Generaal pardon bijna rond
Vandaag is een bijzondere dag voor veel uitgeprocedeerde asielzoekers in Nederland. Het kabinet maakt vanmiddag de algemene randvoorwaarden bekend voor het generaal pardon; Wie gaan er onder de regeling vallen en wie niet? In EénVandaag een portret van een jong gezin. In 2000 kwamen zij naar Nederland. Jarenlang wilden en probeerden ze terug te keren naar hun eigen land, maar zij zien in dit pardon nu een nieuwe start. In de studio Edwin Huizing, directeur van Vluchtelingenwerk Nederland, over dit veelbesproken plan van Albayrak.

Geschiedenis van de pardonregeling
In 2002 pleit Pim Fortuyn voor een generaal pardon voor asielzoekers die voor 2001 asiel aanvroegen, de zogenoemde 'oudewetters'. Na de moord op Fortuyn wordt Nawijn van de LPF minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie. Begin 2003 zegt hij toe in schrijnende situaties gebruik zal maken van zijn 'discretionaire bevoegdheden'. Het kabinet valt voortijdig. Tijdens het tweede kabinet- Balkenende (2003) pleit de VNG voor een eenmalig pardon voor langdurig in Nederland verblijvende asielzoekers. Onder de nieuwe minister van Vreemdelingenzaken en Integratie Verdonk (VVD) krijgen 2200 asielzoekers die al langer dan vijf jaar in Nederland waren én nog steeds een eerste asielverzoek hadden lopen, een verblijfsvergunning. Intussen blijft een veel grotere groep - voor de vreemdelingenwet uitgeprocedeerde - asielzoekers (oudewetters én nieuwewetters) een beroep doen op de gemeentelijke noodopvang. In februari 2004 kondigt Verdonk aan dat zij de dossiers van 26.000 'oudewetters' in 2006 zal hebben afgerond. Met behulp van Project Terugkeer moeten 'de 26.000' in principe allemaal het land verlaten. Nog lopende toelatingsprocedures zullen versneld worden afgehandeld. Alleen op basis van schrijnendheid of op basis van een buitenschuldverklaring (als mensen buiten hun eigen schuld niet kunnen terugkeren naar het land van herkomst), zal de minister alsnog een verblijfsvergunning verlenen. In juni 2006 blijkt dat ruim achtduizend zogenaamd uitgeprocedeerde asielzoekers alsnog conform wet- en regelgeving recht hadden op een verblijfsvergunning (slechts 714 kregen een vergunning op basis van schrijnendheid). Van 'de 26.000' vertrokken drieduizend mensen zelfstandig, duizend mensen werden gedwongen uitgezet en 6.400 zijn met onbekende bestemming vertrokken.
Van de 26.000 dossiers blijken nog maar 18.500 te zijn afgehandeld, volgens de minister onder meer doordat asielzoekers zelf niet meewerken. In totaal zijn er eind 2006 naar schatting tussen de twintig- en veertigduizend buitenlanders in Nederland die een asielaanvraag hebben ingediend voor 2001 of in Nederland zijn geboren als kinderen van asielzoekers na 2001. Ze zijn nog steeds verwikkeld in een of andere procedure of al volledig op alle fronten uitgeprocedeerd. Ze verblijven in een locatie van Project Terugkeer, in de (gemeentelijke) noodopvang of zijn verdwenen in de illegaliteit. Het lot van deze mensen veroorzaakt steeds meer ophef in de samenleving. In november 2006 pleit de PvdA na de Tweede Kamer-verkiezingen voor een 'generaal pardon' en verzoekt de regering in afwachting van een besluit hierover voorlopig niemand het land uit te zetten.In februari 2007 kondigt kabinet Balkenende-IV een eenmalige pardonregeling af voor een specifieke groep asielzoekers. Het gaat daarbij om mensen die voor 1 april 2001 hun eerste asielverzoek hebben ingediend, nog in Nederland verblijven en geen contra-indicaties hebben (oorlogsmisdaden en criminaliteit). Op 27 april 2007 sluit de staatssecretaris van Justitie Albayrak met de VNG een bestuurlijk akkoord over de pardonregeling. Bron: Binnenlands Bestuur18 mei 2007
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Wat een fantastisch gebaar, maar hoe nu verder? Blijf de kraan open staan en gaan we weer door, met de gedachte Ó wat is het toch allemaal zielig of zetten we de kraan dicht zodat de asiel zoekende weten waar ze aan toe zijn.Dan doen we weer zo en dan doen we weer dit (CDA beleid)een beetje naar links een beetje naar rechts en kijken hoe het afloop en weer mee hobbelen met de winnaar.Laten we met zijn allen goed kijken hoe en waarom deze mensen komen en geef de mensen die het echt nodig hebben onderdak totdat het gevaar in hun land over is en laat ze dan weer teruggaan om hun land te helpen opbouwen.We zijn met zijn allen al zo krap behuisd en zoals bekend is wanneer de populatie te groot word moorden we elkaar uit. Maar haal geen criminelen in huis want zo zielig zijn deze mensen niet.
-
Eindelijk eens iemand die zijn of haar verstand gebruikt. Met de reactie van P. van der Linde ben ik het helemaal eens. Het is nu wel mooi geweest met de overdreven gastvrijheid hier in ons land. We kunnen elke dag zien wat er van komt. En dat is helaas niet veel goeds.
-
Een heel mooi verhaal over een van de personen waarvoor het generaal pardon echt geld. Wel jammer dat er niets wordt verteld over de personen welke zich jarenlang onterecht hebben verzet tegen uitzetting en welke dit generaal pardon een overwinning vinden en de Nederlandse staat uitlachen.Is dit pardon ook van toepassing op al die vluchtelingen welke Nederland hebben verlaten nadat zij uit geprocedeerd waren of geld het alleen maar voor hen welke bleven procederen (in de illigaliteit verdwenen.
-
Ik kan me ook helemaal vinden in de reactie van P. van der Linde. Verder denk ik, met anonieme schrijver, dat we achter de rug om hard uitgelachen worden. Voor de harde kern, weet ik uit mijn Vluchtelingenwerkperio de, is dit vanuit hun cultuur een teken van enorme zwakte.
-
Heel blij ben ik voor alle asielzoekers maar het voelt heel wrang voor mijn parter en mezelf. Partner is in oktober 2004 terug gemoeten naar Turkije vanwege mvv-procedure. Als brave burgers hebben we dit gedaan maar na ruim 2,5 jaar is mijn partner nog niet terug vanwege de hoge inkomenseisen voor gezinsvorming. Was hij maar niet teruggekeerd dan viel hij nu ook onder de pardonregeling. O, wat hebben wij een spijt. Hopelijk wordt er ook nog eens kritisch gekeken naar het onmenselijke immigratiebeleid. Veel mensen zijn niet op de hoogte van de problemen waartegen je hierbij aanloopt. Ik verdien geen 1400 euro netto per maand. Ik kan mijn partner zodoende niet 'kopen' wat betekend dat wij ons gezinsleven niet kunnen voortzetten. De jaren dat wij samen zijn (sinds 2000) telt helaas niet mee voor de IND. Het voelt zo oneerlijk. Zoals het er nu uitziet moeten wij gedwongen scheiden. Een gezinsleven in Nederland wordt ons niet mogelijk gemaakt. Nogmaals; uiteraard ben ik heel blij voor de mensen die onder de pardonregeling vallen. Laat hun snel zekerheid krijgen. Dat verdient iedereen die al zo ontzettend lang in onzekerheid leeft. Ik hoop dat de toekomst voor mijn partner, mijn zoon en mezelf ooit ook rooskleurig wordt.Vriendelijke groet, Petra Joziasse



