Moet werkgever betalen bij burn-out?
De rechtbank in Heerlen kende onlangs een servicemonteur met een burn-out een schadevergoeding toe die zijn werkgever moet betalen. Wat betekent dit in de toekomst voor werkgevers? Kunnen zij nu aansprakelijk worden gesteld voor de schade die werknemers oplopen door een burn-out?
Het Bureau
Beroepsziekten van de vakcentrale FNV is blij met de uitspraak van
de rechtbank en ziet de uitspraak als een waarschuwing voor
werkgevers. Het ging in dit geval om een man die 's avonds en 's
nachts kon worden opgeroepen en dan de volgende dag gewoon weer op
zijn werk moest komen. Het is niet de eerste keer dat een werkgever
een schadevergoeding betaalt. Ruim vier jaar geleden betaalde een
werkgever na bemiddeling door het Bureau Beroepsziekten 80.000 euro
schadevergoeding aan een vrouw. Zij moest zo vaak overwerken dat
zij instortte.
reageer
66 reacties
-
Het moet nog even wennen maar ik ben het er in zekere zin wel mee eens. Juist in de sectoren waarin je als werknemer weinig keus hebt en de werkgever over jouw rug de financiële vruchten plukt.
-
Het zal wel duidelijk moeten zijn, dat de werkgever verantwoordelijk is door verwijtbaar gedrag als werkgever. Het zou veroorzaakt kunnen zijn door factoren, waarop de werkgever in die hoedanigheid geen enkele invloed op heeft.
-
belachelijk, als mijn huwelijk niet goed loopt komt de baas er toch ook niet aan te pas, al is de druk erg groot. zou wel mooi zijn,we worden langzaam steeds gekker.succes met een nieuwe baan,groetjes esmeijer
-
Of de werkgever moet betalen bij een burn-out is afhankelijk van de mate van verantwoordelijkheid van die werkgever en in hoeverre hij de werknemer beïnvloedt: dwingt hij de werknemer meer en harder dan normaal te werken of remt hij hem juist af.
-
ja werk 9uur per dag plus 4 uur woon werkverkeer ben 53 word ook mij wel eens te veel ,al meer dan4 jaar
-
Een aantal jaren geleden(2 jaar)heb ik ook een burnout gekregen en dit was totaal veroorzaakt door mijn werkgever. Bedrijfsluitingen en op een smerige wijze weg werken van o.a.oudere werknemers,wat mij dus ook is overkomen.Na een zeer lang dienstverband van ruim 36 jaar heeft een interim manager mij opstaande voet op non actief geplaatst er is mij na zovel ejaren niet de mogelijkheid geboden om van zaken relaties en collegae op een normale wijze afscheid te kunnen nemen.Heden heb ik daar nog problemen mee Dit soort werkgevers moeten hard aangepakt worden ,zij leven vrolijk verder en bekommeren zich niet om de mens ,maar het gaat alleen om de money.Heel mijn verdere leven heb ik hier nog last van.
-
Hoe ver moeten we gaan?'N burn-out krijg je echt niet van alleen hard werken,alles wat je meemaakt kan mede de oorzaak zijn van 'n burn-out.Waarom krijgen al die mensen die vroeger met ongezonde verfstoffen werkten en asbest e.den mijnwerkers enz en die nu allemaal thuis in de WAO zittenmet longaandoeningen en kankerdan geen schadevergoeding?Ik wil helemaal niet zegen dat geestelijk ziek zijn niet erg is integendeel, maar de vraag is waar houd het dan op?
-
Het moet toch niet gekker worden 7% erbij is één van de grootste oorzaken van "Burn-outs" .Wat is de tegen prestatie en wie zal het uiteindelijk betalen, juist JL die gewoon zonder te ouwhoeren z'n werk doet en 40 uurtje per week werkt.
-
Wanneer onderlinge verstandhouding tussen werkgever en werknemer goed is, komt dit probleem niet aan de orde.
-
Niet helemaal mee eens, een werknemer moet ook zelf initiatief nemen om zijn werk leuk te houden, dmv. opleidingen en niet teveel zwartwerken in de vrije tijd. De werkgever moet natuurlijk ook zorgen voor goede werkomstandigheden en ontplooingsmogelijkhed en. Dus samen een verantwoordelijkheid dan ook samen betalen.
-
ik vind van welPaul Wisse
-
Eingelijk niet.Ik zir nu in de wao door een ongeval die ik op mijn werk kreeg,viel van de 2de verdieping,kan tot heden vanaf 1978 mijn arm niet goed gebruiken en nog steeds massage. Ook heb ik 2x een burn-out gehad,zonder vegoeding. Ik vind dat de werkgever dit niet behoeft te betalen.Mij was door de arts geleert dat je dit zelf kan voorkomen,door vroegtijdig aan te geven a/d huisarts en voor enige tijd in de ziektewet te gaan om tot rust te komen want het lichaam geeft het vroegtijdig aan. dus niet mee eens.
-
ik vind als een werknemer werkgerelateerd overspannen wordt en daarbij niet op tijd wordt ingegrepen door de werkgever het redelijk dat een werkgever voor de schade opdraait.
-
Weer een uitspraak van een rechter met de intelligentie van een kapotte stofzuiger.Als je je job niet aankunt dan ga je toch even met je baas of deafdeling personeelszaken praten.Ennnnuuuuhhhh als service-monteur dus in de buitendienst kan je het werk toch zelf regelen.
-
Dit is te gek voor woorden door dat iemand op zijn teenen loopt bij een baan die hij niet aankan dat de baas daarvoor moet betalen,ik denk dat deze rechter al vooruit kijkt voor de toekomst voor als hij een burnout heeft om ook wat geld te vangen.
-
Bureau voor beroepsziekten van FNV mag dan bij zijn met de uitspraak van de rechtbank ik ben er minder optimistisch over. Ik hoop dat de rechtbank ook de prive situatie en financiele situatie van de servicemonteurheeft mee gewogen.Hij kon toch ook weigeren om dag en nacht diensten te draaien?Of had te veel finacieele verplichtingen?De werkgever kan in dit uitzonderlijke geval inderdaad schuld hebben maar toch vraag ik mij af waar de verantwoordelijkheid is van de werknemer? Ik ken heel veel mensen die zeggen dat zij een Burn out hebben, en gezellig thuis zitten omdat ze overwerkt zijn.Natuurlijk, de maatschappy veranderd is sneller geworden en onderhevig aan kort cyclische veranderingen. Je steeds maar weer moeten aan passen en dan ook nog met een druk priveleven met alle hobbys die er bij komen om de status naar buiten toe te benadrukken ja...dan raak je erg snel van de kook. Mensen hebben niet geleerd om keuze,s meer maken, vinden zich erg belangrijk en capabel en kunnen steeds moeilijker relativeren. Veel mensen voelen zich overspannen o.a. door: Priveproblemen in combinatie met verantwoordelijk leidinggevende baan.Als een werknemer geen nee kan en durft te zeggen tegen zijn werkgever omdat hij niet of nauwelijks kan voldoen aan zijn financieele prive verplichtingen voor het gezin met jongekinderen brengt dat enorme spanningen met zich mee en wellicht een Burn out. Relatie en drank of drugs problemen en hierdoor onder hoogspanning leven omdat je minder geconcentreert kan werken is dat de schuld van de werkgever of werknemers? Ook de werknemer moet z'n verantwoordelijkheid het kan niet zo zijn dat de werkgever de dupe wordt omdat de privesituatie onleefbaar is geworden en de werkgever hiervoor kmoet gaan opdraaien. Wanneer je baas je dwingt dingen te doen die onacceptabel zijn hebben we in nederland instanties genoeg waar je je gelijk kan halen. Nederlanders kunnen slecht hoofdrekenen las ik ergens, Ik vrees dat na deze uitspraak veel mensen die overspannen of een Burn Out lijken te hebben zich gaan melden bij Bureau Beroepsziekten. Want wie wil niet een paar honderdduizend gulden op zijn rekening gestort zien, want een 3e vakantie in Mexico bied rust en genezing en dat moet toch betaald? Wedden dat er voor FNV leden ook geen kosten aan verbonden zijn. Dus het is het proberen waard. Het gevolg is dat de werkgever, na deze uitspraak, een strakker aanstellingsbeleid gaat hanteren, vooral de mensen in de startersfase en oude werknemers kunnen hiervan de dupe worden. Automatiseringsbedrijv en zullen erg veel aanvragen krijgen.
-
Ik zit zelf opgebrand thuis.Maar ik weet niet of de werkgever hier nu voor op moet draaien.Het is het prestatiesysteem en het gemis aan relativeringsvermogen wat ons opbrandt.Ik ga gewoon heel iets anders doen, dan knap ik wel weer op. We zijn allemaal slaven van het grootkapitaal. De gewone man/vrouw wordt echt niet rijker of je nu normaal werkt of hard werkt dus doe maar gewoon wie je werkelijk bent en blijf gezond.
-
Neen, is het sterkste woord dat in onze taal voorkomst. Waar blijft onze eigen verantwoordelijkheid als we dit woord niet meer gebruiken?
-
Hoe komt het? Die angel moet eruit.Als een chef niet kapabel genoeg is om CHEF te spelen, moet hij er uit.Geen burn-out, minder uitgaven overheid. minder betalen voor Jan m d k a
-
Men wordt steeds meer geleefd, de maatschappij zal steeds in die richting voortgaan, maar de werknemers doen ook onverstandig. Thuis wordt niet uitgerust van de werkdag, maar daar loopt men zich ook voorbij in een overvloed van sociale contacten e.d.De rechter berechtte hier een uitzonderlijk geval, dus dat is zeker geen reden ook de overige, gewone gevallen ook als zodanig te beoordelen.De vakbond zal het een prachtige uitslag vinden en zijn bestaanrecht kunnen rechtvaardigen door bij elk geval de werkgever de schuld geven en te laten betalen. Onzinnige doordrammerij zal het gevolg zijn.
-
Heel veel mensen lopen een burn-out op omdat ze nasst hun werk ook nog een heleboel andere dingen (willen) doen: een leuk familie- en sociaal leven, hobbies, sporten, enzovoorts. En dan zou werk de oorzaak van een burn-out zijn? Mensen moeten eens leren keuzes te maken en niet alles te willen. Alleen wanneer keihard aangetoond kan worden dat het werk écht de oorzaak is zou de werkgever aansprakelijk gesteld kunnen worden.
-
Ik vind dat de werkgever wel moet betalen, als door zijn beleid een werknemer 'n burn-out oploopt. Maar een werknemer kan ook een burn-out krijgen,wanneer hij zelf niet goed in zijn vel zit en in zijn werk niet gelukkig is. Daar kan dan toch de werkgever niets aan doen. Het is altijd makkelijk om als jezelf faalt in je werk, je baas dan maar de schuld te geven.
-
Ik vind het in dit geval zeer correct dat de werkgever zijn werknemer een schadevergoeding moet betalen en sta dus volledig achter de uitspraak van de rechter. Als een werkgever zijn personeel zo graag opjaagd en geen rekening wenst te houden met het sociale leven van zijn personeel, en de werknemer hierdoor een Burn-Out aan overhoudt, is dit alles niets meer dan correct. Zo blijkt maar weer dar er nog steeds werkgevers zijn die denken dat zij alles kunnen maken en breken en ook nog ongeschonden uit de strijd te kunnen komen. Leve de vakbond.
-
Volgens mij gaat de rechter nu toch wel iets te ver. Bij bepaalde functies horen bepaalde diensten, die ook vaak goed betaald worden en daar is een werknemer ook niet vies van. Bovendien had de werknemer cq. werknemers van dit bedrijf ook eerder aande bel kunnen trekken om zaken anders geregeld te krijgen. Maar aangezien voor veel mensen het meer nooit vol genoeg is, doen ze het voor het grootste gedeelte zelf. Bovendien komen de meeste burn-outs niet van het werken, maar van vele andere stress factoren, zoals problemen in het gezin, schulden, meer willen dan je kunt, overal aan mee willen doen, meerdere vakanties per jaar, waarna je weer meer moet werken en niet in staat zijn in het normale leven een goed evenwicht aan te brengen tussen inspanning en ontspanning. Misschien als mensen eens wat tevredener zouden zijn met dat wat ze hebben en minder naar het gras bij de buren zouden kijken verminderen ze ook de kans op een burn-out
-
Klingklare onzin, nog meer bedrijven failiet vanwegen de kosten. Gewoon "maar" 40 uur werken is zat. Werknemer kom 's lekker voor jezelf op. Heeft de baas jou 80 uur nodig, dan neem hij maar een mannetje of vrouwtje meer in dienst.
-
Zoals alles in het leven is er een schaduw, zeg donkere kant, aan alles . Trouwens op school werd mij al geleerd dat op het moment dat je het woordje"Te" voor een ander woord plaats ,het dan NIET meer goed is. Dus Te hard werken,Te lang slapen,Te snel lopen,enz,enz. En als er wergkevers zijn die dat nog niet weten,dan moeten zij wel leergeld betalen in de vorm van vergoeding van een burn out!!! Life is simple if you live according to it's simple roules.
-
Ik denk dat het lange tijd te gek is geweest en dat de Werkgever nu maar eens moet bloeden.Het moet maar eens over zijn met slavernij !
-
De route:Als burnouter weet ik hoe het voelt. Je vrienden komen net als altijd en je weet niet eens meer dat ze er zijn, je dag gaat als een droom aan je voorbij. Je mede mens denk het vreemst over jou en denk zelf dat je zelfmoord aan het plegen bent. Jij als burnouter zoekt zelf tevergeefs hulp. Jij raakt geestelijk en lichaamlijk opslot.De rechter komt. Wel via de achterdeur. Je raakt je huis kwijt.Je raakt je waarde kwijt.Tussen jou en je vreienden is het koek en ei. Alleen niemand begrijpt je.Je raakt je vrienden kwijt.Je krijgt een willekeurig stikkertje.Je beland in de psychiatrie.Je huisarts is stellig overtuigt van de geloofwaardigheid van de gelijkheid van zichzelf.Je begeleiders zien je niet eens meer staan, je doet alles goed.Je leert omgaan met drugs en medicijnen en voelt je net zo erg als je erin kwam, en misschien nog wel erger. Je leerde gewoon drugs gebruiken. Niet begrepen en uitgelachen. Alsof iemand die burnout heeft altijd vakantie heeft, zo wordt je gezien door je medemens. Het enige wat je nog kunt doen is je pilletje sikken en je sigaretje nemen want daar was je al vanaf gekikt. De deur naar een goede baan is voor burnout gesloten. Instellingen en instanties zijn echt overtuigt van hun werk en het autistisch eetgedrag.
-
Nou ik vind als een medewerker inderdaad door zijn werkzaamheden een burn-outs heeft gekregen inderdaad de werkgever daar aansprakelijk voor is. In het bedrijfsleven wordt toch ook gevraagd dat je moet je ook meer presteren dat je kan en dan betaal je dat met je gezondheid
-
ik kijk om me heen en zie mensen uit het buitenland terug komen waar ze jaren hebbeb gewerkt. Ik zie jonge mensen met een visie en hoop op de toekomst, ik zie mensen zie na langdurige ziekt o.i.d. terug willen keren in het arbeidsritme van onze samenleving. Velen ervan lopen zich stuk op de grote druk die welke baan dan ook met zich mee brengt tegenwoordig. Iedereen moet scoren en zich verbeteren, en meer presteren. Burn-out wordt meer en meer een 'gewone'beroepsziekte. Natuurlijk moet er schade betaald worden. De mentaliteit moet veranderen. Werkgevers moetem ten eerste zorg dragen voor hun medewerkers. Daarmee kan burnout voorkomen worden. Zolang dit niet wettelijk geregeld wordt en mensen weer belagrijker worden dan geld zal deze economie in een neerwaardse spiraal van decadentie terecht komen.
-
Als de werknemer de enige is die 's nachts opgeroepen kan worden moet de werkgever zeker de burn-out betalen, maar als er meer zijn dient de werkgever ervoor te zorgen dat de werknemeners bij toerbeurt opgeroepen kunnen worden, zodat de mogelijkheid van een burn-out klein wordt. Bovendien vind ik dat een werknemer die 's nachts opgeroepen wordt de volgende dag vreij moet zijn.
-
Het ligt er aan of de baas moet betalen. Wanneer een werkgever wil dat je van alles nog even af moet maken om produkt af te krijgen wat er met de klant is afgesproken en je bent zo gek om je gezondheid op het spel te zetten. Dan vind ik dan moet de werkgever je gewoon iets meer belonen. Maar werk je zelf als een idioot om maar bij de werkgever in een goed blaadje te komen, ja dan is het eigen schuld. Ik vind dat de werkgever dan niet hoeft te betalen.
-
ja de werkgever moet proberen en uitvinden met de arbodienst en een vertrouwens man waarom de werknemer een burnout heeft
-
Alleen dan als te bewijzen valt dat het door de werkdruk van de werkgever komt. Als tweeverdieners er 2 bijna fulltime banen op na houden en ze het door priveomstandigheden te druk hebben dan niet. Dan gewoon zelf een stapje terug doen en met minder materiele dingen genoegen nemen.
-
Wat wordt nu precies onder een burn out verstaan?? iedereen is wel eens van slag, maar om nu de werkgever aansprakelijk te stellen voor zo'n een uit de USA over komen waaien en door de dames en heren psychologen gretig bi nnengehaalde (werk is werk) nog onvoldoende wetenschappelijk beschreven reeks psyschische symptomen is wat al te gek.Hier wordt een extreem geval beschreven. Ik denk dat er een aantal mensen zijn die de term burn out misbruiken zonder dat een werkgever daar iets aan kan doen. Een werkgever die zich houdt aan de arbo en andere wetten, zich volgens een cao 'een goede werkgever' toont kan onmogelijk aansprakelijk worden gesteld voor zo'n beroepsziekte.
-
Werkgevers denken wel eens te gemakkelijk over het welbevinden van hun werknemer. En komen er veelal zonder consequenties van af. Eigen verantwoordelijkheid is vandaag de dag het stopwoordje.
-
Het verbaasd mij ten zeerste dat een werknemer zolang door gaat tot hij een Burn-out krijgt.Hoe kan dat gebeuren in een wereld, waar de werknemer meer dan beschermd wordt?Wat moeten de bedrijven alles doen voor de werknemers, veel is zeker terecht maar veel is ook doorgeschoten.Als het zo door gaat is het werk in Nederland helemaal niet meer te betalen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat alles werk naar het buitenland vertrekt. Dit soort overtrokken gekte kent men er nog niet.
-
Het aansprakrlijk stellen van werkgevers voor de burn-out van de werknemers vind ik ongenuanceerd. Ik ken werknemers die prive zoveel hooi op hun vork nemen (eigen huis verbouwen etc.) daar kan je een werkgever niet voor aansprakelijk stellen anderzijds zie ik bij heel wat grote bedrijven dat mensen onder druk worden gezet en collega's tegen elkaar worden uitgespeeld om zo'n groot mogelijke output te verkrijgen
-
Webmaster pleegt U cebsuur??????Ik denj het wel!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!
-
De tijd van in de WAO gooien lijkt eindelijk voorbij. Nu "kan" het mogelijk zijn om als je van je werknemer afwilt door een burn-out je als werkgever diep in je buidel moet tasten.Gerechtigheid. Het heeft ons meer dan genoeg gekost dat de wergever van je af wou,
-
Ik denk niet dat het usance moet worden. M.i. gaat er een traject vooraf aan zoiets. Eerst met baas bespreken, bij groter bedrijf is er een or, misschien vakbond, een arts noem maar op. Ook is het zo dat werknemers tientallen jaren in een zelfde beroep werken als bijv. middelb. onderwijs en op latere leeftijd een burn-out krijgen , een sluipend proces waardoor zij ziek worden en in de wao belanden. Hoe bescherm je werknemers tegen zoiets, ik denk dat met onderzoek deze kwestie onder de aandacht te brengen zodat vooral de werknemers zelf aan de bel trekken voordat het te laat is. Leer zelf de symptomen herkennen!!!
-
Met de vraag moet de werkgever betalen aan de burn-out van zijn werknemer maak je het er wel erg makkelijk vanaf.Ligt er mijn inziens helemaal aan hoe de omstandigheden zijn waarin de betrokken werknemer moet of moets opereren. Werd er gedreigd met ontslag of oneveredige druk bij de werknemer neer gelegd als hij/zij niet zou overwerken of langere dagen zou maken of is het de jacht naar geld geweest die de werknemer heeft doen besluiten dat hij/zij zoveel uren gemaakt heeft.Tevens vind ik dat de Regering hier een heel groot voortouw moet nemen de arbeidstijdenwet (ATW) die jongstleden op de kop gezet is omdat de "werkgevers" er zoveel last van hadden is en was er niet voor niets. Als dit soort verschijnselen er zijn met ATW dan zal het er nog veel meer van komen met de nieuwe ATW (de uitgeklede versie) met dank aan ons afgelopen kabinet Balkenende
-
Waarom heeft die man die het op "Burh out"liet aankomen, niet gewoon ontslag genomen en een makkelijker baantje gezocht? Of zat hij inderdaad jarenlang liever thuis op de bank? En tenkoste van collega`s,die `s nachts wel de noodzakelijke storings-service verlenen?
-
Op de eerste plaats komt, dat werknemers en masse (weer) lid van een vakorganisatie worden om zich in deze (nieuwe?) kwestie eventueel arbeidsjuridisch te kunnen laten bijstaan.Ten tweede geldt er, dat werknemers, lees: de vakorganisaties immer minder arbeidsuren per dag/week bedongen en afgedwongen hebben terwijl er geen werkgever verplicht werd om meer personeel in dienst te nemen teneinde de even grote hoeveelheid werk in minder uren op meer schouders te laten rusten.Een bedrijf draait nu eenmaal op omzet en daarmee verworven winst dus men zal echt niet het aantal orders of lopende karweien verminderen om met hetzelfde aantal werknemers minder arbeidsdruk te bewerkstelligen.Laat ons wel zijn. sedert de naoorlogse jaren veertig en de daarop volgende jaren vijftig is er hard voor sociale wetten gevochten en in het bijzonder onder de regeringen Drees doorgevoerd. Het overgrote deel van de werknemers was lid van een vakorganisatie. In de decades daarna almaar minder waardoor scheefgroei met uiteindelijk burnout gemeengoed heeft kunnen worden.'s Mensen gezondheid is allengs beter geworden sinds de tijd waarin men nog vijftig en meer uren per week werkte. Het was zeker in de wederopbouwtijd hard aanpoten maar geleidelijk werd die werkdruk genormaliseerd tot aanvaardbare proporties geholpen door de bereikte arbeidsvoorwaarden. De bedrijven draaiden op die overeengekomen gronden met die aantallen werknemers, nodig om de bedrijven in stand te houden. Is het onlogisch geweest, dat toen tevens de looneisen groter vormen aannamen, dat werkgevers er voor kozen om met minder mensen méér te laten verzetten?Zelf hèb ik die vijftigurige werkweek nog meegemaakt in de veertiger jaren na WOII. Later, toen men allerwegen al vijfendertig uren en minder wekte, maakte ik nog werkweken van vijfenveertig en vaak zestig tot zeventig doordat ik veel en vaak reisde voor het bedrijf waarin ik (met veel plezier) werkte. Door dat aantal uren werden WIJ niet ziek omdat de werkdruk over en groter aantal uren verdeeld kon worden.Naar mijn bescheiden mening zou het goed zijn, omdat men met minder personeel meer heeft willen gaan doen, de werkweken stapsgewijze in aantal werkuren te vergroten en na een jaar maximaal weer te stellen op vijftig uren waarbij op de vakorganisaties de plicht gelegd dient te worden, dat werkgevers worden gedwongen om de hoeveelheid werk niet opnieuw te vergroten door die hoeveelheid bij het gestegen aantal werkuren aan te passen.Ik en met mij die vele anderen die nog vijftig uren per week gewerkt hebben, hebben bepaald geen schadelijke gevolgen daardoor opgelopen. Integendeel, zoals nu aangetoond door de stressziekten zoals burnout. Dat werkgevers die goed misbruik van minder personeel en meer productie gemaakt hebben tot een schadeloosstellig veroordeeld worden, heeft mijn volledige instemming. Dat het zóver dient te komen moet voorkomen worden middels dat wat ik hiervóór beschreven heb.
-
Imperator, (weet u wat dit woord betekent?)Uw reactie moet ik toch werkelijk kortzichtig en totaal niet-overdacht noemen.Ik denk te weten wat JL moet betekenen. Diezelfde JL stelt zich maar wàt graag met die 7% tevreden; is geen lid van een vakorganisatie en dient derhalve genoegen met de opstelling van de werkgever: "Loon verzoet den Arbeid", te nemen. Ja, zo beschouwd IS die "zonder -te -ouwehoeren-werker inderdaad een grote JL. Of heb ik tòch niet begrepen wat uw JL beduidt?
-
Een baas die met vuisten op tafel slaat als je eens een zaterdag vrij wil hebben & houden, terwijl je al 8 jaar lang 6 dagen per week werkt, die moet inderdaad eens aangepakt worden. Misschien niet met torenhoge claims, maar wel met bindende normale arbeidstijden. Werkgevers sollen nu nog met arbeiders, om zelf een dubbeltje meer te verdienen. Als je er teveel tegenin gaat, dreigt men met ontslag. Maar nou hebben wij eindelijk eens een wapen terug: Claims.
-
Als een werknemer zo wordt misbruikt door zijn baas, dan moet daar een zware financiele sanctie op staan. Een werknemer kan immers vaak geen kant op.Werkweigering is grond voor ontslag. De overheid heeft de WW uitgekleed. Kans op een andere baan is er boven de veertig jaar haast niet meer. Dus is het: de blik op oneindig,en voortstoempen. Tot je instort,dan blijkt dat overheid en werkgevers eendrachtig de WAO ,op sterfgevallen na, hebben afgeschaft.
-
Ik ben zelf 1 keer overspannen en daarna nog een keer burn-out geraakt inclusief RSI. Ik had een goede interessante maar veel te drukke baan. Na reorganisatie kwam er steeds meer werk en liep het meeste personeel weg vanwege alle stress. Inmiddels ben ik afgekeurd en niet meer in staat om wat soort werk dan ook te doen. Het wordt dus hoog tijd dat werkgevers moeten betalen als zij hieraan debet zijn. Ik heb er namelijk niet om gevraagd om van 2400 netto terug te vallen naar 1000 euro en met pijn en vermoeidheid etc thuis te zitten. En voor de mensen die burn-out een soort aanstellerij vinden: het kan u ook overkomen en je ziet het niet aankomen.
-
soms denk ik dat de baas wel eens moet betalen voor een burn out omdat zij ook de veroorzakers wel eens zijn bazen vergen soms te veel want als je het niet doet lig je d'r uit.
-
Ik vind dat een werkgever die verzuimd zijn zorgplicht voor zijn werknemers correct te in te vullen bestraft moet worden. Daarom vind ik het zeer juist dat de rechter deze uitspraak heeft gedaan. Er worden al genoeg mensen uitgebuit in diverse bedrijven dioor allerij bezuiniggen en reorganisaties. De zelfde productie lever en merr maar met minder mensen en geen extra uren. Deze ongesonde manier van werken zal in de toekmost nog veel meer mensen doen uitvallen in het arbeidsproces.
-
Zelf altijd service monteur geweest, deze persoon heeft toch alle overuren betaald gekregen dan moet hij niet zeuren. Vrachtwagen chauf. maken minstens zoveel uren!!!
-
Ik vind dat een werkgever die zijn zorgplicht tegenover zijn werknemers niet nakomd bestraft moet worden. Daarom vind ik de uitspraak van de rechter zeer terecht. In te veel berdijven wordt niet meer naar mensen gegkeken maar balle nog maar naar omzet en winst. De mens is hierbij de sluitpost van de begroting. Door veel bezuinigingen en reorganisaties wordt van de werknemers gevraagd om met steeds minder mensen de zelfde of nog liever meer productie te halen. Dit zal in de toekomst leiden tot meer uitval door ziekte.Ook geen wonder dit ziekmakende belijd werd immer tot nu niet bestraft. Het is dan ook te hopen dat de dievers werkgevers eindelijk eens wakker worden en zien dat men het werk op de wervloer met mensen moet doen. Deze ook menselijk zal moet behandelen. Een eerste vereiste is hierbij goed naar de problemen rond de hoge werkdruk van de werknemers luisteren en deze ook analizeren en met goed overleg en comunicatie oplossen. Dit zal minder ziekteverzuim opleveren en voorkomen dat mensen burn outs oplopen.Welke kosten uiteindelijk weer door de maatschappij moeten worden opgebracht.Daarom ben ik het volledig eens met de uitspraak van de rechter dat werkgevers dit hun zorgplicht niet nakomen bestraft moeten worden.
-
Ik ken het probleem, maar eerlijk is eerlijk, jij beslist wel zelf dat je altijd beschikbaar bent.Leren nee zeggen is erg belangrijk
-
het is natuurlijk belachelijk dat werkgevers moeten opdraaien vooreen burn out van een werknemer.ik ben 63 jaar en kan mij niet herinneren dat dit vroeger ook voorkwam.er wordt volgens mij tegenwoordig te snel gepiept.
-
het is toch niet te geloven, juist de werkgever betaald al zo veel vaste lasten voor zijn werknemer, kun je beter een bedrijfje beginnen zonder personeel, is veel goedkoper, op deze manier krijg je weer dat de werkelooosheid weer groeit!
-
Door vele reorganisaties die tegenwoordig erg in zijn, steeds minder personeel en steeds meer werk. Als het je niet bevalt dan rot je maar op is het advies van de werkgever. Met andere woorden we zijn weer terug in de jaren vijftig of zo. Natuurlijk rot je niet zo maar op, vooral niet als je al wat ouder bent (boven 40 !!) Immers je hebt een hypotheek en eventueel ook nog een gezin...En de kans op een andere baan is vrijwel nihil. Dat weten de werkgevers dus en hier wordt handig gebruik van gemaakt. Ja en de politiek roept langer werken? Wie het nog snapt ik in ieder geval niet.Wat mij betreft zouden mensen die 40 jaar van hun leven hebben gewerkt vrijwillig met peinsioen moeten kunnen gaan, zo is de baas ook van je af maar dan wel op een fatsoenlijke manier!!! Simpel zeggen burn out is je eigenschuld iswel heeeel kort door de bocht...
-
UITSTEKENDE UITSPRAAK en blijkbaar GEGROND. Want hoeveel jaar heeft het wel niet geduurd voor deze uitspraak er überhaupt kwam.Vanwaar dan altijd de hoe zal ik het zeggen "paniek-achtige" vraag van Wat dat betekent voor werkgevers in de toekomst ?Dit is NU. En ALTIJD vanuit EIGEN ERVARING sprekend ben ik heel blij dat er in een dergelijke situatie RECHT is gesproken.Niet iedereen is even bijdehand of moedig genoeg om tegen de werkgever NEE te zeggen, en voor jezelf opkomen is voor veel mensen een GIGA LEER-proces, en impliceert voor deze groep mensen dat men er dan meestal al heel veel x-tra diensten heeft opzitten of reeds is opgebrand. En dat gebeurd alleen bij mensen die TEVEEL van zichzelf geven, omdat ze NEE zeggen moeilijk vinden of gewoon niet in hun aard ligt. Ik weet hier alles van; en ben v/d afdeling sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoe l en heb bij menig werkgever daar op correcte wijze m'n mond over open gedaan. Maar hoe VEEL GELIJK ik ook had, het ging ALTIJD ten koste van m'n baan ! Men DENKT vaak het valt allemaal wel mee, maar in de praktijk niet hoor ! En natuurlijk leer je ervan en denkt volgende keer anders, of voorzichtiger, of helemaal maar niks meer zeggen, maar dan kun je er donder op zeggen dat je 9 v/d 10 zo misbruikt wordt tot je inderdaad een burnout hebt. En die heb ik ook al 3x gehad, simpelweg omdat je het dan over die àndere boeg hebt gegooid, wat dus ook niet werkt. En dus vind ik dit helemaal geen onaardige wending in menig werknemerslot. Het leert het type werkgevers (MIS-bruik makend v/hun macht en vaak zèlf te bedonderd óm te werken) beter op hun tellen te passen en dàt vind ik een uitstekende zaak! Het zijn nl. JUIST de wat meegaander en zachtmoediger werknemers die onder dit soort werkgevers totaal opbranden. Een CORRECTE werkgever -waarvan we er in heel Nederland slechts 50/60 hebben- zullen eerder blij met en zuinig op zulke werknemers zijn. Dus FNV steek je nek gerust es wat VAKER uit en Rechters blijf uw titel en beroep vooral EER aandoen en kom op voor de EERLIJKE burger, die veel meer te lijden heeft dan ú vaak weet van heeft ! Bedankt.
-
meerdere factoren spelen mee in een burnout wil ik graag opmerken.maar ik ben er ook van overtuigd dat er bedrijven zijn,b.v. werknemers van vervoersbedrijven die contractueel oproepbaar moeten zijn,dat daar vaak misbruik van werknemers gemaakt wordt.Dat zijn overigens laag betaalde banen waardoor mensen niet zo makkelijk nee kunnen zeggen gezien de kosten steigingen in het dagelijkse leven.
-
Ik vind het jammer dar het gerecht zo'n beslissing neemt.Niet dat een werkgever altijd een fidele kerel is, maar je bent baas over je eigen leven.Toen de man die ten tonele wordt gevoerd burnedout werd was hij 43.Een leeftijd waarbij hij ander werk had kunnen zoeken, of nee tegen zijn baas had kunnen zeggen. Speelde hier geen andere factor mee? Denk het wel uit boven-staande reacties wordt gelukkig heel genuanceerd gereageerd.
-
Zowel werkgever als werknemer hebben hun eigen verantwoordelijkheid. Wanneer ze die juist invullen zal bij een burn-out geen sprake zijn van schuld van geen van de beide partijen
-
Vakbonden moeten de gezonde, werktijden bepalen en kontroleren, zo niet....op heffen de bonden, wie wil er nog lid zijn?
-
Er wordt veel gereageerd alsof iedereen te veel hooi op zijn vork heeft in vrije tijd, een veel te duur leven leidt enzovoorts, maar ik weet uit eigen ervaring dat bijzonder incapabele leidinggevenden ondanks herhaaldelijk aangeven en aantonen van teveel aan werk, veel meer dan bij de aanstelling gezegd werd, Oostindisch doof zijn voor je signalen, en je laten creperen. Alleen productietaken, alle andere sneuvelen, die juist je baan leuk en afwisselend hadden kunnen maken. En als de organisaties deze leidinggevenden steunen, alle gesprekken uit de weg gaan, inclusief bijvoorbeeld door de arbo voorgestelde mediation om objectief de communicatie te ondersteunen, en je gewoon ontslaan tijdens je burn-outperiode, dan vind ik dat werkgevers op horen te draaien voor alle kosten. Want ook dit komt voor in ons lieve landje. Je denkt dat je dit nooit mee zal maken, maar je vergist je, het kan iedereen overkomen. En als je dit eenmaal meegemaakt hebt, heeft dat nog lang gevolgen voor je gevoelens bij nieuw werk, nieuwe werkgevers. Onzekerheid, wantrouwen, spanningen, noem maar op. Met burn out zit je wel thuis, maar niet gezellig. Je moet weer leren het normale leven op te pakken, je bent labiel, doodmoe, kan je slecht concentreren, je wordt hartstikke down. Helemaal vanwege alle misverstanden over burnout, die je hier kan lezen. Ik vind dat een forse schadevergoeding op zijn plaats is. In theorie kan het allemaal niet, maar in de praktijk maken mensen ongelooflijk grove en respectloze behandelingen mee door hun werkgever. Deze zaak maakt voor het eerst juridisch duidelijk dat werkgevers hun werk goed moeten doen, fatsoenlijk om moeten gaan met hun personeel.
-
Wat vreemd! Niemand van reagerenden en kritikasters (behoudens mogelijk die wat oudere persoon die stelt, dat men te vroeg piept want vroeger kwam burn-out niet voor) schijnt te beseffen dat om "Nee" tegen de baas te kunnen zeggen men LID VAN EN VAKORGANISATIE DIENT TE ZIJN ! ! ! Zie mijn betoog hiervóór. Er is sprake van een probleem dat de gehele werkende bevolking (hoofd- en handwerkers m/v) aanbelangt! Iemand stelt, dat wanneer men zich weigerachtig opstelt (het moet wèl terecht zijn) de baas op de deur wijst met de mededeling dat die ook open kan gaan en dat men daardoorheen kan vertrekken. Dan -- ik kan het niet vaak en benadrukkend genoeg zeggen -- IS HET LIDMAATSCHAP VAN EEN VAKORGANISATIE OFWEL VAKBOND OOK WEL DE BOND, van het allergrootste belang ! ! ! ! ! ! ! Het lidmaatschap kost geld maar als men op straat komt te staan kost dat ook geld want geen salaris/loon meer maar een uitkering terwijl hypotheek/huur, ZF-premie. energienota's en de diverse gemeentelijke belastingen doorgaan en betaald moeten worden. Daar helpt geen lievemoederen aan!Is het begrip Bureau voor Arbeidsrecht van de vakbonden onbekend geworden? Dan moet men maar eens heel vlug informatie van de vakorganisaties opvragen en zelfs nog vóór alles gelezen te hebben, LID VAN DIE BOND TE WORDEN ! ! ! De vakbond haalt de werkende mens niet het vel over de neus. Werkgevers krijgen die neiging echter zeer snel wanneer een medewerker m/v rechtens voor zijn/haar verworven rechten opkomt.Ik hoop nu toch werkelijk, dat ik hierna, andere dan steun- en klaagreacties kan lezen en dat uit nieuwe inzendingen moge blijken, dat men zich iets is gaan afvragen ........ .
-
ik ken een werkgever die gewoon lastige werknemers schorsen en daarna met tussenkomst van de rechter ontslaan, waarna de werknemer meteen in de ziektewet komt, maar het 1e jaar maar 70% van zijn oude loon krijgt, terwijl bij ziekte en geen schorsing die werknemer 100% terecht had gekregen ivm. burn-out, psychisch problemen.
-
Het is onzin om te zeggen dat het een eigen keuze is om over te werken. Ik wil die zelfde mensen nog wel eens spreken als ze het zelf mee maken. Ik zit op dit moment thuis met een depreesie en een burn-out die zijn veroorzaakt door mijn vorige werkgever.Daar maakte ik regelmatig diensten van 14 uur en meer en dat werd gezien als de normaalste zaak van de wereld. Het ergste is is dat ik niet de enige ben geweest die veel overuren heeft gemaakt.Er waren daar mensen die regelmatig in een periode van 4 weken 240 uur maakten. Het argument dat vaak werd gebruikt was dat we een dienstverlenende sector waren. Ik heb regelmatig gesprekken gehad met mijn bedrijfsleider over deze kwestie en hem erop gewezen dat een werknemer volgens de cao niet meer dan 16 overuren mag maken per periode van 4 weken. Er werd mij met een stalen gezicht verteld dat die regel onzin was en zij vonden dat 30 overuren acceptabel was. Zo word er dus met mensen omgegaan. Ben daar uiteindelijk weg gegaan. Maar ondervind er nu de problemen van omdat ik toen gewoon gen tijd had om er mee bezig te zijn. Het is triest dat werkgevers zo met hun mensen om durven te gaan. Spreek nog regelmatig oud-collega's en 1 daarvan vertelde me dat vorige week 21 vande 65 werknemers ziek thuis waren. Dan zou er toch bij de werkgever een belletje moeten gaan rinkelen maar die mensen hebben een bord voor hun kop en hebben niet door wat ze het personeel aan doen.
-
Momenteel zit ik zelf ook in de situatie om vanaf 4 juni met een burnout thuis te zitten. Dit is de 3e keer in 7 jaar! Ik heb er niet om gevraagd meneer W.Derckx, maar als u er zo over denkt hoop ik dat U het ook eens mee maakt, hoewel ik het niemand gun. Dit is de enige manier waarop U kunt voelen wat wij voelen en meemaken.Ik ben zelf werkzaam in de hulpverlening en ben ondertussen mijn onregelmatigheid al kwijt geraakt dus mis nu iedere maand zo'n 400 euri, waar ik niet om heb gevraagd hierin moet ik de heer jinx gelijk in geven en het verhaal van B J ten Cate klopt helemaal, zo voel ik het op dit moment ook, je hebt geen keuze dus.!!!!!!!
Verder in deze uitzending
In Zuidelijk Flevoland mogen geen waterpompinstallaties worden
aangelegd. Zo heeft provincie Flevoland na bodemonderzoek laten
weten. Wat betekent dit voor burgemeester Annemarie Jorritsma van
Almere? Jorristma is in opspraak omdat ze een waterpompinstallatie
heeft laten aanleggen zonder de vereiste papieren. Lees artikel
Hoe wordt gestolen kunst teruggevonden? Veel verder dan een
aangifte komt het meestal niet. Om het de kunstdieven moeilijk te
maken is beeldhouwster Lida Dijkstra een website gestart, waarop
gedupeerden kosteloos hun werk kunnen publiceren. Hierdoor zijn een
aantal zaken al opgelost. Zelfs de politie maakt er gebruik van. Lees artikel
Op zevenjarige leeftijd gaat Sabine Kuegler samen met haar ouders
bij een Papoea-stam in Nieuw-Guinea wonen. Voor het meisje is de
jungle één grote speeltuin. Als volwassene komt ze terug naar haar
vaderland Duitsland. Maar ze kan niet wennen aan de moderne,
westerse maatschappij. Haar boek 'Terug naar de jungle' ligt vanaf
deze week in de winkel. Lees artikel
Gerelateerde items
-
Meest bekeken
-
Laatste reacties
-
item
Hoeveelheid plankt…
Het komt door de toename van de walvissen die eten al het plankton o… lees meer
-
item
Van Nul tot Nu - J…
Terwijl er in de wereld zoveel interessante onderwerpen zijn, zend u… lees meer
-
item
"Dierensterfte Oos…
Het is jammer dat de critici van Staatsbosbeheer zelden hun kritiek … lees meer
-
item
PVV’ers verwachten…
Joke en Nico, SCHREEUWEN JULLIE ALTIJD ZO? Samen met de mening die j… lees meer
-
item
PVV’ers verwachten…
Als er een kabinet met Wilders komt kunnen we binnen het jaar weer n… lees meer
-
De week van....
+
Aan de keukentafel
? Gadget