10-04-07

Dyslexie en Davis-counseling

De behandeling voor dyslexie zal vermoedelijk gaan vallen onder de zorgverzekering, met uitzondering van een aantal behandelingen, waaronder de 'Davis-counseling'. Deze is namelijk niet wetenschappelijk bewezen. De methode gaat ervan uit dat mensen met dyslexie beelddenkers zijn en dus een talent hebben dat moet worden gestroomlijnd. Pure misleiding, aldus de wetenschappers. Maar de methode is bij een grote groep mensen weldegelijk effectief.

In EénVandaag een gesprek met Lot Blom, Davis-counselor. Zij laat zien wat de Davis-counseling inhoudt en wat erbij komt kijken. Ook Michel Ekkebus komt aan het woord. Ekkebus is psycholoog aan het Regionaal Instituut voor Dyslexie in Arnhem. Hij is één van de wetenschappers die vindt dat de Davis-counseling niet wetenschappelijk is, én niet toegepast moet worden bij dyslectici.

1
2
3
4
5

Tags |

dyslexie, zorg, zorgverzekering

Doorsturen | Print/pdf |

reactie(s)

Anoniem, 10 april 19:05: kunt u mij het internetadres geven van het onderwerp over daves counselor?mvgr mj zevenhovenpaulmatthea@ hetnet.nl
Hester Wassenburg, 10 april 19:51: Ik heb vandaag helaas maar een gedeelte gezien van uw uitzending over beelddenken. Is het mogelijk om deze uitzending op dvd te ontvangen. Op dit moment zitten wij met onze zoon in het traject om te onderzoeken of hij een beelddenker is oftewel rechtsbreinig is ingesteld; 16 april heb ik een afspraak met een gespecialiseerd ergotherapeut. Ik ben naarstig op zoek naar informatie op dit gebied.Alvast bedankt Hester Wassenburg
anja widdershoven, 10 april 20:20: Ik wil graag reageren op de Davis counseling. Onze zoon heeft hier 6 jaar geleden heel veel baat bij gehad.Hij volgt nu 3 havo met veel succes en vooral veel plezier. De davis technieken gebruikt hij nog steeds; zijn manier van denken en informatie opnemen is eenmaal anders.Ik ben zelf orthopedagoge en heb dus een wetenschappelijke achtergrond. Als de wetenschap echter geen resultaten oplevert en de Davis methode wel, adviseer ik iedereen met dyslexie om deze weg te kiezen. Het is alleen jammer dat de kosten (nog steeds) niet vergoed worden. Het enige wat wel kan is om ze als aftrekpost bij de belastingen op te voeren.Verder vind ik het jammer dat deze effectieve methode als dwaalweg wordt neergezet. Openstaan voor en onderzoeken van onverklaaarbare (miraculeuze) gegevens zou toch een uitdaging voor de wetenschap moeten zijn. Zeker omdat de resultaten al jarenlang zo goed zijn.
annemie Knibbe, 10 april 20:34: Ik heb een aantal kinderen gezien die de Davis counseling hebben gedaan. De resultaten waren bijna steeds heel verrassend voor alle betrokkenen en vergelijkbaar met wat hier getoond werd. Dat dyslexie een erfelijke component heeft, daar kun je niet omheen. Het is echter in deze tijd moeilijk te verdedigen dat je als onderzoeker niet geinteresseerd bent in de invloed die de bejegening en de opdrachten die je een kind geeft hebben op de effecten van de erfelijke belemmering voor de uiteindelijke leesactiviteit. Elke goede onderwijzer weet bijvoorbeeld dat het een groot verschil maakt of je een kind dat op elke vraag zegt: "ik weet het niet"" ,aandacht geeft en de verwachting voor hem levend houdt dat hij zijn voorstellingen en de verwoording daarvan in beweging zal brengen. De daviscounselor stelt heel veel vragen aan een kind dat gewend is "weet ik niet" te zeggen of te gokken, hij wacht bij elke vraag op antwoord, schept ruimte voor het kind om aandacht en enthousiasme te creeren in taken waarbij niet dyslectische kinderen die aandacht en dat enthousiasme vanzelf hebben. Veel grotere neurologische systemen hebben daarbij invloed dan alleen dat kleine stukje dat steeds geisoleerd genoemd wordt. Grote neurologen als Geschwind, Galaburda, Damasio, geven aanknopingspunten om te verklaren waarom de Davisaanpak werkt. Er zijn bij de focus en de invalshoek die onderzoekers op dit gebied volgen ook keuzes te maken.Waarom is het zo dat michel Ekkebus en zijn onderzoeksschool uitgaan van de visie dat erfelijke factoren het gedrag bepalen, en voorbijgaan aan de vraag naar de invloed van gedrag, aandacht en bejegening op de ontwikkeling van dezelfde netwerken? Op basis van een bredere visie op het functioneren van neurologische netwerken en sociale omgeving, kan er ook buiten de Davis methode even effectief werk ontwikkeld worden! De daviscounselors hebben een goed voorbeeld gegeven. Dit zo slecht beargumenteerd wantrouwen jegens hun inzet is niet in het belang van de dyslectische kinderen en de ontwikkeling van didactiek en counseling. En niet verdiend.
Siem, 11 april 03:16: Wetenschappers blijf vooral oneindig jullie ding doen, maar niet meer van dat domme commentaar geven alsjeblieft. Dan gaan wij mensen die IN HET LEVEN staan verder met de methodes die in de praktijk voor velen allang blijken te werken. Wàt een sukkel die man, en helaas niet een enige.....
Internet surfer, 11 april 21:13: Ik zou graag aan alle mensen laten weten dat mevr. Lot Blom ook een webpage heeft.http://www.dysle xie-info.nl/Groet.
Sebastián, 12 april 10:08: Het kost slechts een kleine 9000 euro om Davis-counselor te worden (en je hoeft voor aanvang niet eens gestudeerd te hebben). Als je vervolgens elk jaar 300 euro laat bijschrijven op de rekening van meneer Davis, dan mag je jezelf Davis-counselor noemen. Je zou denken dat meneer Davis inmiddels wel genoeg geld heeft om de resultaten van zijn behandeling eens te laten onderzoeken. Het heeft er echter alle schijn van dat hij daar geen interesse voor heeft. In praktijk komen dyslectische kinderen die Davis hebben gevolgd uiteindelijk vrijwel altijd bij serieuze instituten terecht, zoals het IWAL of het RID. Er worden daar geen wonderen verricht, maar wel blijkt het niveau van ongeveer 80% van de dyslectici genormaliseerd te worden met behulp van eerlijke en geëvalueerde behandeling.
Bram van Neerven (die in de uitzending voorkwam), 13 april 20:56: Ik, Bram van Neerven ben ook enorm geholpen met de davis counsling het was een leuk en ook een nuttig project.Ik weet nu wel dat ik volgens meneer Davis dyslexie heb maar ik weet niet of het nou is of niet.
Hans Sintemaartensdijk, 20 mei 14:03: Vroeger was iemand al snel een heks of een tovenaar en verdween je op de brandstapel, als je iemand probeerde te genezen. Later kwam men tot inzicht en werden de heksen artsen en wetenschappers genoemd. Men kreeg een plaats in de samenleving omdat men met veel moeite kon bewijzen dat een methode werkte. Diezelfde 'heksen' bepalen nu dat deze methode niet wetenschappelijk aantoonbaar kan werken. Wie zijn zij om dat te mogen zeggen, als er levend bewijs op aarde rondloopt? Mijn vrouw is Davis counselor en heeft zeer goede resultaten, waar kind, ouders en school versteld van staan. Een wonder? hekserij misschien, of toch een methode, bedacht door een dyslect Ronald Davis, die wel werkt maar (nog) niet 'meetbaar' is voor de wetenschap. Die daarom ook niet voor vergoeding in aanmerking komt en waardoor kinderen aan lager wal kunnen komen omdat hun ouders de behandeling niet kunnen betalen. Kinderen die geen carriere als wetenschapper kunnen maken, omdat hun die kans niet gegeven wordt door de wetenschappers en de regering.Wanneer ontwaakt Nederland, deze behandeling is internationaal al wel erkent, waarom niet hier?