? Nieuwsbrief
-
Op de kaart
-
EenVandaag bloggers
-
Sander 't Sas
-
Erik van Prooijen
-
Simone Timmer
-
Marijn Duintjer Tebbens
-
Caroline van den Heuvel
-
Jelle Visser
-
Mark de Bruijn
-
Josefin Hoenders
-
Herman Zaalberg
-
Pauline Veen
-
Jan Born
- Sjoerd Fennema
-
Standplaats New York
-
Afghanistan
-
Standort Berlin
-
Gijs Rademaker
-
Johan Boef
-
Kimo Demoed
-
Esther Eikelenboom
-
Joost Blokzijl
-
Gastlog
-
Lammert de Bruin
-
Amerikaanse verkiezingen
-
Wout van Erven
-
Johann de Graaf
-
Weblog Iran
- De Beeldcanon
-
Peking Vandaag
-
Annet Röst
-
Verkiezingen Israël
-
IJsselstein
-
Daan van de Staaij
-
De week van ...
-
Henk van der Aa
-
Weblog Uruzgan
-
Amanda Spoel
-
Channah Durlacher
-
WK Zuid Afrika
-
Bart Hettema
-
Jesse Hoosemans
-
Danielle van Wallinga
Bruid in Iran – Als Nederlandse vrouw in Iran (deel 1)
Alles met mij (Saskia) en Iran begon 6 jaar geleden op internet. In
die tijd had ik veel online vrienden en mijn man was een van hen.
Geleidelijk vonden we uit dat we erg veel gemeenschappelijks hadden
en we wisselden veel informatie uit over Iran en Nederland. In die
tijd was mijn man een moslim en vastte en bidde hij.
Ook ik begon in die tijd interesse te krijgen in de islam en de
Iraanse cultuur. Nadat we elkaar ontmoet hadden buiten Iran en
later in Iran vonden we uit dat we voor elkaar gemaakt zijn. We
besloten dat jaar te trouwen en de gemakkelijkste manier om samen
te leven was om in Iran te gaan wonen; omdat iedere vrouw die met
een Iranier trouwt automatisch een Iraans paspoort en nationaliteit
krijgt.
De Nederlandse wetten zijn erg hard en het vraagt veel geld en tijd om ons leven in Nederland te beginnen. Het interressante is dat gedurende deze 6 jaren mijn man zijn ideeen over religie/islam veranderde naar de meest moderne spirituele weg, genaamd ACIM (a course in miracles). Mijn man is dus nu geen praktiserende moslim meer maar heel modern en 'open minded'..
We wonen nu in een stad in Zuid-West Iran. Het leven hier is heel anders dan in de grote steden als Teheran, Mashad of Isfahan. Eigenlijk zijn alle plaatsen buiten de grote steden anders en meer traditioneel. Ik heb voorheen een studie over het Midden Oosten gevolgd en heb Iran al drie keer eerder bezocht en vindt het nog steeds een van de leukste landen in het Midden Oosten. Ik kan me er soms aan ergeren dat veel Nederlandse mensen een slecht idee over Iran hebben en denken dat het een slecht en gevaarlijk land is, vooral omdat de media slechte berichten uitzenden, dat vrouwen zich volledig moeten bedekken in een chador en niks kunnen doen.
Als toerist kun je Iran veilig bezoeken en heeft het land veel te bieden. Dat je in andere Arabische landen (bv. wat ik in Marokko of Egypte zag) als vrouw lastig word gevallen of dat men altijd een veel te hoge prijs vraagt als je iets koopt, en telkens af moet dingen…..daar heb je in Iran geen last van. De bevolking is eerlijk en behulpzaam en laat je met rust (ook als vrouw alleen). Je kunt rustig foto's maken en lopen waar je wilt, zonder dat er telkens verkopers naar je toekomen of kinderen die om geld vragen; zoals wat in andere landen te zien is. Ik raad mensen dan ook aan om Iran te bezoeken.
In Iran bestaat 65% van de studenten uit meisjes. Zij zien het gaan naar de universiteit als een manier om vrij te zijn, om niet telkens thuis te blijven met alle beperkingen die daar bijhoren. Maar daarover later meer. Met een diploma op zak kunnen ze een goede baan en man krijgen. Het is interessant dat vrouwen in Iran werken als leraren, verpleegsters, dokters, techniciens en auto kunnen rijden. Iraanse vrouwen zijn veel meer in het sociale leven betrokken dan Arabische vrouwen. De Iraanse (Perzische) cultuur is dan ook anders dan de Arabische.
Nu ik al voor een paar maanden in Iran woon krijg ik een heel ander idee dan als je het land als toerist bezoekt. Ik krijg nu meer in de gaten hoe men hier woont en hoe het sociale leven hier is. Mijn leven hier als vrouw is eenvoudig. Het grootste deel van de tijd ben ik thuis. Ik mag nu niet alleen naar buiten, omdat ik nu de stad en taal niet ken en vooral omdat andere mensen dat als ‘slecht’ kunnen ervaren, en zo de familienaam en mijn mans reputatie beschadigt kan worden. En omdat ik nog beter moet leren hoe ik mij correct moet gedragen. Maar als ik hier langer woon en alles weet dan is dat geen probleem.
Saskia
(Word vervolgd….)
Saskia is een Nederlandse vrouw die sinds kort in Iran woont. Ze beschrijft in twee Zomer-weblogs bij EénVandaag hoe haar nieuwe leven er uit ziet, wat de verschillen zijn met Nederland en hoe zij en haar man de toekomst zien. De namen en plaatsen in dit weblog zijn gefingeerd. De foto's zijn wel door 'Saskia' gemaakt.
-
haha grappig toch dat Stockholm syndroom. Nou ff serieus, hoe geschift moet je zijn om jezelf vrijwillig aan een dergelijke tirannieke entiteit te onderwerpen. Dat je het normaal vindt niet alleen over straat te mogen gaan, dan ben je echt ver weg. Maar Sas, nou niet straks komen janken als je in elkaar getimmerd bent en je kinderen zijn meegenomen door deze moderne man he?
-
Leuk Sas, ik hoop dat je gelukkig wordt in Iran. Nog even een paar praktische tips: let bij het kopen van spullen goed op, wanneer je iets vergeet af te rekenen zal je hand en voet geamputeerd moeten worden. Dit hoeft opzich geen probleem te zijn aangezien vrouwen toch niet mogen werken, maar tijdens de amputatie worden messen slecht gereinigd waardoor infecties kunnen ontstaan, dit kan leiden tot het verlied van volledige ledematen of tot de dood. Verder is het raadzaam niet met andere mannen te flirten (maken van oogcontact valt hier ook onder), wanneer een man de indruk heeft dat je interesse in hem hebt kan hij je onder dwang meenemen en kun je worden berecht voor overspel, de meest voorkomende straf hiervoor is steniging. Aangezien Iran een progressief land is krijgen vrouwen tijdens een steniging een voordeel, ze worden tot aan de nek ingegraven in plaats van tot aan de borst. Hierdoor zal de dood sneller intreden en zal het lijden korter duren. Als laatste: behaag je man voldoende, wanneer hij de indruk krijgt dat je hem niet voldoende respecteerd kan hij van je scheiden door drie keer 'ik wil van je scheiden' te roepen. Als gescheiden vrouw heb je het niet makkelijk, je krijgt geen steun en wettelijke bescherming, geen paspoort en de voogdij over je kinderen ben je kwijt. Mogelijk kun je als prostitue genoeg verdienen om rond te komen. Nou dat was het, veel geluk daar!
-
In je blog schrijf je dat je je kunt irriteren aan mensen die een verkeerd beeld hebben over Iran.
Dat kan ik me goed voorstellen, onbekend maakt natuurlijk onbemind.
Zo kan ik me nu ook VRESELIJK irriteren aan die bullshit die jij in je log over Marokko verkoopt...
Hoe kom je er in godsnaam bij dat je in Marokko als vrouw niet alleen over straat kunt?. Waar ik vandaan kom kun je als vrouw zelfs als vrouw in je eentje over straat zonder hoofddoek en weet ik veel wat allemaal. Vrouwen die hier zo over straat gaan als de dames op de foto's bij je blog worden hier zelfs uitgelachen en voor "vuilniszak" uitgemaakt.
Dat je als toerist geen foto's kunt maken is ook nonsens, ik maak vaak genoeg "toeristische" foto's om aan familie en vrienden in Nederland te laten zien, niemand die er op je af komt om zijn spullen te verkopen.
Ik viel bijna uit mijn stoel van het lachen om de zin dat perzische vrouwen meer bij het sociale leven betrokken zijn dan de arabische. Meisje, denk jij nou echt dat Marokaanse vrouwen niet studeren, niet kunnen auto rijden, en weet ik veel wat allemaal voor een onzin je schrijft.
Wat ik zo lees en zie in je blog zijn de Arabische (Marokaanse) vrouwen juist meer betrokken bij het sociale leven dan daar in Iran. Hier mag je gewoon over straat in je eentje ookal ken je de taal niet. En niemand die zal zeggen dat dit "slecht" is en de naam van mijn familie of man zal beschadigen... Denk daar maar eens over na.
Ik raad je aan om als je een genuanceerder beeld van Marokko wilt schetsen, je het land eens bezoekt!. (Als je man en het dorp en de moskee en de stamoudste, dit goed keuren tenminste...)
En dan nog eens wat... Hoe stom kun je zijn door je nationaliteit de veranderen in de Iraanse?. Als hetgeen met je gebeurd wat Marjam hierboven beschrijft, waar je m.i (met mijn beperkte kennis over Iran in acht nemende natuurlijk!!) grote kans op hebt. Kun je het VERGETEN om ooit nog terug te keren naar Nederland.
Nou dat was het.
-
Beste Saskia, ik kan me voorstellen dat je Iran een leuk land vind, goed zo, maar jou stukje doet meer kwaad dan goed, waar ben je mee bezig?, ik vind het geen intelligent stuk...je maakt meer kapot dan dat je goed doet!
-
Saskia, kun jij mij je email adres sturen? zodat ik contact met je kan opnemen? proud2b.iranian@live.c o.uk
-
Kan niet wachten op de volgende delen, want als je alleen maar binnen zit, is er vast veel boeiends te vertellen over Iran! Gelukkig heb je je internet nog, kun je daar van alles over Iran opzoeken. Trouwens, slimme zet, om de Iraanse nationaliteit aan te nemen. Als je eens Iran uit zou willen en je moderne man vind dit niet goed, kun je dus niet vertrekken.
-
Na het lezen van jouw stukje, is mijn mening over Iran niet bepaald veranderd. Je 'mag' niet naar buiten. Je moet leren je 'correct' te gedragen. Gedverrrrrrrrrrr.
-
Ha die Sas,
leuk stukje hoor, en mooie foto's: heb je die helemaal zelf mogen nemen of heeft je man die buiten voor je gemaakt? Ik ben erg blij voor je dat je in Iran kennelijk leuk kan shoppen voor een eerlijke prijs; heb je al enig vooruitzicht op welke termijn je voor het eerst zelfstandig de straat op mag? Ik hoop dat je snel leert om je correct te gedragen. De bevolking klinkt heel erg aardig in je blog, dus zou zonde zijn als zij jou nog lang een slechte vrouw blijven vinden. Misschien kun je je man toestemming vragen om binnenkort een keertje voorzichtig achter hem aan mag 'proef-lopen' met een chador; aan je foto's te zien val je dan niet zo op, en dan krijg je toch nog iets mee van de buitenwereld. Toch zonde van je ticket anders! Mocht je inburgering wat langer duren dan je voorzien had en je komt het land nog uit, probeer dan Marokko eens! Heb ik (blond haar, blauwe ogen) een half jaar gewoond. Kun je als meisje prima in je eentje over straat. Ook kun je er gewoon je haar laten wapperen, mooie foto's maken, met vriendinnen naar de bioscoop, op een terasje lunchen met je mannelijke collega's, lekker stappen en zelfs naar het strand in je bikini! Maar misschien heb je ook gewoon niet zo'n behoefte aan die dingen... Helaas moet je in Marokko in de medina inderdaad wel afdingen zoals de rest van de bevolking, maar dat valt te leren (geen thuiscursus helaas). Je hebt er ook wel straatkinderen, ook daar had je gelijk in (en ze bedelen nog ook!). Altijd met kleingeld rondlopen is ook niet alles, dus wat dat betreft ben ik ben blij voor je Iran daarin aangenamer blijkt te zijn.
Lieve Sas, hou ons op de hoogte van je vorderingen; je stukjes wekken mijn nieuwsgierigheid naar Iran. Ik hoop dat je snel veel nieuwe vriendinnen zult maken!
-
"Ik mag nu niet alleen naar buiten.....En omdat ik nog beter moet leren hoe ik mij correct moet gedragen." Klinkt als een fantastisch land met veel vrijheden.
Verder lijkt het erop dat je deze column alleen mag schrijven omdat je toevallig in Iran zit want je verhaal loopt totaal niet en is slecht geschreven.
-
check
-
Saskia, Goed van je dat je naar jou gevoel zo positief in je nieuwe situatie zit. Ik vind je verhaal prima geschreven
en het geeft een goed beeld van je omgeving. Natuurlijk is er voor de vrouw nog een gedragscode maar ik ga er van uit dat je daar voor je huwelijk ook zicht op had. Ik wens jou en je echtgenoot veel geluk en wijsheid. Weet je al wat van de oude geschiedenis van jouw nieuwe vaderland. Als ik het goed onthouden heb noemde men het land in de oude geschiedenis Mesopotamie. Een prachtige culturele geschiedenis. In ieder geval veel succes met het leren kennen van het land, je echtgenoot, schoonfamilie en vriendinnen. Hartelijke groeten Manon.
-
hallo saskia ik zekf ben getrouwd met een marokkaanse man.maar marooko is wel wat moderner dan iran,wat de vrouw betreft.maar volgens mij moet je zelf eens naar marokko gaan.wat het is gemakkelijk om een oordeel te geven over andere mensen vind ik.emeliee
-
dat is droom eerste 5,6,7,8 jaaren,maar over 10 of 15 jaar zai je spijt veeeeeeeeeeeeeeeeeeeee eeeeeeeeeeel hebben. Je moet beter geen kinderen hebben, en denk,denk,denk (goed en slim) hoe kan je terugkeren.
-
iederee n hier heeft ook middeleeuwse opvattingen over iran. als vrouw met iraans paspoort mag je iran gewoon verlaten en bovendien kan je je nederlandse paspoort gewoon houden.
-
ik vind het echt goed dat je in Iran ben gaan wonen. ik vind het echt een prachtige land met prachtige cultuur..buiten kan het wel ander zijn en niet zo veel vrijheid..maar als je je normaal gedraagt en aanpast aan is Iran de beste land ter wereld..het is niet te vergelijken met die arabische noord afrikaanse landen. Iran is veel moderner
-
Volgens mij ben je nog nooit in een ander arabischee land geweest.
En dan om te zeggen iran is moderner.
Jew bent niet verder weg geweest,denk ik dan je iegen woonplaats
Holland
-
hé saskia
Ik hoop dat je gelukkig wordt met je echtgenoot, leuk dat je in iran woont.
Je hebt inderdaad gelijk over iran ik ben er zelf ook 2 x keer op vakantie geweest het is niet te vergelijken met marokko en egypte..Iran is veel moderner.
Ik ben naar marokko en egypte geweest en ik vond iran veel mooier en moderner.
Ik vind het echt een prachtige land met prachtige cultuur..
Iraanse vrouwen zijn knap vind ik.
Iraanse mannen zijn zo zachtaardig en "knap" sorry begrijp me niet verkeerd ik kan die mannen niet bepaald vergelijk met arabische mannen.
Ik hoop dat je snel veel nieuwe kan maken!
veel succes met het leren van de taal.
-
Nou meid als JIJ daar gelukkig denkt te kunnen worden met alle beperkingen van dien dan be my geust, maaruh hou dan wel alleen jezelf voor de gek en niet ons, okay!!
-
Ik ben heel multicultureel ingesteld maar het verhaal welk jij neerschrijft slaat echt alles.
Je probeert je voor te stellen als enorm gelukkig te zijn, probeert je nieuwe thuisland met de cultuur, waarden en normen in een goed daglicht te stellen maar wanneer ik tussen de regels doorlees zie ik dat je gewoon dood-en dood ongelukkig bent. Vrouwen mogen er alles, zijn vrij en hebben het geweldigste leven op aarde...meid, dat leven zal voor een andere sociale klasse weggelegd zijn in Iran maar niet voor jou want jij als, enorm gelukkige vrouw, heb je wel je nationaliteit moeten opgeven, moet wel nog ff binnen blijven met schoonma en schoonfamilie achter je als bodyguards, om de taal goed te leren en je schoonfamilie niet ten schande te maken...Over vrijheid gesproken.
-
In je eigen leugens gaan geloven is knap hoor! 'ik mag nog niet naar buiten' is dat modern? Zelfs in de NL gevangenis ben je vrijer om te gaan en staan waar je wilt...
Ga je het ook eerlijk toegeven wanneer je erachter komt dat een groot deel van ons gelijk heeft over het leven met een Iraanse man? Tot over een tijdje....Heb medelijden met jouw familie!
-
(Wordt vervolgd.....)
De blog is inmiddels al 2 jaar oud, denk dat ze inmiddels een internetverbod heeft gekregen...
-
succes in iran .je kan iran niet vergelijken met marokko .irasn is een land met geschiedenis en cultuur.trouwens ik ben zelf in marokko geweest .er zijn heel weinig vrouwen die studeren.zie marokanen hier in nederland en ook iraniers.
