Gebruik anabole steroïden neemt toe
De gebruikers van anabole steroïden zijn steeds vaker gewone mannen met gewone banen die hun middelen eenvoudig via internet bestellen. Dat blijkt uit twee nog niet gepubliceerde onderzoeken.
In Nederland gebruiken 20.000 personen doping (anabole steroïden) voor cosmetische doeleinden, meer spieren, minder vet. Hoe komen ze aan die doping? Steeds meer via internet blijkt uit nieuw onderzoek en die handel neemt toe, met alle gevolgen van dien. Veel van de middelen zijn vals, kennen verkeerde doseringen of samenstellingen, zijn niet steriel geproduceerd of zijn bedoeld voor dieren. Gebruikers lopen daarom kans op extra complicaties, naast de al bestaande gevaren als agressiviteit, prostaatvergroting, lever en nier problemen, en een verhoogde bloeddruk.
Het VU Medisch Centrum heeft sinds een half jaar een speciale anabolen-poli, in EenVandaag de eerste resultaten, aandacht voor de groeiende illegale handel via internet, onderzocht door de Nederlandse Dopingautoriteit en een gesprek met Ron, die al 30 jaar anabolen steroïden gebruikt.
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Niet het extreem maar het midden als norm
Het is moeilijk het midden te bewaren. Ik herinner me nog uit mijn jeugd dat we s’zomers aan de rand van het zwembad zonnebaadden. Daarbij werd dan regelmatig vergeleken wie het bruinst was. Onderarmen en rug waren daarbij geliefd vergelijkingsmateriaal omdat dat de plekken waren die het best bruinden. Door juist je rug naar de zon toe te keren, bleven buik en borst relatief achter. Het resultaat was dus lichtelijk onevenwichtig en dus niet mooi. Later heb ik mijn norm verlegt. Een licht gebruinde teint vind ik eigenlijk het mooiste: Gewoon, dat je ziet dat je wel eens buiten komt. Meer hoeft dat niet te zijn. Daar hoef je ook niet iets speciaals voor te doen, behalve van de zon genieten als je daar zin in hebt.
Bij anabole steroïden zie je ook vaak dat gebruikers het extreem als norm kiezen. Ja, dan blijf je aan de gang. Dan houdt het nooit op. Daarbij komt dat extreem gespierde lichamen, meestal geen handzame lichamen zijn. De spieren zitten dan in de weg om je normaal te kunnen bewegen. Tegenover dat extreme ideaal zou ik het ideaal van een soepel en handig lichaam willen stellen. Juist niet extreem gespierd maar gewoon sterk en soepel, dus beweeglijkheid.
Bij anorexia zie je ook vaak dat een extreme norm hierbij parten speelt. Als je slank ben, wil je nog slanker zijn. Nu ben ik afgelopen voorjaar ook flink afgevallen (28 kg). Ik heb dat overigens gewoon op basis van voeding en beweging gedaan en niet met behulp van middeltjes. Het duurde dan ook maar liefs 5 maanden voordat ik mijn doel bereikt had. Toen ik onder de 75 kg geraakte, bestond nog steeds de mogelijkheid om verder af te vallen. Het wilde nog wel. Omdat je er een poos mee bezig bent, bestaat ook de fixatie om verder af te vallen. Ik heb evenwel beredeneerd dat 74 à 75 kg een prima gewicht is voor iemand van 1 meter 80, en dat het misschien beter is niet tot het gaatje te gaan omdat dan noodzakelijkerwijs de wal het schip keert. Dan eindig je uiteindelijk toch met een nederlaag. Sindsdien eet ik in principe op dezelfde manier als gedurende mijn dieet, maar laat ik de teugels meer vieren. Zolang mijn gewicht binnen een smalle bandbreedte blijft, sta ik dat mezelf toe.
Waarmee ik maar wil zeggen dat het onverstandig is een extreem als norm te kiezen. Beter kun je naar een middenpositie streven. Maar dat blijkt niet altijd gemakkelijk te zijn. Mensen die je niet konden, zullen heus niet gaan zeggen: Goh, wat uitzonderlijk dat je 74 kg weegt. Het resultaat maakt dus geen indruk op buitenstaanders. Je waardering voor het behaalde resultaat moet je dus uiteindelijk uit jezelf halen.
