niet on-air
? Nieuwsbrief
- Op de kaart

Zestig jaar lang met de nek aangekeken

Zestig jaar lang met de nek aangekeken

"Al 60 jaar worden wij met de nek aangekeken, bedankt publieke omroep."

Zo eindigde een briefwisseling tussen een oud Indie-Veteraan en mij over de reportage "Het bloedbad van Rawagede". Het was een briefwisseling waarin de brievenschrijver het gevoel had dat de Nederlandse soldaat in een zwart daglicht werd gezet, terwijl de inzet van de reportage anders was; het volgen van een groep die ijvert voor excuses van de regering voor een massa-executie op Java in 1947, waar naar verluid meer dan vierhonderd burgers het leven lieten.


We kregen veel reacties, veel lovend voor de aandacht die het onderwerp kreeg, maar we ontvingen ook een paar pijnlijke reacties:

"Anderzijds heb ik van de kant van Indonesie geen excuses gehoord voor de moord op vele onschuldige vrouwen en kinderen, Zoals een neef van mij, die als 16 jarige uit de trein werd gehaald en neergeschoten"

Ondanks dat er zestig jaar na de politionele acties zijn verstreken, leven er nog veel (verborgen) emoties onder veteranen en betrokkenen. Zoals het citaat hierboven, geschreven door een lezer van onze website. Een ander schreef:

"Wat de Indonesiers met onbewapende mensen in Jappenkampen hebben gedaan, is zo niet te beschrijven"

Oproep tot ooggetuigen

De oproep voor Nederlandse ooggetuigen van het drama op Java leverde weinig op. Slechts een anonieme bron vertelde over zijn oom die tijdens een dronken bui details losliet over wat achteraf het drama van Rawagede bleek te zijn:

"Het betrof een nachtelijke militaire patrouille toen de hele kampong nog sliep. De opdracht was dat er geen kip levend uit mocht komen. Letterlijk. En dat was de opdracht waar ze zich aan hielden. Alles en iedereen werd vroeg in de morgen uitgemoord; mannen, vrouwen, kinderen, babies, vee, huisdieren, niets werd er in leven gelaten. Dat werd allemaal verteld op een huilerige toon. Ik denk dat hij er veel wroeging over had."

Het is jammer dat geen enkele ooggetuige kan vertellen of een dergelijk verhaal klopt. Voorlopig moeten we het doen met verhalen en getuigenissen van derden.

Veteranen

Dat betekent niet dat wij in onze reportage niet aan de Nederlandse veteranen hebben gedacht. Sterker nog; in onze uitzending lieten wij een veteraan aan het woord. Deze man vertelde hoe hij een soldaat beval een ongewapende Javaan neer te schieten. Daar kreeg hij achteraf spijt van. Hij schreef zijn emoties van zich af in een memoir. Net als de veteraan die ik aan het begin van dit log inroduceerde. Hij schreef zijn emotie, als een van de weinige, ook van zich af.

"Zoals ik in mijn vorige schrijven al memoreerde, heeft u weer veel indie-veteranen en nabestaanden van de 6000 !! gesneuveld kameraden, slechte weken bezorgd."

Ik kan niet zoals deze brievenschrijver in de hoofden van zesduizend veteranen en nabestaanden kijken. Kon ik het maar, want dan zou ik niet hoeven zoeken naar de waarheden rond Rawagede. Ik hoop daarom dat ik mensen geen slecht gevoel geef, maar wel duidelijkheid en begrip. Want alleen daarmee maak je datgene zichtbaar waar Indonesiers en voormalig Indie-Veteranen mee zitten.
29 februari 2008 | permalink | 4676 keer bekeken
reageer 6 reacties
  • Ik kan dit niet lezen
  • * = Verplicht veld
  • koster.mans@wanadoo.nl, 01 maart 12:49: Wat zou u doen, als u een bij een actie vermiste kameraad, 2 dagen later aan de poort terugbezorgd word door een doodsbange chinees die in 2 manden de in stukken gesneden , duidelijk doodgemartelde kameraad terugbrengt met bovenop het hoofd van die kameraad met in zijn mond zijn geslachtsdeel, wat zou u doen als u een paar dagen later bij een actie een plopper[ind soldaat] in handen krijgt , hem verhoord en dat die vent op een gegeven ogenblik zegt , wij sturen jullie allemaal in manden terug naar huis. wat zou u doen in zo, n geval?????
  • meliezer@home.nl, 01 maart 13:35: Er zijn meer "excessen gebeurd" van Nederlandse kant in die tijd. Bijv. het "Bekasih-incident", het platbranden van de kampong achter "het 10e bat. in Batavia" (met eigen ogen gezien) als vergelding voor de activiteiten van snipers 's avonds en 's nachts. Er zijn van de andere kant ook "excessen" geweest. Bijv. vlak voor de slag om Soerabaya. Zie Meelhuizen " Revolutie in Soerabaja", het afslachten van Molukse en Indische gezinnen op "Gunung Sahari" in Batavia (met eigen ogen gezien). Ik raad de makers van de site Rawa Gedeh wel aan andere foto's te plaatsen. In die jaren waren kleurenfoto's namelijk vrijwel onmogelijk bij KNIL en KL en ook de "camouflagepakken" zien er nogal "nieuwerwets" uit.
  • jojube@hetnet.nl J.J.Berkhof, 01 maart 14:27: Van al de goede dingen welke wij hebben gedaan hort mne niets.
    Oud O.V.W.er
  • hans.helmerhorst@tomaatnet.nl, 02 maart 14:52: Ik kan mij alle reacties van Nederlandse militairen over de wandaden in Indonesie voorstellen, maar wij moeten een ding niet vergeten dat zij wel zijn begaan door Nederlandse militairen. Het verweer, maar zij deden het ook is bijzonder zwak. Hun voorouders zijn al vanaf het begin van de Nederlandse bezetting van de Indische Archipel vernedert en vermoord en uitgebuit, daar moet toch op een gegeven moment de rekening voor betaald worden. De nederlandse regering had ook onze Nederlandse militairen niet naar Indonesie mogen sturen. Nederland had zich zelf in twee grote oorlogen, de Tachtig jarige OOrlog en de Tweede Wereldoorlog, vrijgevochten van vreemde overheersing. Wij hadden met de vrijheidstrijders uit Indonesie moeten gaan praten en zo op een menswaardige manier een eind moeten maken aan onze eeuwenlange bezetting van de Archipel. Echter het Nederlandse Kapitaal in de Archipel moest worden veilig gesteld voor hen die ook in de Tweede Wereldoorlog met de vijand hadden geheuld. Zij waren de trouwste bondgenoten van prins Bernhard, de verrader van de operatie "Market Garden". De gewone man die met de Duitse bezetting hadden meegedaan, wat fout is geweest, werden gestraft, maar zij die bevriend waren met het Koningshuis, Het Kapitaal, kregen alleen maar een waarschuwing. Zelf het verzet van communistische zijde werd na de oorlog hard aangepakt door onze zgn. bevrijders. Ik hoop enig inzicht te hebben gegeven op de ware situatie over onze geschiedenis van net na de Tweede Wereldoorlog en het Nederlandse optreden in Indonesie.
    Excuses van onze Nederlandse regering zijn nu nog zeker op zijn plaats en ook een geldelijke ondersteuning voor deze mensen, die allemaal een psychise dreun hebben gekregen is heel hard nodig voor een erkenning van het falen van de Nederlandse overheid. Ook de nabestaanden hebben recht op deze vergoeding.
  • sumatranjongen@live.com, 07 april 23:16: Er zijn toch honderden onschuldig mensen omgekomen.
    Maar toch regering vindt dit is een deel van geschiedenis.
    Geschiedenis is geschiedenis. Triest hoor.
  • heinrich_rw@yahoo.com, 02 augustus 20:29: Ik, als de oprichter van Front Kaukus Jong Nusantara (fkjn.s5.com) en Front Kaukus Jong Celebes (Sulawesi) (fkjc.s5.com) met nog meer Jong-Jong zullen bestaat in een niet lange tijd, zal iets aan doen, van nu af as per 1 Augustus 2008, vooral voor de slachtoffers die bovengenoemde plaatsen gebeurtenissen. Het wordt NIET zoals de regering vindt dat dit is een deel van geschiedenis. Want het wordt een deel van de hele Indonesische van Sabang tot Merauke volken dagelijks gesprek en daad voor uiterlijk resultaat uitkomst.
- Laatste reacties
? Gadget