Preventie zelfdoding
Het Trimbos-instituut
voor geestelijke-, maatschappelijke- en verslavingszorg komt met
een beleidsadvies dat zij schreven in opdracht van het ministerie
van Volksgezondheid. Het advies ligt nu bij de Tweede Kamer. Het
instituut denkt dat er meer gedaan kan worden om zelfdoding te
voorkomen. We praten met de schrijver van het beleidsadvies.
Trimbos-onderzoeker Martijn Bool, onderzoeker. Verder praten we met
een moeder wiens 24-jarige zoon is overleden door zelfdoding. Hij
was schizofreen en leed aan psyschoses.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Het is dan ook de hoogste tijd dat er aan dit probleem eens iets gedaan wordt. We moeten er echter met z'n allen van doordrongen zijn dat we allemaal verantwoordelijk zijn voor onze zieke medemensen. Want iemand die zich van het leven beroofd is in ernstige mate psychisch ziek. Vaak weet men daar niet mee om te gaan en voeld de patiënt zich nog eenzamer en in de steek gelaten. En wat doet iemand die zwaar depressief is en denkt dat er toch niemand is die iets om hem geeft. Precies ja.
-
De uitzending sprak mij als nabestaande na zelfdoding van mijn 21-jarige zoon erg aan, vooral dat die moeder naar de boom gaat, waaraan haar zoon zich opgehangen had. Heb ik ook gedaan. Daags erna maakte ik dit gedicht:Gisteren, toen was het goed,ik kreeg rust in mijn gemoedtoen ik de boom zag en kon pratenhoe Tjebbe 't leven had gelaten.Met dank aan twee brandweermannen met wie ik over hem kon praten. Hij stierf zonder signalen vooraf.
-
ik denk dat je niet geholpen kan worden door mensen die leren door boeken te lezen. sommige dingen moet je zelf mee maken voor je er echt ieamnd kan helpen. want mensen verdienen er gewoon geld mee om te zeggen dat ze mensen zouden helpen.en als mensen zelfmoord willen plegen... kan je ze toch niet tegenhouden want ze verzinnen toch wel weer een andere manier. ook een leven met standaard medicijnen wil je niet. jullie willen mensen helpen omdat jullie dit gedrag niet normaal vinden. maar is het gedrag levend door medicijnen wel een normaal leven?
-
Zolang de zorg maar onverlet laat het zelfbeschikkingsrecht van mensen. Ook de zelfbeschikking over het EIGEN leven
-
Niet "gedaan kan worden om zelfdoding te voorkomen", maar gedaan MOET worden. De voorbeelden in het artikel genoemd, zijn al ernstig genoeg en er moet dan ook serieus actie worden ondernomen vanuit het instituut en geen slappe was-effect.
-
Wie weet wat wie wil
-
Laten we vooral onderscheid maken tussen mensen die werkelijk psychiatrisch patiënt zijn en daar nooit meer van zullen genezen en mensen die 'even' in de put zitten omdat ze gezakt zijn voor een examen of omdat de verkering uit is. Deze laatste groep handelt in een impuls en zou vanuit de basis wat weerbaarder moeten worden opgevoed, zodat niet bij enige tegenslag het leven geen zin meer lijkt te hebben.
