Nederland ontkent kleur

Groen, blauw, geel, pimpelpaars.

Als je door de Amsterdamse binnenstad loopt word je niet alleen verrast door de gevels maar ook door de kleuren. Maar als het aan stadsdeelraad Oud Zuid ligt komt daar een einde aan.

Overal in de wereld ben je blij als je het tegenkomt; Een straatje met kleur.

Van Willemstad tot Tirana, Albanië hebben bewoners hun omgeving opgevrolijkt met een verfje. Maar bewoners van de Amsterdamse pijp, die hun woning opknappen en het een beetje kleur mee willen geven, die vinden de stadsdeelraad en de commissie welstand en monumenten op hun pad.

15 jaar geleden was de Amsterdamse pijp nog een trieste arbeiderswijk. Met kleine gehorige woningen. Maar de afgelopen jaren zijn veel slechte panden door de bewoners zelf opgeknapt.

En tegenwoordig is het een bloeiende buurt. De laatste decennia is de buurt populair gemaakt door kunstenaars, studenten en tweeverdieners. De buurt is hip, straalt zelfvertrouwen uit en door de vele café's en restaurants heeft de wijk een grote aantrekkingskracht gekregen op mensen van buiten de wijk.

Maar 't rommelt. Het straatbeeld zou te kleurig worden. De deelraad doet dan ook verwoede pogingen om de veelkleurigheid van de gevels tegen te gaan.

Tijn Smithuis, eigenaar van een pand dat oud roze is geschilderd, kan er over meepraten. Tot aan de Raad van State is er strijd gevoerd. Maar het mag niet baten.

Binnen 5,5 week moet hij zijn pand dat hij 4 jaar geleden voor veel geld heeft opgeknapt, overschilderen. Kosten: 7000 euro.

Honderden huiseigenaren in het Amsterdamse stadsdeel Oud-Zuid zouden binnenkort de verf van hun gevel moeten verwijderen. Maar gek genoeg worden deze panden met een kleurtje voorlopig door de deelraad met rust gelaten. Het stadsdeel meldt dat het voorlopig 'andere prioriteiten heeft en hier voorlopig niet handhavend zal optreden'.

Willekeur dus. Want Tijn Smithuis zal er binnenkort aan moeten geloven anders hangen er forse boetes boven zijn hoofd.

Op zoek naar de juiste kleur dus. Maar ook dat blijkt niet zo eenvoudig te zijn.

De ene kleur bruin is de ander niet. De kleur bruin die in de ene straat verplicht is, is in de volgende straat verboden. Oud roze mag dus niet. Maar de knaloranje nieuwbouw mag weer wel. En het kanarie gele buurthuis met de foeilelijke oranje deuren wordt ook door de deelraad met rust gelaten.

In de ruim 100 jaar dat de Amsterdamse pijp bestaat is er altijd kleur gebruikt. Er zijn verschillende deuren, tegels, mozaïk en kleuren.

Maar nu moet dat aan banden worden gelegd. En niet omdat mensen hun panden pimpelpaars, kanariegeel of knaloranje hebben geschilderd. Het trieste is dat het juist mensen treft die veel tijd, energie en geld in hun panden hebben geïnvesteerd. Mensen die krakkemikkige arbeiderswoningen bijna monumentaal hebben gerestaureerd zijn de dupe van dit beleid.

Tweet