Autismetest voor peuters
In het hele land werden in de Week van het Autisme activiteiten georganiseerd om aandacht te vragen voor autisme. Een onzichtbare handicap die voorkomt bij een op de 100 kinderen. Specifiek wordt dit jaar de aandacht gevestigd op de noodzaak van vroegtijdige diagnose.
Want hoe vroeger deze stoornis wordt ontdekt, hoe beter ouders en kind begeleid kunnen worden waardoor de problemen in de opvoeding voorkomen kunnen worden.
Consultatiebureaus in Nijmegen en omgeving experimenteerden onlangs met een test om vroegtijdig de diagnose te kunnen stellen. Met opmerkelijke resultaten.
De Nederlandse Vereniging voor Autisme pleit er nu voor dat deze checklist door ALLE consultatiebureaus in Nederland gebruikt gaat worden.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
dit is een heel goed streven,onze zoon nu 45 j heeft 4 jaar gel. ook de diagnose asperger gekregen.wij hebben ontelbare problemen meegemaakt....ben nog steeds mantelzorger.ook 2 van onze kleinzoons hebben een vorm van autisme nl.pdd.nos.+adhd.de jongste woont bij ons en heeft nu pas op11 jarige leeftijd de diagnose.maakt een wereld van verschil als dat eerder bekend is ook voor het kind.....die word beschuldigd van dingen waar hij echt niets aan kan doen.......met recht een sociale handicap.
-
Goeie actie! Ik ben docent in het MBO en zie veel "rugzakjes" door de school lopen. De één redt het, de andere niet. Stromen vaak op een te laag niveau uit, omdat aangepaste leerstrategieën te laat zijn ingezet of omdat alle goede bedoelingen ten spijt zo'n kind moeilijk(er) aan z'n trekken komt! Hoe vroeger de ouders en de school hiervan weten, des te beter zijn de mogelijkheden voor de toekomst
-
Onze zoon van 33 jr heeft pdd-nos .Na vele jaren vele problemen zijn wij doodmoe en uitgeput. Vroeger was ik de overbezorgde moeder, dus niets aan de hand! Ik deed het niet goed.Beiden zijn wij ons werk kwijtgeraakt door de vele zorgen, nachten op zijn als hij suicidaal was.De huisarts zei; "Ik ben blij dat ik je moeder niet ben"" en we konden weer gaan.
-
Heel mooi dat autisten tegenwoordig vanaf jonge leeftijd heel gericht begeleid kunnen worden.
Bij mij is ook op jonge leeftijd Asperger vastgesteld, maar kwam vervolgens op een LOM-school terecht. Ik zat daar dus tussen allerlei probleemgevalletjes, werd gepest en kwam met een achterstand van die school. Dat laatste had te maken met het feit dat over het algemeen nooit een leerling van die school doorstroomde naar mavo of hoger. Gelukkig zagen ze dat ook en heb ik een jaar in een schakelklas gezeten voor de echte middelbare school. Uiteindelijk ben ik op het VWO beland. Iemand met VWO-potentie hoort niet tussen louter LBO-klantjes en dat heeft me wel enigszins opgebroken. Toch heb ik de opleiding zonder doubleren afgerond en ben doorgestroomd naar de universiteit. Alleen daar had ik eigenlijk de niet-verplichte colleges moeten meiden en alles thuis doen (als autodidact leer ik prima) omdat die colleges erg vermoeiend waren. Ik weet nu dat ik overgevoelig ben voor veel prikkels, met name drukte en repeterende geluiden/bewegingen. Veel autisten hebben dergelijke hypersensitiviteit en daar zal ook rekening mee moeten worden gehouden, net zoals we rekening houden met andere gehandicapten.
Intelligence is a blessing, hypersensitivity is a bitch.
-
Het is goed als het jong wordt gediagnostiseerd. Als toen ik 7 jaar was werd ik onderzocht maar in die tijd bestond er nog geen Asperger, de vorm van autisme die ik heb.
Omdat ik praktisch onvaardig ben, maar niet zo overkom en niet goed was in rekenen (dyscalculie) ben ik altijd onderschat ten ging na de basisschool naar de LTS, waar in die tijd allemaal maar praktische vaardigheden werden geleerd en geen algemene vakken. Voor de Cito had ik Havo-uitslag, terwijl ik er me niet eens voor voorbereid want iedereen was erover uit dat ik toch niet hoger zou kunnen dan LBO b-niveau. Zelf had ik wel door dat ik onder niveau presteerde en werd heel rebels en ben atlijd verder gaan leren, eerst naar LEAO om verkoper te worden en later via MBO HBO naar de Universiteit waar ik inmiddels taalwetenschap studeer. De weg was érg lang, maar ik wilde verder leren en vond het zelf gewoon leuk om te doen. De meeste kennis heb ik mezelf eigen gemaakt op mijn eigen manieren. Pas op de universiteit heeft een studentpsycholoog mijn oude dossier onder ogen gezien van toen ik 17 jaar was, ze concludeerde vrijwel meteen Asperger, later ben ik doorverwezen naar het ziekenhuis en naar de centra autisme van Heiloo en Leiden en is op 27-jarige leeftijd pás de diagnose gesteld. Binnenkort ga ik in een speciaal studentenhuis wonen voor academische studenten met asperger, niet omdat ik niet op mezelf zou kunnen wonen want ik ging al jong het huis uit, maar omdat mij de vaardigheden ontbreken om succesvol alles te structueren. Ik heb nooit hulp gehad en nú pas word ik begeleid met methodes speciaal voor mensen met autisme. Als dit al op jonge leeftijd was gebeurd dan had ik al die vaardigheden reeds gehad en zou ik allang klaar zijn met studeren.
Ik wil ook nog graag benadrukken dat autisme erfelijk is. Recentelijk heb ik mijn biologische familie weten te traceren en ook mijn moeder en zussen en broertje en neef hebben autisme in de vormen Asperger en waarschijnlijk mijn biomoeder pdd-nos.
Bij iedereen uit het autisme zich op een andere manier, niet iedereen heeft last van dezelfde dingen maar veel beperkingen hebben we gemeen die weggenomen kunnen worden door het aanleren van vaardigheden om jezelf in de hand te hebben, dit kan alleen als op jonge leeftijd een diagnose kan worden gesteld.
-
Even 'n reactie aan diegenen die denken 'n juiste diagnose te hebben:
In de DSM V wordt er nogal aan de 'diagnostiek' van 'Autisme' gerommeld.
- Asperger wordt geherdefinieerd
- PDD-NOS wordt zwaar herzien.
- Het syndroom van Rett verdwijnt weer als geheel.
Mensen met Asperger & PDD-NOS 'diagnosticeren' is überhaupt linke soep..
Ik heb beide labels gehad & beide klopte ze niet..
stickertje plakken= geld, gezondheid & levensgeluk afpakken..
Dat gold althans voor diegenen die de afgelopen 120 jaar in de (volwassenen) ggz belandde.
Voor diegene die denken 'n voordeel te hebben aan 'n merk/naam-stickertje, het kan ook in je nadeel werken.
Als je als volwassene inderdaad pás het labeltje hebt gekregen & je kunt je niet in andere zaken vinden; dan ben je de afgelopen jaren wellicht correct gelabled, maar voor de meesten met 'n plakkertje dat dateert van vóór 2008 geldt: pas op met waarde hechten aan het stickertje..
-
heel goed dat het zo jong ontdekt word,ikzelf heb 2 jonge kinderen een heeft pdd noss zit sinds kort op speciaal onderwijs het gaat nu heel goed is erg depressief en agressief geweest.Als je niet weet wat je kind heeft kun je ook niks doen.
