Laatste dag voor hulpverlening transsexuelen
De transsexuelen in regio Rijnmond zijn de wanhoop nabij. Vandaag valt het doek voor de psychosociale zorg waar zij wekelijks een beroep op doen. De doelgroep is woedend en zeer bezorgd. Na de aangekondigde sluiting zal er in heel Zuid -Nederland geen psychosociale hulp meer zijn. EénVandaag volgt hulpverlener Els Ditvoort op haar laatste dag en spreekt met twee transsexuelen die het vanaf morgen in hun eentje moeten zien te redden.
Transsexueel Leon: “Het probleem wordt zo
ontzettend onderschat. En ik wil nogmaals benadrukken:
transsexualiteit is geen keuze, als transsexueel word je in het
verkeerde lichaam geboren. Stel dat jij morgen wakker wordt met een
neus van 1 meter lang. Daar moet je iets mee, dat moet je
verwerken, accepteren of zien te veranderen. En daar heb je hulp
bij nodig. Zoiets heeft nogal wat impact.” Een geslachtsaanpassing
heeft veel gevolgen voor de transseksuele persoon en voor de
omgeving. Een transitie duurt jaren en alleen met operaties en
hormoonbehandelingen ben je er niet. Veel transgenders hebben
tijdens èn na deze periode van grote veranderingen hulp nodig.
Zeker als er in de omgeving sprake is van onbegrip, discriminatie
of geweld. AchtergrondDe Werkgroep Transseksualiteit Rotterdam is
al meer dan 10 jaar de enige professionele zorgaanbieder voor
transseksuelen in geheel Zuid-Nederland.Het werk van de Werkgroep
wordt sinds 2004 gefinancierd uit de AWBZ. Vanaf 2006 zijn alle
cliëntaanvragen door het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ)
afgewezen. De psychosociale zorg zou niet onder de AWBZ vallen,
maar onder de verantwoordelijkheid van de ziekenhuizen met een
genderteam, VUmc Amsterdam en UMC Groningen. Maar de ziekenhuizen
bieden geen psychosociale zorg.Stichting Humanitas heeft een
rechtszaak aangespannen en deze in april 2007 gewonnen. Het CIZ is
echter in beroep gegaan. Hierdoor krijgt de Werkgroep
Transseksualiteit de laatste twee jaar vrijwel geen geld meer
binnen. De behandeling in hoger beroep kon Stichting Humanitas
Rotterdam niet afwachten; De Werkgroep Transsexualiteit wordt uit
geldgebrek per 1 maart opgeheven.Meer informatie op www.wgtrans.nl
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Gespecialiseerde zorg verdwijnt terwijl deze juist hard nodig is. Algemeen maatschappelijk werk kan met dergelijke ingrijpende problemen niet uit de voeten. Dit is een verslechtering van de zorg. Ook dat heeft vergaande consequenties voor onze samenleving. Waarom denkt de politiek hier niet fatsoenlijk over na?
-
Al reeds sinds 2005 zijn er dergelijke besluiten. Ik heb al sinds die tijd op vele plaatsen aan de bel getrokken, en er over geklaagt bij verzekeraars en genderteams.Feitelijk is het oud nieuws want de wetten zijn al aangepast, en er is al vastgelegd wat er verder allemaal zal gaan gebeuren. Punt is, iedereen is rijkelijk laat.In 2004 werd mij al een stuk van ons wetboek onder de neus geschoven waarin nadrukkelijk zwart op wit staat dat wij als Transgenders niet welkom geheten hoeven worden in de werkende maatschappij.Discrimin atie en Eliminatie van WEER een bevolkingsgroep minder ??Mijn verhaal vind je op Effedit.hyves.nl
-
Toch wel opmerkelijk dat er niet meer dan 2 reacties zijn , geeft aan hoe triest het gesteld is met Nederland.Wie interesseert nu wat, zonder eigenbelang ?
-
Helaas is er een hoop onbegrip in de wereld totdat men er zelf van dichtbij mee geconfronteerd wordt denk ik, ik ben zelf 56 mensen kwijtgeraakt waaronder mijn gehele familie die me ook nog eens zwartmaakt tegen iedereen en ook mn vrienden ben ik kwijtgeraakt, ben daardoor in een soort isolement terechtgekomen omdat ik weinig vertrouwen meer in mensen heb nadien en twijfel aan hun acceptatie, liefde en oprechtheid, t gekke is dat als ik nieuwe mensen tegenkom en het ze vertel ze vol ongeloof reageren en niet snappen waarom men me niet als vrouw accepteert, eerst wat t probleem dat ik niet lekker in mn vel zat letterlijk maar nu ben ik iedereen kwijtgeraakt omdat ik mezelf wil zijn en voel me nog ellendiger dan ooit tevoren, na eerst jarenlang zwaar mishandeld te zijn door mn ouders ken ik zelfs 20 jaar later nog geen geluk en ben ik mijn baan ook nog kwijtgeraakt vanwege een burnout, daarom moet de hulpverlening voor transseksuelen gewoon blijven betaan!!
