Waarom geen nieuw donorsysteem?
De Tweede Kamer debatteert weer eens over
de Wet Orgaandonaties. Terwijl de Nederlandse bevolking zich in
enquêtes massaal uitspreekt voor het “Geen bezwaar-systeem”, lukt
het de politiek maar niet om te besluiten om hier een goed plan
voor te maken. Hoe komt dat? Is dit politieke onmacht of onwil? En
welke rol speelt het CDA hierin? In EénVandaag een gesprek met
Patrick Lodiers voorzitter BNN, Rob Oudkerk voormalig politicus en
algemeen-directeur Nierstichting, Paul Beerkens.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Misschien wel recht voor zijn raap, maar het is natuurlijk zeer a-sociaal om nadat je doodt bent een ziek medemens te onthouden van levensverlengende (we gaan tenslotte eens dood ...) organen. Het is onze plicht een medewens na onze dood een nieuw leven te geven mits een van onze organen daartoe kan dienen. Laten de tegenstemmers nu iets krijgen zodat zij een beroep op de orgaanbank moeten doen en laat het dan zo zijn dat het orgaan dan pas ter beschikking komt als zij te ver heen zijn ... Dan zal hij/zij zich nog weleens achter het oor krabben ...
-
Dit is de kans van je "leven",om na je dood iemand met een orgaan te helpen. Kom regering niet treuzelen, er vallen al genoeg doden, door een tekort aan orgaandonoren, door die achterlijke regels. Het volk heeft gesproken en die hebben jullie op het blauwe zeil, van die kamerstoelen geholpen. Dus LUISTER daar dan naar.
-
Niemand is verplicht te doneren en niemand heeft recht op de organen van een ander. Orgaandonatie is vrijwillig en hoort dat te blijven. De dood hoort er nu eenmaal bij en we zijn geen auto's waar je maar onderdelen kunt vervangen naar believen. Ik vind stellingen als "niet doneren is asociaal" dan ook niet door de beugel kunnen. Mijn lijf, niet van jou!P.S. Ik hoef ook geen orgaan van een ander, ik heb geaccepteerd dat ik een keer dood ga.
-
Ik vond dit wel een heel eenzijdige reportage,er is geen aandacht gegeven aan de bezwaren van het geen bezwaar systeem, alleen voorstanders van het geen-bezwaar systeem komen aan het woord. Enige aandacht voor principiele bezwaren ten aanzien van het systeem en de vraag of het werkelijk effectief zou zijn, komen niet aan de orde, voor de bezwaren, de hieronder volgende link: http://www.xs4all.nl/~ sbo/gbs.htmbezwaren zijn bijvoorbeeld het gegeven dat
-
Iedereen die tegen een geen bezwaar systeem is zal eens langs moeten gaan bij mensen die wachten op een orgaandonor.Eens kijken hoe vrolijk ze daar van worden.
-
De Christelijken moeten eens ophouden met zeveren, als je dood bent wordt je of in de grond gestopt of verbrand. Je ziel is een geestelijk iets wat je lichaam verlaat volgens de christelijken. Je lichaam blijft achter en daar wordt niets meer mee gedaan. Klinkt misschien oneerbiedig maar is niet zo bedoeld. Help een ander met je lichaam en sta je eventuele goede lichaamsdelen af. Zij die dat niet doen moeten als ze zelf wat hebben dan ook maar niet in aanmerking komen voor vervanging, wewoon van de lijst schrappen.
-
Tweemaal heeft mijn broer zijn leven mogen "verlengen" met een dubbele long transplantatie. Hij heeft hierdoor zijn leven wat altijd in het teken heeft gestaan van ziekte en achterstand kracht, positivisme en toekomst kunnen geven. Dit was niet mogelijk geweest zonder de orgaandonaties. Waarom dit proces voor velen andere vertragen of zelf tegenhouden door eeuwige politieke discussies?? Is dit probleem enkel interessant als iemand in je directe omgeving er profijt van zou kunnen hebben? Verplicht de samenleving tot een keuze, zoals de samenleving tot zoveel keuzes wordt verplicht. Mijn broer zal de Regering dankbaar zijn: www.hansjongejan.nl.
-
Is het raar dat is niks van deze eeuwige discussie begrijp? Voor welk systeem er ook gekozen wordt, niemand is verplicht om zijn organen te doneren. Het enige dat wettelijk zou moeten worden geregeld is dat iemand die geen donor wil zijn, zelf ook geen recht heeft op de organen van een ander. Bovendien: of je nou door de wormen opgevreten wordt of de oven in gaat, uiteindelijk blijft er niks van je organen over. Dus kun je er net zo goed een ander een plezier mee doen.
