Het verhaal van Tayina
Vandaag het aangrijpende verhaal van Tayina Hochstenbach uit Landgraaf. Op 15-jarige leeftijd wordt bij haar een gezwel in haar buik ontdekt. Ze wordt met succes geopereerd. Alles ziet er goed uit. Maar dan, van het ene op het andere moment, overlijdt Tayina.
Artsen die fouten toegeven, het komt
zelden voor. Vaak worden ze door verzekeraars en
ziekenhuisdirecties gedwongen hun mond te houden, uit angst voor
juridische stappen. Patiënten en nabestaanden lopen tegen een muur
op als ze willen weten wat er gebeurd is. En wie daarvoor
verantwoordelijk was.In de studio praten we hierover verder met juridisch adviseur van de KNMG en hoogleraar Gezondheidsrecht aan de VU, Johan Leegemate, en met Harry van der Wiel, hoogleraar Gezondheidspsychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
als een arts als dr.voute ondekt dat er zoveel fout is gegaan ,moet er toch iets gebeuren , deze zaak moet uitgezocht ,alleen al om te voorkomen dat er weer dergelijke fouten worden gemaakt!!!
-
Wat een afschuwelijk verhaal, de wijze waarop deze ouders na het overlijden zijn bejegend vind ik benden alle peil. Naast de medische kant vind ik tevens dat de verpleegkundige iets te verwijten valt.Ik wens de ouders enorm veel sterkte en kracht toe om deze lange weg te gaan!
-
ik zelf vertrouw de dokters niet zo bij mijn vader een fout van doorligging met een operatie van een nieuwe broek maar was door de fout wel een stuk been kwijt tot aan zn knie
-
Van elke ,let wel van ELKE operatieve ingreep moet een videoopname gemaakt worden met geluid.Zodat iedere patient zijn operatie nadien kan bekijken cq als bewijsmatriaal kan dienen bij een geschil.
-
Een ieder moet de vrijheid hebben zijn behandeld geneesheer/dame zelf uit te zoeken en te beslissen wie hem/haar zal behandelen. tijdggebrek/doelstelli ng halen of niet/kostenplaatje/te duur enz. en al dat soort kreten horen niet thuis in de ziekenbehandeling.Ik gebruik het woord gezondheidszorg niet want daar wordt in nederland bitter weinig aan gedaan Onze zgn. gezondheidszorg bestaat uit loodgietrswerk ( als het gaat lekken gaan we pas repareren).Gezondheids zorg hoort ook een groot deel uit preventieve zorg te bestaan.
-
Allereerst goed dat er aandacht is voor 'medische missers'. Een vraag en een paar opmerkingen;Wat is de reactie van het ziekenhuis? Ik vind ook, uitgaande van deze reportage, dat de verpleegkundige ook nalatig is geweest, die heeft nl ook een controlerende taak op het artsenbeleid.Daarnaast , als lid van het opiniepanel, vind ik dat de enquete wel erg gebiast is door deze reportage, mn de vraag of hulpverleners ook individueel aanprakelijk gesteld kunnen worden. Dit is overigens ook al mogelijk, niet via het tuchtrecht, maar via het strafrecht. Dood door schuld/ nalatigheid.
-
Zelf heb in het ziekenhuis van Maastricht 2 dochters verloren,naar mijn menig door nalatigheid.Laat het maar eens onderzoeken je komt toch niet door die barriere van naar mijn mening kliek van onverstoorbaren.Zelf woon ik in Belgie en heb de overtuiging dat in dit land meer aandacht aan de patient besteed dan in Nederland .Hierover kan ik persoonlijke verhalen vertellen die ik zelf ervaren heb.Hier is het welzijn van de patient een persoonlijke zaak van de arts,hier zijn de mensen geen nummers maar mensen.
-
Ik heb tot nog toe geen fouten bij de ziekenhuizen waar ik behandeld ben ontdekt.Ik ben nu 70 en heb ondertussen 13 maal in het ziekenhuis gelegen.
-
Men moet in een ziekenhuis geendoktoren in opleiding laten werkenzonder voldoende toezicht vanvolslagen specialisten
-
Schandalig! Regionaal tuchtcollege geldt voor Limburg en omstreken. Zulke gevallen moeten doorgemeld worden aan de Min. van Volksgezondheid ,zodat die het tuchtcollege tot de orde kan roepen. Bijsluiters zeggen niet voor niets wat er kan gebeuren en als je dit negeert met de dood tot gevolg ben je zeer strafbaar!Voordat er meer doden vallen moeten de betreffende artsen snel en publiek berecht worden als waarschuwing!Hoe meer ruchtbaarheid aan deze zaak gegeven wordt hoe beter.Je krijgt je kind niet meer terug, maar moeten de artsen schadevergoeding betalen aan de ouders, op zijn minst.
-
Men moet geen doktoren in opleiding in een ziekenhuis laten werken zonder voldoende toezichtvan een volslagen specialist
-
Mijn lieve dochter is ook overledenArts geloofde mij niet na 4x bellen,pas nadat ik had gezegd dat haar lipjes blauw werden kwam hij aangescheurd met gierende banden.TE LAAT! Ze was net overledenNooit verontschuldigingen gemaakt,zelfs bij mijn eerste huisartsbezoek na haar doodwerd gezegd: ""Dag mw. X, ik zie in het dossier dat u een dochter heeft"". Dus hij kende mij niet meer en zelfs het dossier was niet bijgewerkt, terwijl die h.a. haar dood heeft vastgesteld.
-
Als u wilt dat ik hieraan mee doe zal u e.e.a. eenvoudiger te openen moeten maken. Heb nu media-player geinstalleerd en kan evengoed niets.Jammer, maar ik kan u nu niet helpen bij uw uitzending. Jammer, een gemiste kans van iemand met veel ziekenhuis ervaring.Vriendelijke groet, G.e. van Schalkwijk
-
Hierbij wil ik de ouders van Tayina heel veel sterkte toewensen met het verwerken van het verlies van hun dochter. Het is, als ik het hele verhaal lees/hoor, duidelijk dat er, vermijdbare en erg slordige, fouten zijn gemaakt.En het wordt tijd dat dit nu eens onderkend/toegegeven wordt. Zodat er een punt gezet kan worden achter deze hele nare nasleep en de ouders de dood van hun dochter kunnen verwerken. Daar is alle energie en kracht voor nodig.N.m.m. duurt het ook veel te lang voordat deze zaak behandeld wordt/is. Zo'n situatie is zenuwslopend en vergt heel wat moed, kracht en energie.Heel veel succes met het hoger beroep.En niet opgeven hoor!
-
Ik vind dit een diep triest verhaal en betuig mijn medeleven met de ouders. Wens hen eveneens veel sterkte toe met hun "gevecht" tegen de regeltjes, want daar draait dit vaak op uit. Want weet als de procedures zijn gevolgd zou het goed moeten zijn.
-
verbeisterend hier word je ziek van wat een arogantie by dit ziekenhuis.en dat medisch tuchtcollege.
-
In en in triest en het zou de artsen sieren als zij de gemaakte fouten toe zouden geven. Vaak is dit al een troost en kunnen de nabestaande aan het rouwproces werken. Hier in Nederland zitten wij niet te wachten op het Amerikaans systeem van miljoenen schadeclaims maar heb wel het fatsoen om de juiste/eerlijke informatie te geven.Ik hoop alsnog op een rechtvaardig vervolg na alle miskleunen die de ouders hebben moeten verwerken.
-
een med. fout is het zlfde als vlichtmisdrijf
-
Mijn moeder lag in zoetermeer in het ziekenhuis voor de behandeling van een long embolie. Jammer genoeg overleefde ze het niet. Dat de medici die Tayina behandelden en hun maten niet willen naaien tot daar aan toe maar in zo'n schrijnend geval denk ik dat de getuige deskundigen serieus genomen dienen te worden. De kwakzalvers dienen hun uit het beroep geschrapt te worden. het zijn eerloze, gewetenloze commercieel ingestelde onbevlogen mensen die hun praktijken voor onbepaalde tijd wensen voort te zetten.
-
Met volle emoties heb dit verhaal gekeken en aangeluisterd. Dit drama heb dus ook mee gemaakt zoals ik al in eerder in u enqette heb aangeggeven en in mijn verstuurde email naar jullie, alleen ik heb gelukkig door mijn wijsheid en gevoel en door het snelle reageren van mijn huisasrt de foute diagnose overleeft.........
-
Verzekeraars en ziekenhuisdirecties die een arts dwingen hun mond te houden als er een fout is gemaakt betreffende een medische handeling of een onjuiste diagnose, moeten ook vervolgd kunnen worden omdat zij de behandelnd arts(en) willens en weten dwingen niet over een gemaakte fout(en) te praten. Wat mij betreft zijn zij dan medeplichtig omdat zij op de hoogte zijn van de gemaakte fout maar dit willens en wetens verdonkere manen. Als ik bijvoorbeeld op de uitkijk ga staan tijdens een inbraak, en ik zal dit verzwijgen, ben ik ook strafbaar al heb ik zelf de inbraak niet gepleegd wand ik ben dan op de hoogte van dit gepleegte feit. Nu weet ik dat dit eigenlijk niet is te vergelijken met een medische fout maar toch ik ben dan op de hoogte van het gebeuren maar verzwijg dit eveneens willens en wetens. Dus zou ik niet meer als terecht vinden dat ook ik vervolgd zou worden als de echte inbreker tegen de lamp zou lopen. Waarom zouden een verzekeraar of ziekenhuisdirectie dan wel vrijuit gaan. Nee daar zou ik het absoluut niet mee eens zijn. Dus aanpakken die handel.
-
ik vind dit heel erg en ongelovelijk dat dit kon gebeuren maar zal dit eenmalig zijn ???????
-
Mensen hebben een groot vertouwen in artsen en zo hoort het ook. Maar als er fouten gebeuren moet dat goed uitgezocht kunnen worden. En al jaren heerst er een cultuur, artsen doen nooit iets fout en dekken op je voorman. Dat is niet goed. Men zou gewoon aangifte moeten doen bij de politie, dood door schuld en laat die het maar uitzoeken met deskundigen onder eden. Dit is een onafhankelijke instantie die naar mijn mening meer kan bereiken dan de beroepsgroep zelf, die dekken elkaar alleen maar.
-
wanneer ik de video wil afspelen op mijn Mac krijg ik eerst 2x te lezen op een pop-up: 'Deze URL is ongeldig' en daarna niets meer. graag hulp!niet echt iets voor het forum, vrees ik, maar hoe moet het anders?
-
Dit is een diep droevig verhaal en we mogen toch hopen dat er uiteindelijk een uitspraak komt die in waarheid, wijsheid en integriteit wordt gedaan. De druk van verzekeraars is ongezond groot en wat dat betreft zullen we ook kritisch naar de groeiende claimcultuur moeten kijken die zich ontwikkelt. Het zijn machten en krachten die een zaak zelden goed doen, want de aandacht van de kernvraag afleiden.
-
Het ergste vind ik de machteloosheid die deze ouders moeten ervaren door de fouten die niet erkend worden .Ze zijn hun dochter kwijt en dat er nog bovenop dat is niet menselijk meer .Daarom mensen die hun erkende fouten niet toegeven moeten zwaar gestraft worden.
-
Vreselijk voor deze ouders en zovele andere mensen als je een dierbare verliest.Wat nog triester is als de ene hand de andere afdekt.Deze mensen hebben zeker recht op een onafhankelijke commissie en dat kan volgens mij alleen maar als zei of niet uit de regio of niets met een van de behandelt artsen te maken heeft. Maar ik neem aan dat dat ook nog niet mee zal vallen want soms lijt het wel of iedereen elkaar kent in die wereld.Waar ikzelf moeite mee heb is dat ze iemand niet door sturen naar iemand die er echt in gespecialiceerd is.En wat mij op viel is dat zelfs verpleegkundige alles zo makkelijk afdoen met oooo hoort er bij maar deze mensen zit met een verdriet voor de rest van hun hele leven.Ik hoop dat zij de kracht zullen hebben om door te vechten.Heel veel sterkte.
-
Jaarlijks worden er mensen, na het maken van een fout tijdens het werk, ontslagen.Bij medische fouten gebeurt dit hoogst zelden.Misschien is het noodzakelijk om in een dergelijk geval niet alleen een medisch onderzoek in te stellen, maar ook een strafrechtelijk onderzoek.
-
Mijn partner is 15 November 2006 overleden,hij laat een partner en 2 kinderen achter van 13 en 19 jaar. Voor mijzelf en de kinderen wilde ik achter de waarheid van zijn overlijden komen.mijn partner is geopereerd aan zijn galblaas en is plotseling overleden. Na overleg met de chirurg is geen antwoord verkregen over het waarom.Net als bij de ouders voelt het niet goed er zijn te veel vragen ontstaan over de behandeling van mijn man.Ik wil vechten maar ik wordt erg triest als ik zie hoe deze mensen moeten vechten om eerlijk te worden behandeld.De nabestaanden hebben al verloren en worden ook niet als zodannig behandeld. Ik wens de ouders veel kracht toe en hoop dat ze de antwoorden vinden om rust te krijgen. afz Mariska Hubeek.
-
ik heb heel wijnig vetrouwen in het zieken huis in dordrecht ik heb van een van mij familie zao iets mee gemaakt
-
Verschrikkelijk. Ik wens de ouders van Tayina veel sterkte toe in deze zeer moeilijke periode. Probeer het door te zetten, hoe moeilijk dit ook is. Het is zeer te betreuren dat dit soort praktijken, mede door de mijns inziens steeds verdergaande negatieve 'efficiëntie' in de zorg, nog steeds voorkomen in ons land. Je bent steeds vaker alleen nog maar een nummertje.
-
Als aanvullin op mijn opiniepanel,met het zelde geval van doorlegplek,kreeg ik ouderdoms diabeet type 2,werd aan huis geprikt,s'morgens 20 en rond 20.00 uur 18.niemand wist er van stond ook niet op de PC.Tensloten had mijn longarts opdracht gegeven wat hij zelf niet wist,kreeg uitslag en zou dan op den duur in coma raken,ik was al 9 dagen slapensd gehouden van een dubbeleb longonsteking.Ben toen meteen doorgezonden naar de nier en leverspecialist en moest meteen stoppen en afbouwen met tabletten wat ik nu met 2 tabletjes afkan,en alles is weg zweertjes bultjes en heb nog wel inpotentie over gehouden,maar had toch al een klap gehad van die doorleg plek.Niemand wil schuld bekennen,helaas.Ook kost het mijn eigen bijdragen wat ik niet terug krijgt.Dank U.
-
Hoe verschrikkelijk ook: Waar gewerkt wordt, worden ook wel eens fouten gemaakt. Het lijkt erop dat de samenleving dat overal accepteert, behalve daar waar het een mensenleven kan kosten. Zolang de samenleving zo hysterisch zal blijven reageren op medische fouten, zal die openheid er nooit komen. Verbeter de wereld, begin bij uzelf...
-
Ik ben ervan overtuigt dat bepaalde hulpverleners hun eigen fouten het liefst verdoezelen. Ik begrijp ook de woede die bij velen gepaard gaat Destijds zijn er binnen GGZ Breda (RIAGG,Hogehuys,RIBW) ook dingen voorgevallen met vervelende gevolgen. Uiteindelijk hebben ze vanuit de RIBW toegegeven dat ze dingen verkeerd hebben ingeschat en dat ze hewel erg geschrokken zijn van het totale plaatje. Men heeft toegegeven dat ze teveel waarde hechtten aan hun eigen belang
-
ik wens de ouders heel veel sterkte.we gaan hier in nederland echt de verkeerde kant op ,machtige verzekeraars met politieke prominenten als bestuurders, het wordt echt hoogtijd dat deze liberale cultuur voorgoed verdwijntrecht is recht en krom is krom ,maar deze rechtstaat is erg krom.
-
hoe triest ook het verhaal, het staat niet op zich. Reden te meer om niet alleen de pijlen op de artsen, ziekenhuisbesturen of verzekeraars te richten. de regering heeft hier een heel belangrijke taak en wel om er voor te zorgen dat patienten en of nabestaanden eenvoudiger artsen en / of hun werkgever aansprakelijk kunnen stellen. het is een naief om te denken dat dit niet mogelijk is. ( in het bedrijfsleven is het volstrekt normaal als er een fout wordt gemaakt dat de verantwoordelijke moet betalen ) de enige aanwijsbare reden dat er niet gesproken mag worden, na een vermoedelijke medische fout, is dat als er schuld kan worden bewezen men er bang voor is dat het geld kost waarbij men zich meteen moet realiseren dat verzekeraar een synoniem is voor het zo min mogelijk geld uitkeren na schade.de enige partij in nederland die deze misstanden kan aanpakken is de nederlandse regering simpelweg omdat een doorsnee burger die hiermee in aanraking komt niet is opgewassen tegen de vaak legers van juristen en het kapitaal van ziekenhuizen en verzekeraars.
-
Het is een afschuwelijke weg die deze ouders nu gaan! Heilloos ook,Ik heb twee maal het medisch tuchtcollege ingeschakeld en al zag men dat ik ernstig letsel overgehouden heb en gehandicapt ben geraakt, altijd werd er een draai gevonden waardoor de verantwoordelijke niet aansprakelijk gesteld kon worden. Je gaat door een hel en krijgt van de medische wereld (met uitzondering van ook goede artsen) een flinke trap na. De vader van tayna heeft gelijk als hij zegt: ze geven het toch wel een keer op.Als je dat niet doet heb je ook geen leven meer, kun je aan niets anders meer denken. Dus kies je ervoor om zo goed mogelijk verder te gaan.Ons land is echt geen voorbeeld zoals men zo graag wil doen geloven, integendeel.
-
Als we de vele, overbekende, boeken van de bekende Professor Dr. Bob Smalhout (De Telegraaf-columnist bij uitstek, al 10tallen jaren!!!) lezen, zien we, dat er vele 10duizenden medische fouten per jaar worden begaan door artsen en/of med. specialisten, resp. z.huizen, etc. (slechts een zeer klein aantal artsen of/en z.huizen worden strafrechtelijk vervolgd. Meestal lijdt dit slechts tot een simpele "berisping" (gewoon doorgaan met, dus ...!) of een tijdelijk verbod op het uitoeffenen van een medisch beroep. In sporadische situaties wordt een arts z,n diploma, etc. (tijdelijk of/en definitief) ingenomen door de medische "tuchtraad (bla, bla, bla-bende, vriendjesclub bij uitstek van medicie en juristen, z.huizen en verz.maatschappijen/fo ndsen, etc., (verwaarloosbaar gering komt dit voort, overigens). Meer dan schandalig deze aso-willekeur; de klant/patient is ALTIJD de dupe van deze top-criminelen (ik ken inmiddels vele dramatische, diep-treurige en ergerlijke situaties), lees witteboorden criminelen, op slechts enkele, positieve, situaties-na.
-
klachten worden overdreven gevonden, bij second opinion blijktdiagnose, verregaande darmkanker, niet behandelbaar,overleden binnen een maand.
-
Ik heb geen slechte ervaringen met dokters en/of ziekenhuizen. Integendeel:heel goede en ik heb het volste vertrouwen in mijn huisarts en specialisten.
-
Ik vind het erg voor de ouders dat ze door een fout van artsen een kind verliezen, maar wat mij het ergste stoort is dat dokters fouten niet willen toegeven, ze dekken elkaar af, hoe durven ze, ik wens de ouders veel sterkte toe, en de artsen wens ik dat er zo iets gebeurd met een familie lid van hun zelf, dan weten ze misschien hoe zo iets aan voelt
-
Voor deze uitzending wil ik jullie graag dank zeggen. Helaas is hij voor mij zeer herkenbaar.Maar het is net of artsen heilig zijn en nooit fouten maken want het tuchtcollege houd hen toch de hand boven het hoofd.De Nederlandse samenleving is wat dat betreft erg zeer enrstig ziek. Men zou ruiterlijk zijn fouten moeten erkennen want dan valt ervan te leren en kan het alleen maar beter worden.Nogmaals mijn dank.
-
Op de eerste plaats mijn oprechte medeleven met de ouders van Tayina.Mensen doen hun best, maar overal waar mensen werken worden fouten gemaakt, helaas dus ook door artsen en verplegenden. Heel erg belangrijk voor patiënten en/of nabestaanden is dan dat dit toegegeven wordt, er eerlijk over gesproken wordt, met eventuele een reële schadevergoeding (a.u.b. geen Amerikaanse toestanden). Artsen behouden hierdoor het respect en patiënten toch het vertrouwen.Bewezen verwijtbare fouten moeten worden bestraft. Dat gebeurt overal en zou dus ook dienen te gebeuren in praktijken en ziekenhuizen. (Vgl. een chauffeur die door een verwijtbare fout iemand doodrijdt.)
-
Dat er fouten worden gemaakt in ziekenhuizen, tijdens diagnoses, operaties, etc. zal helaas altijd kunnen gebeuren, het blijft mensenwerk..maar medische blunders , waardoor mensen worden afgekeurd, hun sociale, en financiele leven een puinhoop word is niet te tolereren. ziekenhuizen zijn per patient voor 1 miljoen Euro verzekerd .Zelf heb ik de indruk dat letselschadebureaus onder een hoedje werken met verzekeringsmaatschapp ijen
-
Ieder mens maakt in zijn leven heel veel fouten. Het maken van fouten door medisch personeel wordt vanwege het menselijke en persoonlijke aspect zeer zwaar beoordeeld.Natuurlijk verwachten wij dat medici alles wat zij doen foutloos doen. Niets is minder waar. Dit zijn gewone mensen die ook fouten maken net als jij en ik.Het tragische is dat deze fouten wel heel zwaar kunnen doorwegen, het gaat over leven en dood.Onderzoekscommiss ies, tuchtcolleges en al dat soort manieren om achter de waarheid te komen is eigenlijk een treurige werkwijze. Wellicht is beter communiceren door medisch personeel een eerste vereisten zodat betrokkenen de omvang van situatie helder op het netvlies krijgen. Dit kan erg confronterend zijn. Daarnaast moet er oprecht gesproken kunnen worden over een fout of foute gang van zake zonder dat daar zwaarwegende consequenties aanvastzitten.Van fouten leert ieder mens, niemand leert van een achtervolging en beschuldiging.
-
ik heb in mijn vaak ook fouten gemaakt en dat kosten mij dan geld maar is het niet zo dat wij teveel verwachten veel goed en rust voor de ouders wij heben ook een kind verloren joop
-
Geachte redactie, Het moge duidelijk zijn dat er in de gezondheidszorg meer mensen door nalatigheid en onzorgvuldigheid komen te overlijden dan in het verkeer. Het zal je maar overkomen. Dit is alom bekend bij de Regering, Ministeris en de Kamerleden. Doch het is meer dan gemakkelijk om zich te focussen op de heilige koe, immers daar gaat het meestal om de gewone burgers. In de gezondheidszorg heb je het over de academici die zich weten bijgestaan door advocaten en verzekeraars waarvan velen denken dat zij boven de wet staan en geen verantwoording hoeven af te leggen. En dan hebben wij het nog niet gehad over de willekeur van de schadebehandelaars. Het is ook van algemene bekendheid dat vele dossiers verdwijnen en sterker nog het was Min. Borst die opdracht gaf bij calamiteiten dossiers door de versnipperaar te mogen halen. Natuurlijk zijn er ook vele artsen / hulpverleners die met lede ogen aanzien wat er in hun directe omgeving plaatsvindt en er soms met gevaar voor zichzelf iets aan proberen te doen, maar ook die er vaak ook niets van durven te zeggen uit angst voor de gevolgen. Een opmerking van een arts wil ik u niet onthouden. ´Hij zei tijdens een medische misser: ik zou graag wat zeggen maar ik mag niets zeggen en ook geen schuld erkennen van de directie, bestuur en verzekeraar, want dan kost dat mijn kop.´ Hierop restte mij te zeggen dat: ´niemand u kan verbieden de waarheid te zeggen wat zeker niet schuld bekennen is, maar wat dan wel een eerlijk onderzoek oplevert´. Niet alleen de artsen, advocaten en verzekeraars zijn degene die slachtoffers verder slachtofferen. Ook de Tuchtcolleges, Openbaar Ministeries en Rechterlijke Macht valt hier een en ander te verwijten. Zij vormen veelal een bastion van onwil zodat het slachtoffer geen kans heeft om haar/zijn recht te verkrijgen. Dit is op zich niet vreemd, als men bedenkt welke nevenfuncties deze beroepsgroepen erop nahouden. Waarbij zij elkaar ook vaak kennen vanuit de studie periode. Waar bij herhaling ook blijkt dat de Hoge Raad en/of rechterlijke macht een positieve uitspraak van Tuchtcolleges (anders dan als het om hun eigen tuchtrechtspraak gaat) niet wordt gezien als bewijs van aansprakelijkheid danwel onrechtmatig handelen. van de artsen e.o. Zij verschuilen zich dan achter het feit dat het Tuchtrecht slechts individueel klachtrecht is waar wordt geoordeeld of de naam van de medische wereld / beroepsgroep schade is toegebracht. Dit is natuurlijk de grootste flauwekul, immers als een individu al de eigen beroepsgroep schade heeft toegebracht en er een slachtoffer is, is de aansprakelijkheid een gegeven. Reeds eerder is de Hoger Raad er op betrapt dat zij banden hebben met de verzekeraars (en landsadvocaten -bureau Pelsrijcken levert namelijk stilzwijgend de landsadvocaat en veelal ook de leden van de Hoge Raad) die juist ziekenhuizen en artsen tot hun klanten kunnen rekenen. Kortom wil men iets bereiken zal eerst de macht van de Artsen, Ziekehuizen -bestuur, RvT), Advcoaten Tuchtcolleges, Verzekeraars en overige moeten wordt ingeperkt. Vervolgens zal hun ingeprent moeten worden dat zij als mensen dit hun medeburgers aandoen. Sterker nog veelal zelfs een strafdelict plegen en dus daar verantwoording voor moeten afleggen. Hiervoor is ook de Inspectie van belang die het ook veelal bewust laat afweten. Waaronder ook het OM een rol kan en moet spelen zonder aanzien des persoon. Een oplossing zou zijn één grote stichting en niet de vele individuele verenigingen die veelal zijn opgericht vanuit de eigen problemen. Begrijpelijk, maar dit werkt niet, immers een slachtoffer wordt niet serieus genomen, dat wordt anders als het grootst wordt opgepakt en men niet meer om die duizenden mensen heen kan. M.a.w, wanneer wordt de mens weer als mens gewaardeerd en ernaar behandeld. Waarbij zij opgemerkt dat iedereen enig en uniek is. Diny Tijssen www.tijssen-sba.nl
-
Geen commentaar , dat doen de media wel !!!!!
-
beste Frans..je vindt het net zoals zovelen wel verschrikkelijk. Maar je zegt gelijktijdig dat men niet zo hysterisch moet reageren!!. Ik wens het niemand, ook jou niet...maar ik zou jou wel eens willen horen piepen als je een dergelijk voorval zou overkomen...... Tot zo lang zou ik mijn klep maar houden als ik jou was!!
-
ik ken het maar buiten dat om heel veel sterkte voor de familie ik sta volkomen achter jullie
-
Ik loop tegen hetzelfde aan. Verwaarlozing van Multiple Sclerose.En dan het grove ontkennen daarna. het hoogervorst gebaar is hier op zijn plaats
-
Ik had te maken met tweeartsen die onderlinge mening verschillen hadden. het gaat om een neuroloog en een revalidatiearts. De ruzie is ontstaan dat ik 32jaar geleden overspannen ben geweest. Ik ben door een fysiotherapeut geïntimideerd en gehersenspoeld. Ben onderdruk gezet, moest dingen zeggen die niets meer met de werkelijkheid te maken had.Werd gedwongen om te zeggen dat ik in de war was,en dat ik niet wist wat ik zei. Ben door elkaar geschud. en als niet je niet doet wat ik zeg laat ik je om de andere week terug komen net zo lang dat je doet wat ik zeg. Er is mij uit eindelijk nog veel meer overkomen het is te veel om allemaal op te schrijven. Dit is mij in het Twenteborg ziekenhuis overkomen. Brieven die waarschijnlijk door de revalidatiearts zijn vervalst. Die ze op naam van de neuroloog heeft geschreven. Ik kreeg als antwoord dat ik het niet kan bewijzen omdat de neuroloog er niet meer bij word gehaald want die werkt er niet meer. Op 12-09-2001 een herseninfarct gehad. uiteindelijk zijn de woorden ontstaan tussen deze twee over de diagnose .Ben in 2005 naar de klachtencommissie geweest kreeg te horen jij houd je mond we praten nergens over. Ben in een andere Centra fysiotherapie gaan doen en is gebleken dat ik de codenatie niet meer goed had. En dat het helemaal niet psychisch was. Deze hele problematiek heeft zich in 2003 afgespeeld.
-
Ik ga ervan uit dat er fouten worden gemaakt waar gewerkt wordt. Helaas is het bij de ene beroepsgroep direct drastischer dan bij de andere. Natuurlijk is het verschrikkelijk als een arts en/of een chirurg een blunder/fout maakt. Maar nogmaals; waar gewerkt wordt, maakt men fouten. Ik vind niet dat een arts/chirurg direct hun ontslag moeten krijgen. Ga eerst na hoe zoiets heeft kunnen gebeuren. Is het echt de schuld van .... ? of zijn er andere medewerkers die evt. papieren hebben verwisseld. Iemand ontslaan op fouten? Hoe ver willen we gaan? Een typist die fouten maakt, moet die ook direct naar het CWI; lijkt mij niet. Ik begrijp ook wel dat de ene functie meer verantwoordelijkheden met zich meebrengt, maar ga eerst eens kijken waarom de fatale fout is gemaakt!
-
Heel erg voor de ouders van dat meisje.Maar is het wel zeker door nalatigheid van de artsen gebeurd.De mensen staan altijd wel gauw klaar met vooroordelen klaar maar laat dat eerst eens uitzoeken.Voor de ouders is dat heel naar .gecondoleerd met het verlies en ik wens u veel sterkteMijn man is vorig jaar ook overleden ,Aan kanker !Maar ja zo is het leven ik kan wel de artsen de schuld geven Maar ons leven ligt niet in handen van Artsen .Daar is een Hogere Macht die dit regeld. Karm!!! Aanvaarden.Hoe erg het ook is Vragen om Gods Kracht het te dragen.
-
helaas ben ik ook een keer in een fout verwikkeld geweest.deze fout werd toen door de geneesheer directeur afgehandeld en is er nieteens een verontschuldiging van de in opleiding zijnde arts die mijn behandelaar was gegeven.ik leef met de ouders mee en hoop dat ze wel hun recht of tenminste een genoegdoening krijgen.in ieder geval wens ik hun heel veel sterkte toe bj het verwerken van zovel verdriet.jammer van een zo pril leven...frans scheffer
-
Drie jaar geleden werd er bij mij kanker geconstateerd. Binnen 1 week heb ik een vóór bestraling gehad en de volgende dag werd mijn dikke darm geamputeerd. met als gevolg, een blijvende stoma. Drie weken na de operatie ging mijn buik open en kreeg ik een matje in mijn maag streek. Mijn vrouw en ik dachten eerst dat er een fout was gemaakt, maar na een gesprek met mijn chirurg, die ons het uiterst zorgvuldig en goed uitlegde, zijn we ervan overtuigd, dat het toeval was, ookal omdat bij deze operaties complicaties als deze vrijveel voorkomen. Het is nu drie jaar geleden en afgelopen maandag kreeg ik de uitslag van de scan en bloedonderzoeken. ALLES IS UITSTEKEND. En over 1 jaar terug komen. In het begin kon ik ten alle tijden bellen of langs komen, als ik meende dat er iets niet goed was. Ik wil hiermee het st.Lucas-ziekenhuis en Dr. de Vries en allen die mij zo goed hebben verzorgd hartelijk bedanken.
-
Veel ondersteuning en hulp aan de ouders en nabestaanden van Tanya. Doorzetten waar je mee bezig bent ook al is dat heel moeilijk. Later ben je blij dat je dat voor je kind hebt gedaan. Zelf kom je dan beter uit de strijd.Je kunt afsluiten met een goed gevoel. STERKTE!!
-
jos hermanhet is moeilijk als een fout niet word erkend.ze het proberen onder een tapijt te vegen..het is een persoonlijke fout (van de gene die de fout beging)omdat te verzwijgen.veel sterkte met het verwerkingsproces.
-
2. Ook ik heb mijn verhaal en gevoelens in deze. Aanhangig gemaakt in de eerste lijn, verder niet doorgezet. Mijn echtgenoot wilde dat ik ermee zou stoppen aangezien hij ging sterven en wilde mij beschermen voor de lange weg die ik dan alleen zou moeten gaan. Zijn wens heb ik gerespecteerd.
-
Als eerste mijn oprechte medeleven met de ouders van tayina, ik weet hoe het is om een naaste te verliezen, en ik weet ook heel goed dat ziekenhuizen dit soort fouten maken. Maar ik plaats dit berichtje om een andere reden: Waarom moeten er van die melo-dramatische shots van het ziekenhuis etc. etc. bij? Totaal onnodig, het verhaal word er alleen maar erger opgemaakt terwijl het al verschrikkelijk is. Om dit soort redenen zou ik persoonlijk al stoppen met kijken naar '1vandaag' en dit berichtje hoeft van mij ook niet eens geplaatst te worden, het ging me er meer om dat ik dit doorgaf aan de redactie, mvg.
-
De nu voorgestelde procedure, fouten melden zonder gevolgen, is onbevredigend. Weliswaar zullen misschien meer fouten boven water komen dan voorheen, maar medewerkers van ziekenhuizen die verwijtbaar handelen dienen hiervoor ter verantwoording te worden geroepen.Een zieknhuis dient zodanige procedures te hanteren dat fouten in elk geval intern worden gemeld.
-
Keiiii naai man!Waarom zo iets? HET GAAT VERDOMME OM EEN MENSEN LEVEN! Voor een koe is het niet erg maar voor een mens wel.Wat hebben die artsen nu toch? En dat verdomme tuchtcollege doet er ook geen f**ck aan! Echt kei naai zoiets doe je toch niet ik vind dat die ouders een flink smak geld moeten maar dat heel het verdriet niet!EsTher!!
-
Ik wil als eerst de ouders nog veel sterkte wensen. Ik was 14 jaar toen ik een trombose kreeg en werdt door een arts behandeld die volwassenen behandeld.Ik ben niet goed behandeld en heb er nu nog last van. Ik ben nu 17 jaar en moet een operatie ondergaan als preventie.Maar ik heb de grootste haat tegen die arts en hoe ik in het algemeen ben behandeld in het ziekenhuis.Ze wisten niet wat ze met me aan moesten!Had me dan gelijk weggestuurd maar ze konden het wel af, maar ik loop nog met de gevolgen. Artsen zijn wel gewoon mensen maar als je geen ervaring hebt met een kind met trombose die nog eens zeer zwaar was, stuur dat dan gewoon door naar een ander ziekenhuis! In dit geval van Tayina weet ik wel zeker dat er fouten zijn gemaakt.Toen ik naar het programma keek had ik mijn dagnose al klaar en toen werd gezegd wat het was, was ik woest want een arts die volwassenen behandeld denkt niet bij zichzelf dat het wel eens een probleem kan zijn dat bij volwassenen voorkomt.Ik ken er dus alles van afweten en ik ben pas 17.
-
Ik ben van mening dat het een absurde zaak is dat artsen een eigen 'rechtbank' hebben. Klachten over artsen horen bij een civiele rechtbank thuis. Alle andere beroeps'fouten' worden bij een 'gewone' rechtbank beoordeeld en indien nodig veroordeeld.
-
Ook ik heb 5 jaar op bed gelegen met rugklachten die tussen m'n oren zaten en hiervoor menig ziekenhuis bezocht. Uiteindelijk heb ik, grotendeels zelf bekostigd, een operatie in Munchen ondergaan en nu gaat het al weer 6 jaar GOED. Mijn werkgever heeft een letselschadeburo ingeschakeld en al bij een 1e gesprek gaf die persoon aan nog even naar ... (voornaam van mijn behandelend specialist) te gaan ze waren nl goed bevriend !!! ??? Heb mijn werkgever gevraagd deze aktie maar te stoppen want hier zou verspilling van ernergie, geld en vooral emotie zijn. De verzekeraar kan al 6 jaar in z'n vuistje lachen want ik heb het proces bij de rechtbank verloren. Zelfs dr Smalhout vond destijds mijn zaak waardig voor een rechtzaak.Volgens mijn dekken de heren specialisten elkaar en in het tuchtcollege heb ik ook totaal geen vertrouwen. Kan zo nog wel bladzijden doorgaan. Maar dat er iets (goeds) moet gebeuren moge duidelijk zijn.
-
Ik heb ruim 10 jaar als diensthoofd gewerkt in een middelgroot ziekenhuis en al in de beginjaren negentig werd bij ons de FONA (fault or near accident) commissie opgericht waarin elke klacht van een patient of diens familie serieus wordt genomen. In de uitzending wordt gesuggereerd dat dit iets nieuws is. Dat is echt onzin. In mijn ziekenhuis is er een meldings-plicht en die wordt door een ieder gerespecteerd.Het is echt ongelooflijk dat anno 2004 een academisch ziekenhuis zich zo in de kaart laat kijken! En inderdaad is het de vraag waarom die verpleegkundige niet even gekeken heeft naar Tayina toen de moeder kwam zeggen dat er iets niet in orde was. Voor mij was onmiddelijk duidelijk dat er een mogelijk verband zou kunnen bestaan tussen de klachten, de aderontsteking en de medicatie. Het is zeer te hopen dat het AZM inmiddels maatregelen heeft getroffen om herhaling te voorkomen.
-
Gewoon doorgaan tot het bittere eind. Blijf vragen stellen, met zo iemand als dr. Voute achter de ouders moet het toch mogelijk zijn om achter de waarheid te komen.Sterkte.
-
Het is meer dan schandalig hoe de ouders en familie van een slachtoffer van medisch verkeerd handelen worden behandeld.Het was vroeger al gewoonte om alles zo snel en goed mogelijk te verdoezelen en de collega,s te ,,beschermen,,Blijkbaa r is er tot op heden weinig veranderd in het verdonkeremanen van overlijdensgevallen door stomme fouten van de medische stand. Hoe zouden ze zelf reageren als ze het zelf zouden moeten meemaken, dat verdriet???Het O.M. is zelf een zeer slecht voorbeeld om de burgers te beschermen tegen onverantwoordelijk handelen van de overheid, zie de Schipholbrand.De verantwoordelijken krijgen geen gevangenisstraf zoals een ,,gewone,, burger maar worden nog ,,beloond,, met een nog beter betaalde baan.Zo onrechtvaardig werkt dat in ons land. Doe er toch iets aan.De afschuwelijke verbrandingsdood van een vastgesnoerde patiente is toch wel een enorm dieptepunt. De Directeur meent ,,geen schuld,, te kunnen hebben aan dit zgn. ,,bedrijfsongevall,, Het zal je moeder of echtgenote maar zijn die op zo,n monsterlijke manier aan haar einde is gekomen.
-
Mijn moeder had langer kunnen leven, zij het niet dat haar mond en slokdarm volledig verbrand waren door de chemo (die zij kreeg voor eierstokkanker) en zij uiteindelijk niet meer kon slikken..... Triest allemaal, diep triest. Mijn medeleven aan de ouders van zo'n jong meisje en vele anderen met ons....
-
is het een optie om zoveel mogelijk medische missers in kaart te brengen en daarmee naar het medisch tuchtcollege te gaan?ik kan zelf ook wel een boekje opendoen!
-
Ik vind het verschrikkelijk voor de nabestaanden! Wij zitten momenteel ook in een dergelijke situatie en we gaan waarschijnlijk ook stappen ondernemen.
-
Triest, maar helaas zeer herkenbaar. We leven in een maatschappij van egoisme, leugens, subjectivisme en achteruithollende moraal. Ook in de medische wereld vinden wij dat terug. De medische tuchtraad moet op de schop en moet geherstructureerd worden o.a. door meer invloed van civiel juristen.De medici dekken elkaar nu en verdoezelen de feiten maar al te vaak. Er bestaat nog hoop dat deze zaak in hoger beroep wel objectief wordt onderzocht. Te hopen valt, dat dan recht wordt gedaan.
-
Een goede uitzending. Deelneming voor de familie die werd genoemd. Voor ons zeer herkenbare zaken. Als je tijdens de behandeling allerlei fouten meldt omdat er onterecht van het behandelprotocol wordt afgeweken, wordt de patient daar dan niet de dupe van? Dit onder deel mis ik in de uitzending. Kunt u daar eens aandacht aan schenken? Artsen en verpleegkundigen zijn soms net mensen. Dus tot op zekere hoogte wraakzuchtig. De tijdens het proces gemaakte "fouten"worden meestal direct of na verloop van enige tijd gecorrigeerd. Vaak heeft het te maken met het niet goed lezen van het protocol of het vergeten van(be)handelingen.Gel ukkig beschikken wij over het "protocol"en zijn we deskundig genoeg om de fouten te kunnen aangeven. De meeste patienten en de naastbijstaanden kunnen dit niet. Wij durven tijden het behandelproces (chemokuren) niets door te sturen naar een klachtencommissie. We verzamelen de klachten en dat is al een hele waslijst tot de kuren afgelopen zijn. Als patient ben je veel te kwetsbaar en ook niet strijdbaar genoeg. Graag Uw reactie.
-
Allereerst wil ik de ouders van Tayina heel veel kracht toe wensen. Heel verschrikkelijk wat er is gebeurt, zelf ben ik geopereerd aan een hernia in mijn onderrug, daarbij is bij het leeghalen van de tussen wervelschijf mijn linkerbeenslagader geraakt, met als (heb dit ook gevoeld en genoemd) gevolg een enorme bloeding in mijn buik, grote paniek allom, gelukkig voor mij was er een heel goede vaatchirurg in het ziekenhuis aanwezig, die mijn leven heeft gered door er een stuk kunststof ader tussen te zetten, verdere details bespaar ik de lezer. Heb op advies van slachtoffer hulp een advocaat ingeschakeld, daar kwam uit dat het een complicatie van de operatie zou zijn. Daar kun je het dan mee doen, verder moet ik medicijnen blijven slikken de rest van mijn leven en heb een behoorlijk lelijk litteken van mijn borstbeen tot helemaal onderin mijn buik, wat voor een impact dit alles op mijn leven heeft is moeilijk uit te leggen, aan een kant blij dat ik er nog ben maar er blijft toch altijd een behoorlijk trauma, evengoed ben ik wel een gelukkig mens.
-
in een uitzending van "zembla" schatte Prof Kingma het aantal doden door medische missers op "ergens tussen de duizend en de zevenduizend per jaar" Zo een schatting noem ik een gok. Gokken doen we in een casino. Waarschijnlijk verdwijnt het meeste onder de tafel.
-
Onlangs is in hoger beroep door de RegionaleTuchtcollege in den Haag op alle gronden het beroep afgewezen ( met leugens overigens ).De zaak ging tegen een gynaecoloog die mijn vrouw de pil had voorgeschreven terwijl mijn vrouw met het verzoek was gekomen om haar baarmoeder te verwijderen in verband met een tweetal myomen, dit weigerde deze gynaecoloog en schreef met tegenzin van mijn vrouw de pil voor, terwijl zij zo,n 2 1/2 jaar geleden de ongeneeslijke ziekte idiopatische TTP heeft gehad.Achteraf bleek dat het geven van de pil in combinatie met de ziekte TTP de kans op een CVA aanzienlijk vergroot, en dit is ook gebeurt waardoor mijn vrouw halfzijdig verlamt is geraakt.Het verhaal is zeer complex, maar zelfs een rapport van een onafhanklijk medisch advies bureau heeft bij de afhandeling en alle medischerapporten tot een crimineel oordeel geleid door het medische Tuchtcollege.Conclusie : De medischewereld maakt heel veel fouten en geeft ze niet toe en de Medische Tuchtcollege verdoezeld deze, alle bewijzen hiervan heb ik in mijn bezit.
-
Aan de familie Hochstenbach mijn welgemeende condoleances. Het is in en in triest wat zij hebben doorgemaakt en nog steeds doormaken.Zoals een van de aanwezigen in de studio opmerkte: een driedubble tragedie. Een dood kind, een onnodige dood, en vervolgens de ontkenning van de verantwoordelijk voor deze onnodige dood. Ik heb jarenlang een kennis die slachtoffer was van een medische misser bijgestaan in het krijgen van zijn recht. Uiteindelijk heeft deze zaak 15 (!) jaar geduurd, en is geeindigd in een schikking. Ik heb hieruit het volgende geleerd. Het maken van een medische fout heeft vergaande gevolgen voor iemands leven. Deze gevolgen kunnen min of meer verwerkt worden, vooropgezet dat de behandelaar zijn verantwoordelijkheidhe id uitspreekt over het gebeurde en zonodig overgaat tot uitkering van schadevergoeding. Indien dit niet gebeurt is het achterblijven van deze erkenning uiteindelijk een zwaardere belasting voor de patient of zijn nabestaanden dan de medisch fout an sich. Alle pijn die is ontstaan door de medische misser wordt vertienvoudigd door de ontkenning daarvan. Deze pijn weg proberen te nemen door alsnog naar juridische erkenning te streven maakt vaak de zaak nog veel erger. Als patient wordt je moreel en financieel gesloopt, een rechtszaak is oorlog. Hoe terecht, en hoe normaal het zou moeten zijn dat verantwoordelijkheid voor gemaakte fouten wordt genomen, en hoe mank ons rechtssysteem ook gaat in deze, het is voor de patient of zijn nabestaanden een moeilijke, maar soms wel verstandige, overweging om van rechtsvervolging af te zien. De prijs van de vervolging kan uiteindelijk hoger zijn dan die van de gemaakte fout. Anders gezegd: hoe onrechtvaardig ook, ik zou bij confrontatie met een dergelijke gebeurtenis in mijn leven waarschijnlijk afzien van vervolging, omdat ik ervaren heb dat het meer schade dan goeds kan opleveren. Juist omdat het rechtssysteem, waar men alsnog een pleister op de wonde verwacht, in de praktijk de wonde alleen maar verder openrijt. Het is gemakkelijk om te zeggen, maar het is een kwestie van politieke (on)wil om deze situatie te laten voortbestaan. En dat al vele tientallen jaren. Er is blijkbaar geen interesse voor dit onderwerp bij de politieke partijen. En er is geen enkel besef van urgentie bij het Medisch Tuchtcollege, bij de Inspectie, bij de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen, bij de beroepsgroep van Medisch Specialisten en bij de verzekeraars.
-
ook ik heb hetzelfde meegemaakt mijn zoon verloren door een huisarts,zegt het zit tussen de oren
-
op dit moment ben ik te geemotioneerd terwijl het al 12jaar geleden is de vorige week zou mijn zoon 44 zijn geworden
-
De gezondheidzorg is alleen gebaat bij geld en de rest is niks, nul, nada, beter op inetnet dokteren dan hier nog naar een ziekenhuis en naar al die leugens nog moeten luisteren wij hebbben ons na een studie van ruim 2 jaar eindelijk kunnen bevrijden van toekomstige ellende door deze klanten ,ik zal de linken hier maar niet plaatsen opgelucht met veel schade maar bevrijd voor de toekomst.
-
Mijn vader hebben ze ook alleen maar gebruik voor de portemenee van het ziekenhuis ,woedend zijn we ,belangrijke zaken die hadden moeten gebeuren is geen woord over gerept
-
Ik ben het met veel briefschrijvers eens. Jammer hé dat er niemand uit de medische hoek een mailtje stuurt naar U. De ouders van Tayina en alle mensen die zo iets meegemaakt hebben in de ziekenhuizen heel veel sterkte.
-
Graag willen wij reageren op het programma "Een vandaag"Ook wij hebben onze dochter verloren na een hernia operatie in het M.S.T. ( medisch spectrum twente) te Enschede .Vier keer werd de dienstdoende neurochirurg dr. de Graaff gebeld door een verpleegkundige dat het niet goed met haar ging. Vier keer deed hij het met een telefonisch advies af zonder naar haar om te zien.We hebben die avond in het ziekenhuis alles geprobeerd wat maar mogelijk was er werd tegen ons gezegd dat het wel goed kwam ze was immers in goede handen en dat hebben we ook geloofd tot ze 's morgen om drie uur overleed.We hebben werkelijk alles maar dan ook alles geprobeerd, zowel het Medisch Tuchtcollege als het strafrecht. Maar overal loop je tegen een dichte deur, want ze houden elkaar toch de handen boven het hoofd.Kort geleden nog een gesprek gehad met de voorzitter van de Raad van Bestuur (M.S.T.) hr. Kingma en kregen van hem te horen dat toen we vertelden dat het 7 jaar geleden was dat onze dochter ESTHER is overleden, we er maar van moesten uitgaan dat het de bekende 7 slechte jaren waren m.a.w. na 7 slechte jaren komen de 7 goede jaren. Op ons gezegde, ik denk dat U het niet helemaal begrijpt, kregen we het antwoord U hoeft voor mij niet te denken, dat kan ik zelf. Dit is nog maar een deel van wat we te horen kregen. Excuses kennen deze mensen niet. Er werd woordelijk gezegd dat als de betrokkene arts was geschorst, hij het ziekenhuis dan gerechtelijk een proces had aangedaan en het ziekenhuis veel geld had gekost.Je krijgt het gevoel dat jij de dader bent en zij het slachtoffer.We wensen de Fam. Hochstenbach heel veel sterkte en kracht toe.E-mailadres: hpenninkhof@home.nl
-
HET WOORDT IS AAN DE OVERHEID DE MINISTER EN DE STAATSECRETARIS HET MINISTERIE VOLGEZONDHEIDHierbij wil ik de alle eerst de ouders van Tayina heel veel sterkte toewensen met het verwerken van het verlies van hun dochter. Zelf ben ik er wel van overtuigd dat een iedergeval in de ziekenhuizen artsen en medische personeel juist met hun deskundigheid er niet op uit zijn dat er medische fouten gemaakt worden en er niet op uit zijn dat ernstige fouten plaats vinden want ook een arts is een mens maarWaar wel een ernstig tekort aan kennis en niet beschikken over de juiste apparatuur en dat zijn vooral de hulpverleners PSYCHATERS in GGZ RIAGG RIBW DIE JUIST IN DE PSYCHIATRIE WAAR WAAR PSYHIATERS VEEL TE WEINIG KENNIS HEBBEN OP HET GEBIED VAN ZWARE MEDICATIE DIE OP HET ZENUWEN HERSSEN WERKEN HET VOORSCHRIJF BELEID VAN DEZE ZWARE MEDICATIE ZOU HET VERPLICHT GESTELD MOETEN WORDEN DAT OP HET VAKGBIED ZENUWARTS NEUROLOGIE ANESTHESIOLOGIE OM DAT ZIJ OP GEBIED MEDICATIE VEEL MEER KENNIS HIER IN HEBBEN EN ZONODIG AANVULEND ONDERZOEK KUNNEN DOEN. de hulpverleners PSYCHATERS in GGZ RIAGG RIBW ZIJN VOORAL GEDRAG geestelijke en gedragmatig in en het dagelijks functioneren van patiënt en op medicatie kennis ontbreekt. Maar wat er in de gezondheids zorg mis is dat er op de werkvloer veel te weinig personeel zowel artsen en verpleegkundigen zijn dat betekend dat er tijd gebrek is en te weinig tijd is voor de patiënten en om de juiste diagnose te stellen. En ook op het gebied van de medische technologie en apparatuur en medicatie die erg duur zijn in het ene ziekenhuis wel gebruikt worden en in een ander ziekenhuis niet hier wordt de patiënt te kort gedaan. MAAR WAAR DE VERANTWOORDING ECHT ERSTIG TEKORT SCHIET DAT IS IN EERSTE INSTANTIE HET MINISTERIE VAN VOLKGEZONDHEID EN OOK DE VERZEKERAARS DIE BEPALEN HOEVEEL BEHANDELINGEN ER PER JAAR AAN BANDEN WORDT GELEGD EN HET ALLEMAAL ZO GOEDKOOP MOGELIJK MOET WAT BETEKEND DAT ONDER DE KOSTPRIJS GEWERKT MOET WORDEN EN DE BEHANDELAARS DOOR DE OVERHEID IN DE KOU STAAN OOK OP HET GEBIED VOORAL OP DE SPOEDEISENDE EERSTE HULP WAAR VEEL FOUTEN VOORKOMEN OM DAT MENSEN DIE SPOEDEISENDE EERSTE HULP BEHOEVEN VAAK ZELF NIET WETEN WELKE MEDICATIE ER DOOR PATIEN GEBRUIKT WORDT ZODAT DE ARTS TOTAAL GEEN OF TE WEINIG INZIZICHT WAAR OOK IN NEDERLAND DE TOTALE MEDISCHE DOSSIER NIET TER INZAGE IS OOK HIER IS DE OVERHEID DEBET AAN IS ER WORDT AL JAREN OVER HET SYSTEEM ICT HET ELECTRONISCHE PATIENTEN DOSSIER DOOR ELKE ARTS ZIEKENHUIS HUISARTS GGZ INZAGE VERPLICHT GESTELD MOET WORDEN WAAR JUIST DE MEDISCHE BEROEPSGROEP VOOR IS MAAR HET MIN. VAN VOLKGEZONDHEID DWARS LICHT. MIJN CONCLUSIE IS DAT VERANWOORDELIJKE MINISTER EN DE STAATSERCRATARS ALS EERSTE TEKORT EN TOTAAL GEEN KENNIS VAN ZAKEN HEEFT HET IS DAN OOK HEEL SIMPEL DAT DE OVERHEID ALLE MOGELIJKHEDEN EN ALS UIT DE KAST HAALT OM ZOVEEL MOGELIJK ONODIGE 'medische missers' verkeerde diagnose uit te sluiten en wettelijk dwingen verzekeraars voor patiënten maar ook de artsen verpleegkundigen om te zorgen dat praktijken en ziekenhuisdirecties die een arts dwingen hun mond te houden als er een fout is gemaakt betreffende een medische handeling of een onjuiste diagnose te steunen het is aan de nieuwe regering om hier zo snel mogelijk werk van te maken.Wolter
-
@johannes: firefox 2.0 heeft geen problemen met de video op de mac i.c.m. 10.4.x. Dat even terzijde.Ik heb zelf geen slechte ervaringen met ziekenhuizen, bij VU zelfs erg goede ervaringen, maar van huisartsen heb ik geen hoge pet op. In mijn naaste omgeving heb ik ook een verkeerde diagnose met blijvende gevolgen (gelukkig geen sterfgeval) meegemaakt. En ik hoor vaker verhalen over huisartsen die geen zin hebben in huisbezoeken en een pil, nachtrust of "pappen en nathouden" voorschrijven, met alle gevolgen van dien. Ik denk dat het tuchtcollege redeneert dat er te weinig artsen zijn in Nederland en ze het zich daarom niet kunnen veroorloven mensen de laan uit te sturen. Ik vind het verschrikkelijk voor de ouders van Tayina, ik hoop dat het tuchtcollege uiteindelijk de waarde zal inzien van een mensenleven.
-
heel triest wat hier gebeurt ...en nog trietster is het dat dit veel te vaak gebeurd ,en dat de artsen hierbij ook nog eens vrijuit gaan .Als fouten worden toegegeven en er ook begrip zou zijn ,dan was een dergelijk verlies misschien iets makkelijker te verwerken en te plaatsen .In een folder van het ziekenhuis is te lezen dat in het uiterste geval (men geeft toe dat er een fout is gemaakt ) men een maximaal bedrag van 4700 euro uitkeert als tegemoetkoming in de begrafenis kosten ...dit schiet mij volkomen in het verkeerde keelgat...Er dient dus van alles te veranderen ! ! !Het is voor iedereen te hopen dat U niet in een dergelijke situatie terecht komt ,
-
graag zou ik kennis willen maken over de protocollen en behandeling in de ziekenhuizen m.n de verzorging . Dit heb ik bij mijn opname in het ziekenhuis zeer gemist , niet een keer was er een gesprek en voelde mij gewoon gedumpd . De hygiene was slecht ,waardoor ik nogal wat complicaties kreeg waar ik nu nog last van heb . Er was geen wondcotrole noch koortsmetingen . Ik ging naar huis met 38.6,hechtingen .zonder eindgesprek ,Toen ik daar naar vroeg kreeg ik als antwoord " laat de huisarts dat maar uitzoeken . Een eindgesprek kreeg ik niet noch van de arts . Ik heb angst gekregen voor de veiligheid in het ziekenhuis en ga beslist niet meer naar dat ziekenhuis
-
Borstkanker, kreeg chemo.Tijdens de eerste kuur slokdarmontsteking. de oncologe heeft die diagnose niet gesteld. ik viel in 6 weken 6 kilo af kon bijna niet eten of drinken. dat hoort erbij zei ze. nadat we aan een recept voor een middel tegen de pijn konden komen verbeterde de situatie en sterkte ik weer aan. na de 2e kuur moest de chemo gestopt worden,lag dat aan het gebeurde??
-
Dat er fouten worden gemaakt is heel menselijk,maar dat deze niet erkend worden vindt ik verschrikelijk,dat kan toch niet in ons land, onze zorg was altijd zo goed,ik wens de familie veel sterkte en ik hoop dat ze niet stoppen voor er duidelijk is in deze zaak.
-
"Hier zijn geen woorden voor. Verschrikkelijk dat dit gebeurd is. Ik wens de ouders en familie enorm veel sterkte bij het verlies van hun dochter."
-
Ik weet uit ervaring, als patient, verzorger en ook beroepsmatig, dat zowel artsen als zorgverzekeraars niet integer met zorgvragen omgaan. Daarvoor hebben ze uiteraard hun (budgetaire) redenen; sommigen geven daarvoor ook hun motieven bloot als je daarom vraagt, maar m.i. mankeert het in veel gevallen aan de politieke keuze om de zwakkeren in onze maatschappij wat meer zorgmogelijkheden toe te bedelen en de bij behorende fondsen daarvoor te begroten. Het ziet er naaruit dat ook de komende regeringspersonen, "volksvertegenwoordige rs" NOG niet persoonlijk ondervonden hebben hoeveel impact zorgproblemen in een mensenleven betekenen en dat dus niet kunnen vertalen in een steekhoudend zorgbeleid dat past bij zorgvragen zoals die nu en in de onmiddellijke toekomst zich voordoen. Ons land vergrijst en de zorgvraag rijst !
-
de zorgverleners doen niets anders dan andere beroepsgroepen.gelukki g vallen daar minder doden en invaliden.depolitiek weet precies welke maatregelen en wetten nodig zijn. maar ze zijn kennelijk bang voor de wraakakties van de tegenpartij.
-
Ook sterkte toegewenst van mij. Als er iemand sterft door een medische fout kan de gewone mens er niets aan does vooral door gebrek aan geld en invloed. En zo onze Lieve Heer krijgt dan de schuld. Misschien zou de wet makkeler moeten zijn om schadevergoeding te verkrijgen. Maar wie is groot genoeg om de reputatie van de doktoren aan te vallen. Volgens mij ons vertrouwen in de medische wetenschap is veel te groot. Als ik naar de dokter ga maak ik er zeker van dat ik de dokter precies laat weten wat hij met my mag doen. De W.H.O. maakt het duidelijk dat de mens verantwoordelijk is voor z'n eigen gezondheid. Bij ons in Australie is de situatie ongeveer hetzelfde als in Nederland. In Amerika is het ook zo. Ik geloof niet dat er een grotere organisatie is in de wereld dan de medische wetenschap.Het aller beste voor jullie allemaal.
-
Ook mijn vriend is overleden door een fout door een arts in opleidingook hierbij door het medischtucht-college niet ontvankelijk verklaarddeze arts of eigenlijk student werd de hand boven het hoofd gehouden deze had hem nog niet een keer lichamelijk onderzochtachteraf had ie het aan het hart.Maar kreeg pillen dat het psyschische problemen warenals er lichamelijk onderzoek zou hebben plaatsgevonden zou ie nu nog geleefd hebben of behandeld door een afgestudeerde arts.Helemaal triest dat deze persoon in een heel ander deel van Nederland nu een praktijk heeftondanks dat hier een dode is gevallen kan hij gewoon verder.Wat doet men hier in Nederland eraan niets men stopt het in de doofpot,als het maar goedkoop is de studenten levend lesmateriaal voor schotelen en de afgestudeerde artsen hebben van alle soorten bij baantjes!!
-
Wat erg dat fouten niet worden erkend. Nabestaanden die de waarheid willen achterhalen kunnen geen kant op.. Het niet erkennen verbaasd mij ook weer niet aangezien ik zelf verpleegkundige ben. Ik heb enkele keren meegemaakt dat een arts een verkeerde beslissing nam, gelukkig niet met een overlijden tot gevolg. Van dit soort incidenten moeten wij een melding maken, wat wij (mijn collega's en ik) ook steevast doen. Je hoort er alleen vervolgens niets van terug. Regionale tuchtcolleges hebben volgens mij niet zo gek veel zin omdat de hoge heren elkaar de hand boven het hoofd houden (ons kent ons). Misschien moet dit een landelijk orgaan worden?De woordvoerder van het KNMG vond ik het allemaal niet zo serieus nemen, laat hem maar eens meelopen in de praktijk want zo makkelijk zal die omslag in denken er niet komen en dat ligt naar mijn bescheiden mening vaak bij artsen en de daarbij behorende ego's. Verpleegkundigen willen wel kwaliteit van zorg, het wordt hen alleen wel eens onmogelijk gemaakt...
-
Mijn ervaring is dat veel artsen in een eigen ivoren toren leven. In de huidige Westerse samenleving meent men ten onrechte dat artsen geneeskundig zijn. De medische wetenschap waarop artsen hun praktijk bouwen is vooral een wereld van kennis. Ten onrechte wordt deze wereld voor heilig gezien. Deze situatie zorgt er voor dat artsen het maar moeilijk kunnen accepteren wanneer ze fouten maken. Eerlijk gezegd weet ik zelf ook niet hoe ik zou reageren als door toedoen van mijn handelen, hoe goed ook bedoeld, iemand zou komen te overlijden. Wellicht dat ik me er zo voor zou schamen dat ik het feit niet onder ogen zou durven komen. Ik hoop dat de ouders van Tayina de arts die verkeerd heeft gehandelt eens zullen kunnen vergeven.
-
De grootste schande in deze zaak is nog wel dat het zo lang duurt voor het hoger beroep wordt behandeld.Ook artsen zijn maar mensen en maken ook wel fouten, treurig maar waar.Het is natuurlijk rampzalig datnje hierdoor je kind verliest maar ronduit schandalig is het dat men dan niet eens openstaat voor het feit dat men wel eens een of meerere fouten gemaakt zou kunnen hebben, zeker als die beweringen ook nog eens onderbouwd worden.In dit geval betreft het het AzM maar laten we eerlijk zijn het gebeurd in alle ziekenhuizen.Wat natuurlijk niet goed te praten is is ook de reactie van de huisartsen: We weten dat er een fout is gemaakt, zelfs welke fout, maar we willen dit niet op paier zetten want we zijn geen matennaaiers.Dit heeft niets te maken met matennaaien maar met een fatale fout maken en die ook aangeven.Zo zie je maar dat de medische wereld een grote kliek is die elkaar de handen boven het hoofd houden.
-
met volle verbazing heb ik gisterenavond de uitzending gezien. Mijn gezin is ook slachtoffer van de medische wereld en ook wij zijn naar de medische tuchtraad gestapt en gedacht dat wij daar gehoord zouden worden. Niets is minder waar. In het verhaal van de ouder van Tayina m.b.t. de tuchtraad, heb ik mijzelf horen praten. Het klopt dat je geen enkele kans maakt bij deze mensen, je wordt bij binnenkomst al op je nummer gezet en als een minderwaardige lastpost behandeld. Dan krijg je ook nog niet de kans om je gegevens (dossier) met bewijzen te bespreken, want daar hebben deze zogenaamde rechtsprekende geen enkele behoeften cq interesse in. In mijn verhaal werd de arts in zijn gelijk gesteld terwijl er alle!!! bewijzen voorhanden zijn dat deze arts liegt en nalatig is geweest. Ik heb een fout gemaakt om naar de medische tuchtraad te gaan, omdat je daar niet gehoord wordt en met absolute vriendjes politiek te maken hebt. Je moet gewoon naar de rechtbank gaan met een civiele procedure. De rechter zal dan wel deskundigen inroepen, maar je wordt tenminste gehoord. Dus voor iedereen die plannen heeft richting de medische tuchtraad NIET DOEN gewoon naar de rechtbank gaan want daar wordt je wel eerlijk behandeld.
-
Helaas. Ook 1Vandaag volgt het bekende starmien van een rapportage over ernstige mediche fouten. Eerst een schrijnend voorbeeld dan achtergrond infrormatie van zgn. deskundigen uit de medische sector. Eenzijdig dus. Waarom geen ervaringsdeskundige uit de inmiddels zeer grote groep van medische slachtoffers en nabestaanden? De reporter zei het zelf: 3000 dodelijke slachtoffers door onnodige medische fouten per jaar in Nederlandse ziekenhuizen. Dan kan 1Vandaag per dag wel 8 rapportages over schrijnende medische fouten uitzenden! Om nog maar niet te spreken over 70 ernstige gewonden per dag! Overigens wordt het aamtal medische fouten nu al op 150.000 geschat en niet op 30.000 pr jaar. De oorzaak? Volgens de Shell directeur dhr. Willems (zie www.snellerbeter.nl) gebrek aan interesse bij zowel de medisch specialist als de ziekenhuis directies! Een mogelijke oplossing is om de kosten van medische fouten € 3 miljard per jaar door de 100 Nederlandse ziekenhuizen te laten betalen. Nu worden deze kosten betaald door het slachtoffer zel. Dat betekent € 30 miljoen per ziekenhuis of € 200.000 per specialist! Dat betekent ook een korting van € 250 per zorgpolis!
-
Het medisch tuchtcollege moet afgeschaft worden en de zaak moet gewoon behandeld worden door een rechtbank, met een hierin gespecialiseerde rechter die de zaak - zonder namen te noemen - laat onderzoeken door diverse groepen deskundigen (onafhankelijk van elkaar) . de uitspraken van die groepen deskundigen kunnen door een hoge deskundige met elkaar vergeleken worden en de conclusie aan de rechtbank voorgelegd. een tuchtcollege is vriendjespolitiek, men houdt elkaar de hand boven het hoofd. Weer een agendapunt voor de politiek om er aan te werken dat uitspraken van een tuchtcollege niet bindend zijn en voorschriften op te stellen voor onafhankelijk, objectief en methodisch goed uitgevoerd onderzoek. en nog beter, voorkomen dat deze fouten worden gemaakt, door zeer kritische houding aan te nemen, een beroepshouding hiervoor te ontwikkelen dus check, dubbel check, te erg voor woorden dat ouders zo hun kinderen kwijtraken en dan nog opgescheept worden met uitspraken van zeer bevooroordeelde zgn deskundigen die niet in staat zijn om behoorlijk neutraal onderzoek uit te voeren.dus politiek, tweede kamerleden doe u werk en doe hier wat aan ter voorkoming van meer menselijke ellende.
-
Ben al jaren een nummer en wel mijn geboortedatum, zet er sterk mijn twijfels in. Iedereen moet gwoon 1 miljoen euro uitgekeerd krijgen wanneer je naar een arts gaat. De klant moet het recht hebben om de behandelde arts schadeloos kunnen stellen. De arts moet zo gaan aantonen dat hij goed werk verricht aan de klant. De klant als baas.
-
Ik ben nog steeds dankbaar dat mensen voor een beroep in de medische zorg kiezen. Wij hebben een maatschappij waarin de werk- en sociale druk hoog is (beide partners moeten werken). Fouten worden op alle niveaus gemaakt, denk maar eens aan de politici (Betuwe lijn, Irak oorlog, Zorgverzekeringswet), en die worden ook niet vervolgd. De medische mogelijkheden worden per dag groter (medicijnen, apparatuur), het aantal mogelijke goede en foute combinaties stijgen evenredig. Vroeger had je alleen een chirurgijn, het aantal mensen dat tegenwoordig bij 1 patient betrokken is een veelvoud. Indien wij alle medische fouten/inschattingen zouden vervolgen, hebben we binnen de kortste keren een tekort aan medisch personeel en rechtbanken. Er is gewoon een spanningsveld tussen wat wij (de zieken) verwachten en wij (de gezonden) er voor willen betalen.
-
Schokkend om te zien hoe deze ouders lijden. Niet alleen het verlies van hun dochter maar ook de miskenning van zowel het ziekenhuis als het medisch tuchtcollege.Het is fijn dat zij ondersteund worden door een betrouwbare deskundige.Ik wens hen heel veel sterkte toe.Ik zeg dit uit de grond van mijn hart. Ik ken de loop naar een klachtencommissie en het regionaal medisch tuchtcollege.Ik heb er bij gezeten om nu met zekerheid te kunnen zeggen dat ze juist die vragen"die er om doen"uit de weggaan.Zowel op medisch als juridisch vlak. Ondanks alle bewijzen dat er bewuste fouten zijn gemaakt. Zowel medisch als juridisch.Als patiënt heb je het nakijken.Zelfs als je bijna was te komen overlijden door "niet behandelen van de klacht".. ( arts pleegde vermoedelijk valsheid in geschrifte om zo haar blunder te verdoezelen).Ik wil dit laten onderzoeken maar het ziekenhuis geeft de bewuste pagina (orginele) niet uit handen.Kortom misleiding, mishandeling en lichamelijk letsel wat niet te herstellen valt.En al mijn klachten zijn ongegrond verklaard.Hoe is het MOGELIJK??In Trouw stond in dec.2006 een artikel over het regionaal medisch tuchtcollege te Amsterdam door een ex-ingezetene van het panel mw. R. Milo.Zou goed zijn als eenvandaag daar aandacht aan zou bestellen.Natuurlijk ga ik in hoger beroep met nog meer bewijzen.Slopend is het wel.Het laat je niet los. Ik kan pas mijn situatie verwerken als ik erkenning heb.Ik heb nog een lange weg te gaan.Stuitend is ook dat er in het verweer van het betreffende ziekenhuis veel leugens staan.Er wordt inderdaad flink gelogen en al hun beweringen lopen niet parallel met het dossier.Ook daar heeft het medisch tucht college geen boodschap aan gehad.Blijkbaar mogen ze gewoon afstand van de waarheid nemen.Een eed afleggen hoeft niet. Wat er voor mij overblijft is heel veel onbegrip.Ik ga door met mijn strijd.
-
Ik weet er alles van.// er gebeurt heel veel in zieken huizen je betaald voor service maar de Bij de medische afd. worden toch fouten gemaakt menseensen beter voor een 2de opienie naar duitsland gaan.// want na mijn onder zoeking hier hadden ze mij ook gezegd ik had niks alles was perfect in Duitsland hadden ze wel uitgevonden dat ik baarmoeder kanker had.// wat een triest verhaal zo'n jong meisje haar leven is nu kweit.// er moet een onder zoek komen in al het zieken huizen in Nederland,door de overheid..niet te geloven in deze modernetijd triest ./ veel sterkte en kracht aan de kennisen en ouders van Tayina.
-
Op de eerste plaats wil ik de ouders van Tayina heel veel sterkte toe wensen. Zelf heb ik ook een kindje verloren door de nalatigheid van een arts en wat ik wil zeggen is dat artsen ook mensen zijn, maar het siert dit moeilijk beroep meer als ze zich wat menselijker zouden opstellen en hun fouten durven toegeven en hun oprechte excuses maken naar de slachtoffers toe want dat wordt je wel als ze fouten bij je maken jij kan het niet vergeten wat ze je hebben aangedaan en zij moeten ermee verder leven en het is te hopen dat ze van die fouten leren... Wat doet dit allemaal met je .. je vertrouw de artsen niet meer maar je moet wel weer als je iets mankeer naar die zelfde "artsen" toe. En dat vraag heel veel van je..... ja" vertrouwen".
-
Ik ben 68 en heb meer dan 10 operaties ondergaan o.a. 2 nieuwe heupen ,dotter ect. Ik heb het volste vertrouwen in mijn huisarts en specialisten .Zullen we eens een lijstje maken van de operaties die wel goed zijn aflopen !
-
Heel mooi.Ik laat een bericht achter en het komt niet op deze pagina gezet.Ik geef nog eens een mening.Maar als nog wens ik de ouders nog veel sterkte toe.Ik weet hoe ze zich moeten voelen.
-
Zolang het in een ziekenhuis niet gaat om wie de meeste kennis heeft maar wie de meeste macht, zal er weinig veranderen. Je meerdere vooral niet tegenspreken of zijn/haar oordeel in twijfel trekken is het motto. Niemand durft zijn nek uit te steken want het gaat tenslotte om je carriere(?!) Vrijwel niemand is onpartijdig want vroeg of laat heb je diegene namelijk weer nodig en ja, geld telt. Het wereldje is klein en gesloten. Het tuchtcollege maakt hier deel van uit, dus uit die hoek heb je als klant ook niets te verwachten. Binnen het bedrijfsleven kan iemand die een wanprestatie levert naar huis gestuurd worden, maar almachtige medici houden gewoon hun posities of laten dossiers verdwijnen. Alles wordt afgedaan met: u heeft onze kennis niet en dus weten wij het beter...Helaas is Bob Smalhout de enige roepende in de woestijn geweest en niemand heeft het lef gehad hem op te volgen.
-
Ik heb uw uitzending gezien . Ook wij zijn ouders van een overleden kind en ook dit had voorkomen kunnen wordem als de artsen hun werk naar behoren hadden gedaan . Ook wij zijn bezig met het medisch tuchtcollege , in eerste instantie zij onze klachten bij het regionaal tuchtcollege , van de drie aanklachten twee , gegrond verklaart , waarvan we nu nog met twee klachten bezig zijn , bij het centraal tuchtcollege . Wij hebben de familie Hochstenbach leren kennen , en ook wij zijn van mening , kom voor je blunderen uit , wind er geen doekje omheen . Ook wij begrijpen heel goed , dat diegene die zich doktor noemen ook maar mensen zijn . Maar diegene hebben wel voor dit beroep gekozen , zijn er voor opgeleid en worden ervoor betaald , doe dan je werk goed . Je hebt tenslotte te maken met mensen en niet met een of ander goed . Onze zoon Kevin is op 8 juli 2004 overleden , en ook dit had niet hoeven gebeuren . Een jonge man van bijna 22 jaar , in de bloei van zijn leven , nooit bij een doktor op de stoep gestaan , en opeens had hij ene nodig , en waar was de hulp , nergens . Ze hebben hem behandeld als een aandachttrekker , niets gedaan en in een tijdsbestek van nog geen twee weken was Kevin overleden . Vier keer op consult in nog geen twee weken tijd , met de symptomen hoofdpijn , braken en koorts , bij drie verschillende hisartsen , niets erd ondernomen . En ook nu nog , ook nu nog , doen ze net alsof ze zich van geen kwaad bewust zijn . Een van die huisartsen , die de veroordeling " waarschuwing " gekregen heeft , diegene laat het erbij , maar die andere twee , daar zijn we in hoger beroep mee bij het Centraal Tuchtcollege in Den Haag . Wij denken hetzelfde ald de ouders van Tayina , het is een zooitje nat , we kunnen er niets tegen doen , maar we vechten verder . Ook hebben wij aangifte gedaan , maar het OM vervolgt niet verder . Onze zaak zal wel verder beandeld worden , denk ik , eide 2007 , begin 2008 . Waar is de gerechtigheid in dit land , vertrouwen in de medische wereld en ook in justitie , kunnen wij niet hebben . Ook alle goede voornemens , ik heb er geen vertrouwen in , het is gewoonweg stroop om de mond smeren , nu het verhaal van Tayina in de publiciteit is gekomen . En wat de ouders van Tayina zeggen over maatennajerij . Wij hebben alsnog aangifte gedaan wegens valsheid in geschrifte , maar daar doet het OM ook niks mee . Ik zie het zo , je vertrouwt je gezondheid toe aan de doktoren , wat wil je ook anders , dan word er maar wat aan de laars gelapt , en worden er fouten gemaakt , och , dat maakt ook niets uit , het is maar een mensenleven .Marianna en Joseph , heel veel sterkte , en , we vechten met jullie mee .
-
Ik heb zeer veel begrip voor het leed dat voortkomt uit een verkeerde inschatting, behandeling of diagnose, maar waar vecht je voor? Voor een betere zorg? Of voor je eigen gelijk? Ik vind de grens eerlijk gezegd moeilijk te trekken. De keerzijde van de medaille is namelijk dat dokters geen diagnose durven stellen, omdat er altijd enige twijfel mogelijk is. Ik zeg niet dat er geen artsen bestaan die hun werk overduidelijk niet goed doen; die zullen vast bestaan, maar ik hoop niet dat de gezondheidszorg lamgelegd wordt door een claimcultuur.
-
Elke fout welke in een ziekenhuis gebeurd is te veel! Maar ik al de berichten zo lees valt mij op, dat alleen het negatieve naar boven werd gehaald, dat ter zijde. Ook de Nederlandse ziekenhuizen met bijvoorbeeld Duitsland te verglijken gaat niet op. Mijn vader heeft jaren een leidende functie in een Duits ziekenhuis gehad. Ik wil maar niet zeggen hoe vaak hij daar rare zaken heeft mee gemaakt. Dus het ist triest wat met dit meisje is gebeurd, maar laten wij de medici ook in hun waarde.Ik wens de ouders in ieder geval veel sterkte toe
-
Nederland is geschokt naar aanleiding van de uitzending van Een Vandaag over medische misstanden in de zorg waarbij een deel van het verhaal van Tayina werd verteld. Dit gezien de vele lieve, begripvolle herkenbare en meelevende reacties. En morgen…….…morgen is men het weer vergeten en gaat weer verder met zijn dagelijkse beslommeringen. En dat is maar goed ook anders heeft men geen leven meer als je te lang bij alle ellende moet blijven stilstaan. Zo waren wij ook, eerlijk gezegd, totdat het noodlot ook bij ons toesloeg!!! Als het je zelf treft, je vader, moeder, partner, kind en ga zo maar door, dan denk je wel anders. Dit zijn geen lichamen, zoals iemand in het forum verwoord, maar mensen van vlees en bloed. Een mens is god zei dank meer dan alleen maar een lichaam. Dan verandert je leven voorgoed en wordt nooit maar dan ook nooit meer zoals voorheen. Er worden te veel fouten in de gezondheidszorg gemaakt. Ja, zult u denken waar gewerkt wordt worden er fouten gemaakt. Maar als het in de gezondheidszorg gebeurd zijn de gevolgen vele en vele malen erger. En natuurlijk zijn artsen ook maar gewone mensen en geen goden. Elke behandeling brengt bepaalde risico`s met zich mee hoe klein ook. Als je van de risico`s door de arts op de hoogte bent gesteld kun je zelf of met hulp van een andere deskundige een weloverwogen beslissing nemen. Zolang de behandelende arts(sen) eerlijk en open tegen de patiënt is. Gaat er dan toch iets fout, dan is dit voor de patiënt en of zijn nabestaande echter een ramp, maar de arts heeft naar zijn beste weten, kennis en kunde gehandeld. Alleen bij Tayina is er geen sprake meer van een fout, maar ondeskundig, ondoordacht en onbekwaam handelen. De arts had gezien de zeldzaamheid van de tumor geen ervaring in het behandelen van kinderen met deze aandoening. Het A.Z.M. mag zich een oncologisch centrum voor kinderen noemen vanwege de samenwerking met het A.M.C. Daar zetten ze het behandelprotocol op en het A.Z.M. kan dan de behandeling uitvoeren. Bij Tayina is echter geen kinder- oncoloog met verstand van zaken betrokken geweest. En nee, de arts heeft heeft niet de embolie in het “lichaam” van Tayina gemaakt, dat heeft haar “lichaam”zelf gedaan. Maar hij was wel de veroorzaker met zijn ondoordachte en onverantwoorde toediening van medicatie. Hij had als “deskundige”hier op bedacht kunnen en moeten zijn. Nog maar te zwijgen van het achterhouden van informatie naar Tayina en de ouders toe. De ziekte zelf, de chemo, de anticonceptie kunnen al stollingsbevorderend zijn. Daarboven op kreeg zij tegen het protocol van het ziekenhuis in een veel te hoge dosis Dexamethason, Lasix vanwege het vocht en Epo vanwege het lage H.B. alle stollingsbevorderend. En dat terwijl Aranesp volgens het College van Geneesmiddelen registratie niet is toegelaten voor kinderen onder de 18 jaar met .... Nu zegt het college dat veel geneesmiddelen niet zijn toegelaten en getest zijn voor kinderen maar dat het toedienen hiervan de verantwoordelijkheid is van de behandelende arts. Wel moeten ze in een aangepaste dosering gegeven worden. Tayina woog 50 kg. en kreeg Aranesp toegediend voor iemand van 66, 66 kg. Hoezo aangepaste dosering? Voor deze arts telt het spreekwoord: Schoenmaker blijf bij je leest. En het verhaal van Tayina is er maar een van vele. En dan vinden het sommige mensen het raar dat men de stap naar het Tuchtcollege maakt. Artsen zijn toch ook maar mensen!!! Men kijkt er wel niet raar van op als een aannemer of iets dergelijks fout werk aflevert en het niet naar tevredenheid wordt opgelost dat er naar de rechter wordt gegaan. Of waarom moet de moordenaar van je kind voor rechter en in de gevangenis? Ook hiermee krijg je je kind niet terug!!! Zoals al een eerder vermeld, artsen zijn gewone mensen die fouten maken en van fouten kun, en zou je moeten, je leren. Maar je hebt ook artsen met een hoge mate van arrogantie welke hun beroepsgroep hoe dan ook dekken. Ze liegen en verdraaien alles dat het je er niet goed van wordt. Wat zij zeggen is de waarheid, jij bent de aanklager en moet met bewijzen komen. Dit wordt bemoeilijkt doordat ze dossiers veranderen of ze interpreteren feiten anders en ga zo maar door. En dat alles in hun voordeel en het voordeel van de ziekenhuizen en hun verzekeringen. Geld regeert de wereld!!! Zij hoeven maar een blik open te trekken en krijgen de topadvocaten toegewezen. Als slachtoffer/ nabestaande is het dan heel, heel moeilijk om de weg van het Medisch Tuchtcollege te bewandelen dat geef ik toe. Alle deuren gaan en blijven dicht. De Tucht College`s zijn in het leven geroepen door en voor artsen. Het zijn toch allemaal collega`s onder elkaar welke zich niet bijten, vandaar, naar mijn mening, zoveel ongegrond verklaarde zaken. Hoe objectief zijn ze? Ook de politiek neemt geen verantwoordelijkheid in deze. Brieven die ze krijgen worden meestal niet beantwoord, van geen enkele politieke partij. Een iemand, van de politiek, heeft verteld dat ze niet kunnen opkomen voor het “individu”, het moet het algemene belang dienen. Nou gezien de vele slachtoffers, meer dan in het verkeer, van medische fouten zou actie van de politiek toch wel op zijn plaats zijn. Of is de enige politiek waar zij aan doen struisvogelpolitiek? Waar is men bang voor? Totdat het hun gebeurt, dan zal er wel actie komen. Het belastinggeld wordt op deze manier van “rechtsspraak” onnodig verkwanseld, iedere Nederlandse burger betaalt hier toch uiteindelijk aan mee, kan beter gebruikt worden. Laat zoals ieder burger welke van een strafbaar feit verdacht wordt, ook artsen als deze dit bij de uitoefening van hun werk verwijtbaar gehandeld heeft, net als ieder andere Nederlander voor de rechter komen. Nu jullie laten de slachtoffers en nabestaande gewoonweg in de kou staan. Ze hebben het al zwaar genoeg. Ik ben een van vele, want ik ben de moeder van Tayina
-
Waar gewerkt wordt worden fouten gemaakt, waar niet wordt gewerkt worden ook geen fouten gemaakt. Men moet echter wel voor zijn fouten moeten en durven uitkomen met alle consequenties vandien.Als men een grote fout maakt in het verkeer met ernstige gevolgen moet men tenslotte ook voor zijn fout boeten, of chauferen nu bij zijn beroep hoort of niet
-
hallo ik hoorde van het verhaal van Tayina, mijn dochter was 20 jr toen er bij haar hodgkin werd ondekt alles ging prima , de operatie de chemo nergens geen last van maar ze kreeg te lage bloedlichaampjes dus ze moest ook aan de eprex. Daar had ze veel last van krampen in haar spieren maar dat kwam van de chemo vertelde ze. maar daarop kreeg ze hoge koorts, we gingen donderdagavond naar het ziekenhuis toe ze is daar opgenomen en alles was vrijdag weer onder controle door de pretnison enz. dus vrijdags mocht ze weer naar huis toe. alles was oke! maar zaterdags kreeg ze last van kortademigheid en weer hoge koorts. dus werd accuut opgenomen ze kreeg s'avonds tijdens het bezoekuur zuurstof te kort en werd heel kortademig. acuut moest ze aan de beademing en kreeg zuurstof toegediend en een dosis pretnison en vocht . daarop volgde 2 kritieke dagen want ze had een longontsteking op gelopen vertelde de artsen. maar die longen konden gaan verstijven door de combinate prednison en zuurstof.ze is er gelukkig bovenop gekomen en na 2 weken mocht ze dan ook weer naar huis toe en kreeg ze ananesp ook een epo maar daar zou ze dan mss beter op reageren. maar ook daar had ze veel last van . dus ze zijn er mee gestopt. nu wil ik alleen aangeven zijn er mss nog meer van die soortgelijk gevallen want ik had van haar oncoloog begrepen, van als mijn dochter niet zo sterk was geweest zou zij het niet gered hebben.nu vond ik het zo'n toeval dat het verhaal van Tayina in veel opzichten overeen komt met dat van mijn dochter maar jammer is zij er aan overleden. en heeft mijn dochter nu geluk gehad?????als dit nu vaker voorkomt waarom gebruiken ze dan die epo?verders heeft mijn dochter echt nergens last van gehad alleen tijden die epo. ik weet niet of ze mss iets aan dit verhaal hebben maar ik dacht moet er wel ff op reageren.heel veel sterkte voor de ouders en fam. van Tayina en groetjes kitty claassen
-
Door een operatie aan de hypofyse worden mijn bijnieren niet meer aangestuurd. Ook andere organen werken niet meer. Ik leef nu op medicijnen. Ik heb tot nu toe 4 x een zgn Addisoncrisis gehad, (te kort aan Cortisol)waarbij je de medicijnen op geen enkele manier binnen kunt hoiuden en je wordt met het uur zieker. Ik heb 3x meegemaakt, dat men weigerde mij een infuus met hydrocortison te geven, zodat ik zieker en zieker wordt en soms bijna buiten bewustzijn raak. Ze volgen hun eigen protocol en weigeren glashard je gegevens op te vragen, terwijl ik dan in het ziekenhuis ben, waar ik geopereerd ben en dan blijkt achteraf, dat ze gewoon in de computer hebben gezet, dat ik direct dat medicijn heb gekregen. Vertrouwen in de artsen? Niet dus. Ik heb ook jaren de deur plat gelopen bij huisartsen met vermoeidheid en buikpijn. Ik werd altijd met een kluitje in het riet gestuurd en uiteindelijk wordt ik door een fysiotherapeut min of meer gedwongen bij de huisarts een darmonderzoek af te dwingen. Bleek ik dus darmkanker te hebben. En dan lig je in zo'n ziekenhuis met een minimum aan hygiene, loopt daardoor ontstekingen aan de wond op en ik ben naar huis gestuurd met een open wond, waar naar later bleek een groot abces zat.Dan had ik altijd een vreselijke hoofdpijn. Van de huisarts moest ik dagboekjes schrijven. Uiteindelijk kom je na heeeel lang aandrringen bij een neuroloog terecht, die me midden in mijn gezicht uitlachte en zei, dat het wel tussen mijn oren zat. Hij kreeg achteraf gelijk. Er bleek een tumor op de hypofyse te zitten, waar door ik een teveel aan groeihormoon produceerde. (Acromegalie)Daar had ik die hoofdpijn van. De tumor is verwijderd (daardoor werkt de hypofyse dus niet meer) maar vanaf de dag van de operatie heb ik geen hoofdpijn meer.Ik heb na zo veel jaren zeer weinig vertrouwen meer in de medische stand.
-
Beste redactie.Natuurlijk zijn het ook mensen die fouten kunnen maken, maar het diep menselijk leed dat zij kunnen veroorzaken en het niet toegeven van de fouten die gemaakt worden, dat frustreert de mensen nog veel meer! Ik heb het programma helaas niet gezien, maar wekelijks kan je wel iets in de krant lezen over medische fouten die gemaakt worden en niet toegegeven worden.Mijn dochter heeft enkele jaren terug 'n behandelings-therapie voor haar exzeem bij ons in het plaatslijk ziekenhuis gehad en daar hadden ze door onoplettendheid en nalatigheid ook 'n groffe fout gemaakt, die uiteraard niet toegegeven werd. Door die fout heeft mijn dochter 8 dagen in het ziekenhuis gelegen met 3e graads verwondingen aan haar voeten, waar ze doodziek van was! Gelukkig is dit allemaal redelijk afgelopen, met alleen heel gevoelige voeten met 'n hele dunne huid! Maar als ze nu iemand nodig heeft voor haar exzeem in dit zelfde ziekenhuis , dan vliegen ze bij wijze van spreken voor haar! Omdat ze blijkbaar nog steeds bang zijn dat ze 'n proces aanspant! Waarom kan er niet 'n speciaal klachten-panel voor medische specialisten zijn, die hen vertegenwoordigen als er iets fout gaat, of zijn die er wel en heeft dat soms ook geen zin?
-
Mijn naam is Robert-Jan de Landmeter. geboren 24 november 1952, wonende te Kusadasi Turkije op de H.Kochigit Boulvari, block B nr. 509400 Aydin, Turkije.Tel.nr. 0090256-6182154.Tel. in nederland op het postadres: Middenakker 24, 1446GR, Purmerend 0299-770407 De reden dat ik mij middels dit klaagschrift tot U wend is de volgende: In het jaar 1999 werd bij mij bij bezoek van de poli orthopedie van het Flevoziekenhuis te Almere in de beide heupen artrose geconstateerd. Gezien mijn toen nog jonge leeftijd van 47 jaar werd voorgesteld twee heupcorrectie operaties uit te voeren waardoor het plaatsen van nieuwe heupen nog niet noodzakelijk zou zijn. Op 24 november 1999 werd ik opgenomen en voor de volgende dag al operatie klaar gemaakt toen men laat in de middag binnen kwam en mij meedeelde dat ik niet geopereerd kon worden daar mijn lichaam irregulaire anti stoffen aan zou maken en men geen bloed voor mij in voorraad had. Zodoende werd ik weer naar huis gestuurd om 25 november terug te komen teneinde te worden geopereerd. Op 26 november 1999 werd de eerste operatie uitgevoerd. Na deze operatie bleef ik erg veel pijn houden en kon nauwelijks lopen. Toch werd ik ondanks dat ik diverse malen had aangegeven het niet te vertrouwen naar huis toe gestuurd. Dat was op een maandagmiddag een week voor de kerst 1999. Ik diende maar veel oefeningen te doen en dan zou de pijn vanzelf wel wegtrekken. Daags daarna ben ik mijn bed uitgekomen en wilde in de woonkamer achter een stoel wat oefeningen doen. Plotseling hoorde ik een krak en voelde een enorme pijn en viel op de grond. Met de ambulance ben ik vervolgens teruggebracht naar het Flevoziekenhuis te Almere waar ik daags tevoren was ontslagen. Nadat foto,s op de rontgen waren gemaakt werd geconstateerd dat ik mijn bekken had gebroken. De chirurg die mij had geopereerd kwam daar toevallig langs lopen en vroeg aan mijn vrouw wat er aan de hand was. Nadat mijn vrouw had verteld wat er was gebeurd was zijn enige antwoord: Dat wist ik eigenlijk wel want tijdens de operatie had ik al geconstateerd dat het bot erg broos was. Onder het mom dat ik niet geopereerd kon worden omdat ik aan de bloedverdunners zat werd ik teruggebracht naar dezelfde plek waar ik de dag daarvoor vandaan was gekomen. Met 6 morfine injecties per dag werd de pijn bestreden. De derde kerstdag werd ik opnieuw geopereerd en werd aan de linkerkant een totale nieuwe heup geplaatst. Na deze operatie kreeg ik o.a. een longontsteking en hoge koorts. In de eerste week van het nieuwe jaar werd plotseling mijn linkerbeen ook heel erg dik. Iedere dag gaf ik aan het niet te vertrouwen dat duurde zo ongeveer 3 weken lang. Mijn linkerknie was op een gegeven moment niet eens meer zichtbaar. Op een gegeven moment zei mijn vrouw of ze doen er nu wat aan of we gaan met de taxi naar het VU te Amsterdam. s-morgens had de chirurg die mij had geopereerd nog gezegd dat er met mijn heup niets aan de hand was. 2 Op dat moment liep er een vrouwelijke orthopeut bij mij op de afdeling die er door de verpleging bij werd geroepen. Nadat zij had gekeken bracht zij mij persoonlijk met bed en al naar de rontgen om een onderzoek te laten plaats vinden en een punctie uit te voeren. Snel bleek dat er op dat moment een ontsteking aanwezig was van net boven de knie tot bijna bij de linkerheup. Er werd verteld dat de volgende dag ik geopereerd zou worden teneinde de ontsteking weg te halen. Daags na deze operatie werd ik wakker met een enorm gesuis en gepiep in mijn linker oor. Ook was ik mijn gehoor kwijt. Nadat bij de Kno arts en afspraak was gemaakt werd door deze een hoor en luisteronderzoek gehouden waaruit bleek dat ik uitval van gehoor had. Op zijn vraag welke medicijnen ik gebruikte en gebruikt had antwoordde ik hem dat tijdens de laatste operatie gentakralen om het bot waren aangebracht en dat ik ook chentamecine had toegediend gekregen middels mijn infuus. Daarna vertelde deze mij dat van genta bekend is dat indien men daar teveel van krijgt toegediend het de 8e hersenzenuw kan beschadigen die weer in verband met het gehoor staat. Uiteindellijk ben ik na lange tijd in het ziekenhuis te hebben gelegen ontslagen. Na ongeveer een half jaar werd de pijn aan de rechterkant bijna niet meer houdbaar en werd besloten geen corectie operatie uit te voeren doch direct een nieuwe heup te plaatsen. Over deze operatie werden afspraken gemaakt. O.a gezien de complicaties in het verleden zou deze niet door 1 maar 2 orthopeuten worden uitgevoerd. Ook gezien de irregulaire antistoffen zou de afdeling interne erbij betrokken worden.Nu later bleek dat geen van deze afspraken is nagekomen. De laatste operatie is door slechts 1 orthopeut op eigen houtje uitgevoerd. Voor deze operatie heeft men gebruik gemaakt van een algehele annesthesie en daarnaast een ruggeprik. Gezien mijn voorgaande ervaringen wist ik ongeveer wel wat de route zou dienen te zijn. Ik wist dat daags na de operatie altijd een foto werd gemaakt. Dat geschiedde dit keer niet. Op mijn vraag waarom niet werd geantwoord dat het druk was. Maandag na het weekend had men tijd en werd de foto gemaakt. Na lang wachten op de gang kwam mijn zaalarts met een wit gezicht naar de rontgen en vertelde mij dat op de foto was gezien dat mijn nieuw geopereerde heup uit de kom was. Na 20 minuten werd deze opnieuw gezet en werd ik teruggebracht naar mijn kamer. Tevens had ik zoveel pijn aan mijn rechtervoet dat ik zelfs het laken er niet over heen kon verdragen.Nadat ik deze pijnklachten had veteld aan verplegend personeel en artsen deelde dr.Slingerland mij mede dat dit helemaal niet kon zijn daar de voet en mijjn been niet het operatie gebied betroffen. Om toch iets tegen de pijn te geven ging men over tot het toedienen van morfine injecties. Daarvan kreeg ik er 6 per dag toegediend over een periode van 6 weken. I verbleef al deze tijd in het ziekenhuis. Na een aantal weken verscheen plotseling dr. Slingerland op mijn kamer en deelde mij mede met de morfine te gaan stoppen daar gevaar bestond dat de morfine uiteindelijk op mijn ademhalingsorganen zou gaan slaan hetgeen de dood zou kunnen betekenen.Ik ben na verloop van tijd ontslagen en terecht gekomen in het revalidatie centrum de Trappenberg. 3 Daar de pijn onveranderd bleef heb ik besloten voor een zogenaamde second opinion naar het VU ziekenhuis te Amsterdam te gaan. Daar,na de eerste afspraak met de orthopeut Dr.Heijligers werd ik direct doorgestuurd naar de afdeling neurologie die constateerde na onderzoek dat er een partielischiadicus lesie rechts waarbij de n.tibialis meer was aangedaan dan de n. peroneus. Conclusie was: causalgie van de rechter voet als gevolg van ischadicus letsel samengaan met dystrofische kenmerken.Vreemd dat men dat niet in het Flevozekenhuis in Almere had geconstateerd.Daar weigerde men zelfs na aandrang van mijn kant nader neurologisch onderzoek te doen.Vervolgens ben ik terecht gekomen bij de afdeling pijnpoli van het VU en daar lange tijd onder behandeling geweest maar er was geen medicijn te vinden dat de pijnklachten deed verminderen of mogelijk in de toekomst zal doen verminderen. Nu vanaf 2001 bezig mijn gelijk te halen.Ook een voorbeeld te zijn voor andere patienten die mogelijk iets dergelijks is over komen. Fouten worden overal gemaakt maar het past de mensen die fouten maken deze toe te geven en zich daarvoor te verantwoorden.Het zou deze mensen sieren zich niet te verschuilen achter de machtige instituten van verzekeringsmaatchappi jen die er werkelijk alles aan doen de aansprakelijkheid naast zich neer te leggen. Kusadasi, 25 november 2006 Rob de landmeter
-
ik heb geen vertouwen in artsen ik heb zelf in de familie ook zo iets meegemaakt bij mij is het vertrouwen ver te zoeken
-
er moed volgens zulke artsen geschords worden volgen mij telt een mens gewoon niet meer
-
Allereerst veel sterkte met het verwerken van het verdriet en succes toegewenst met de strijd tegen deze onverschilligheid.Wel wil ik de kanttekening plaatsen dat er wel degelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen medische missers en nalatigheid. Aangezien artsen en verpleegkundigen geen God zijn, is vergissen en fouten maken menselijk. Heel iets anders is nalatigheid, het ontbreken van secuurheid, het negeren van (medische) signalen en het niet bijhouden van de ontwikkelingen en literatuur. Dit mag hen wel degelijk moreel, civielrechtelijk en voor mijn part zelfs strafrechtelijk worden aangerekend. Hier is duidelijk sprake van nalatigheid, m.i.
-
Dit was dus 13 gevallen van mislukte operaties.Volgende week 134000 verhalen van goed uitgevoerde operaties van mensen die hun levensgeluk te danken hebben aan enkele duizenden artsen die altijd klaar staan om leed te verzachten van mensen die niet goed hebben opgelet of geleefd.
-
Ik vind het knap dat deze mensen het voor tv willen vertellen. De herkenning is groot al ging het in mijn geval om mijn ouders. Mensen nemen geen stappen omdat de emotie te groot is, en het vertrouwen op een eerlijk - of is het nu zinnig - verloop te klein. Wat schiet je ermee op? Die lui dekken elkaar toch, je bent machteloos. Geld is niet interessant en het een zodanig doolhof dat je toch niet weet wat je hier nu eigenlijk mee moet. Een huisarts was grof en onkundig, betreffende mensen op 2 totaal verschillende afdelingen in ziekenhuis alkmaar konden er niets van (enorme fouten gemaakt en communicatief een drama) etc. Ik wens de ouders van Tayina veel sterkte.
-
Als medici kwaliteitsbewust willen zijn, moeten zij zich verplichten elke behandeling en de afloop, inclusief de mening van de patiënt (of nabestaande) centraal te registreren en te evalueren. Op fouten verbergen moeten zwaardere straffen komen, over gemelde fouten moet men mild ordelen. Zo kan er van fouten geleerd worden. Fouten maken mag, maar liefst eenmaal. En iedereen moet ervan kunnen leren. Het medisch tuchtrecht moet opgeheven worden, net zoals met het militair tuchtrecht is gebeurd. Het wekt de indruk een belangenvereniging te zijn.
-
hoi ik wil ook ff reageren ook over gezondheids normen en agemeenik heb vijf maanden in het zieken huis gelegen door infextie op de rechtse heup en mij kraakbeen is ook weg door allemaal door de infextie en ontsteking door de hele rechtse been ze kunnen niet opereren want dan is ook de grote kans risico dat ik levens lang in de rolstoel komt te zitten ik heb in mun van tyd twee hernia gekregen in 2005 / 2006/ allemaal in de vankantie tydik heb op de orthepordie afdeling gelegen in het elisabeth ziekehuis in tilburg ik ben onverwachts eenhandicap geworden ik was in mij leven al aan het knokken komt het alle maal wel goed maar heelaas helemaal niet die infextie zat er al op ik vraag mij af of er iemand schudig is voor mij heup maar de dokters weten toch wel wat ze gaan doen toch hebben ze voor geleerd en ik had goede vertrouwen met de dokters maar nu ziet je het wel ik ben nou van iemand afhandelijk toch thuis zorgkrijg ik wel ik kan met een scootscootmobiel ook ergens komenwegens door mij handicap maar ze kunnen mij niet opereren datgaat niet daar zit ook grote risico aan vast als het verkeerd gaat dan ben ik vedder van huis dan zit ik levens lang in de rolstoelik ben ook onstabiel je heb gewoon geen rechte heup meer ook geen kraakbeen die is weg door infextie /onsteking in mij rechte been naar de voeten toeoke ik ga afskuiten ik wens iedereen een goed gezondheid toedat zeggen ze ook tegen mij alsje weet hoe jong ik ben ik ben 54 jr in julie wordt ik 55 jr op de 13-7-1952 oke groetjes allemaal van mij als pennellid zo kan er toch ook onverwachts iets gebeuren met je gezondheid en ook in het algemeen heb ik nu onder vondenals je het zelf mee maakt dan zullen de mensen anders praten en reageren omdat ze zelf niet hebben meegemaakt ik had een harde infextie op de rechtse heup groetjes van deze pannellid
-
Zo`n 25 jaar geleden kreeg ik voor een kijkoperatie in mijn knie een ruggeprik.Zou dezefde dag weer naar huis kunnen. Doorddat de ruggeprik niet goed was gedaan moest ik tien dagen verblijven in het ziekenhuis.Getergd door vreselijke hoofd en rugpijn kon ik me bijna niet bewegen.Later vertelde een narcotiseur in een ander ziekenhuis dat ik was lekgeprikt en dat ik blij mocht wezen dat ik er nog was. Nou dan schrik je vreselijk, conclusie; nog verschillende knie operaties gehad, maar nooit meer met een ruggeprik. Ik heb me daarin altijd met hand en tand tegen verzet!Het toen bertreffende ziekenhuis gaf als reden op aan mijn huisarts, dit dossier betrof een erg zenuwachtige vrouw er was niet echt is mis gegaan. Een paar weken na mijn thuiskomst las ik in een krant dat een jonge vrouw was overleden aan een ruggeprik bij een kijkoperatie. Het merg was met het doorprikken van het vlies geraakt tijdens het inbrengen van de naald. Ik had dus geluk gehad dat ze het merg niet hadden geraakt.Maar het ergste van alles vind ik dat ze de fout niet hebben toegegeven....nooit geen ruggeprik meer voor mij!
-
hoi ik wil bij deze nog ff reageren gewoon blijfen hopen en knokken dat heb ik ook gedaan in mij levenmaar je ziet het wel je kan er ookgeen mallemoer van zeggen wat erin het leven gaat gebeuren ik ben ineens een handicap geworden door twee hernia's en infextie en ontsteking op de rechtse heup in 2005 / 2006 / het is ook gewoon gebeurd ik ben 54 jr in julie wordt ik 55 jr jong oke ik wens iedereen een fijne avond toe en een goede gezondheid in het leven dank julie voor het lezen groetjes allemaalen tot slot ben ook de kraak been kwiijt en in het elisabeth zieken huis in tilburg kunnen ze mij geen nieuwe heup erin zetten daar zitten grote risico aan dat ik in mij levens lang in rolstoel kan komen die risico gaan ze niet nemen zegdde orthopodie afdeling de arts ik heb vijf maanden in het zieken huis gelegen oke dan weten juliewat er met het leven kan gebeurenoke van mij als pannellid groetjesfijne avond en een fijnedag en een goede gezondheid toe
-
Het is verschrikkelijk wat er gebeurd is.Ook mijn man had kanker, en is daar aan overleden.Maar als je uit behandeld bent, dan kun je deelnemen aan een trial.En als je in dit stadium bent dan grijp je alles aan.Zo ook mijn man, hij kon volgens de oncoloog nog zeker 4 á 5 jaar leven als hij mee zou doen aan de trial.Hij is begonnen met deze medicijnen, en was gelijk enorm ziek.Lag na 14 dagen aan een zijdendraadje in het ziekenhuis, ook met longembolieeën in beide longen.Kon geen kwaad zei de oncoloog.Om een lang verhaal kort te maken, mijn man is na 6 weken gestopt met de medicijnen, en kon gelijk geen goed meer doen bij de oncoloog.Hij is overgestapt naar een andere oncoloog.En is na drie maanden overleden.De meeste artsen MOETEN EENS LEREN OM MEER MENS DAN ARTS OF WETENSCHAPPER TE ZIJN.Ik denk dat ze alleen enorme dollar tekens in hun ogen hebben en de mens achter zijn ziek niet zien.Graag zou ik deze mensen gunnen wat de ouders van Tayina hebben meegemaakt, en vele anderen, helaas.Maar dan na drie of vier weken zeggen, het was een mop alles is goed, maar hoe voelden jullie je???????????????????? ?????????????Ik zou graag voorop willen lopen met een hele berg mensen achter mij aan, om NEDERLAND EENS OP ZIJN KOP TE ZETTEN WAT DE ZORG AANGAAT.Ik zelf werk in een Hospice, en als je eens wist hoeveel mensen gewoon uit een ziekenhuis gestuurd worden om dat ze toch niet meer beter worden, soorry mogen wij ons nog een zorgstaat noemen.Mensen steun de mensen die naar het medische tuchtcollege hebben geschreven, en blijf de publiciteit zoeken, anders zullen ze wachten tot jullie geen energie meer hebben, en er letterlijk aan kapot gaan.Ze wachten net zolang tot alles stopt en niet meer verder kan.Ik wil jullie heel graag helpen om verder te komen en werk uit handen te halen.Wens iedereen alle kracht en sterkte om door te gaan.Nederland sta eens op en bundel met elkaar.Wie neemt het voortouw????????
-
Wederom wil ik even reageren op al die mensen die menen dat artsen ook mensen zijn, gelukkig is dat bij een zeer klein aantal ook zo, bedenk dan dat ze (arts) zijn geworden vanwege de hoge verdiensten en de bescherming die ze krijgen.Want laten we eerlijk zijn, als er als kind zijnde aan je gevraagd wordt wat je later wil worden dan zeggen de meesten ( piloot of arts ).Als iedereen zijn ogen eens goed de kost geeft om in een ziekenhuis te kijken, zal hem of haar opvallen dat de meesten van ze nog maar pas uit de luiers zijn gestapt en ze oordelen en handelen alsof zij degene zijn die de mens heeft gemaakt.Denk hier maar eens over na!!
-
Tragisch voor alle slachtoffers en betrokkenen! Het is de arrogantie van de huidige reguliere geneeskunde samen met de farmaceutische industrie. Geld en macht, daar draait het om!! Vorige week hebben wij een deurwaarder over de vloer gehad om onze inboedel te noteren. Waarom, omdat wij een torenhoge ziekenhuisrekening weigerden te betalen na een foute diagnose bij onze zoon. Na een mislukte operatie (die achteraf volledig overbodig en totaal verkeerd gegaan bleek te zijn) heeft onze zoon een half jaar met pijn rondgelopen. Er werd keer op keer verteld dat het tussen zijn oren zat. Pas na talloze ziekenhuisbezoeken kregen we te horen dat de eerste operatie verkeerd was uitgevoerd en het probleem helemaal niet verholpen was. Met spoed moest hij opnieuw geopereerd worden. Het ziekenhuis is alle dossiers "kwijt" en de arts die na een half jaar de juiste diagnose heeft gesteld is ontslagen en voor ons onvindbaar. Kortom, geen poot om op te staan. We wensen alle slachtoffers van dergelijke missers veel sterkte toe.
-
In de psychiatrie is het niet beter, hoor. Elke maand een dode en de verplegers moeten een eed afleggen voor de behaalde diplomas. Daarna lekker zuipen met zijn allen. ik adviseer namen op te schrijven en te vermelden. Ze hebben overal een antwoord op en anders werken ze je wel weg. En dumpen je wel ergens. Overtuig het eens iemand dat gelooft niemand. Zelfs ik niet. Het is 1 systeem en advocaten en rechters werken samen. Ik had een advocaat die ik niet eens kenden en niet gesproken had. Het is voor ons bestwil. Hulp in vorm van medicijnen, welke je slikt maakt niet uit, het is goed bedoeld en zwijgen wordt je wel opgelegd.
-
De meeste doktoren doen hun werk goed.Het grote probleem is volgens mij de grote werkdruk.De meeste specialisten nemen al het werk maar aan wat ze aangeboden wordt.
-
Door nalatigheid van de ziekenhuis en de vroedvrouw is mijn zoon geboren die meervoudig gehandicapt is geworden door hersenbeschadiging.Twe e en een half uur lang heb ik gelegen in de ziekenhuis zonder enige controle terwijl er meerdere keren naar de verplegend is gegaan .Zij konden niet komen omdat het druk op de afdeling was.Mijn zoon is blind,heeft epileptie,gedeeltelijk verlamd,heeft ook zelfverwondend gedrag en motoriek heel achter gebruikt rolstoel.Hij is helemaal afhankelijk van ons.Ik ben bij de tucht college,klachten commisie en de gezondheid inspectie geschreven.Daarna een advocaat ingeschakeld en het duurde bij hem 5 jaar om met deskundigen te overleggen.En toen heeft hij die zaak weer overgedragen aan een ander advocaten bureau en ben nu 10 jaar mee bezig en de einde is nog niet in zicht.Omdat de geboorte poliklinisch zou zijn hebben de verplegend personeel ons gewoon in de steek gelaten ging op de vroedvrouw en die ook te laat kwam.Ik ben altijd bang als ik te maken heb met geboortes van familie en kennissen en hopen dat het toch goed komt.Ook heel veel sterkte aan de ouders en nabestaanden van Tanya.
-
hoeveel mensen zijn er overleden ? maar hoeveel zijn er invalide geworden met hoge medische kosten ,die de gemeenschap mag betalen apart van de kosten die dat voor ons meebrengt . mljarden ? Ik ben er een van
-
Ten eerste wil ik zeggen dat ik het voor een ieder vreselijk vind wat er gebeurd. Maar wat ik zo jammer vind is dat voor elk mens het zo'n verschrikkelijk gevecht moet zijn!! Kom der maar eens doorheen in een ziekenhuis..Wat de vader van Tayina ook zegt het klopt...men laat het zo lang duren dat je eigenlijk geen zin meer hebt om een fout te melden..Zo kan je geen verdiet verwerken, en de heren medici komen dan ZEER machtig over!!. Zelf merk ik bv dat als ik of mijn man binnen komen bij een van onze specialisten dat zij hooguit 5 minuten tijd hebben..hoe gaat het..oke..recept en der uit werken die patient!! LUISTER in godsnaam naar patienten ze komen niet voor niks!!!
-
Besteed ook aandacht aan de organisatie van de ziekenhuizen, onder druk van budgettering, werkdruk of wat dan ook. Sommige fouten zijn niet alleen de arts te verwijten. Het verhaal zou te lang worden, maar mijn vrouw stierf, 44 jaar oud, zonder geldige reden, omdat het ziekenhuis zijn zaakjes, bewust, niet voor elkaar had.
-
ik had zeer zwaar beenlets en met de ambulance werd ik naar het ziekenhuis het was druk en de arts zei dat ik naar huis moest.Enkele mensen hebben me gillend van de pijn in een personen auto gehesen.Omdat ik zo ontzettend veel pijn had heb ik mijn huisarts laten komen en die heeft onmiddelijk het ziekenhuis gebeld dat ik er met de ambulance weer aankwam.Vervolgens zijn ze er achter gekomen dat mijn achterste kruisband was afgeknapt en de andere zwaar beschadigd waren en mijn enkel gebroken.Ik leed zo verschrikkelijk veel pijn en vroeg hoe dat kwam maar ze hadden daar geen passend antwoord op.Op mijn aandringen hebben ze na 18 dagen een vaatonderzoek gedaan en bleek de hoofdslagader in het been afgekneld te zijn en ben ik gelijk geopereerd.Het ongeluk gebeurde in 2001 en be nu in 2007 voor de zesde keer geopreerd in drie ziekenhuizen.Het meeste zeer doet nog de leugens van een aantal artsen om hun positie te redden en het medisch tuchtcollege is een grote klucht.
-
Ik heb bewondering voor de ouders die het verschrikkelijke verhaal op een fantastische wijze verteld hebben. Petje af! Ik wens ze alle sterkte en succes toe in deze moeizame strijd. Uit eigen ervaring weet ik dat je niet meer als een nummer in een ziekenhuis bent en de processen dienen gevolgd te worden. Een mens is een individu en als zodanig uniek in zijn soort. Daar zijn geen proces op toe te passen. Ja, dat kost tijd en geld! Medici en regering doe hier wat aan want DIT MOCHT NIET GEBEUREN EN MAG NOOIT MEER GEBEUREN. Misschien wordt er nu een keer geluisterd naar de slachtoffers en hun familie.
-
Ik heb sinds 1996 psoriasis.Ik werd toen dmv lichtterapie behandeld, deze therap. heeft minder dan een jaar geholpen, er werd dermovae geadviseerd om mijn huidklachten te verzachten. Maar ik heb nog steed psoriasis .FBTO heeft bij mij ook afgedaan ,ik was zwaar tellleurgesteld,betaal de toen 179 euro per maand aan ziektekosten. Maar geen enige support van FBTO . In 2005 schreef mijn huisarts mij een nieuw middel te gebruiken het waren Fumaraat pillen en voor deze pillen het heeft mij meer dan 250 euro gekost, tevens psychisch was ik ten gronde..op verzoek van mijn maatsch.werker kreeg ik een psycholoog die mij kan coachen deze man was geweldig maar FBTO was er niet mee eens...had mij 1500 euro gekost! Waarom zou ik aan een Verzmij die alleen interreseert in wat jij betaald voor je ziektekosten? steeds blijven betalen, FBTO die nooit goed advies kon geven?Als je niet betaald ben je een wanbetaler?Valende medische tuchtraad!Schrijnend. "de wraake is van de Here"zij zullen hun straf wel krijgen!
-
Ik vind het een rare gewoonte dat als niet goed gepresteerd is toch een rekening betaald moet worden.Zelfs als je een radio koopt krijg je minstens je geld terug als hij het niet doet.In de medische wereld piept men er gewoon tussenuit en stuurt men zonder scrupules zijn factuur.Tevens houd men de waarheid geheim om de eer onterecht hoog te houden en dekt elkaar tot in het oneindige op een criminele manier onder het motto zoals dit vaak in de maatschappij gebeurt onder de noemer alles is legaal gedaan en niet te bewijzen.Dit is de corruptie die bij notabelen naar mijn mening op grote schaal wordt gepraktiseerd en die de hele groep daarmee in discrediet brengt.Het gaat er dan om dat iedereen fouten kan maken tijdens het werk die een normaal risico zijn.In geval dat men half dronken van de vorige dag en nog niet fris van vermoeidheid aan de slag gaat moet keihard aangepakt worden. Ik ga er dan van uit dat het geen noodsituatie is die niet door een frissere kracht had kunnen worden overgenomen of dat het had kunnen worden georganiseerd.Het gaat om geld en om het sparen van de collega's die op hun beurt jou dan ook weer sparen. Wie is daar de dupe van en wat zijn de alternatieven om het te voorkomen.Hoe groot moet is de pak kans en hoe groot is de repressaile om een overtuigend signaal naar de mogelijke daders te sturen.Dan zal men eieren voor zijn geld kiezen puur uit berekening en ratio en is er een systeem.Nu is het een wassen neus.Gezondheidszorg is heel duur en een verplichting om aan mee te doen, maar dat zou er niet toe mogen leiden dat men in principe rechteloos en machteloos is.Knap als steeds het dossier zoek raakt. Ik ben er voor dat men dan een aantal jaren moet worden opgesloten. Dan is er voortaan in ieder geval altijd wel een dossier. Ik hoop dat ik de knuppel hard in dit hoenderhok heb gegooid.Geen medelijden met in dit geval artsen die corrupt zijn.
-
De regering interesseert het niet dat mensen anoniem rond mogen lopen met dodelijke besmettelijke ziekten.Aids Tbc die niet meer te behandelen is.Mensen die drager zijn hoeven niet kenbaar te zijn door een merkteken dat zou kunnen voorkomen dat anderen besmet raken.Vroeger was men geloof ik veel slimmer toen men melaatsen liet afzonderen om de rest van de bevolking gezond te houden.Nu interesseert niemand het zich.Men laat slachtoffers gewoon in de onzichtbare maar wel bekende kuil willens en wetens vallen.Aan de andere kant wordt er langdurig gezwamt over 5 dagen bedenktijd voor abortus en probeert men euthanasie te verbieden. Ik vind dit zeer huichelachtig en de plank absoluut misslaan als men levens wil redden en alles wil doen om gezonde mensen te houden.Tevens zou ik er op aan willen dringen dat het verboden wordt om meer dan twee kinderen te verwekken om de overbevolking en de daarmee samengaande problemen terug te dringen.Ik heb nu het idee dat men oogluikend mensen laat besmetten en laat ziek worden en sterven om zo de overbevolking terug te laten gaan.Dit is een verkeerde en bijzonder wrede en immorele houding en komt zeer slecht uit voor het levensgeluk van de mensen.Niemand heb ik tot nu gehoord over deze punten en het lijkt wel of ik op een achterlijke apenplaneet leef. Het zal wel zo zijn dat men om godsdienstige redenen hier net zo achterlijk als de Taliban is. Feit is dat men zich hier niet aan wil branden en laf en gemeen is.Nogmaals het kost weinig en het resultaat is enorm al men bekend laat worden wie besmet met aids is. Misschien ziet men er niets in omdat er niets aan te verdienen valt? Dus zoeken we de duurste oplossing die niet werkt maar daar gaat het niet om en smijten we bakken geld liever weg en kunnen we zondag naar kerk en moskee.
-
Medische fouten.Zelf nooit meegemaakt zover ik weet. Alleen bij de geboorte.Ik werd geboren met een schissis, De artsen zeiden "Hij gaat toch dood, dat was een medische vergissing. Ik leef nog. Alleen mijn tweelingbroertje overleed wel na de geboorte zonder schissis.met vr.groetRob
-
Alles gelezen en ik word er niet vrolijk van. En reken er maar op, dat er niets veranderd word.Alles draait om geld in deze verloederde maatschappij.Je bent in de macht van het geld van de verzekeraars. En die gaan over lijken, want de knip moet dicht blijven, want er moet weer meer winst gemaakt worden. Van de politiek hoef je niets te verwachten, kijk maar naar het allooi wat daar in terecht komt. Grote smoelen en te stom om voor de duvel te dansen, want ze hebben geen enkele levenservaring opgedaan.
-
Ik ben het geheel eens met de visie van hr/mevr v/d Gullik.Juli 2006 ben ik geopereerd aan een 22 jaar oude borstreconstructie voor prothese wisseling.het zorgstelsel was veranderd,fonds en particuliere patienten bestonden niet meer en kon ik gaan naar welke zorgverlener dan ook Een jaar eerder was er al een prothese verwijderd in een regulier zieknhuis.de behandelijg zeer tot mijn ongenoegen.Ik koos een zelfstandig behandel centum,erkend door het V.W.C.heeft contracten met vrijwel alle zorgverzekeraars.Het bedrag van de prestatiecode.vastgest eld door het V.W.C.in 2005 was blijkbaar voor de specialist na onderhandeling met de zorgverzekeraar niet voldoende en werd er, naar mijn opinie een kwalitatief mindere, prothese geplaatst,zowel rechts als links.Dat bleek overduidelijk toen het na 4 weken mis ging en rechtsverwijderd moest worden,de gereconstrueerde borst, inverband met een ferme ontsteking.Na 6 weken werd een andere ingebracht die beduidend beter aanvoelde dan de eerste.Links zit er nog steeds in,heb daar ook behoorlijk last van.Nog de zorgverlener,nog de zorgverzekeraar hebben mij er op attent gemaakt dat het kwaliteits mindere prothese zou worden en als ik betere zou willen ik dan bij zou moeten betalen.De gezondheidzorg is nu eenmaal big businiss.Ik heb een top verzekering,dus daar kan het niet aanliggen.Hoezo fonds of particulier? Het draait alleen maar om geld,de eed die zij afleggen bij de uitreiking van de dokters bul is in rook opgegaan
-
Transorale nekwerveloperatie 2003in azMaastricht. Mijn Casus is inmiddels in behandeling in hoger beroep bij Centraal Tuchtcollege Den Haag. Daar heeft EINDELIJK een DESKUNDIGE, Prof. dr. Thomeer uit Leiden, neurochirurg, een rapport uitgebracht en werd mij dus ook toegezonden. Uit dit rapport trek ik een voorlopige conclusie dat de betreffende artsen NIET vrij-uit gaan. Ik zou graag in contact met U komen alvorens deze casus mondeling in Den Haag aan de beurt komt. Ik mailde U gisteren (12-2-'07)De 'affaire' die momenteel in Rotterdam, Erasmus ziekenhuis speelt, geeft mij eveneens moed.Naar aanleiding van eerdere uitzendingen van AVRO 'elke arts z'n eigen kerkhofje' ook gepresenteerd door Karel van de Graaf en via Netwerk in uitzending van 20-7-'05 (presentator Sven Kockelmans) onder het motto 'weinig ervaring kills' de medische misstanden onder de aandacht bracht en waar Prof Marc Berg ook zijn medewerking verleende ten faveure van alle gedupeerden in de meest wijde zin van het woord en waar ik de presentator nóg hoor zeggen of er in medische kringen 'een conspiracy of silence' heerste.Ik nam met al deze mensen contact op en ze verwezen mij voornamelijk naar de Inspectie, waar ik mijn klacht ook gelijktijdig met de klacht naar AZM en Regionaal Tuchtcollege in maart 2004, zes weken na overlijden van mijn echtgenoot, heb gestuurd.Als U contact met mij zou willen opnemen zou ik U uitermate dankbaar zijn Ik moet alles in mijn eentje doen want ik kom niet in aanmerking voor een pro deo advocaat, maar ik laat het er desondanks niet bij zitten. Dat ik mijn man kwijt ben, daar leer ik mee leven, maar met het afschuwelijke besef dat ik , naar mijn gevoel, niet meer in een RECHTSTAAT leef, daar wil en kan ik niet mee leven!Met vriendelijke groeten,C.M.G. Duringer-Le Rouxcdurlinger@hetnet. nl046-4528732
-
Een waardige uitzending.Ik denk dat dit weinig indruk maakt op de leden van het Tuchtcollege en Centraal Tuchtcollege te Den Haag.Zoals een van de heren zei:"Iedereen gaat dood"Iedere arts krijgt rugdekking van het Tuchtcollege.en Inspectie Een schijnvertoning.We zijn geen matennaaiers!
-
Lees ook het artikel uit de telegraaf van 31 mei:"Kruistocht tegen spookhulp"Verpleeghuis artsen van Pantein Bocxmeer en manager Thuiszorg Uden regelen achter je rug om de CIZ/Nijmegen indicatie om de zorg op maat gelden binnen te halen. Bingo Hier hoeft niet voor gewerkt te worden, en ik zonder resultaat bij het zorgkantoor en CIZ maar bedelen om het persoonsgebonden budget te krijgen. BINGO voor de instellingen. Misbruik van terminale patienten.
-
Ik heb meerder aangifte`s gedaan van valsheid in geschrifte. Het O.M.onderzoekt de aangifte`s niet eens. Geen strafvervolging voor bewezen strafbare feiten van verpleeghuisartsen.De driehoek/overheid bemoeide zich ermee en deed een uitspraak.Dus nu een civiele procedure starten.Wie heeft nu de beste advocaat.Onze zaak mag in de media.Het is te gek voor woordenreep0092@planet .nl
-
Artsen die weglopen voor hun fouten. Klinkt mij niet onbekend in de oren. Ja, ook ik ben slachtoffer geworden van zo´n situatie. Verkeerde diagnostiek in combinatie met een foute dosering van medicijnen hebben beperkingen in mijn motorisch functioneren veroorzaakt. Sinds het voorval ben ik niet meer in staat normaal te liggen, lopen en zitten. Voorheen had ik nooit met zulke beperkingen te maken gehad. Naast de lichamelijke schade en beperkingen zijn de emotionele gevolgen groot.De artsen waarmee ik te maken had liepen collectief weg voor hun verantwoordelijkheid. Ze houden elkaar de hand boven het hoofd, verdraaien de werkelijkheid om hun fouten te verdoezelen en lijken lak te hebben aan de gevolgen voor hun patient. Emotionele gevolgen tellen niet in de dokterswereld. Hoewel emoties toch een wezenlijk onderdeel van de mens zijn, blijven ze subjectief en dus onbelangrijk in de ogen van artsen. Wat mij betreft wordt het hoogtijd dat er iets gaat veranderen in de gezondheidszorg. Artsen zouden eens moeten stoppen zichzelf op een voetstuk te plaatsen. Hun functioneren zou veel vaker onder de loep moeten worden genomen, ook al lijkt daar geen direkte aanleiding voor te zijn. Dit zou dan gedaan moeten worden door commissies die echt onafhankelijk zijn. Op dit moment valt die onafhankelijkheid duidelijk te betwisten. Er lijkt sprake van een kliek tussen artsen, specialisten, leden van tuchtcommissies en de farmaceutische industrie. Hopelijk gaat onze nieuwe minister van Volksgezondheid hier eens iets aan doen! Volgens mij is dit probleem echt groter dan we vermoeden. En er zijn dan wel klachtencommissies, maar een `succesvolle` stap er naartoe is voor patienten haast onmogelijk door de manier waarop er met ons wordt omgegaan.Willem
-
In de uitzending van EénVandaag tonen de ouders de onbaatzuchtige liefde voor hun dochter Tayina, die door medische missers is overleden. Mijn oprechte medeleven.Onbeschrijfl ijk is het gevoel van machteloosheid en wellicht het gevoel te hebben dat je niet genoeg hebt gedaan wat in je vermogen licht.In december 2003 overleed onze moeder van 87 jaar, na een totaal overbodige operatie.De chirurg in kwestie had wegens drukte geen tijd ons te woord te staan.Totale verwarring en niet wetende te doen besloot mijn moeder te vertrouwen op de deskundigheid van deze specialist. Ten onrechte bleek achteraf. Zij was de eerste operatie patiënt na zijn vakantie.De totale verwijdering van haar borst met een klein gezwel was volgens het Regionale Tuchtcollege verwijtbaar medisch handelen. Hormoonbehandeling of geen behandeling was de juiste optie geweest. Na de zitting van de klachtencommissie van het ziekenhuis bleek uit de verkregen(opgeëiste) dossiers dat er 3 specialisten verantwoordelijk waren voor haar dood.Uit de medische gegevens bleek dat er (nagenoeg) niets voor haar is gedaan om een redelijke kans op overleven te geven.Alles wat mis kon gaan is misgegaan en alles wat had moeten gebeuren is nagelaten.Na een 2e bloeding, twee dagen later en een spoed operatie zijn er tot een aantal uren voor haar overlijden, de dag daarop slechts 4 Hb metingen uitgevoerd.Van de 3 specialisten hebben er 2 een waarschuwing van het regionale tuchtcollege gekregen. Het was zeer schokkend en emotioneel te moeten constateren dat er zoveel fouten zijn gemaakt en dat er alleen maar 2 waarschuwingen zijn uitgedeeld voor dood door medisch verwijtbaar handelen. Een van de specialisten durfde zelfs naar de tuchtcommissie te schrijven dat het geestesvermogen van de klager niet in orde was.Toch gaat enigszins mijn waardering uit naar het Regionaal Tucht College in Groningen voor de wijze waarop deze zaak is behandeld. De strafmaat was helaas niet passend.Voorafgaand aan de uitspraak van de tuchtcommissie oordeelde de klachtencommissie van het ziekenhuis in Leeuwarden dat op medisch-technisch gebied adequaat was gehandeld. Deze commissie verklaarde de klacht ongegrond en beveelt in haar eindoordeel de directie aan om, in geval van een ingrijpende medische ingreep dit te laten bespreken met de patiënt door de behandelend specialist.(letterlijk e tekst)Deze klachtencommissie was totaal ongeloofwaardig en waarschijnlijk afhankelijk van het ziekenhuis(directie) en specialisten.Misschien helpt het als leken in de commissie plaatsnemen voor de objectiviteit en de menselijke maat.De chirurg, die een waarschuwing heeft gekregen en in het buitenland actief is, heeft ook nooit sorry gezegd, maar gaat in beroep.De menselijke maat ontbreekt hier volledig. Het toegebrachte leed wordt niet beseft.De weg om als leek medische fouten aan te tonen is zeer zwaar en gaat vaak ten koste van je gezondheid, maar er is geen andere keus om tot gerechtigheid en mogelijke berusting te komen.Met de moeder van Tayina ben ik het roerend eens om iedere burger welke van een strafbaar feit wordt verdacht, dus ook artsen die verwijtbaar hebben gehandeld, net als ieder andere Nederlander voor de rechter te laten komen.Een kind verliezen is het ergste wat je kan overkomenIn deze moeilijke tijd en in de toekomst wens ik de ouders (familie) van Tayina veel sterkte toe.
-
Mijn helaas al overleden vrouw, is ook slachtoffer van medische missers geworden. Ook ik stuit op arogantie en stugheid van artsen en willen ze vaak geen schuld erkennen, terwijl zwart op wit staat, dat ze het niet goed hebben gedaan. Ik heb het hier niet over het eerste de beste, maar over professoren. Gelukkig heeft mijn vrouw mij een brief nagelaten, waarmee zij mij het recht geeft om alle documenten ter inzage te krijgen, want anders krijg je ze oder het mom van privacy mooi niet te zien. Dit is iets wat ik iedereen kan aanraden, om als er iets gebeurt, dat recht te hebben. Ik heb hierover een boekje geschreven en dat alle, zeker tien, artsen en patienten organisatie gestuurd. Van maar twee heb ik een reactie gekregen, zelfs van de patienten organisatie, Olijf en hun voorzitter Hannie van Leeuwen, niets. Ze zijn alleen maar op geld, dan wel op hun promoties, uit. Beschamend, geen enkel gevoel voor hun slachtoffers, terwijl ik duidelijk heb aangegeven geen stappen te ondernemen, maar door hun gedrag zou je ze voor de rechter slepen, ware het niet dat je je arm procedeert en erzelf vaak onderdoor gaat. S. Visser.
-
Waardige uitzending.Tegenpartij uiteraard niet thuis. Marianna jouw verhaal gelezen, ook op het forum. Geef niet op.Kunnen we niet met veel mensen naar de zitting van het Centraal Tuchtcollege gaan? Witte sjaaltjes dragen of zoiets.We moeten toch ergens beginnnen. Je hebt helemaal gelijk.Iedereen kijkt de andere kant op totdat het jezelf overkomt.
-
Ikheb eens een topadvocaat benaderd, voor een medische fout.Antwoord we staan alleen de beroepsgroep bij.Artsen en advocaten krijgen je wel monddood evenals de politiek die je doodzwijgt.Nog een paar dagen dan staan ze daar weer op het bordes en denk ik aan de doden en bijna doden door medische fouten.....Wat hebben ze gepresteerd dat ze daar mogen staan...!!
-
Allemaal naar het Binnenhof in Den Haag en de klok gaan luiden. Laten de nabestaanden er zijn met witte ballonnnen of iets anders, als de dames en heren op het Catshuis zijn!Zorg voor veel pers.Zal de A.I.V.D. er dan zijn?
-
"" veel sterkte met het verlies van jullie dochter "Mijn vader is op 30 maart 2005 overleden , 3 weken na een darm operatie. met een septische shock werd hij van het A.Z.Vesalius Tongeren, waar de chirurg niet wou ingrijpen, naar het A.Z.Maastricht gebracht, helaas hier was geen plaats op intensive en werd hij gewoon na 10 uren naar het ZOL in Genk gebracht waar hij overleed;Was in Tongeren onmiddellijk ingegrepen zou hij nu misschien nog leven.Van de klachtencommissie van het A.Z.M hebben we uiteindelijk een " sorry" gekregen, van het A.Z.vesalius helemaal niks !!!
-
Dit is een perfect voorbeeld van hoe slecht de westerse medischie is. Mensen wijmaken dat ze niets kunnen genezen. Al voor de 2e wereld oorlog kon met ziektes genezen waaronder ook kanker. Chemotherapie is een van de slechte therapien die je kunt krijgen als kanker patient. Er zijn tal van andere behandelingen die gebruikt kunnen worden in plaats van chemo. Het is bewezen dat chemo het imuunsysteem kapot maakt. het imuunsysteem van dit arme meisje was nog verre van compleet. Wat een ziekelijke blunder. Mensen laat je niks wijsmaken alles is te genezen. Pharmaceutische bedrijven verdienen jaarlijks 800.000.000 dollar, winst!. Denk je dat die gasten een reet geven om een 15 jarig meisje? zolang zij maar hun zakken vullen. Schandelijk dit, echt waar, schandelijk!!
-
Wat een aangrijpend verhaal. Het gevoel van machteloosheid en onbegrip lijkt mij vreselijk. Ik kan iedereen het boek 'De gezonde patiënt' van huisarts Jannes Koetsier aanraden. Hij beschrijft de 'ziekte van het medisch bedrijf'. Hoe artsen zich teveel focussen op het resultaat en daardoor vooral symtomen bestrijden. Daarnaast geeft het boekje met patientverhalen handvatten hoe je regie houdt over je eigen gezondheid. Zo staan er checklists in om een artsbezoek of ziekenhuisopname goed voor te bereiden. Op zijn site delen mensen ook hun ervaring met artsen en specialisten: degezondepatient.nl.
-
Martin Amis had helemaal gelijk toen hij zei dat Artsen de Poortwachters van het leven zijn. Ze zijn bij je geboorte aanwezig en bij je dood. Helaas denken de meeste artsen dat ze God zijn en gedragen zich er dan ook naar. Mijn vrinden zijn het ook niet maaar je zal ze maar nodig hebben.........
-
Graag wil ik ook langs deze weg de moedige ouders van Tayina alle sterkte, liefde en kracht toewensen en de hoop dat ze dit verdriet kunnen dragen. Mijn respect voor de weg die jullie bewandelen. Inmiddels heb ik mijn handtekening gezet onder de petitie die is gestart en roep hierbij een ieder op om dit ook te doen. Laten we al is het een heel klein beetje met elkaar sterker staan.
