-
Sander 't Sas
-
Erik van Prooijen
-
Simone Timmer
-
Marijn Duintjer Tebbens
-
Caroline van den Heuvel
-
Jelle Visser
-
Mark de Bruijn
-
Josefin Hoenders
-
Herman Zaalberg
-
Pauline Veen
-
Jan Born
- Sjoerd Fennema
-
Standplaats New York
-
Afghanistan
-
Standort Berlin
-
Gijs Rademaker
-
Johan Boef
-
Kimo Demoed
-
Esther Eikelenboom
-
Joost Blokzijl
-
zomerlog
-
Lammert de Bruin
-
Amerikaanse verkiezingen
-
Wout van Erven
-
Johann de Graaf
-
Weblog Iran
- De Beeldcanon
-
Peking Vandaag
-
Annet Röst
-
Verkiezingen Israël
-
IJsselstein
-
Daan van de Staaij
-
De week van ...
-
Henk van der Aa
-
Weblog Uruzgan
-
Amanda Spoel
-
Channah Durlacher
-
WK Zuid Afrika
-
Bart Hettema
-
Jesse Hoosemans
-
Danielle van Wallinga
-
TopX
Afscheid van Berlijn
Ik loop door de woon- en slaapkamer, controleer nog even de
badkamer en
neem naast haar plaats aan de keukentafel. Of ik niets vergeten
ben,
vraagt ze. Nee, ik ben niets vergeten. Mijn twee tassen staan
gereed in
het halletje. Straks komen twee collega’s die elders koffie
drinken, en
dan gaat alles de auto in op weg naar Nederland. De twee
maanden
Berlijn zitten erop. Frau Schmidt die de woning aan mijn mij
verhuurde
neemt uit haar hip, klein koffertje papieren die we
gezamenlijk
doornemen. Ik zet mijn handtekening, en de borg van 600 euro wordt
zo
spoedig mogelijk op mijn rekening overgemaakt. Op de bank zit
haar
nieuwe aanwinst; een klein drie weken oud tekkeltje. Met grote
ogen
volgt hij elke handeling die ik verricht. Telkens als ik naar hem
kijk
moet ik lachen. Het is een koddig diertje dat alles met
verwondering
gade slaat. Alles is nieuw voor hem. Net zo nieuw als Berlijn voor
mij
twee maanden geleden was. lees meer
Ab Nicolaas
Het heeft jaren geduurd voordat ik weer in staat was normaal te functioneren. De eerste jaren na de oorlog dacht ik zelfs bij eenvoudige handelingen, zoals het drinken van een kop koffie of het eten van een appel; “Dat was vier jaren niet mogelijk“. Met mijn oor dicht tegen een ingebouwd, klein geluidskastje luister ik naar het relaas van Ab Nicolaas. Geboren in 1917 in Leiden en overleden in 1999 in Noordwijk aan Zee behoorde hij tot de overlevenden van het concentratiekamp Sachsenhausen. lees meer
Der Schwanz von Berlin
Ik krijg bijna medelijden met de man. Ruim twee minuten klim ik al langzaam achter hem aan. Trede voor trede „neemt“ hij de wenteltrap. Inhalen is uitgesloten. De persoon is zo dik dat niemand langs hem kan. Mensen die naar beneden gaan zijn verplicht op een tussenverdiepinkje te wachten totdat hij boven is. Een klein meisje is het zat, zij haalt mij in en trekt vervolgens de man aan zijn shirt. „Darf ich mal“. Zij wacht het antwoord niet af en drukt haar kleine lijfje tussen de vleesmassa en de muur. Het lukt haar. lees meer
Blutwurst!
Die Blutwurst ist unser wichtigstes Produkt.Wir produzieren jeden Tag frisch. En dat doet ie ook. Ik sta om zes uur ´s ochtends met de slaap nog in de ogen in z´n slagerij. Met een klein groepje genodigden kijken we hoe Marcus Benser enkele varkens aan de haak slaat, de dieren opensnijdt en het bloed opvangt in een enorme metalen teil. lees meer
Feindliche Elemente
Hij zwijgt als hem de vraag is gesteld. "Nee, niet elke nacht
meer,
maar toch.... het gebeurt mij nog regelmatig dat ik ´s nachts
wakker
lig en denk aan die vreselijke tijd in dit gebouw". Aan het woord
is
onze gids Mario Röller. lees meer
"Was will die Frau?"...
De Berlijnse is het zat in haar eentje naar de film, restaurant
of
sauna te gaan. Ze wil gewoon een leuke en lieve vent, en geen
gedonder
over dure auto´s of opzichtige kleding. lees meer
"Arm, aber sexy"
Zoals vroeger de muur een duidelijke grens in de stad was, is er nu een grens tussen rijk en arm. Veel mensen kunnen nauwelijks rondkomen,het is voor hen op een houtje bijten. Enig uitzicht op een betere toekomst ontbreekt. Het steekt hem dan ook dat Berlijn de afgelopen jaren zo ontzettend veel geld heeft uitgegeven aan grootste projecten. En wie betaalt dat allemaal? lees meer
"Saufen, ich möchte gerne Saufen"
Dronken mensen zie ik vaak in Berlijn. De dichtsbijzijnde
metro
voor mij is Kottbusser Tor en dagelijks staan daar twintig a
dertig
mensen. Hoewel, staan is niet het goede woord. Hangen is beter. lees meer
Knut
Vanaf het metro-station Kottbusser Tor, door de buurtbewoners
eenvoudig "Kotti" genoemd, ga ik met de U-Bahn naar
Alexanderplatz.
Vandaaruit wandel ik door het oude historische centrum. Een
prachtige
wandeling. Langs de Fernsehturm, Rote Rathaus, de Museum Insel
naar
Unter den Linden. In een zijstraat van Unter den Linden zit de
redactie
die het nieuws verzorgd voor vier commerciele zenders waaronder
Sat1 en
N24. Geen vlaggen, geen uithangborden, geen schreeuwende
reclame.
Niets, alleen een mooie gevel met daarop een aantal
onopvallende
bordjes die de voorbijgangers erop attenderen dat hier de
grote
concurrent van RTL is gevestigd. Om 09.00 uur schuif ik aan en
luister
naar de gesprekken van mijn collega´s. Wat gaan we doen en vooral
wat
niet. Een onderwerp staat al vast: Knut. Wat? lees meer
Auserwählt
Rond de klok van 09.00 uur maandagochtend drentel ik op en neer voor mijn appartementje in de Berlijnse Lausitzerstraße. Het wachten is op Frau Schmidt. Zij heeft de sleutels van het woninkje. Exact 09.30 uur op het afgesproken tijdstip komt ze aanlopen. Ze ziet er jong uit, maar staat erop dat ik haar met Frau Schmidt aanspreek. lees meer
-
item
Onderzoek slachtof…
In het verleden een rechtszaak gewonnen. Wat denkt u? de VEROORDEELD… lees meer
-
item
Onderzoek slachtof…
Ik heb ook diverse keren aangiften gedaan van diefstal, maar het eni… lees meer
-
item
CDA –stemmers will…
CDA stemmers willen doorgaan met een andere partij, meer dan de helf… lees meer
-
item
Onderbezetting in de zorg
Bericht voor Maud en Claudia, Maud ik vind het prachtig wat je doet … lees meer
-
item
Verdwijnt de zuini…
Mensen van Nederland, wordt het niet eens tijd voor een lekkere revo… lees meer

