03-08-10

De terreur van het positief denken

Hebben vechters een hogere overlevingskans dan depressieve patiënten? Volgens recent onderzoek zou een negatieve kijk op het leven de kans op genezing van ernstige ziektes verkleinen. Positieve denkers roepen het al jaren: als je maar hard genoeg je best doet kun je alles voor elkaar krijgen.

Bij veel zieken schiet deze theorie in het verkeerde keelgat. Als je sterft dan heb je niet genoeg gevochten. In EenVandaag meer hierover met onder andere. Olympisch zwemkampioen en oud-kankerpatient Maarten van der Weijden, patient en schrijfster Karen Spaink, journalist Sanne Bloemink en hoogleraar ‘Leven met Kanker’, Irma Verdonck, die zelf ook kanker heeft gehad.

1
2
3
4
5

Tags |

Maarten van der Weijden, adriaan honig, karin spaink, positief denken

Doorsturen | Print/pdf |

reactie(s)

phansen, 03 augustus 16:09: Professor Andriaan Honig en zijn collega Irma Verdonck-de Leeuw maken deel uit van de "tussen-de -oren-maffia". De eigen schuld-dikke bult aanhangers binnen de geneeskunde.
Ze gebruiken alleen die cijfers en ideetjes die in hun eigen kraam te pas komen.
Michelle, 03 augustus 17:15: Rare stelling....alsof depressieve patienten geen vechters (voor genezing) kunnen zijn! En of men er ook voor kiest om depressief te zijn!!!
Siegfried, 03 augustus 17:34: Ik ben zelf de mening toegedaan dat deze gehele zaak niet meer is dan gewoon geldklopperij. Hierover is overigens niet of afdoende bewijs voor.
Positivo, 03 augustus 18:50: De zelfverklaarde gezondheids guru Spaink heeft kennelijk de aanval geopend op mensen die hoop hebben. Dit is niet alleen onverantwoordelijk maar ook een beetje dommig. De wijsheid in pacht denken te hebben en al generaliserend door het leven te gaan heeft trekjes van narcisme. Of is het de verbitterdheid van een gebroken lichaam en een aangetast brein? Vergeven is een groot goed, maar vergeten is een ander verhaal. Zeker als mensen zoals Spaink zich een te grote jas aanmeten. Dat soort gedrag moeten we niet vergeten en mensen erop aanspreken. Karin men zou haast gaan denken dat je een eigen kerk aan het stichten bent. Een kerk van betweters.
stef, 03 augustus 19:42: positiviteit is zeker goed, maar om nou te zeggen dat je er van kanker kunt genezen is wel ver gezocht. Het is wel zo dat je er moet geloven en voor wil vechten om te genezen van kanker. Negativiteit en of bij neer leggen is zeker niet bevorderlijk…
De Nationale Mental Coach, 03 augustus 22:04: Het Positieve Denken verziekt de wereld
Het woord doemdenken wordt altijd als negatief afgeschilderd. Doemdenken is nooit goed. Is het tegenovergestelde, het posi-denken, dan wel zo fijn?
Een bron van ellende, vindt Barbara Ehrenreich. De moderne terreur van het positieve denken - ruim een jaar geleden was dat de werkelijke oorzaak van de financiële crisis, schrijft ze in haar boek Smile Or Die: How Positive Thinking Fooled America and the World.
Het geloof dat alles wel goedkomt als we maar optimistisch blijven, is een bedrieglijke waanvoorstelling, kwakzalverij. Begonnen in de 19e eeuw werd het een overheersende manier van denken in Amerika. En in iets mindere mate ook hier. Het beïnvloedt alles, van het zakenleven tot de behandeling van kanker.
In de highfive-cultuur van de banken werden medewerkers die in 2008 waarschuwden voor een financiële ramp afgeserveerd als ‘negatieve denkers’, doemdenkers dus.
In 2000 werd bij Ehrenreich borstkanker geconstateerd, waarna zij de positieve-denk-industr ie ging onderzoeken - de websites waarop patiënten dringend werd aangeraden hun ziekte toch vooral te zien als ‘leven-verbeterend� �. Zo’n positieve opstelling is goed voor het immuunsysteem, namelijk.
Het wijdverspreide idee dat positief denken het immuunsysteem verbetert, is nergens op gebaseerd. En het is ook niet bewezen dat het immuunsysteem iets van doen heeft met preventie of herstel van kanker.
‘Mij werd voortdurend aangeraden positief te zijn, vrolijk, zelfs moest ik de ziekte omarmen als een cadeau. Nou, als het een cadeautje is, schrap mij dan maar van het verlanglijstje.’
Is dat niet een ‘leuk’ onderwerp voor een volgende SIRE-campagne? Het dempen van al te vrolijke reclamespotjes, openbaar feestgedruis en politieke campagnes?
‘Hee joh, trek die stomme grijns van je gezicht.’
‘Alleen lachen als er iets te lachen valt, ja?’
‘Samen leven, samen regeren? Waar slaat dat nou op. Hou alsjeblieft je loze praatjes voor je, wil je?’
http://weblogs.vpro.nl /wimdebie/2010/01/25/h et-positieve-denken-ve rziekt-de-wereld/
Jules Sohier, 03 augustus 22:29: Goed item. Heel terecht ook. Laten we wel zorgen dat positiviteit een positief ding blijft. Een positieve (niet naieve) instelling maakt je vast niet beter, maar kan wel je kwaliteit van leven verbeteren tijdens de behandelingen.
http://wp.me/pNgX8-7Q
Martin, 04 augustus 00:47: Alle lof voor Maarten, en ook de kritiek op het positive thinking.
Helaas heb ik een meer negative thinking dan Maarten..
Leukemie overwinnen is vaak maar tijdelijk voor de meesten....
Ronald Halenbeek, 04 augustus 04:49: Zal ik eens wat vertellen,
Positief denken beïnvloedt in eerste instantie in positieve zin je gevoel van welzijn. Maar ik ben zo ziek dat ik echt, ja dus echt alleen maar in de stoel kan zitten... en maar hard positief denken. Zie je het voor je... hoe ver kom je daarmee?
Maar goed. Na een week zolang in mijn stoel hard mijn best doen om positief te denken ontstijg ik weer mijzelf weer eens en heb blijkbaar weer reserves opgebouwd om (ongeveer per week) uit mijn stoel te komen en mijn huis uit te gaan en dan ontmoet ik bijvoorbeeld andere mensen. "Goh, wat zie jij er nu goed uit zeg... Het gaat wel weer een stuk beter met jou he. Ect". "Nou nee niet echt eigenlijk ect.", zeg ik een beetje overrompeld, "het gaat wel slecht de laatste tijd" geheel eerlijk, realistisch en mijzelf en die ander serieus nemend.
Thuis aankomend doe ik met veel pijn overal in mijn lijf geheel uitgeput en met de laatste loodjes de deur dicht en raap de post op. Zo even lezen, een brief van de gemeente. Maar gelukkig mijn dag kan niet meer stuk. Verder deze dag kan ik niets meer maar mijn bezoek buiten de deur kan niemand mij meer afnemen.
Antwoord van de gemeente.
Betreft mijn aanvraag voor hulp. Ik lees: "Volgens de laatste inzichten in medische zaken doen wij er beter aan om uw aanvraag af te wimpelen. Dat u geen hulp krijgt is beter voor uw gezondheid."
Wij vinden ook dat u beter uw best moet doen.
Pas als u meer uw best doet kunnen we u beter tegemoet komen. Eerder NIET!!
Poe, daar zit je weer net thuis. Wat bedoelen ze daarmee? Geen flauw idee. Het staat er niet in! Zou ik dan moeten weten wat ze bedoelen?
Ik voel gedachten opkomen die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Is dat die donkere kant van mijzelf. Nou nee hoor. De pacifist zelve.. Dat gaat wel over. Zo ken ik mijzelf. Weet ik dat zeker? Daar ga ik maar van uit.
Na die heftige dwaling en mijzelf bij elkaar rapend orden ik weer mijn gedachten.
Nou denk ik dan bij mijzelf: "Ik kan mijn hele leven verdedigen. Wat heb ik verkeerd gedaan? Dat ik kanker heb. Dat maakte mij niets uit. Een ieder zijn lot toch... Maar dit... Dit is erger dan kanker. Is dat een dankjewel? voor een hard werkende burger en die passie had voor de samenleving" Gelukkig heb ik die passie behouden maar ik weet nu dat er ergere zaken bestaan dan kanker. En dat is gewoon mensenwerk zoals de schrijfster van die brief is en schrijft... En ze blijft doorgaan.... met mij eronder uithalen. Dat is voor haar "a way of life"
Maar dat verschijnsel zie ik in een mildere vorm elders ook wel eens opduiken maar dat heeft vaak een logische vorm. Maar die brief....Dat is wat anders. Dat is de grootste misdaad in mijn visie die er na de tweede oorlog gepleegd wordt en ik ben zelf van 1961. Zo erg is het en niet anders.
Maar ik heb kanker. Ik ben het niet.
Mijn situatie is zo erg dat een relatie of mantelzorger mij niet meer kan helpen.
Ik wil diegene dat ook niet aan doen. Als diegene van mij gaat houden of om mij gaat geven gaat diegene door een hel.
Ik dacht dat ik vergevingsgezind was.
Die mevrouw van de gemeente Zeewolde heeft mij geleerd wat vergevingsgezind zijn is. Ik bleek nog heel wat te kunnen leren op dat gebied.
Gelukkig maar.. voor die mevrouw!!
Maar ik heb wel een diepe medelijden met haar.
Ik wens haar alle steun toe en steek af en toe een kaarsje voor haar op. Ik red mij wel hoor..
Ik vraag het alleen vriendelijk. En vriendelijk zal ik blijven.
Ik heb een naam, dus die mevrouw van de gemeente Zeewolde ook.
Groet en bedankt voor het lezen,
Ronald Halenbeek
Dees, 04 augustus 11:42: Kanker kun je niet overwinnen.
Kanker kun je overleven.
Dat is een kwestie van pech of mazzel hebben.
Niet meer en niet minder.
Stapelgek word je van al die mensen die roepen dat je maar vooral positief moet blijven. De gezonde mensen hebben gemakkelijk praten en roepen dat alleen omdat ze er blijkbaar niet mee om kunnen gaan dat je zelf géén invloed hebt.
Ik ben niet voor positivisme. Ik ben voor realisme. Je gevoelens accepteren zoals ze komen. Soms ben je sterk en strijdbaar en soms zie je het niet meer zitten.
Er zijn hier mensen die denken dat al dat positivisme leidt tot hoop, maar de vraag is of valse hoop eigenlijk wel hoop is of is het een onvermogen om om te gaan met een ziekte waar je zelf nauwelijks invloed op hebt.
Leven is niet zaligmakend. Als je niet meer beter wordt, hoop ik in elk geval dat je fatsoenlijk kunt sterven, met je dierbaren om je heen, tegen wie je kunt zeggen wat je nog had willen zeggen. Uiteindelijk is het voor de nabestaanden het allerergst en ik hoop dat je ze genoeg mee kunt geven om daarna het leven weer aan te kunnen....
Martha, 04 augustus 14:05: Het is bizar dat er mensen zijn die met dit geneuzel (new age, secret, tsakka etc,) ook nog geld verdienen. Het komt hen goed uit om te zeggen dat het aan de "zieke" mens zelf ligt. Kunnen zij lekker ongecompliceerd verder leven. En de maatschappij luistert hier gretig naar, want nu hoeven ze zich niet meer in te leven in al die sukkels.
Lilian den Baars, 06 augustus 23:31: Als chronisch zieke word ik geconfronteerd met een lijf dat het steeds meer laat afweten. Positief denken of nog erger denken dat ik het ziek zijn met positief denken kan genezen helpt daar niets aan en leidt tot ontkenning waardoor achteruitgang zelfs veroorzaakt kan worden. Bovendien loop je bij een te positieve houding de risico dat artsen het lijden en de ernst van het ziek zijn niet voldoende zien en daardoor niet alle behandel mogelijkheden benutten. Het kan dus zelfs gevaarlijk zijn om te positief te zijn.
Wat ik wel geloof is dat een positieve houding en richten op wat er wel is het ziek zijnbeter te dragen maakt en mij voor mijn omgeving een prettiger mens. Dus probeer ik ook van de laatste druppels in mijn glas te genieten alleen heel af en toe geef ik me over aan zwelgen in verdriet, onmacht en boosheid.
Marieke, 10 augustus 20:08: Lilian, wat een mooie reactie. Jouw verhaal raakte mij zeer. Zo is het maar net. Wat erg eigenlijk dat je als zieke bezig moet zijn met een prettig mens blijven voor de omgeving. Maar zo is het nu eenmaal, als je gaat zwelgen vereenzaam je. En draag je niets positiefs bij aan het leven van anderen. Daarvoor is positief denken nuttig. niet om te genezen, maar om een menswaardig leven te blijven houden temidden van de samenleving. Ik wens je alle kracht toe.
Positiefziek, 29 augustus 13:26: Postief denken kan nooit genezen! Positief denken is vooral prettig en aangenaam voor jezef en niet te vergeten je omgeving. Ik ben zelf een optimistisch postief denkend iemand maar ook vooral een realist. Ik heb zelf meerdere chronsche ziektes en kanker. De overwaardering en de kracht van het IK is onjuist, arrogant en erg kwetsend