De ernst van de crisis

‘Je bent onvoldoende doordrongen van de ernst van de crisis. Het is echt heel erg’ Ik hoor het regelmatig. Vervolgens komt er een stortvloed aan rampnieuws over banken die bijna failliet zijn gegaan, doemscenario’s over massawerkeloosheid en begrotingstekorten, die onaanvaardbaar hoog oplopen.

Toch heb ik er sinds het begin van de crisis nog geen nacht minder om geslapen. Waarom niet? Omdat het mij en mijn directe omgeving nog niet persoonlijk heeft geraakt? Ik denk eerder omdat je als historicus de berichten kunt afzetten tegen eerdere crises. Zelfs in het meest inktzwarte scenario, wanneer de recessie zal overgaan in een depressie, zal het welvaartspeil nog altijd vele malen hoger zijn dan in de depressie van de jaren dertig en ook vele malen hoger dan in grote delen van de wereld.

De crisis fascineert desondanks als fenomeen, met soms bizarre trekjes. Wie had kunnen bedenken dat klanten van de voedselbank nu meer kans hebben op luxevlees, omdat het vaker in de schappen van supermarkten blijft liggen. Of dat de WOZ-waarde van je woning stijgt, terwijl de reëele waarde met sprongen daalt.

Voor IJsselstein en midden-Nederland lijken er ook voordelen aan de crisis te zitten. De huizen worden weer betaalbaar en starters zien voor het eerst in jaren in deze regio weer hun kans schoon. Nieuwe kansen voor makelaars, die hun aandacht van de dure twee-onder-eenkappers zullen gaan verleggen naar de ‘simpele’ rijtjeswoningen. Een crisis kortom, die niet alleen verliezers, maar ook – soms onverwachte – winnaars kent.

Zelf ben ik benieuwd hoe de politiek in IJsselstein zal reageren. Het is makkelijk besturen, zolang de bomen tot in de hemel groeien en pijnlijke keuzes vermeden kunnen worden. Gelukkig heeft IJsselstein al kunnen proefdraaien met bezuinigingen. Enkele jaren geleden werd de gemeente door de provincie onder curatele gesteld, omdat er te lang op te grote voet was geleefd. Omdat er uitgaven waren gedaan voor bijvoorbeeld een theater, zonder over exploitatie en onderhoud na te denken.

Inmiddels lijken de zaken weer enigszins op orde. Maar met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht gaan de knieën vaak knikken. Er wordt graag tegen beter weten in beloofd om de WOZ niet te verhogen of om een belangrijke voorziening te realiseren. In IJsselstein is er een paarse coalitie met een PvdA-wethouder, die als een lokale Wouter Bos op de euro’s moet passen en een VVD-wethouder op het ‘spending department’ van welzijn, onderwijs en sport. Hoe gaan zij de komende maanden het moeilijke nieuws aan de IJsselsteinse burger brengen? En wie heeft daarbij het lef om met rechte rug de voorspelbare protesten te negeren met de verkiezingen in aantocht? In deze weblog zal in de loop van de tijd duidelijk worden bij welke IJsselsteinse politicus je het beste een tweedehands auto kunt kopen…

Tweet