik echt niet doen met een ‘kwakzalver’! Het lijkt mij goed om eens even de andere kant van dit verhaal te laten zien. Deze meneer wil discussiëren zonder zich aan de regels van een discussie te houden: ‘Respect voor elkaars mening en de ander in zijn of haar waarde laten’. Deze meneer is al op diverse sites geblokkeerd. Dit onder andere bij wikepedia. Als reden staat ook opgegeven dat hij agressief gedrag vertoont. Deze meneer praat tevens uitsluitend over een persoonlijkheidsstoorn is. Dit is een ernstige aandoening die totaal niet in het plaatje past van een post partum depressie. Als ik het zo even bekijk heeft zijn vrouw niet eens een post partum depressie gehad maar een veel zwaardere psychiatrische aandoening. Dat indertijd therapeuten haar niet hebben doorverwezen is niet tosca aan te rekenen aangezien de vrouw van deze meneer geen cliënte van haar is geweest. Je kunt niet je frustratie afreageren op iemand die je niet eens persoonlijk kent! Dat is zwak en bijzonder laf. De praktijk van tosca werkt nauw samen met psychologen, counsellors en stichting Selene. Zij hebben allen een beroepscode die instaat voor verwijzing indien men denkt dat de patiënte hierbij gebaat is. Mocht iemand psychiatrische hulp nodig hebben krijgt diegene dat ook. Beste mensen die hier meelezen. Aan ieder verhaal zitten twee kanten. Bij deze!
-
Ik heb de zaak doorgegeven aan de vereniging tegen de kwakzalverij en zie wel of zij het interessant genoeg vinden om er werk van te maken. Zoals ik al zei, ik keer dit wereldje de rug toe!
-
En jouw IP doorgeven i.v.m laster lijkt mij ook een goed idee. De vereniging van kwakzalverij kan niets doen. Je denkt toch niet dat dat indruk maakt? Een goed advies: zoek een psycholoog om je frustratie te verwerken.
-
De reactie van Marlijn schiet me toch nog even in het verkeerde keelgat! “Deze meneer is al op diverse sites geblokkeerd. Dit onder andere bij wikepedia. Als reden staat ook opgegeven dat hij agressief gedrag vertoont”. Ik heb nog nooit iets bij wikipedia geschreven en ben nergens geblokkeerd, ronduit gelogen! Blijkbaar gaat de fantasie met Marlijn aan de loop! Ik ben alleen op de site van Tosca geblokkeerd vanwege mijn kritiek! Over respect voor elkaars mening en discussiegedrag gesproken! En een psycholoog is geen psychiater, dat heb ik destijds ondervonden toen een door de raad van de kinderbescherming ingeschakelde psycholoog mijn dochter aan mijn ex wilde laten toewijzen (vanwege cognitieve dissonantie). Houd je verre van psychologen als het psychiatrische zaken betreft, dat heb ik wel geleerd. Gelukkig dat een door mij ingeschakelde kinderpsychiater er anders over dacht. En een beroepscode, laat me niet lachen, beroepsverenigingen zijn er alleen om hun leden een formeel tintje te geven. De informatie op de site van Tosca staat volkomen haaks op alle onderzoeken die er geweest zijn! En dat valt niet te rijmen met art.2 van de beroepscode van de vereniging waarvan Tosca lid van is: De therapeut verricht zijn of haar werk naar beste weten en kunnen en zal zich voortdurend voldoende op de hoogte houden van medische ontwikkelingen, met het oogmerk een zo goed mogelijke medische zorg te kunnen verlenen aan de patiënt. En als Marlijn goed gelezen had dat had ze begrepen dat mijn ex wel doorverwezen was, maar in het alternatieve circuit terechtgekomen was. Met alle gevolgen van dien! En dan begint natuurlijk dat gezeur weer dat ik frustraties afreageer…ik word daar zo moe van..
-
Johannes,Je obsessie begint ernstige vormen aan te nemen, of heb je gewoon niets anders te doen?? Ik zou echt dringend aanraden hulp te gaan zoeken. Zie hier de ernst van in, het gaat echt niet goed met je.
-
Ik heb negen jaar in de ellende gezeten door een vrouw die na de bevalling in een jaar twee psychoses kreeg, maanden opgenomen was, vervolgens vijf jaar depressief was, dat vervolgens op haar omgeving afreageerde en het gezin ten gronde richtte. Veel later bleek dat ze zonder dit mij te vertellen was weggegaan bij haar psychiater die haar verder wilde behandelen o.a. vanwege persoonlijkheidsstoorn issen, en op eigen houtje met medicaties was gaan prutsen. Ze was niet gemotiveerd voor behandeling, maar dat kwam pas jaren later naar boven toen ze haar huisarts voor het tuchtcollege daagde. Maar in al die jaren had ze het gezin wel financieel en emotioneel geruïneerd door goudgeld uit te geven aan tientallen kwakzalvers, waaronder dus allerlei lieden die haar naar de mond praatten dat het allemaal lichamelijk was en niet psychisch. Daar werd wel naar geluisterd, dat paste in haar straatje, en geholpen dat het heeft…geweldig! Vertel mij wat over de gevolgen van ‘behandelingen’ en ‘adviezen’ door mensen die de relatie ppd/psychisch ontkennen, mogelijk omdat dat een zelfoordeel inhoudt! Dankzij de informatie van het tuchtcollege heb ik de voogdij over mijn dochter gekregen, mede dankzij een door mijn ingeschakelde kinderpsychiater, en tegen het advies van de kinderbescherming in. Gelukkig, anders had zij mijn plaats in moeten nemen als bliksemafleider voor persoonlijkheidsstoorn issen. Het gaat goed met me, Troela, al jaren, sinds de scheiding, ‘bedankt’ voor je zorgen. Oh, ja, mijn ex is alternatief genezer geworden, ze adviseert anderen, o.a. met orthomoleculaire voedingsleer.
-
Dag Johannes,Inmiddels ben je ook verwijderd van msn-site van pnd-vrouwen. Onderstaand bericht van de site wilde ik je niet onthouden.Beste Johannes, Deze site is opgezet voor en door vrouwen met ppd. Hier delen zij informatie over de nieuwste onderzoeken op dit gebied, waar je hulpverlening kunt krijgen en ze hebben steun aan elkaar. Wat jij doet op deze site is een hoop onrust veroorzaken en vrouwen die het zwaar hebben op een vervelende wijze 'lastigvallen'. Ik heb jouw berichten gelezen, hier en bij eenvandaag en als ik probeer het positieve eruit te halen dan wil je vrouwen verwijzen naar goede psychiaters en waarschuwen voor het verdwalen in het alternatieve circuit. Mocht je dit inderdaad zo bedoelen dan kun je dat ook vriendelijker vermelden. Misschien stelt het je gerust dat de vrouwen die bij Tosca Dijkhuizen lopen veelal ook bij psychiaters lopen. Tosca ondersteunt de behandeling met het feit dat zij vrijwel dag en nacht bereikbaar is voor gesprekken. Voor sommige psychiaters is dat gelukkig ook het geval maar helaas valt een merendeel onder de GGZ en word je geteisterd door het feit dat je nooit dezelfde behandelaar treft, er geen dossieropbouw is en uiteindelijk geen kunde. Daarnaast ondersteunt ze vrouwen met orthomoleculaire geneeswijze, tijdens een zwangerschap gaan goede stoffen naar het kind en kun je tekorten krijgen. Uiteindelijk kun je je daar alleen maar beter door voelen, kwaad kan het niet. Tosca pleit voor antidepressiva, antipsychotica e.d., ze is dus geen alternatief genezer. Het is eindelijk iemand die zich inzet voor deze vrouwen, maar blijkbaar als je je kop boven het maaiveld uitsteekt.... Ik ga ervan uit dat jouw ex-vrouw uiteindelijk beter is geworden......hoewel ik me afvraag of je ooit beter wordt als blijkt dat je ex-man tijdens je ziekteproces je kind van je afgepakt heeft met het gebruiken van onderzoeken waaruit blijkt dat pnd een negatief effect op je kind heeft.....dat is een hoop extra baggage waar je volgens mij voor de rest van je leven niet overheen komt. Gelukkig heb ik zelf een hele lieve man getroffen die na mijn kraambedpsychose en depressie er nog steeds voor mij is. Samen zijn we na anderhalf jaar dolgelukkig met onze zoon en ook weer met elkaar. Ik ben volledig genezen, met behulp van een toppsychiater, Tosca Dijkhuizen, en professor dr. Michael Maes ('alternatief' psychiater). Ik heb gezocht naar een mix van mensen die zich hebben verdiept in dit onderwerp en heb zo voor mezelf 'the best of both worlds', van de psychiatrie en zoals jij noemt de alternatieve geneeskunde. Je zou je moeten schamen dat je niet alles voor je ex-vrouw hebt gedaan...het is niet nodig jaren depressief te zijn, daar heb je antidepressiva voor. En een psychose is ook goed te verhelpen. Had haar gewoon naar een goede psychiater gebracht ipv je bezighouden met het verkrijgen van de rechten over je kind. Aandacht en liefde!!!!!! Uiteindelijk het beste ondersteunende medicijn dat er is!
-
Ik heb negen jaar in de ellende gezeten door een vrouw die na de bevalling in een jaar twee psychoses kreeg, maanden opgenomen was, vervolgens vijf jaar depressief was, dat vervolgens op haar omgeving afreageerde en het gezin ten gronde richtte. Veel later bleek dat ze zonder dit mij te vertellen was weggegaan bij haar psychiater die haar verder wilde behandelen o.a. vanwege persoonlijkheidsstoorn issen, en op eigen houtje met medicaties was gaan prutsen. Ze was niet gemotiveerd voor behandeling, maar dat kwam pas jaren later naar boven toen ze haar huisarts voor het tuchtcollege daagde. Maar in al die jaren had ze het gezin wel financieel en emotioneel geruïneerd door goudgeld uit te geven aan tientallen kwakzalvers, waaronder dus allerlei lieden die haar naar de mond praatten dat het allemaal lichamelijk was en niet psychisch. Daar werd wel naar geluisterd, dat paste in haar straatje, en geholpen dat het heeft…geweldig! Vertel mij wat over de gevolgen van ‘behandelingen’ en ‘adviezen’ door mensen die de relatie ppd/psychisch ontkennen, mogelijk omdat dat een zelfoordeel inhoudt! Dankzij de informatie van het tuchtcollege heb ik de voogdij over mijn dochter gekregen, mede dankzij een door mijn ingeschakelde kinderpsychiater, en tegen het advies van de kinderbescherming in. Gelukkig, anders had zij mijn plaats in moeten nemen als bliksemafleider voor persoonlijkheidsstoorn issen. Het gaat goed met me, Troela, al jaren, sinds de scheiding, ‘bedankt’ voor je zorgen. Oh, ja, mijn ex is alternatief genezer geworden, ze adviseert anderen, o.a. met orthomoleculaire voedingsleer.
-
En nu ben ik dus geband bij het forum voor ppd-vrouwen. Tsja, zo gaat dat. Een vrouw kreeg diverse adviezen om bevindingen van psychiatrie terzijde te leggen, waarop ik reageerde dat ik dat dom vond. Vervolgens wijst iemand naar deze link,aangevuld met nogal wat fantasie, en dan keert de hele zaak zich natuurlijk tegen me. Ook had ik een advies aan een man gegeven hoe hij mogelijk zijn kinderen toegewezen kon krijgen. Vervolgens wordt er met een lading negatieviteit een verhaal van gefantaseerd waar de honden geen brood van lusten. Dat ik mijn vrouw verwaarloosd had en zo, en het kind had afgepakt. En dan wordt ik geband op basis van het feit dat ik het negeren van de psychiatrie dom vond, op basis van wat hier geschreven staat – wat heeft dat met het forum te maken? - en, hoe is het in godsnaam mogelijk, op basis van de negatieve reactie op mijn advies voor toewijzing. Te laat opgemerkt dat het forum een hoog alternatief-geneeskund e gehalte had, blijkbaar hun manier om je hachje te beschermen tegen de boze buitenwereld met een andere mening. Ach, als je nu Johannes roept in het circuit dan gaan alle negatieve gedachten open, er wordt van alles bijgefantaseerd en men neemt klakkeloos alles van de rest over. Ik denk dat ik maar lid wordt van de vereniging tegen de kwakzalverij, dan besteed ik mijn energie nuttiger.
-
Analyseer alles wat ik geschreven heb en het blijkt slechts weinig te zijn, slechts een zware waarschuwing tegen kwakzalverij, alternatieve geneeskunst die tegen de wetenschap ingaat. In dit geval de ontkenning ppd/psychiatrische component. Meer niet. En dan komt de hele stortkoker los: ik ben zwaar gefrustreerd, ik reageer van alles af op anderen, ik heb behandeling nodig, ik ben een slechte echtgenoot geweest, ik heb het kind van mijn vrouw afgepakt, ik heb Tosca voortdurend lastiggevallen, zelfs gestalkt, ik heb mensen voor van alles en nog wat uitgemaakt, ik ben zielig, laf, een slap ventje. Alle fantasieën over mij worden zonder pardon als waar aangenomen en er wordt zelfs op voortgeborduurd. Ratio, objectiviteit, waarheidsvinding, alles wordt emotioneel bedolven. Maar ik weet waar ik aan toe ben, ik ben een hoop gewend, ik heb aan het verleden een olifantshuid overgehouden. Er blijkt van alles te mankeren aan iemand die kritisch is jegens alternatieve geneeskunst, vooral psychisch, en hij heeft dringend hulp nodig. Dit in tegenstelling tot de ‘patienten’ van alternatieve genezers, hier mankeert psychisch niets aan. Afhankelijk van de genezer is er wel een behandeling of stofje te vinden, wat toevallig ook de specialiteit van de genezer in kwestie is. Als ik mij in het alternatieve circuit laat behandelen zijn mijn psychische problemen zo opgelost. Mogelijk hebben alle critici van de alternatieve geneeskunst wel een polonium tekort of zo, wat hun problemen verklaart. Helaas voor allen die zo graag de stortbak hanteren, ik heb jarenlange ervaring in dit circuit. Ik ken het circuit en ik weet uit ervaring ook hoeveel schade er kan worden aangericht door kwakzalvers. Die ervaring neemt niemand mij af en ik zal blijven waarschuwen. Tegen het risico dat ppd-vrouwen in hun problemen worden gefixeerd, gezinnen die daardoor kapot gemaakt kunnen worden en kinderen die emotioneel beschadigd kunnen worden. Niemand maakt mij wijs dat ik de enige ben met een pdd-vrouw waar psychisch iets aan mankeerde en ik wordt daarin gesteund door de echte wetenschap. Als ik op een website lees dat ppd niet psychisch is, het een hormoonkwestie is en o.a. met zinktabletten kan worden behandeld dan weet ik genoeg. Het zal allemaal wel waar zijn dat het een behulpzame, aardige vrouw betreft die veel steun geeft, prima, maar de medische informatie is volstrekt onjuist en kan tot kwalijke gevolgen leiden. Het lijkt me dat Anne Liefferink zich maar eens diep moet schamen, dat ze mijn hulp aan een echtgenoot die in vergelijkbare omstandigheden verkeert als ik destijds, heeft uitgewist! En die nu zijn kind dreigt kwijt te raken! Erg geïnteresseerd in het lot van vader en kind lijkt ze niet. Korte tijd ronddwalen op het ppd forum leert overigens veel. Onechtheid, aandacht voor anderen ervaren als een tekortdoen aan zichzelf en zo zie ik veel meer dat wijst op psychische componenten. Ik ben geen psychiater, maar ben helaas door schade en schande wijs geworden. Hierna kan overigens enige tijd niet meer reageren vanwege persoonlijke omstandigheden.
-
Alles nog eens nagelezen, ook op het forum en eigenlijk is het ongelooflijk! Er is volop informatie over schade die kinderen kunnen oplopen als gevolg van een moeder met ppd. Hier, bij de informatie van het POP, op de Amerikaanse site van wikipedia, maar zelfs ook op de link in het forum naar een artikel van E.Engels en prof. Haspels. E.Engels wordt daar zelfs vaak genoemd als gerespecteerd hulpverleenster, maar ook zij waarschuwen dus: er is toenemend bewijs dat een ppd is geassocieerd met een verstoorde cognitieve en emotionele ontwikkeling van het kind etc. En wat zoeken op het Internet geeft meer gelijksoortige informatie. Op het forum klaagt een vrouw dat het riagg constateert dat er iets mankeert aan de band tussen moeder en kind. En wie reageren? O.a. een vrouw waarvan haar kind bij het kinderdagverblijf zegt dat moeder moet weggaan, die huilt als moeder het komt halen en die troost zoekt bij haar schoonzus i.p.v. bij de moeder. “Laat je niets wijsmaken” is haar advies! Ook klaagt ze dat psychiatrie haar niet heeft geholpen. Dat blijkt, als studenten een onderzoek willen doen naar de hulpverlening van de omgeving van ppd vrouwen dan is ze gepikeerd. Dat wordt blijkbaar ervaren als een tekort doen aan haar. En de reactie van het kind wordt blijkbaar alleen ervaren als emotioneel onprettig voor haar. Met een houding van “ik laat me niets aanpraten” schiet het natuurlijk niet op met de psychiatrie, nee. En zo zijn er meer “ervaringsdeskundige n” die al meer dan een jaar met ppd lopen. Het doet me denken aan de man die bij een arts komt om zich te laten behandelen voor eczeem en aan de arts vraagt of hij daar veel ervaring mee heeft. Waarop de arts bevestigend antwoordt, “ik heb het zelf al 20 jaar”. Je kan beter naar anderen luisteren dan naar dergelijke “ervaringdeskundigen ”, er zijn zelfs “ervaringsdeskundige n” die een tweede ppd hebben gehad! En waarom ze dan ook nog denken ervaringsdeskundig te zijn v.w.b. de gevolgen voor hun omgeving begrijp ik al helemaal niet, het tegendeel lijkt eerder het geval. En wat is de reactie van de vrouw bij het Riagg? Hartverwarmend al die reacties van de “ervaringsdeskundige n”, geweldig dat zij zich niets van het riagg hoeft aan te trekken. Hoe is het toch mogelijk! “Je moet zoiets niet zeggen over mijn relatie met kind, dat geeft mij een schuldgevoel” is het dan. En vervolgens wordt “de kop in het zand gestoken”, aangemoedigd door de rest die met hetzelfde sop is overgoten. En blijkbaar bestaat er tegenover alle bewijzen ook een boek dat het tegengestelde BEWEERT, wat hier dus dringend geadviseerd wordt door Anne Liefferink (dezelfde die mij dus van het forum verwijderd heeft en die zich afvraagt hoe het mogelijk is dat een psychiater het tegengestelde zegt van wat zij in haar boek gelezen heeft). Gelukkig heeft het forum maar een kleine vaste kern en ik hoop dat dit niet representatief is voor alle vrouwen met ppd. Maar het is voor mij wel weer een aanwijzing dat vrouwen die hun emotionele huishouding niet op orde hebben en moeite hebben een evenwicht te vinden tussen hun eigen belangen en die van hun omgeving een beste kans hebben op een ppd. Wel heb ik gemerkt dat Tosca haar site redelijk aangepast heeft, gelukkig een lichtpunt in ppd-land. Maar iets meer informatie zoeken op Internet over professor Maes kan geen kwaad, op www.kwakzalverij.nl is genoeg te vinden. Als het woord “bewezen” her en der wordt vervangen door “beweerd” wordt de site nog veel beter.
-
ach, Anne,een psychiater, dr.Maes, Tosca en zelfs dat allemaal blijkt niet voldoende. Er komt nog een gespecialiseerde hoogleraar bij om een diagnose te stellen. Echt iets om trots op te zijn! Er zijn nu eenmaal mensen die je gewoonweg niets kwalijk kunt nemen.
Verder in deze uitzending
Leden van de vredesmacht van de Verenigde Naties en VN-personeel in
Sudan hebben kinderen misbruikt en verkracht. Volgens de krant
Daily Telegraph blijkt dat uit een intern rapport van Unicef in
2005. De VN hebben het rapport nooit openbaar gemaakt. EénVandaag
spreekt met Warchild en Cordaid over de kwestie. Lees artikel
Oleg Popov staat in het Guinness Book of Records als de langst
spelende clown ter wereld. Al meer dan 50 jaar staat hij in de
circuspiste. EénVandaag bezocht het Groot Kerstcircus Den Haag waar
Popov deze week nog zijn kunsten vertoont en sprak met hem onder
meer over zijn autobiografie 'Mijn leven als clown'. Lees artikel




