Klimaatakkoord lijkt ver weg

Al in het vliegtuig worden we geconfronteerd met 'Copenhagen'. Een folder van de KLM legt de reiziger in het vliegtuig naar Denemarken uit dat het bedrijf zeer serieus bezig is met duurzamere manieren van vliegen. Het zal vanaf dat moment een standaard gang van zaken zijn.

Voor de kust van Denemarken ligt een schip met een gigantisch zeil waarop een klimaatwaarschuwing prijkt: stop climate change here! De taxi's zijn klimaatneutraal en de koffie 'eerlijk en duurzaam'. Dat we met een vliegtuig naar Kopenhagen, de meest vervuilende vorm van reizen, vergeet ik voor het gemak maar even.

Op de klimaattop, hermetisch afgesloten van de buitenwereld met op z'n minst 7 checks voor bezoekers, ademt er een sfeer van ambitie. Duizenden lobbyisten, journalisten en regeringsvertegenwoordigers zijn druk bezig elkaar te bevragen, adviseren en beïnvloeden. Met recht mag deze top één van de grootste van onze tijd worden genoemd. Maar er hangt ook een sfeer van spanning.

De kloof tussen de rijke, ontwikkelde landen en de ontwikkelingslanden is groot. Gesprekken lopen moeizaam, landsbelangen en geld voeren de boventoon. Wijzende vingers tonen zich te vaak terwijl de handen op deze klimaattop ineengeslagen moeten worden. En dus zijn de lobbyisten, zoals het Wereld Natuur Fonds, soms niet eens bezig met beinvloeden maar om te lijmen.

Grote vraag is of de wereld klaar is voor een nieuwe tijd, waar er gezamenlijk besluiten worden genomen. Ik zie het hier op deze woensdag nog niet gebeuren. Er resten nog 48 uren om de wereld bijelkaar te brengen. Waar is toch die hoopvolle change?

Johann de Graaf, Marijn Duintjer Tebbens en Thijs Bertels volgen de klimaattop in Kopenhagen

Tweet