Waarom Oranje het EK niet wint

Cultuurpessimisten lopen deze dagen het risico met pek en veren besmeurd door met oranje behangen straten gesleurd te worden. Spelbedervers zijn het, landverraders misschien wel.

Het zij zo. We kennen onze verantwoordelijkheid.

Het volgende lijstje is gespeend van voetbalintellect. Statistische feiten zijn willekeurig en ik citeer schaamteloos uit het Handboek voor de Psychologie van de koude grond.

Waarom we niet gaan winnen:

#Nederland begint een groot toernooi weleens vaker overweldigend (1992, 2000), maar een kampioen piekt pas in de laatste week. Oranje verloor in ’88 z’n eerste wedstrijd en overleefde de groepsfase maar nét. Duitsers, Fransen, Argentijnen, Italianen beheersen deze dicipline als geen ander.

# Een echte kampioen overwint tegenslag. De meest verwende jongetjes van de klas halen hooguit de subtop of worden een beetje rijk, maar ze ontberen de hardheid en de verbetenheid om voor het hoogste te gaan. Het huidige Nederlands elftal kent geen conflicten, persoonlijke drama’s (echtscheiding, ziektes in de familie) en grote onrechtvaardigheden zijn er ook al niet. Ze hadden hooguit te kampen met wat (terecht) zure media in de voorbereiding.

# Cruijff heeft ons niet als winnaar getipt. Al moeten we hem misschien niet meer zo serieus nemen sinds hij in reclamespotjes acteert.

# Zolang we (met wat mazzel) snel op voorsprong komen kunnen we de hele wereld aan, maar geen enkele ploeg doet dat zes wedstrijden achter elkaar. In de kwalificatie hebben we uitgebreid geoefend op slecht en zielloos beginnen, wellicht heeft de coach daar iedereen briljant zand in de ogen gestrooid. Maar na driekwart wedstrijd –als we een keer achter staan- ineens omschakelen naar flitsend combinatiespel tegen een taaie tegenstander, dat zien we bij Oranje nooit. Zie ook punt 2.

# Wie beide WK-finalisten van de mat speelt is misschien wel de beste, maar je koopt er niks voor. Status op papier is weinig waard en aan snelle slijtage onderhevig. Zo is de kampioen van het vorige grote toernooi (EK of WK) twee jaar later meestal nog geen schim van zichzelf. Ik noem Oranje in 1990. Hébben we dus wel de allerbesten verslagen vorige week?

# Bovendien: Frankrijk en Italië houden van voetballen, ze zijn te sierlijk om antivoetbal te spelen. Nederland speelt meestal goed tegen landen die willen meevoetballen en daardoor ruimte creëren. Maar o wee als die Oostblokkers een verdedigingsmuur opwerpen. Kijk maar naar het songfestival: je kan alleen maar van ze verliezen.

# Nederland moet lang teren op successen. Winst bij echt grote evenementen gebeurt hooguit eens per (halve eeuw), kijk naar de Tour of Wimbledon. Met een titel en twee finales zijn we qua voetbal tamelijk rijk bedeeld de laatste dertig jaar.

Ietwat lafjes vertel ik niet wie er wél wint. Ik hoef maar te verwijzen naar mijn jarenlange mislukkingen in toto’s. Toch: als ik ongelijk heb zal de verrassing voor mij eind juni veel groter zijn dan voor alle opportunisten. Die kunnen vanaf nu alleen maar teleurgesteld worden. Mij wacht mogelijk meer vreugde dan die mannen met buiken en oranje indianentooien kunnen behapstukken. Je kunt het je nauwelijks voorstellen.

Tweet