Het lege theater van Kopenhagen

Waar het in de voorgaande dagen wemelde van duizenden politici, onderhandelaars, lobbyisten en journalisten is het zaterdag in de hallen van de klimaattop in Kopenhagen vrijwel leeg. De lege hallen, misschien staan ze ook wel symbool voor het akkoord dat er door enkele grootmachten gesloten is. Pas zaterdagochtend werd het akkoord echt aangenomen, hetzij door landen die in de verklaring zeggen 'kennis te hebben genomen van het akkoord'.

Voor de ambities en verwachtingen die er vooraf waren is Kopenhagen 2009 een ronduit teleurstellende top. Dat premier Balkenende, minister Cramer en minister Koenders vrijdagnacht ons met enig positivisme toespraken over de behaalde resultaten, is vooral te danken aan het feit dat de landen het uberhaupt met elkaar op enkele punten eens zijn geworden. Maar zonder afrekenbaarheid van landen, zonder een deadline voor een juridisch bindend akkoord en zonder de hoge ambities waarmee Nederland de top is ingegaan, staat het akkoord in de schaduw van waar het hier bij deze top echt om draaide: wie heeft de macht op deze planeet.

De Europese Unie is op een ongelofelijke manier op een zijspoor gezet, of misschien heeft het zich op een zijspoor laten zetten. Het akkoord dat er nu ligt is een compromis tussen Amerika, China, India, Brazilië en Zuid-Afrika. De hoge ambities van de Europese Unie zijn slechts deels opgenomen, zoals de maatstaf dat de wereldtemperatuur niet meer dan 2 graden mag stijgen.Voor de rest is Kopenhagen 2009 vooral een compromis tussen wantrouwende ontwikkelingslanden en de Verenigde Staten. Het was, zoals minister Cramer vannacht terecht zei, een toneelstuk waarvan de spelers niet meer wisten hoe het ging eindigen. Europa had geen idee meer. Het werd bespeeld.

Toch zullen regeringsleiders met enige tevredenheid naar huis gaan. Ik vraag me af of Balkenende, Cramer en Koenders vannacht stilletjes onreine gedachten hebben gehad over de uitkomst van de klimaattop. Naar buiten toe tonen de regeringsleiders hoop en ingetogen blijdschap over die eerste stap. Alleen weten de landen nog niet of dat een eerste stap is op een geasfalteerde weg of in een moeras,

Lees ook de eerdere logs van Johann de Graaf uit Kopenhagen:
- Klimaatakkoord lijkt ver weg
- De grote winaars in Kopenhagen

Tweet