Eigen kamer in verpleeghuis wordt recht
Het is de schrik van veel ouderen, gescheiden worden in een verpleeghuis. Of met zijn drieën of vieren op een kamer wonen. Staatssecretaris Bussemaker stelt nu 2,7 miljard euro beschikbaar om alle bewoners het recht te geven op een eigen kamer. Daardoor kunnen ze ook samen blijven wonen. En dat is hoognodig, want nu hebben meer dan 13.000 bejaarden in verpleeghuizen geen eigen kamer en leven veel echtparen gedwongen gescheiden.
Het lijkt dé oplossing waarop
iedereen al jaren wacht. Maar er is een hoop onzekerheid in de
verpleeghuiswereld, zo blijkt. EénVandaag sprak onder meer met
bewoonster Brechtje, 78 jaar, die al het geluk heeft in een
eenpersoonskamer te wonen, en Ton, 76 jaar, die in zijn
4-persoonskamer alleen nog maar kan dromen van een kamer zoals die
van Brechtje.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Laat toch zitten dat beloven allemaal..om het 1 jaar later weer ongedaan te maken,zoals dat veel van de zorg gebeurd.!!! Dan ben je er aan gewend..en dan is het nog erger!!!!!En dan onder het mom van er is te weining geld. Weg met dit hele kabinet.
-
Een heel erg goed initiatief van Jet Bussemaker.Een teken dat dit kabinet begaan is met de ouderen in de samenleving.
-
Mijn moeder zit nu in een verpleeghuis terwijl al haar spullen (en mijn verleden) opgeslagen liggen bij een verhuisbedrijf. Tja, zult u zeggen hoe kan dat zover komen. Korte samenvatting. Ze is een jaar geleden gevallen en kwam tijdelijk in een verpleeghuis terecht. Niets aan de hand je betaalt de huur van haar oude woning en gaat gewoon het lage tarief eigen bijdrage AWBZ betalen. In haar geval een 300 euro. Maar goed naast haar huur van de woning die ze altijd had moet dat kunnen. Inmiddels definitieve indicatie zorgflat (mag je je eigen spulletjes weer gebruiken) maar voorlopig tot er een plek komt nogsteeds in hetzelfde verpleeghuis. Inmiddels door onze interventie niet meer met 4 op een kamer maar met twee. Eigen bijdrage nu 1500,-- euro dus we moesten haar flat opzeggen. Nus is het wachten op een definitieve plek waar ze weer kan leven in haar vertrouwde omgeving met haar eigen spulletjes. Tja, en haar leven en herinneringen: die zitten in een container dankzij de eigen bijdrage AWBZ. Maar een positief aspect: er wordt hard voor haar gezocht naar een definitieve plek. Niet uit humanitaire overweging maar citaat: UW MOEDER ZIT OP EEN VEEL TE DURE PLEK EN DAT MAG MAAR 6 MAANDEN. Mijn mening: de beschaving van een land meet je af naar hoe men met ouderen omgaat. Onze beschaving is ver te zoeken !!
-
mooi stukje over de zorg en de heer Den Uil,is misschien ook interessant om een reportage te maken hoe die zelfde Den Uil met de mensen van het andere tehuis Sabina omgaat,die moeten eruit en naar twee andere locaties nl.een oud tehuis in s'Gravendeel waar al nieuw gebouwd is en het oude gebouw leegstaat en mensen van de gesloten afdeling naar Mijnsheerenland in portocabins,mensen die 60 of 70 jaar getrouwd zijn uit elkaar halen is toch iets anders wat deze mooie meneer staat te vertellen.Er is een belangegroep bezig, er zijn alternatieven maar steeds weer komt hij met deze 2 locaties terug.Enkele weken terug werden de bewoners meegedeeld dat er in Oud-Beijerland een oplossing zou zijn nl.eerst nieuwbouw of portocabins een week later laat hij alle bewoners oproepen via de intercom en laat vertellen dat het toch s'Gravendeel word, de bewoners in tranen en overstuur achterlatend.u begrijp wel dat er in ons mooie dorp Oud-Beijerland een rel aan het ontstaan is want zo ga je niet met mensen om zeker niet met ouderen.Waar bijven de gemeente en kerkelijke organisaties het is tenslotte een Protestant Cristelijk tehuishopelijk besteden jullie hier ook eens aandacht aan.
-
dat is toch het minste, wat je een oud persoon kan aanbieden. De laatste jaren van het leven een beetje privacy.
