“……Vijf-vier-drie-twee-een-nul.” Het lijkt op aftellen op Oudejaarsavond, voordat de vuurpijlen de lucht in kunnen. Ik sta op het plein voor het Louvre. Tienduizenden mensen tellen in koor gezamenlijk af. 

Acht uur precies, de prognose: Emmanuel Macron, president. Seconden daarna klinkt de Marseillaise. Bevrijdingsdag, ‘Fête de la Victoire’, begint vroeg terwijl die pas vandaag is, op de achtste mei. “Sans doute”, zonder twijfel; in Parijs hoef je het tegengeluid niet te zoeken. Of je nu in een straat loopt met ’n hoge Louis-Vuitton-tas-dichtheid, of daar waar het plastic van de Lidl domineert, niemand heeft in Parijs aandrang Marine le Pen te stemmen.

De precieze cijfers zijn er nog niet, maar in Parijs is het 90 procent Macron. In de linkse Franse krant Liberation wordt wel een kanttekening gemaakt bij de winst van Macron: ’Niet iedereen kiest Macron uit overtuiging of wordt er vrolijk van.’

Misschien waren dit verkiezingen waar een keuze niet mogelijk was. Uit de Europese Unie stappen en afscheid nemen van de euro, wordt door weinigen een serieuze optie gevonden. En ik betwijfel na een paar dagen ‘straathoekjournalistiek’ dat alle Front National-kiezers diep in hun hart echt geloven dat Frankrijk met een hek er omheen het leven weer aangenaam maakt. Feit is dat meer dan een derde van de Franse kiezers het Front National aanhangt. Een ongekend succes voor Marine le Pen. Net als Geert Wilders in Nederland is Marine le Pen een grote speler in de zijbeuken. Wat de kiezers van Macron en Le Pen eigenlijk gemeen hebben, is dat ze beiden genoeg hebben van de traditionele partijen die decennia lang de dienst hebben uitgemaakt. Zo zijn de sociaal-democraten van het bord geveegd, en heeft de steun van de Europese Volkspartij (waar ook het CDA bij hoort) voor de Républicains niks uitgehaald.

Le Pen omarmt het ontevreden gevoel, begrijpt dat veel burgers de greep op de samenleving zijn verloren. En Macron moet met zijn beweging En Marche! (de afkorting is EM, van Emmanuel Macron) op dat gevoel van ongenoegen een antwoord weten te vinden. 

Even terzijde. Let op het woord beweging, het nieuw woord in de politiek met groeikracht. Ook Jesse Klaver spreekt nooit meer over partij, maar noemt GroenLinks een beweging. 

Emmanuel Macron, 39 jaar oud, getrouwd met zijn meer dan twintig jaar oudere vroegere lerares. Je hoort er hooguit in de roddelpers iets over. Alles kan. En hij komt vaak bij La Rotonde in Montparnasse. Heb er gisteravond laat gegeten.

Kees Boonman (@KeesBoonman) is de vaste politiek commentator van EenVandaag Radio en presentator van het politieke radioprogramma Kamerbreed.