-
Sander 't Sas
-
Erik van Prooijen
-
Simone Timmer
-
Marijn Duintjer Tebbens
-
Caroline van den Heuvel
-
Jelle Visser
-
Mark de Bruijn
-
Josefin Hoenders
-
Herman Zaalberg
-
Pauline Veen
-
Jan Born
- Sjoerd Fennema
-
Standplaats New York
-
Afghanistan
-
Standort Berlin
-
Gijs Rademaker
-
Johan Boef
-
Kimo Demoed
-
Esther Eikelenboom
-
Joost Blokzijl
-
Gastlog
-
Lammert de Bruin
-
Amerikaanse verkiezingen
-
Wout van Erven
-
Johann de Graaf
-
Weblog Iran
- De Beeldcanon
-
Peking Vandaag
-
Annet Röst
-
Verkiezingen Israël
-
IJsselstein
-
Daan van de Staaij
-
De week van ...
-
Henk van der Aa
-
Weblog Uruzgan
-
Amanda Spoel
-
Channah Durlacher
-
WK Zuid Afrika
-
Bart Hettema
-
Jesse Hoosemans
-
Danielle van Wallinga
Onderzoek naar de relatie ADHD - voeding is goed voor iedereen!
ADHD en voeding, het leek zo’n onschuldig onderwerp maar bleek dat geenszins te zijn. EénVandaag besteedde een paar weken geleden aandacht aan het feit dat Lidy Pelsser haar wetenschappelijk onderzoek naar de relatie tussen ADHD en voeding dreigt mis te lopen. In enkele voorstudies had de onderzoekster uit Eindhoven opzienbarende resultaten behaald. 60 tot 70 procent van de door haar behandelde kinderen bleek veel baat te hebben bij het volgen van een strikt dieetadvies. Hun ADHD was niet verdwenen maar wel de verschijnselen van de aandoening: extreme springerigheid en een totaal gebrek aan concentratievermogen. Genoeg aanleiding voor onze rubriek om een reportage aan dit onderwerp te wijden. Maar dat werd ons niet door iedereen in dank afgenomen. We zouden ons voor het karretje van een op geld beluste 'dierenarts' hebben laten spannen.
Twee gezinnen waren bereid te vertellen hoe positief hun
kinderen gedijden onder het Pelsser-dieet. Bij Sarah uit Ridderkerk
werkte ritalin (het medicijn tegen ADHD) totaal averechts. Ze kreeg
er sterk depressieve gevoelens van en had op een gegeven moment
zelfs geen zin meer om te leven. Cuno uit Leusden was niet zozeer
somber, de pillen hielpen hem gewoon totaal niet. Voor beide
kinderen bleek het dieet van Pelsser een uitkomst. En voor hen niet
alleen, honderden Nederlandse kinderen reageren zeer goed op
voedseladviezen. Allemaal leuk en aardig deze voorbeelden, de
relatie ADHD – voeding is er nog niet mee aangetoond. Daarvoor is
wetenschappelijk onderzoek nodig compleet met controlegroepen etc.
Pas dan zullen huisartsen en andere deskundigen bereid zijn
kinderen met ADHD een dieet voor te schrijven in plaats van
pillen.
Maar dan moet zo’n onderzoek er wel komen. En dat is nu dus het
probleem. Het onderzoek kost ongeveer 4,5 ton en van dit bedrag is
pas 2,5 ton binnen. Waarom krijgt ze dat geld niet, is de vraag.
Feit is dat honderdduizenden kinderen in Nederland ADHD hebben. Hun
leven en dat van hun families wordt in grote mate bepaald door hun
ziekte. En dat is geen sinecure, gelooft u dat gerust. Bijna alle
ADHD-ers krijgen van hun huisartsen pillen voorgeschreven en
daarmee is de kous eigenlijk af. En de farmaceutische industrie
vaart er wel bij. Medicijnen tegen ADHD kosten heel veel geld. Maar
het kan dus misschien ook anders en goedkoper. De miljoenen euro’s
die de medicijnen kosten, zouden bespaard kunnen worden als het
dieet van Pelsser wetenschappelijk overeind zou blijven.
De uitzending riep dus behoorlijk wat reactie op. Heel veel mensen
wilden informatie hebben over het dieet van Pelsser. Maar er waren
ook woedende reacties. EénVandaag had zich voor het karretje van
een ‘dierenarts’ laten spannen, van haar aannames zou geen ene moer
kloppen. Zo zouden de kinderen die zij in haar studie betrokken
had, geen ADHD hebben. Lidy Pelsser zou ook nog eens over de ruggen
van kwetsbare ADHD-gezinnen, geld willen verdienen. Het woord
'oplichterij' viel veelvuldig.
Enfin, hoe dan ook, mij lijkt het een schone zaak als eindelijk
vast komt te staan of het dieet van Lidy Pelsser wel of geen
invloed heeft op ADHD. Kortom, is de onderzoekster uit Eindhoven
inderdaad een ‘dierenarts’ of kruidenvrouwtje of blijft haar
onderzoek wel degelijk wetenschappelijk overeind en hebben ouders
met ADHD-kinderen een serieus alternatief voor medicijnen. Een
zinnig onderzoek en een dito reportage in EénVandaag, lijkt
me.
-
Zulke onderzoeken zijn in het buitenland al wel gedaan. Overigens: vergeet nou eens niet dat ook veel volwassenen ADHD hebben!
Iemand met ADHD wordt rustig als hij/zij zich ergens op kan concentreren, als hij/zij veel aandacht krijgt en bezig gehouden wordt. Zo'n dieet vergt aandacht van de patiënt en bezorgt de patiënt aandacht van anderen. Dat kost energie. Dat helpt allemaal iets bij de onrustige gevoelens (chaos in het hoofd) zoals ik en veel andere ADHD-ers die hebben. Zelfs met de meest stricte dagelijkse structuur (zelfde tijd uit bed en naar bed, zelfde tijd ontbijt, lunch en diner, hulp bij nakomen van afspraken, etc) blijven de chaotische gedachten en gevoelens. Daar helpt voedsel op zich weinig aan. Het is dan niet het voedsel, maar de aandacht, de specifieke gestructureerde taak, die een beetje helpt.
-
En dat geldt voor vele zogenaamde -stoornissen-, dit aanvullend.
Ik zie talloze clientéle waarbij pillen iks blijken te helpen aan -de stoornis- laat staan aan gedrag en handelen. Wellicht een beetje stabieler, ja maar overgaan ervan zeker niet. Prima voor de pillenindustrie en doe ook maar eens onderzoek naar gebruik van antidepressiva's (overigens werden gevaren al bij diverse middelen aangetoond ook in buitenlands onderzoek zoals welbekend) zowel bij kinderen, jeugdigen als bij volwassenen.
Miljardenindustrie.
-
Mijn oudste zoon (nu 26) was een zeer hyperactief jongetje en de kinderpsychiater adviseerde toen der tijd medicijnen. Ik heb dat geweigerd. Vond het niet verantwoord om zo'n jong kind aan die medicijnen bloot te stellen. Ik heb mijn heil gezocht in voeding zonder kleurstoffen, geen drop, geen pepermunt, geen kauwgum of ander producten waarin salicyl aanverwante stoffen in zaten. Het betekende tijdens het boodschappen doen veel lezen van kleine lettertjes, maar ik heb mijn zoon zonder die medicijnen groot gekregen. Hij heeft zijn scholen goed doorlopen en is momenteel met een promotieonderzoek bezig. Ik vind dat er goed onderzoek gedaan moet worden naar het verband tussen voeding en gedragsstoornissen en die mogen niet betaald worden door de farmaceutische industrie.
-
kinderen die volgens behandelaars adhd hebben,en waarvan de klachten overgaan met een dieet,o.i.d,hebben naar mijn mening geen adhd!maar kunnen niet tegen bepaalde voedingsstoffen!
adhd gaat niet over,je kunt er mee leren omgaan!
en ik weet waar ik het over heb,ben een echte adhdér!
ook al verdient de pharma-industrie er geld aan,de medicatie helpt mij wel,en dat is ook uit onderzoek gebleken,dat medicatie helpt
en zo'n onderzoek van pelsser,wat geld nodig heeft,en mevr er uiteindelijk beter door wordt,is dat niet hetzelfde???
nee,want pelsser geeft mensen valse hoop,als de kids echt adhd hebben,gaat het niet over
en wat als de kids in de puberteit komen??en zich niet meer aan het dieet willen houden???
jammer dat er mensen in trappen!!
ik sta open voor alles,behalve voor oplichterij!
-
Ik heb een zoon met adhd zonder medicatie, doorloopt alles ook zoals het hoort, gewoon onderwijs, zaterdag baantje...maar kost wel de nodige aandacht en energie...zelf heb ik ook adhd en ben zonder medicatie, ik werk, heb agelopen 8 jaar 2 diploma's gehaald en red het allemaal, maar kost me wel moeite.
Met regelmaat en struktuur redden we het hier...
Wat me tegen de borst stuit is dat je voor het onderzoek van mevr Pelser geen diagnose hoeft te hebben, ik vraag me dan ook terdege af hoe je dan tot een goede uitkomst kan komen...er zijn geen controlegroepen...en meer dingen waarvan ik zeg...hee hoe is dit mogelijk?
Verder vind ik het te gek voor woorden hoeveel geld er gevraagd wordt aan wanhopige ouders om mee te mogen doen aan het onderzoek.
-
Dan ook kijken naar de additieven en vooral E621. Dat is een slechte. Maar ook de vaccinatie zou eens goed bekeken dienen te worden. Kijk in het boekje van Tinus Smit. Postvaccinaal Syndroom. Is de moeite waard en heel verhelderend.
-
Mensen, mensen toch... oplichterij? Valse hoop? Zeker niet. Hoever kun je er naast zitten!
In het kort komt het er op neer dat slechts een heel klein percentage van de mensheid écht ADHD heeft. Het merendeel van de kinderen wordt onterecht het stempel ADHD opgedrukt. En krijgt dus onterecht zware medicijnen, die aan Opium verwant zijn. Wil je je kinderen aan de drugs? Zou je je kinderen vrijwillig speed, lsd, cocaïne of heroïne geven? Nee toch? Nou dan.
Bij kinderen (en uit het onderzoek blijkt dat het om 60/70% van de gevallen zo is) gebeurt dit dus wél!
Na het dieet hoeft 60/70% van de kinderen niet aan de zware pillen, maar krijgen de ouders door een paar voedingsmiddelen weg te laten (bijv. pinda's, banaan of whatever) een ander, normaal kind voor terug. Wie kan daar nu tegen zijn?
Op de website van pelsser valt overigens te lezen dat ze niet ontekent dat ADHD bestaat, dat het ook niet in alle gevallen werkt. Deze kinderen (de échte ADHD-ers) zijn dan gebaat bij deze medicijnen. Het is niet anders.
Het jammere is dat bijvoorbeeld de patientenvereniging Balans altijd negatief doet over deze onderzoeken, terwijl ze het zouden moeten toejuichen. Want waar gaat het om? Om de kinderen toch? Maar Balans, sja, die heeft een mooie nieuwe website die betaald is door Eli Lily. Producent van - jawel - een middel tegen ADHD. En hoewel het nog niet bewezen is, lijkt het er wel op dat er binnen deze 'patientenvereniging' mensen zijn die dichtbij de medicijnenindustie lobby staan, of er zelfs deel aan nemen.
Het is een miljardenindustrie en stel je voor dat er 70% minder ADHD-medicijnen verkocht zouden worden?
Trek zelf je conclusies en trek zelf ook je conclusies over de bovenstaande - negatieve - berichten over mevr. Pelsser.
Oplichterij? Geldklopperij? Nee. Medicijnenlobby versus een enkeling die er toevallig achterkomt dat het goed fout zit en al jaren strijdt om hier iets tegen te doen.
Trouwens helemaal niet gek dat het geld er nog niet is, de armen van de medicijnindustrie reiken ver... heel ver...
Laten we hopen dat onze kinderen gered kunnen worden en dat het geld er eindelijk komt.
Geld -> Onderzoek -> Bewijs -> Einde van de onzinnige verstrekking van drugs.
-
Sjaak, je hebt helemaal gelijk. Ik erger me dood aan die negatieve reacties van geld verdienen aan onderzoek. Weet je wat geld verdienen is?
Zomaar even gegogeld:
=====================
Spectaculaire toename ADHD-middelen
======================
Het gebruik van geneesmiddelen bij ADHD stijgt ook dit jaar flink. Mede onder impuls van de komst van nieuwe varianten steeg het gebruik in 2006 met maar liefst 30%. Deze trend blijkt zich in de eerste helft van 2007 onverminderd door te zetten.
====================== =
Verdubbeling in 3 jaar
Aan personen met Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) kunnen twee verschillende geneesmiddelen worden voorgeschreven: methylfenidaat en atomoxetine. Methylfenidaat (Ritalin®) is het klassieke ADHD-middel dat sinds 1982 via de openbare apotheken wordt verstrekt. Sinds het tweede kwartaal van 2003 is ook methylfenidaat in een tabletvorm met gereguleerde afgifte verkrijgbaar (Concerta®). Tenslotte is in 2005 een geneesmiddel met een andere werkzame stof, atomoxetine (Strattera®) geïntroduceerd. Het gebruik van bovengenoemde middelen is de afgelopen periode fors gestegen. Ging er in 2004 300.000 keer een dergelijk middel over de apotheekbalie, als de huidig trend zich blijft voortzetten zal de teller aan het einde van dit jaar op ongeveer 615.000 verstrekkingen uitkomen. Op dit moment zijn er ruim 75.000 personen die ADHD-geneesmiddelen betrekken via de openbare apotheek. Een kwart van de gebruikers is 10 jaar of jonger; 44% bevindt zich in de leeftijdscategorie van 11 tot 20 jaar. Hierbij gaat het in veruit de meeste gevallen om jongens (84%).
====================== ===
Tel uit je winst. Als dit weer met 70% verminderd zou worden, reken maar eens uit hoeveel geld dit de industrie gaat kosten. Miljarden en miljarden!
-
Heel veel kinderen hebben ook zgn reactive "adhd". Dit krijg je wanneer de primaire omgeving van het kind, het kind stelselmatig overvraagt of als het kind geen goede consequente reactie krijgt op zijn/haar gedrag. Ook als kinderen in een bedreigde omgeving zitten, denk aan mishandeling/misbruik, kunnen ze hyperactief gedrag gaan vertonen. Naast voeding denk ik dat een vertrouwde goed afgestemde thuissituatie met voldoende aandacht voor het kind, net zo belangrijk is.
-
Ik ben zelf werkzaam als kinderpsycholooog en ik heb altijd mijn twijfels gehad over de enorme toename van het gebruik van medicijnen als Ritalin de afgelopen jaren. Niet alleen in de VS, maar ook in Nederland.
Lees ook: Ritalin Fraud (Engelstalig) over hoe de producent van Ritalin (Novartis) kunstmatig een markt lijkt te hebben gecreëerd om het gebruik van Ritalin aan te jagen:
royalrife.com/ritalinf raud.html
Ik moedig onderzoeken als die van mevr. Pelsser dan ook van harte aan.
-
@ Ellen Huls: weet je wat oplichterij is? Die Herbalife waar jij in handelt ;-)
"Mijn naam is Ellen Huls en ik begeleid u naar een gezonder leven. Kom in vorm, of u nou wilt afslanken, aankomen, of wilt u voedingsadvies bij het sporten, voel hoe uw energie en welzijn gaan toenemen."
-
De discussie wordt volgens mij vertroebeld doordat er geen onderscheid wordt gemaakt tussen kinderen met ADHD en andere drukke kinderen. Alhoewel Pelsser schrijft dat de kinderen die deelnamen aan haar onderzoek ADHD hadden, is dit niet duidelijk. De meeste kinderen hebben geen goede diagnose gekregen. Pelsser ging af op vragenlijsten voor de ouders. En ouders kunnen misschien denken dat hun drukke kind ADHD heeft, dat hoeft echt niet zo te zijn.
Alle kinderen hebben baat bij rust, regelmaat en reinheid, oftewel structuur. Dit geldt misschien nog wel extra voor drukke kinderen, of ze nu ADHD hebben of niet. Dat de kinderen uit het onderzoek baat hadden bij het hele proces waar ze doorheen gingen, zou voor een groot deel verklaard kunnen worden door de structuur die het dieet met zich meebrengt. Het is de vraag in hoeverre de resultaten van Pelsser aan voeding toegeschreven kunnen worden, danwel aan de introductie van meer structuur in het dagelijks leven. Naar mijn mening is het voorbarig om al het goede toe te schrijven aan voeding. Ik ben er voorstander van dat dit verder wordt onderzocht, maar tot er meer is bewezen, roep ik iedereen op om realistisch te blijven.
Kinderen en volwassenen met ADHD kunnen enorm veel baat hebben bij medicijnen. Als lotgenoot kan ik hierover meepraten.
Het is niet nodig om de vraag of dit dieet goed werkt te koppelen aan de vraag of medicijnen nodig zijn. De drang van Pelsser om zich af te zetten tegen medicatie als hulpmiddel bij ADHD vind ik dan ook onbegrijpelijk. Zeker gezien het feit dat zij geen onderzoek heeft gedaan, of in de planning heeft zitten, waarin het effect van medicatie wordt vergeleken met dat van haar dieet.
Het feit dat het aantal mensen dat medicijnen gebruikt fors toeneemt, wordt voor het grootste deel veroorzaakt door volwassenen die er pas op latere leeftijd achter komen dat zij ADHD hebben. Dit kan dan ook worden gezien als een inhaalslag. Het aantal mensen met ADHD is niet nieuw, maar wel het aantal mensen dat van zichzelf weet dat ze ADHD hebben.
En dat methylfenidaat op de Opiumlijst staat...... daar trek ik me niet zoveel van aan. Allereerst krijgen ADHD-ers een lage dosis via hun arts voorgeschreven. Voor iemand die dit als drugs wil gebruiken is dat niet voldoende. Bovendien worden ADHD-ers er juist rustig van. Voor ons werkt het niet als een drugs. Wij krijgen de rust in ons hoofd die niet-ADHD-ers heel gewoon vinden omdat ze hun hele leven niet anders gewend zijn.
Tenslotte wil ik opmerken dat ik ADHD niet zie als een ziekte. Het wordt in de inleiding op dit blog wel zo genoemd. Mensen met ADHD zijn anders. Ze hebben andere sterke en zwakke punten dan mensen zonder ADHD. Medicijnen kunnen mensen met ADHD door een moeilijke periode heen helpen waarin zij kwetsbaar zijn. Maar er zijn genoeg mensen met ADHD die er bewust voor kiezen om geen medicijnen te gebruiken. Zij kiezen ervoor om hun eigen ADHD-zelf te zijn. Kennelijk vinden ze dat beter en/of prettiger dan een leven te leiden waarin ze minder ADHD hebben, oftewel "gewoner" zijn.
-
Ik heb nog een nabrander. Eigenlijk is het heel misleidend dat ADHD steeds gelijk wordt gesteld aan "druk". ADHD is in eerste instantie een aandachts- en concentratiestoornis. Mensen die wel druk zijn maar geen last hebben van aandachts- en concentratieproblemen, hebben geen ADHD.
Het is echt verkeerd om aan te nemen dat alle drukkerds ADHD hebben.
Daarom is het goed dat de diagnose alleen door een gespecialiseerde arts
of psycholoog mag worden vastgesteld.
-
En wat dacht je van impulsiviteit. Daar heeft onze zoon van 8 heel veel last van, als hij geen medicijnen gebruikt. Met de medicijnen dring je beter tot hem door. Anders is hij opstandig en gaat behoorlijk zijn eigen weg.
En dan wil je hulp, maar dat is niet zo eenvoudig in dit welvarend land als Nederland.
-
Mijn man en mijn zoon hebben beiden ADHD. ADHD is wel degelijk een ziekte er is namelijk iets defect in de hersenen. De diagnose kan dan ook alleen gesteld worden door een pshychiater. Beiden slikken Concerta. Als mijn man in zijn kinderjaren ook dit medicijn geslikt had, dan was hem veel ellende in zijn kinderjaren bespaard gebleven. Dit heeft namelijk geleid dat hij op latere leeftijd depressief en zelf bijna tot zelfdoding geleid. Mijn zoon wordt dit allemaal nu bespaard. Hij wordt goed begeleid en ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat hij een goede toekomst tegemoet gaat.
Wat ik wel bemerkt heb, is dat sommige voedingsmiddelen tegengesteld werken.
Bijvoorbeeld van koffie slaapt mijn man veel beter, bij mij werkt dit andersom.
Terwijl als ik alcohol drink, dan word ik slaperig en mij man nog actiever.
Het kan dus best wel zijn dat door bepaalde voeding, het gedrag enigszins wordt beìnvloed. Maar ADHD is een chronische ziekte en dat gaat nooit over!!!!!
-
Ik ben blij dit artikel te lezen. Eindelijk kan ik onderbouwd terugvallen op mijn, al jaren eerder, gemaakte opmerkingen en onbegrip kreeg.
Onze kleinzoon zal nu hierdoor beter kunnen gaan functioneren als het opgepakt wordt.
-
ADHD is geen "ziekte", het is een neuro-biologische aandoening en heeft inderdaad geen genezingsproces zoals andere "ziektes". Het verdwijnt niet maar je kunt er wél mee leren leven EN je kunt het min of meer bedwingen en je leven behoorlijk onder controle krijgen. Voedsel heeft wel degelijk invloed en lang niet alle ADHD'ers hebben baat bij medicijnen. Karin heeft gelijk: men associëert ADHD altijd met "druk" zijn, maar dat is te simplistisch. Het is op de eerste plaats een aandacht- en concentratiestoornis.
-
Op de onderzoeken van Pellser valt in methodologisch opzicht veel af te dingen. Om maar iets te noemen: er zijn veel vraagtekens te plaatsen bij de manier waarop deze onderzoekster tot de diagnose ADHD is gekomen. Zo maakt zij o.a. gebruik van een diagnostisch instrument, dat als onbetrouwbaar bekend staan. Verder heeft zij heel jonge kinderen (vanaf 3 jaar) in haar onderzoek meegenomen. Echter, van veel kinderen in de leeftijdsgroep van bijv. 4-6 jaar is gebleken dat zij weliswaar geneigd zijn ADHD-achtig gedrag te vertonen, maar dat dit gedrag doorgaans spontaan (dus zonder behandeling) na enige tijd verdwijnt. Het gaat in dit geval dus om zg. fasegebonden gedrag. (Kinderen ten onrechte als ADHD-ers diagnosticeren is bepaald niet onschuldig). Tevens werkt Pelsser met een zg. eliminatiedieet, specifiek afgestemd op de gedragsproblemen van elk, individueel kind. Omdat zij bij elk kind net zo lang doorzoekt naar wat wel/niet werkt, krijgt ieder kind een iets ander dieet voorgeschoteld. In feite verricht zij dus geen (wetenschappelijk!) groepsonderzoek, maar (niet-wetenschappelijk !) n=1 onderzoek. Dit betekent dat zij in feite geen algemene uitspraken kan c.q. mag doen over de effectiviteit van voeding, en de combinatie hiervan, in relatie tot het terugdringen van ADHD-verschijnselen. Hier is dus ook nog eens een validatieprobleem aan de orde. Methodologische problemen zijn niet op te lossen met (meer) geld (voor verder onderzoek). Dat vertroebelt een onderzoek alleen nog maar verder. Onverantwoord dus. Alleen een drastische herziening/wijziging van de gehele onderzoeksopzet kan uitkomst bieden. Helaas voor onderzoekster Pellser.
-
Ik ben al 33jaar een ervaring deskundigen
De uitzending vond ik erg kort door de bocht. Er is een heel groot verschil tussen drukken kinderen en a.d.h.d. kinderen. En voeding kan daar best voor beide een rol spelen. Alleen voor kinderen met a.d.h.d. is dat niet genoeg. En ik denk dat a.d.h.d. alleen maar toeneemt. Door de hectiek van onze maatschappij die alleen maar toe neemt, je moet steeds meer sneller keuze maken. De tv en noem maar op. dat is er dan bij een a.d.h.d er een chaos in zijn hooft ontstaat waar door zou je kunnen zeggen dat hij een punt hooft krijgt. En niet meer op dat moment goed na kan denken geen overzicht meer heeft en verkeerde beslissingen nemen. Dat is heel wat anders dan een druk kind hebben. Vroeger was er veel meer structuur en minder keuzes,we leefde veel rustiger en dus minder gehaast. Grotendeels leefde we sober omdat er ook niet veel was. Maar nu is er van alles te koop.en dus moeten we niet alles over een kamp scheren.
-
Met kromme tenen lees ik al deze reacties. Ik ben zelf de moeder van een ADHD'er "avant la lettre", toen de aandoening nog werd gekenschetst onder de term MBD, oftewel een minimal brain damage. Wij, als ouders, weigerden medicatie bij onze driejarige zoon en ook op zevenjarige leeftijd wilden we nog geen medicijnen geven voor de bijkomende stoornissen, al werd het op den duur bijna onmogelijk om hem op te voeden. Toch had hij zijn plaats in ons gezin waar nog drie andere kinderen opgroeiden. Ik ben ervan overtuigd dat juist ouders van een kind met ADHD zeer goed in staat zijn structuur te bieden. Het kind zal in het gezin mee moeten opgroeien en zijn plaats moeten hebben.
Onze zoon werd op 12-jarige leeftijd toegelaten tot het voortgezet speciaal onderwijs voor kinderen met leer- en ontwikkelingsstoorniss en in de wetenschap dat hij nooit met een diploma een opleiding (LEAO) zou kunnen afronden.
In 1989 werd hij ernstig ziek en een week lang verdroeg hij geen eten. In die week veranderde zijn gedrag volledig. Na de week ziekte en een penicillinekuur werd zijn gedrag onhoudbaar. In de zoektocht naar een oplossing zijn we begonnen met voeding.
Onze zoon heeft geen andere ingreep op zijn leven gehad dan een eetregime. Bepaalde voedingsmiddelen zijn uit zijn voedingspatroon geschrapt. Daardoor heeft hij zich kunnen ontwikkelen tot wie hij nu is.
Mensen die het onderzoek van mevrouw Pelsser veroordelen weten niet waar ze het over hebben. Ze hebben niet de resultaten gezien die ik wel ken. Ik zou ze willen adviseren een half jaartje mee te lopen in haar praktijk om met eigen ogen de gevolgen van een dieetaanpassing bij kinderen met ernstige gedragsstoornissen te kunnen zien.
Ik heb mij vanaf 1990 verdiept in de voedselgerelateerde gedragsproblematiek en kreeg de kans om per 1 januari 2000 binnen de Stichting VoedselAllergie de werkgroep Voeding en Gedragsbeïnvloeding op te richten. In de afgelopen 8 jaar heb ik een voorlichtingsfilm uitgebracht waarin het werk van mevrouw Pelsser centraal staat en waarin een viertal kinderen in diverse stadia van diagnostiek worden geïnterviewd. Daarnaast geef ik lezingen in binnen- en buitenland en verschijnt er vanuit de redactie van de werkgroep driemaandelijks een nieuwsbrief over de invloed van voeding op het gedrag.
Het Nederlandse onderzoek komt niet uit de lucht vallen! Er zijn een grote reeks internationale wetenschappelijke onderzoeken gedaan. Onderaan deze schrijven treft u er een aantal aan. Daarin staat ook een advisering van behandelmethoden. In deze advisering, gedaan door L.E. Arnold in 1999 en 2002, wordt dieetinterventie als overtuigend en waardevol beschouwd met een score die direct ligt na medicatie en gedragstherapie. U vindt het overzicht ook op de site van Balans.
Er wordt in het overzicht weliswaar aangegeven dat de onderzoeken veelbelovend zijn maar dat er meer onderzoek nodig is. Dat was in 1999. In 2001 zei de Engelse kinderpsychiater Taylor tijdens een congres in Parijs, waarbij wij beiden een lezing hielden, dat de tijd van aantonen verstreken was en dat er nu eindelijk eens gezocht moest gaan worden naar oorzaken. Jammer genoeg heeft dit wel 7 jaar moeten duren!!!
Dr. Taylor is de begeleidend psycholoog van het onderzoek van Carter uit 1993 en de opsteller van het Engelse protocol waarin ouders kunnen kiezen voor medicatie of dieetonderzoek. De voorwaarden volgens dit protocol zijn strikt: bestaat er een vermoeden dat het kind voedselovergevoelighed en heeft, is er een begeleidend onderzoeker aanwezig en kunnen de ouders en het kind het onderzoek aan, dan ligt hen niets in de weg om dit onderzoek te ondergaan. Is er niet voldoende resultaat dan gaat het kind over op medicatie. Is er wel voldoende resultaat, dan kan in het vervolg onderzoek worden bekeken op welke voedingsmiddelen een kind reageert.
In het archief van de werkgroep Voeding en Gedragsbeïnvloeding ligt nog de oude BBC documentaire zoals die werd gebruikt bij de voorlichting van de Vereniging BAS (toevoegingen / additiven in de voeding als oorzaak van gedragsproblemen). De BAS bestaat niet meer maar deze documentaire wordt nog ook nu nog wel gebruikt bij voorlichtingsbijeenkom sten van de werkgroep V&G van de Stichting VoedselAllergie.
De waarde van een dieet ligt voornamelijk in het verkrijgen van een mogelijkheid tot een normaal leven en normale ontplooiing van een kind. Het voelt zich psychisch maar ook fysiek zo goed dat hij of zij altijd zal trachten een dieetfout te vermijden. Dat leidt namelijk weer tot een terugval en tot een groot onwelbevinden.
Ikzelf vind het intens triest dat sommige artsen ouders, die meer willen weten over dieetinterventie, deze informatie onthouden. De reden zou dan zijn, volgens hen, dat er maar een kleine groep kinderen bij dieetinterventie gebaat zou zijn.
Deze motivatie kan pas hard gemaakt worden als ieder kind, alvorens tot medicatie over te gaan, de dieettest zou kunnen doen. Dan pas is er een vergelijking op te zetten en dan pas kunnen er gefundeerde conclusies getrokken worden. Een oproep aan artsen en kinderpsychiaters: geef de juiste informatie aan ouders die daarom vragen en stuur ze naar de site van het ADHD Research Centrum in Eindhoven.
Onze zoon is 32 jaar, leeft inmiddels 19 jaar met zijn dieet. Zonder dieet zou hij nooit een opleiding kunnen afronden. Na de mavo, de meao, de heao en een universitaire studie is hij inmiddels al een jaar of 5 werkzaam als arbeidsjurist, heeft hij een eigen fotobedrijf en speelt hij gitaar in een niet onverdienstelijke band. Dit is dus wat ik bedoel met een kind dat recht heeft op een normale ontplooiing met alle creativiteit die in hem is.
Marjan de Boer
Contactpersoon werkgroep Voeding en Gedragsbeïnvloeding Stichting VoedselAllergie.
Dieetonderzoeken:
 Egger J, Carter CM, Graham PJ, Gumley D, Soothill JF. Controlled trial of oligo-antigenic treatment in the hyperkinetic syndrome. Lancet 1985;1:540-5.
 Kaplan BJ, McNicol J, Conte RA, Moghadam HK. Dietary replacement in preschool-aged hyperactive children. Pediatrics 1989;83:7-17.
 Carter CM, Urbanowicz M, Hemsley R, Mantilla L, Strobel S, Graham PJ, et al. Effects of a few food diet in attention deficit disorder. Arch Dis Child 1993;69:564-8.
 Boris M, Mandel FS. Foods and additives are common causes of the attention deficit hyperactive disorder in children. Ann Allergy 1994;72:462-8.
 Schmidt MH, Mocks P, Lay B, Eisert HG, Fojkar R, Fritz-Sigmund D, et al. Does oligoantigenic diet influence hyperactive/conduct-di sordered children, a controlled trial. Eur Child Adolesc Psychiatry 1997;6(2):88-95.
Aanbevelingen voor verder dieetonderzoek:
 Breakey J. Review Article: The role of diet and behaviour in childhood.
Journal of Peadiatrics and Child Health 1997;33:190-194.
 Arnold L.E. Treatment Alternatives for ADHD.
Journal of Attention Disorders 1999;3:30-48.
 National Institutes of Health Consensus Development Conference Statement.
Diagnosis and Treatment of ADHD. J.Am.Child Adolescent Psychiatry 2000 feb;39(2):182-193.*
-
Onze zoon van nu bijna 28 jaar is vanaf zijn 4e jaar dromerig, afwezig, chaotisch, ongestructureerd, vergeetachtig en zeer druk in zijn hoofd geweest. Op school had hij altijd bijzondere interesses en op de basisschool vonden ze hem altijd ietwat een bijzonder kind. Op de middelbare school echter een lastige leerlinge waar geen vat op te krijgen was. Met 19 jaar op advies van Mediant op eigen benen gezet, maar zonder resultaat. Psychiatrisch onderzoek op zijn 24e, welke hij zelf graag wilde omdat hij er zelf niet meer tegen kon, wees uit dat hij volgens de psych AD(H)D had. Een vorm waarbij geen agressieve trekjes e.d. aanwezig zijn. Ritalin voerde hem naar niets, hij raakte in die dingen waar hij heel goed in was afgevlakt en hij had het gevoel 'watten' in zijn hoofd te hebben. Daarna kreeg hij Dextro-amphetamine voorgeschreven, die heeft hij een paar jaar gebruikt en dat hielp. Maar daarnaast gebruikte hij ook nog wel eens speed, dat leidde uiteindelijk tot het inzien bij hemzelf dat hij een ommezwaai moest maken en dat heeft hij gedaan. Nu gaat het heel goed met hem, hij gebruikt heel af en toe nog een 'dexi' zoals ie dat noemt en hij slikt visoliecapsules die hem volgens hem zeer zeker helpen. Bovendien is het denk ik een groeiproces in hemzelf geweest en mede dankzij zijn karakter heeft hij zelf uiteindelijk de kracht gevonden zich eruit te trekken en is hij een veranderingstraject in gegaan. Hij is nog steeds wel eens stresserig en ietwat chaotisch, maar voor een moeder een openbaring te zien hoe goed hij de draad van het leven in handen heeft gekregen, zowel in zijn relatie, als in zijn werksituatie. Ik ben trots op hem en heel blij dat het toch allemaal goed gekomen is. ADHD is absoluut geen flauwekul en kan een gezin lange tijd behoorlijk verstoren, de omgeving begrijpt het vaak niet en als je dan ook nog een huisarts hebt die ADHD een 'hype' vind wordt de weg naar de hulpverlening niet makkelijker. Laat je kind nooit vallen, ook al is het nog zo moeilijk!
Ik meld me onder 'Anoniemius' omdat ik het voor mijn zoon niet leuk vindt indien ik me met mijn naam bekend maak.
-
Lieve mensen.. dank voor al jullie reacties, heel interessant maarrrr... houdt de reactie ivm de leesbaarheid kort en reageer a.u.b. op de weblog: onderzoek naar relatie ADHD en voeding is goed voor iedereen!
-
Ik heb een heilig geloof in het dieet van mevr.Pelsser, echter onze zoon en ex-schoondochter vinden zo'n dieet te ingewikkeld voor hun zoon. Dan is hij bij papa, dan bij mama. Hopelijk zien ze t.z.t. in het toch te proberen. Onze kleinzoon zou er mee gebaat zijn.
-
Mw.Pelsser bezigt op Lutheriaanse wijze haar dieet, niets mis met een dieet maar wel wanneer je beweert ADHD te kunnen genezen. Wanneer haar onderzoeksresultaten inderdaad aantonen dat een groot percentage er baat bij heeft dan zegt dit niks over haar methode. Het zegt wel wat over de diagnostiek van ADHD in het algemeen, de "genezen" kinderen hebben bepaald geen ADHD, de diagnose is verkeerd. ADHD genees je niet met een dieetje of geluidstoontjes, ik kan het weten want ik heb ADHD al ruim 56 jaar lang
-
Inderdaad! ADHD is niet te genezen, omdat ADHD als ziekte niet bestaat! Maar voor driftkoppen en voor ouders van onhandelbare kinderen, was 't wel een uitkomst dat voor deze aandoening ineens een naam werd verzonnen. Men begrijpt blijkbaar niet niet dat voedselallergie de oorzaak is van z.g. ADHD-verschijnselen. Het 4-jarige zoontje van mijn vriendin werd door de school en kinderopvang geweigerd als lastig en onhandelbaar. Gelukkig ontdekte zijn moeder de Amsterdamkliniek van de arts Lydia Boeken waar een voedseltest van het kind werd genomen. Tot stomme verbazing van mijn vriendin bleek het jongetje allergisch te zijn voor banaan. Het eten van (zelfs een klein stukje) banaan, veranderde het kind in een klein gillend monstertje met woede-uitbarstingen, slaan, krabben, schoppen en bijten. Na een anti-allergiebehandeli ng van dokter Lydia, kon het kind weer gewoon bananen eten. Tot grote vreugde en opluchting van z'n moeder, zijn de driftbuien van het jongetje voorgoed verdwenen! ADHD-gedrag is dus een voedselprobleem wat in korte tijd verholpen kan worden. Slechts door een simpele - dekundige- voedseltest is te achterhalen waar men allergisch voor is, b.v. zuivel, het wit van een ei, banaan, druif, kiwie, knoflook, aardbei of graansoorten en ja, witte wijn houdt men glanzend door toevoeging van 't wit van een ei.... Het enigste probleem is, hoe kom je erachter?
-
En zo zie je maar...iedereen een ander verhaal. Generaliseren kan niet, ieder mens is anders. Gelukkig maar.
Het is heel belangrijk om een onderzoek te doen naar voeding en wat daar op dit moment aan chemisch ontwikkelde stoffen in wordt gedaan.
Dan kan de ruis uit het ADHD patientenbestand worden gehaald. Niet ieder drukke persoon heeft ADHD.
ADHD is niet te genezen, is een erfelijk en soms zeer lastig foutje.
En de E600 nrs. zijn voor een ADHD er een drama omdat het een neurotransmitter betreft.
Volgens mijn informatie was E621 enkele jaren geleden nog verboden in Nederland. Eind vorige eeuw is iemand in coma geraakt na een etentje bij de chinees, u raad het al... vetsin.
Binnen de Europese Unie zijn de E621 - E620 - E627 en nog andere nog maar in een paar landen toegestaan, waaronder blijkbaar Nederland. Je kunt ervan uitgaan dat voedsel waaraan deze stof is toegevoegd blijkbaar niet best van kwaliteit is want dan zou dit niet nodig zijn.
Voor mij betekenen enkele vetarme, Lays Baked Mediterranean Chips de opoffering van een hele nacht, want slapen gaat dan niet meer.
De Toko waar wij heerlijke indische maaltijden halen, gebruikt geen vetsin meer i.v.m. dit probleem. De voedingsmiddelenindust rie heeft er geen probleem mee en de aandeelhouders verdienen er aan.
Gewoon opletten, uitselecteren en niet kopen!
En onderzoeken dat voedsel!!!
-
Mevrouw Pelsser heeft in april een nieuw onderzoek gepubliceerd over haar dieet. Net als bij haar eerdere onderzoek is er vooral gekeken naar kinderen die behalve ADHD ook ODD hebben (22 van de 27). De meeste kinderen met ADHD hebben bijkomende stoornissen, maar die werden allemaal uitgesloten, behalve ODD en CD. Hierdoor is er geen representatieve ADHD populatie onderzocht.
Had ze ook kinderen met ODD/CD uitgesloten, dan was er geen groep meer overgebleven. Van de 79 kinderen met door ouders gediagnosticeerde ADHD, voldeden er 43 niet aan de uitsluitingscriteria. Bovendien wilden 9 kinderen niet meedoen. Zonder de ODD groep had ze maar 5 van de 79 kinderen overgehouden.
Het is verstorend dat Pelsser zich richt op heel jonge kinderen (gemiddeld 6,2 jaar). ADHD komt meestal pas op latere leeftijd naar voren. De groep van jonge ADHD-ers is niet representatief voor de volledige ADHD groep. Zoeken juist ouders van kinderen met ODD al op heel jonge leeftijd hulp? Ligt hun probleem niet meer bij de ODD dan bij de ADHD?
Kinderen met ADHD hebben veel baat bij structuur. Zeker bij jonge kinderen hangt het vooral van de ouders af of zij die krijgen. Gaat het bij deze groep jonge kinderen misschien vooral om ouders die dit niet goed kunnen? Het zware dieet dwingt structuur af. Was coaching niet net zo effectief maar veel minder zwaar geweest? Wat dat betreft is het jammer dat de controle groep geen "placebo dieet" kreeg voorgeschreven.
Tenslotte is er net als in het vorige onderzoek niet gewerkt met een officiele diagnose, maar met ouder vragenlijsten. Het is daarom niet zeker of de deelnemers wel echt ADHD hadden. Misschien waren ze wel gewoon druk.
Mijn conclusie is dat dit nieuwe onderzoek weinig toevoegt aan de discussie.
-
Ons verhaal :
1982: eerste zoontje gekregen dat onrustig dronk en veel huilde na iedere voeding...
1992: diagnose ADHD en Gille de la tourette ....toen door laten meten met electro acupunctuur...
Uitslag: overgevoelig voor melk, gluten, suiker aardbeien,verschilende kleurstoffen en nog wat voedingsmiddelen....
Op dieet:....weg ADHD, weg tics..
Na 1 week een pannekoek (gluten melk en suiker) bij iemand gegeteten: 3 dagen door het dolle heen...
Toen een paar jaar dieet... ..af en toe gesmokkeld gevolgd door heftige reactie
Verder: goede cijfers in de brugklas...een enkel zesje, veel zevens en achten
In de tweede gestopt met het dieet want hij werd uitgelachen om zijn glutenvrije brood:
Eerstvolgende rapport: 7 onvoldoendes...onmogel ijk gedrag, zonder diploma van school en thuis niet meer te hanteren......
Tics zijn gelukkig niet terug gekomen
hoe het werkt weet ik niet....dat het heeft gewerkt weet ik wel !!
maar...is het zo vreemd dat een baby die veel huilt, zich overstrekt en gewoon erg onrustig is doordat hij de melk niet verdraagt zich later ontwikkelt als ADHDer??
-
hallo,
ik zit sinds een paar maanden bij Psy Q in behandeling en die hebben de visie dat je ADHD alleen met medicatie kan "verhelpen". nou heb ik zelf helemaal niks met medicatie alleen als het echt niet anders kan als laatste RED-MIDDEL !
over 3 weken heb ik 5 behandelingen gehad, zonder medicatie en daarna gaan we kijken voor MET medicatie. voor die tijd hoop ik een alternatief te vinden in de vorm van voeding en therapie of wat dan ook. want zolang ik dat allemaal niet heb geprobeerd zijn de pillen nog niet aan de beurt. ik ben blij hier te lezen dat er zoveel mensen gelukkig baat hebben bij een dieet, iets waar ik zelf ook naar aan t zoeken ben.
als iemand mij meer info zou kunnen enwillen geven die mij in de goede richting kunnen helpen GRAAG.
-
Voor alle reacties die ADHD afdoen als voedselallergie, vaccinatievergiftiging of slechte omstandigheden. ADHD wordt al bepaald tijdens de zwangerschap. Het is een afwijkende hersenstructuur in de hersenschors. (Philip Shaw, Castellanos) Dat is Autisme of Hoogbegaafdheid in feite ook. De afwijking kan verschillen in mate. Als een kind een lichte afwijking heeft, een goede omgeving heeft en het zelf weet te compenseren kan het lijken dat een kind eroverheen groeit. Dit kan ook negatieve gevolgen hebben, compenseren kan vooral bij jonge vrouwen tot een burn-out lijden. Voeding kan helpen, net als dat bij ieder mens een verbetering kan brengen. Dit kan overigens ook alleen aan de oppervlakte zijn, dat het aanpassinggedrag groot is. Kinderen met enkel voedselallergie hebben geen AD/HD. Jammer genoeg zijn scans te duur om elk mogelijke ADHDer uitvoerig te onderzoeken. Ik ben zeer tegen het feit dat willekeurige artsen ADHD medicatie voorschrijven omdat een kind druk is. Alleen gespecialisseerde (kinder)psychiaters beheersen de kennis voor diagnose. Een druk kind heeft inderdaad niet per sé AD/HD en een AD/HDer is niet per sé opvallend druk. Druk gedrag is vaak een bijkomstigheid en meestal niet de ergste last. Men verwart drukheid gewoon te vaak met concentratie problemen, sociaal onaangepast gedrag en impulsiviteit. Het is een schande dat hier niet meer over voorgelicht wordt. Té veel kinderen krijgen een foutieve diagnose. 'Slechts' 3% van de bevloking zou ADHD hebben, méér mensen hebben de stempel (en medicijnen)!
Ik vind het ook een schande dat er met kwakzalvers zó wordt omgegaan met een identiteit. Dat is zeker niet zonder gevaar. Het is ook zeker geen modeziekte. Uit historisch archieven wordt ADHD al lang terug beschreven. Men belande vroeger gewoon in de problemen (verslavingen) of blinkte uitzonderlijk uit.
-
Daarnaast wil ik een persoonlijke reactie posten. :)
Ik ben pas op mijn 20e als ADHD gecombineerd type gediagnosteerd, na zelf hulp te hebben gezocht. Ik heb een pijnlijk ongelukkige jeugd gehad doordat er zo negatief gereageerd werd op mijn onaangepaste, doch formeel gezien niet onacceptable gedrag. Alle tekenen waren er: schorsingen, depressies, snel praten, tics, dromen, ongepaste vermoeidheid, slapeloosheid, vreemde interesses, afwijkende denkpatronen, altijd problemen en vooral sociaal niet vaardig. Nergens is een bel gaan rinkelen. Niet op de scholen, niet op consultatiebureaus, niet bij mijn ouders. Ik ben vrij conservatief opgevoed met veel structuur. Er is tot dusver geen vreemde allergie geconstateerd. Mijn schoolresultaten waren bovengemiddeld. Ik heb wel in de meest onleefbare situaties gezeten door conflicten met wie dan ook. Zelf heb ik het meeste last van mijn afwijkend gedrag. Cursussen verbeteren dit maar desondanks blijf ik in een sociaal isolement. Problemen komen altijd vanuit een onverwachte hoek. Ik moet altijd op mijn hoede zijn voor intolerante kennissen, buren, collega's of studiegenoten. Een gesprek kan ik niet zomaar volgen zonder te onderbreken. De meest simpele huishoudelijke taken zijn de grootste opgave. Vreemd genoeg ben ik extreem jong gaan studeren en heb ik op mijn 21e werkervaring op niveau.
Een ADHDer heeft van binnen vaak de meeste last, een frustrerend tekort aan controle. Niet zozeer om in een keurslijf te passen, maar vooral in emoties en tegenover je eigen moraal. Na slepende klachten en een groter groeiende rugzak loopt nu langzaam de luchtbel leeg. De motivatie is weg en ik besef mij dat ik met de kennis van mijn ADHD mijn leven anders in moet richten. Ik ben sinds een paar maanden aan de Ritalin maar met tegenvallend resultaat.
Er zal altijd een filosoferende, inefficient creatieve radar aanstaan achterin mijn hoofd.
Wie wilt mij nog vertellen dat ADHD niet bestaat?
-
@davidnd80:
Ik lees her en der wat over hersengolftherapie. De werking is nog niet bewezen, maar sommige ADHDers zweren erbij. Of dit een broodje-aap-verhaal of een nieuw inzicht in de wetenschap betreft zul je zelf moeten uitzoeken. Succes!
-
Ben 25 en heb ADHD, vorig jaar vastgesteld. Ben zelf benieuwd naar het effect van voeding op de medicatie.
Bij mij werkt de medicatie zeer effectief als ik geen zouten eet. Als ik dit wel doe werkt het slecht.
Daarom vind het onderzoek erg nuttig. Feit is wel dat de effectiviteit van medicatie al 50 jaar lang in talloze onderzoeken gebleken.
-
P rekende (in 2005)voor een onderzk bij ons kind 620 euro. Toen (en nu nog) was er nog niks bewezen en was ons kind in feite proefkonijn.
Wij hadden geen diagnose, maar pelsje wel. ADHD Zonder ons kind te zien en zonder te praten.dieet is te erg!
-
Hopeloos frustrerend, nooit up-to-date. Mijn kids met ADHD hebben NOOIT probleemgedrag vertoond. Ik, en meer volwassene fam.leden hebben ook ADHD. Deze NEUROBIOLOGISCHE ziekte (75% erfelijk en genetisch bepaald) is door een EEG of QEEG aan te tonen
-
Nav mijn vorige opmerking; Hier begint het probleem bij de huisarts. Deze zijn niet gekwalificeerd om de diagnose te stellen, zeker niet uit die 18 vragen. Diagnoses mogen gesteld worden door een kinderarts of (kinder)psychiater. Voedselallergie.

