De kunst van het roven

IJsselstein werd deze week opgeschrikt door een brutale kunstroof. Daarbij werden 6 landschapsschilderijen uit de zeventiende en negentiende eeuw geroofd uit het lokale Stadsmuseum. Schilderijen met een geschatte gezamenlijke waarde van tussen de 1,5 en de 2 miljoen euro. De inbrekers waren, zo blijkt uit de commentaren in de media, goed op de hoogte van de waarde van de geroofde kunst. Al lieten ze tijdens hun vlucht wel een steekje vallen: het meest waardevolle schilderij, een werk van Salomon Jacobsz. van Ruysdael, bleef achter.

Het moeilijkste deel van de roof begint nu pas voor de inbrekers: het verzilveren van hun buit. Dat zal nog niet meevallen, want de gestolen werken zijn zo bekend, dat ze internationaal geregistreerd staan. Geen enkele zichzelf respecterende kunsthandelaar, museumdirecteur of kunstverzamelaar zal er dus zijn handen aan willen branden, omdat hij weet dat hij in overtreding is.

De waterdichte registratie is in dit geval de sleutel voor het succes. Een registratie, die volgens mij ook op andere terreinen veel verder zou moeten worden doorgevoerd. Bijvoorbeeld in de medische wereld. Door het invoeren van een voor iedereen te raadplegen blacklist van medische missers en de daarvoor verantwoordelijke artsen zou het niet meer kunnen voorkomen, dat een omstreden neuroloog zoals Jansen-Steur na fatale fouten in Duitsland doodleuk in een ziekenhuis in Enschede zijn dubieuze praktijken mag voortzetten. En zouden ziekenhuizen niet meer de gelederen gesloten kunnen houden na de zoveelste medische misser.

Het spreekt vanzelf dat zo’n registratie van boven af, dus via een wet, moet worden opgelegd. Vrijblijvende oproepen tot zelfcorrigerend gedrag werken helaas niet, dat heeft de Code Tabaksblat in het bedrijfsleven meer dan voldoende aangetoond. De code werd eind 2004 ingesteld en schrijft ondermeer voor dat een commissaris niet meer dan 5 verschillende commissariaten mag hebben en dat de ‘gouden handdruk’maximaal één jaarsalaris mag zijn. De kredietcrisis heeft aangetoond hoe weinig hiervan terecht is gekomen. Met als triest moreel dieptepunt de voormalig CDA-fractieleider Eelco Brinkman, die niet alleen met ruim 20 nevenfuncties 4 maal boven de Tabaksblat-code zit, maar die zich er bovendien niet voor schaamt om zowel commissaris c.q. toezichthouder te zijn bij een van de grootste sigarettenproducenten ter wereld, Philip Morris, als bij zorginstellingen en ziekenhuizen.

Daarom moet er ook op dit gebied een waterdichte registratie komen. Een centrale databank c.q website waarin alle nevenfuncties staan vermeld. Voor iedereen in te zien. Aangevuld met wetgeving, die het hebben van meer dan 5 nevenfuncties strafbaar stelt. Net als het stelen en helen van gestolen kunst. Misdaad hoort niet te lonen, voor het doelbewust bijeengraaien van vaak goedbetaalde nevenfuncties zou hetzelfde moeten gelden.

Tweet