De digitale president

Zonder internet was Barack Obama geen president van de Verenigde Staten geworden. Waar voorgangers als Howard Dean en John Kerry al voorzichtig hun teen in de grote vijver van het internet staken, begreep Obama hoe hij internet en mobiele telefoons kon inzetten als een campagne-tool. En met groot succes. Maar zal hij op dezelfde manier verder gaan en internet ook gaan gebruiken om de Amerikaanse regering en haar beleid te veranderen?

Al in het begin van de campagne werd internet grootschalig ingezet door het Obama-campagne team. Miljoenen potentiële democratische kiezers kregen een persoonlijke e-mail, vooral mensen die voor de eerste keer mochten stemmen. En om Obama-fans te organiseren werd er een eigen sociaal netwerk, een soort Hyves gebouwd, waardoor op een heel lokaal niveau gelijkgestemden zich konden organiseren en gezamenlijk inzamelingsacties voor de campagne konden opzetten (my.barackobama.com). Obama nam hiervoor Chris Hughes aan in zijn team, een van de oprichter van Facebook, de Amerikaanse tegenhanger van Hyves. En met succes, er werden 1,5 miljoen leden geregistreerd die zich organiseerden in 35.000 verschillende groepen, verspreid over het hele land. En het Obama-hoofdkantoor kon deze groepen direct aanspreken en taken geven, zoals het bellen naar twijfelaars. Een briljante strategie, waaruit blijkt dat het Obama en zijn team heel precies wisten hoe ze het moderne internet (web 2.0) konden inzetten voor de verkiezingscampagne.



Voor eens en voor altijd is ook de financiering van een Amerikaanse verkiezingscampagne veranderd. De Obama-campagne haalde met behulp van het internet bij meer dan 3 miljoen mensen een recordbedrag van 600 miljoen dollar op. Vooral via online donaties. En via mobiele telefoons en twitter ontstond er een lifeline met de fans. Iedere dag werden zij op de hoogte gehouden van nieuws uit de campagne of wat Obama op dat moment aan het doen was.

Obama strategie had als uitgangspunt 'Change begins from the bottom up' en resulteerde in een grassroots-campagne die vanuit de haarvaten van de samenleving mensen, acties en geld mobileerde voor een gezamenlijk doel. Maar gaat Obama deze zelfde strategie gebruiken om de verandering die hij voor staat te verwezenlijken? Ja, zeggen verschillende experts zoals de Republikeinse (!) Alex Castellanos. Hij trekt een interessant parralel tussen de open-source computerwereld. Daarin worden programmeurs en gebruikers wereldwijd met elkaar verbonden om samen te werken aan nieuwe software. Het besturingssysteem Linux is al jaren het voorbeeld daarvan maar een beter recenter voorbeeld is de ontwikkeling van de open-source browser Firefox, die tientallen procenten marktaandeel van Microsoft heeft afgesnoept.

Om dit open-source principe in te zetten om verandering in de Amerikaanse federale regering te bewerkstelligen is een klus van jewelste. Maar het is Obama's enige kans om verandering teweeg te brengen en meer 'collectiviteit' in de Amerikaanse samenleving aan te brengen. Obama moet daarvoor echter blijven doorgaan met het inzetten van zijn eigen kiezers om steun voor zijn plannen te bewerkstelligen. Alleen dan is er een kans dat ambtieuze plannen niet door het Congres worden afgeschoten.

PS: Zo beleefde Obama de verkiezingsavond....zijn foto's staan gewoon op Flickr...

Update: En ja hoor, ik ben al weer ingehaald door de werkelijkheid, vandaag lanceerden Obama en Biden 'Change.gov'.

Tweet