Euthanasie bij 'psychisch lijden' niet toegepast
Sinds de Wet op de Euthanasie in 2002 van kracht is gegaan, mogen ook mensen die ‘psychisch lijden’ een beroep doen op euthanasie. Toch constateert de Nederlandse Verenging van Psychiatrie dat er sinds de invoering van de wet er geen aanvragen wegens ‘psychisch lijden’ meer zijn gedaan bij de toetsingscommissie. Hoe komt dat? En wat gebeurt er met deze mensen?
De Nederlandse Vereniging voor
een vrijwillig Levenseinde presenteert een boek met ervaringen van
artsen en euthanasie.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Te krankzinnig voor woorden vind ik dit. Euthanasie wordt veel te gemakkelijk gemaakt. De westerse wereld gaat aan immoraliteit ten onder. Men doet maar wat.
-
Niemand heeft om het leven gevraagd en dus heeft iedereen het recht om er een einde aan te (laten) maken. Dat dit niet lichtvaardig moet gebeuren, spreekt voor zich. Maar de huidige (christelijke) wetgeving laat te veel mensen onnodig lang lijden voor ze mogen sterven.
-
Hoewel ik voor noch tegen euthanasie ben en ik ook niet kan bepalen wanneer iemand dermate psychisch lijdt dat het leven niet meer leefbaar is, vind ik wel dat het nog altijd beter is om er op een (nette) manier een einde aan te maken dan b.v. voor een trein te gaan staan. Daarmee verwoest je niet alleen je eigen leven, maar soms ook dat van de mensen van de NS. Maar misschien is het wel juist de bedoeling om de buitenwereld er bij te betrekken. Helaas ben ik al te vaak getuige geweest van dergelijke drama's.
-
Het doet me nog vaak pijn dat mijn vader stiekem onzichtbaar moest verdwijnen. Elk sterfgeval is nu extra pijnlijk, omdat hij onwaardig stierf. Zonder steun, zonder afscheid en zonder respect te kunnen geven. Goed, ik was er te laat bij, ik hoopte ergens dat de ziekte niet zo riskant was. Had ook andere verplichtingen. Je zou voor het helpen bij dit soort problemen als familielid even vrij moeten kunnen krijgen, net als wanneer iemand lichamelijk doodziek is. Ik heb wel geprobeerd steun te geven. Het getuigt van verregaande arrogantie om te denken dat je iets kunt doen, dat kunnen de knapste hulpverleners ook niet altijd. Natuurlijk is het zo dat er ter preventie meer aan psychisch lijden gedaan moet worden. De wachtlijsten voor hulpverlening en met name die aan jongeren zijn veel te lang. De politiek heeft alleen interesse voor psychisch lijden waar ouders schuldig aan zijn. Natuurlijk is dat het ergst, maar ik verdenk de politiek ervan dat ze door het wijzen naar falende ouders niet hoeft te kijken naar het gebrek aan tijdige hulpverlening - ook bij andere soorten problemen.
-
Euthanasie te makkelijk???? Of je verdiept je niet zo in andere mensen of je hebt echt geen idee waar je over praat! Mijn vriendin wilde al jaren niet meer, was er al jaren mee bezig en alle psychiaters wisten ervan. Niemand deed iets. Sloten haar op na de zoveelste mislukte poging. Legden haar aan de sonde toen ze niet meer wilde drinken. Uiteindelijk bleef er maar 1 mogelijkheid over en dat was de trein. Moeilijk, hard, maar wel begrijpelijk. Wat moest ze anders? Ze wilde het zo echt niet, maar het werd haar onmogelijk gemaakt om het anders te doen.Ik ben blij dat dit boek verschijnt. Ik hoop dat dit psychiaters en de politiek aan het denken zet.
-
Goedendag,Psychiaters zouden eens goed moeten bedenken, zich realiseren dat andermans leven kennelijk HUN belang is (in zulke gevallen TEGEN het belang vande betreffende!) en logisch gesproken is dan dus andermans leed het belang van psychiaters!! Gruwelijk toch? Dat komt ervan dat het geven van euthanasie voor hun kennelijk 'not-done' is! Psychiaters ten alle tijde MIJDEN dus!! = het zeer dringende advies.Vr gr Madelon ter Kuile
-
Ik vrees dat deze mensen er op eigen houtje en eigen wijze zelf een oplossing voor gezocht hebben. De huidige betuttelende kliek die nu in Den Haag zit zal dit alleen verergeren. Je komt alleen en je gaat alleen. Je hebt niet voor het leven gekozen, laat beeidiging dat wel een vrije keuze zijn. Groetjes een vrijdenker met veel respect voor ZIJN leven, voor die van de ander, mag de ander zelf bepalen.
-
Els, zich voor de trein storten komt in principe op het zelfde neer als euthanasie, zelfwilsbeschikking.Al s jijzelf voor euthanasie kiest ben je net zo egoistisch bezig als je de mensen van de NS (de machinist in dit geval) met een schuldgevoel belast.John, jij hebt duidelijk totaal geen visie over het christelijke geloof, ook al ben ik daar zelf geen aanhanger van, maar van een ander geloof, waar euthanisie net zo verwerpelijk is. Het leven is je gegeven en daar moet je dankbaar voor zijn, of ben je soms niet blij dat je leeft?! Het tijdstip dat iemand heengaat is zeker niet aan de mens zelf bepaald of diens omstanders. De westerse moraal gaat aan immoraliteit ten onder!
-
Marian, er zijn ook niet-gelovige op deze aarde, atheïsten genaamd. Het lijkt mij normaal dat ook hun mening gerespecteerd wordt. Ik ben er ook zo een, voor mij zijn alle gelovige vanuit hun wortels en cultuur gehersenspoelde mensen. En dat gehersenspoelde bedoel ik niet negatief, maar leidt volgens mij wel tot beperkingen in gedachtegang over bepaalde vraagstukken in deze maatschappij. Laten we een ieder hier zijn mening spuien, of hij nu gelovig is of niet. De Nederlandse politiek is al overladen van religie, iets wat na mijn mening niet zou moeten mogen, we hebben ons dus al bij hun besluiten neer te leggen. Laat op dit forum dus een ieder lekker zijn mening geven, ook over euthanasie dus.Jouw mening over mensen die zich voor de trein gooien ben ik het volkomen met je eens. Als je er een einde aan maakt, dan niet op de manier dat een ander er last van heeft. Jezelf voor de trein gooien is daar zo’n beetje het beste voorbeeld van. Overigens kan ik op dit moment geen enkele plaats of moment bedenken of iemand ondervindt toch problemen bij jouw daad. Je zult namelijk altijd een keer gevonden worden, en wat denk je van verdriet en lasten van je dierbare die je achter laat. Daarom ben ik van mening dat er niet zo moeilijk gedaan moet worden. Geef mensen de mogelijkheid om een goede, EIGEN keuze te maken voor levensbeëindiging.
-
Ton,je hebt gelijk,maar je kan ook gelovig zijn en het vrijwillig uit treden respectvol een plek geven.Omdat de lieve heer ook hier aan ons het verstand heeft gegeven om daar liefde vol,met waardering en zonder zelfbeklag voor op te kunnen opbrengen.
-
Wendy, typisch een schoolvoorbeeld van zelfwilsbeschikking. Het is niet aan de mens die bepaalt over zijn/haar of andermans leven. Het leven wordt je gegeven met voor- of tegenspoed. Euthanisie vind ik de weg van de minste weerstand. Dat geldt voornamelijk voor ouderen die het genoeg vinden langer te leven, maar ze zijn niet lichamelijk ziek. Ik begrijp echt die verkapte mentaliteit niet!Er zijn sommige mensen bij die de honderd jaar passeren en worden zoiets als 108 jaar bijvoorbeeld. Als ze verder lichamelijk en mentaal goed in conditie zijn, is er geen enkele maar dan ook geen enkele reden om "er zomaar mee te stoppen". En dat recht hebben de nabestaanden van de persoon in kwestie evenmin! Wanneer het echt hun tijd is, gaan ze, niet later of eerder. Heb eens de Spaanse filmreportage gezien van "Mar Adente". Daarin stond het thema euthanasie centraal. Een hoogduiker die vaak een sprongetje van een hoge rots waagde, kwam ongelukkig ten val op de rotspartij beneden en raakte van boven tot onder verlamd en raakte gekluisterd aan bed. Betrokkene wilde niet meer op die manier verder leven en koos voor euthanasie, maar gezien de katholieke norm in Spanje is euthanasie een zeer heikel thema en verwerpelijke daad. De familie van betrokkene was net zo fel tegen euthanasie. Maar de patient was onvermurwbaar en liet euthanasie toepassen via een paar vrienden die op zijn verzoek hem een beker met cyaankali (ahum)gaven. Ik vind deze persoon heel egocentrisch. Per slot van rekening zocht hij in eerste instantie het gevaar (risico) op door van een rots te duiken. De laatste sprong werd hem dus letterlijk fataal met alle gevolgen van dien, maar hij wilde het lot niet accepteren. Maar laat wel famiiie na. Daarom vind ik euthanasie zeer verwerpelijk.
-
euthanasie blijft een etische en ingewikkelde kwestie van wel of geen euthanasie plegen.Ik begrijp de meningen van mensen die er tegen zijn, maar ook zeker de meningen van mensen die hier wel voor zijn. Mijn mening is hierover:zolang iemand erg diep ongelukkig is en er alles aan heeft gedaan om wel de zin van het leven weer terug te vinden, vind ik dat diegene het recht heeft om zijn leven te beeindigen. Je kan gewoonweg niet in iemand anders zijn hoofd kijken om te zien wat er allemaal speelt. Mensen die dan met zelfdoding rondlopen raken door al die gedachtes en gebeurtenissen in het leven verward en kunnen dan dit soort beslissingen maken. Dan heb ik het voornamelijk over mensen met psychoses, depressies enzovoort. Ik vind dat de mens zelf bepaald, wat diegene met zijn of haar leven doet met het oog op de euthanasie. Je zal het leven voor jezelf leuk moeten maken, een ander doet dat echt niet. Misschien is het egoistisch, maar als jij nooit voor jezelf heb op kunnen/durven komen door dingen die in het verleden gebeurt zijn, dan ben je als je voor zelfdoding kiest, voor het eerst in je leven voor jezelf opgekomen en dan vind ik dat dat dan best mag.
-
Euthanasie is een zachte dood sterven zonder veel lijden, naar de klassieke van Dale. Ik ben blij dat er in mijn vroegere jaren geen omstanders waren die mij vooruit hielpen met de kortste weg. Nu ben ik er nog. De -denkbeeldige- apen waar wij van af denken te stammen doen die ook zo als het tegenzit?Waarom slapende honden wakker te maken? Het is de moeite waard om op te merken dat imitatie gedrag -o.a. door dit soort programma,s- kan worden gestimuleerd. Een natuurlijke dood heeft mijn voorkeur en dat wil niet zeggen dat levens maar eindeloos worden gerekt. Eens houdt het op en dat is nooit te vroeg.
-
nou els je klinkt behoorlijk susidaal kijk eens wie nederlands moet leren,zoveel typ fouten als jouw heeft nog geen buitenlander gemaakt,als je zover ben zal ik je wel als eerste persoon voor de trein willen zien.je bent echt psychisch in de war.klinkt niet goed
-
Layla moet nog wat zeggen over de taalfouten van Els, om je voor de trein te lachen . . . . .
Verder in deze uitzending
Ruim 18 duizend mensen in Nederland hebben HIV. Helaas weten 6000
personen het niet van zichzelf. Rondom heeft HIV hangt nog steeds
een taboe. Hoe gaan familie en vrienden om met iemand in hun
omgeving met HIV? Hoe kijkt de buurvrouw naar haar buurman die HIV
positief is? En hoe bekijkt een collega zijn met HIV besmette
collega? Lees artikel




